The Incredibles (2004)

The Incredibles is veruit het beste werk dat Pixar ooit heeft gemaakt: een vlot verhaal, dat een soort van parodie is op superheldfilms, een verzameling leuke personages, een dosis humor en de prachtige decors door Pixar geanimeerd (het eiland ). Erg tof ook is Samuel L. Jackson in de film . Heerlijk.

4.5*

The Incredibles is een animatie superheldenfilm van Pixar. Het bevat een dosis extreem grappige humor, epische actie, prachtige animatie en leuke personages. Je kunt dus al zeggen dat ik het een geweldige film vond. Ik had echt hoge verwachtingen voor The Incredibles, aangezien ik elke Pixarfilm kijk die ze uitbrengen dus ook deze. Want als ik kijk naar films zoals Toy Story, Monsters Inc., A Bug's Life, Finding Nemo en wie weet hoeveel nog meer, vond ik dit echt een toevoeging aan Pixar's filmography. Als je niet weet waar The Incredibles over gaan, het volgt de familie Parr die allen mysterieuze superheldenkrachten hebben en de vader, Bob Parr, (een voormalige superheld) wordt op een missie gestuurd en de rest van de familie besluit in het stiekem mee te helpen wanneer Bob vermist raakt. Ik kan je dus al zeggen: het is een beetje een mix van James Bond en The Green Hornet tv-serie. Ik vond deze film 100% in orde! Kortom: als je een leuke film zoekt voor zowel de kids als jezelf kijk The Incredibles.

Niet onaardig voor een Pixar, zo hier en daar zijn de accenten wat anders.

Natuurlijk is het wel weer een achtervolging- en ontsnappingsspektakel, zo'n beetje de enige inspiratie die ze in een verhaal kunnen stoppen, maar het is hier en daar wat minder kinderlijk en wat grappiger dan anders. Niet elke grap is sterk of laat staan geslaagd, maar de pogingen zijn toch doorgaans wat beter.

Personages zijn verder ook wat leuker dan normaal, al met al soms wat saaiig, maar komen soms best grappig uit de hoek. De creativiteit in hun krachten is uiteindelijk wat beperkt, maar zo nu en dan zitten er wat leuke scenes in.

De visuele stijl is verder niet mijn ding, ziet er erg blikkerig uit, en er straalt weinig feeling uit de look. Zelfde geldt voor de behoorlijk passieloze editing en cameravoering.

Had er minder van verwacht. 2.5*

Aardige animatiefilm van Pixar met een aantal krachtige personages. Na verloop van tijd begint de Bond-basis wel wat tegen te steken, hetgeen vooral valt te wijten aan de ietwat eentonige muziek. Het verhaaltje heeft tevens weinig om het lijf en neigt in mindere mate naar de anders originele insteek die met deze producties gepaard gaat. Leuke stemmen in ieder geval, en zeer makkelijk te verteren.

3,00

Het mooie aan Pixar vind ik dat ze zichzelf steeds blijven uitdagen. Waar ze zich bij Finding Nemo focusten op de onderwaterwereld hebben ze in deze film hun zinnen gezet op menselijke hoofdpersonages en actie.

De film begint erg leuk, leuke visule vondsten, een grappige stijl, en ook een stuk volwassener dan de voorgaande Pixars.
Vanaf de tweede helft begon hij wat lang te duren. Dit is puur persoonlijk, omdat ik niet zo van actie hou. Ik heb wat dat betreft meer genoten van de eerste 'huiselijke' helft. Maar het moet gezegd, alles ziet er supergelikt en spectaculair uit, en de actie is ook erg goed geregisseerd en in beeld gebracht. Leuke karakters ook, vooral Syndrome is een erg goed vormgegeven en uitgewerkt karakter, maar ook Dash en Edna Mode zijn super gedaan.
Leuk ook hoe alles op het eind bij elkaar komt (zoals Syndrome die een cape heeft, wat uiteindelijk zijn ondergang wordt).

Ik kan hier eigenlijk niet minder voor geven dan 4,5*

Aardige Pixar-film met vlotte actie. Verhaal zat opzich aardig in elkaar, al had er misschien nog wat meer uit kunnen worden gehaald. Leuke personages, al vond ik Syndrome iets minder. Het contrast tussen Bob's kantoorleven en zijn leven als superheld kwam goed uit de verf. Een van de betere Pixar's.

Toch wel een van de beste, zoniet de beste, superhelden animaties die ik gezien heb. Ik moet toegeven dat mijn waardering voor deze film met de tijd is toegenomen. Jaren geleden voor het eerst gezien in het vliegtuig, en toen vond ik het niet zo bijzonder. Maar iedere keer dat ik het sindsdien voorbij zag komen is mijn waardering alleen maar toegenomen.

Leuk voor alle leeftijden, goed verhaal, veel actie, leuke humor, en van een prima kwaliteit. 4*

The Incredibles is zowel een parodie op het superheldengenre als een ode aan de oude spionagefilms uit de jaren ’60, waaronder natuurlijk James Bond. Ook de muziek van Michael Giacchino doet sterk denken aan de filmmuziek van die beroemde filmreeks.

De film zet de stijgende lijn van animatie voort en zit bovendien boordevol uitstekende humor. Met name het razendsnelle jochie Dash steelt de show. De actie is voortreffelijk in beeld gebracht.

Vreemd dat de film nog altijd geen vervolg heeft gekregen.

Deze film is een fraaie parodie op James Bond met veel spektakel en gadgets. Qua humor moet je niet denken dat deze film zo sterk is, maar daarentegen is het wel een zeer onderhoudend verhaal. De film heeft geweldige actiescènes, briljante voice-over, een fantastisch script, geweldige personages en de animatie is super. Het is niet echt een film voor het jonge publiek en dat heeft te maken met het tempo en de actie van de film die niet echt op hen gericht is.

The Incredibles

Gooi MegaMind en nog wat andere superheld gerelateerde animaties in een film en je creëert zo The Incredibles maar ik heb wel echt genoten van deze film. Ik heb al wel eens vaker laten weten dat ik een kleine zwak heb voor de animatie films. Ik vind het alleen niet mooi hoe men het in elkaar zet maar, ook hoe zo'n film je mee naar binnen kan sleuren en je daadwerkelijk vast zit in het kijken van de film, oef ik houd daar echt van. En ik schrijf daarom met plezier meningen voor films als dit omdat, ik dan nog na kan genieten zelfs.

The Incredibles hield ik 'vroeger' altijd door elkaar samen met Bolt (2008). Onder andere ook een Disney film maar niet van de Pixar tak maar, wel een erg leuke animatie film. En zelfs al heb ik het plot niet gelezen en de trailer niet gezien, ik kwam heerlijk in het verhaal van The Incredibles terecht en dat was prima.

Het verhaal deed mij veel goed. Mr. Incredible is zoals aardig wat andere een superheld. Ook zijn vrouw Elastigirl is daar eentje van. Op een dag word Mr. Incredible in de weg gezeten door Syndrome. Daarmee ontsnapt een beruchte dief maar valt er ook aardig wat schade binnen de stad. Daarom heeft men besloten superhelden af te schaffen. Na deze beslissing is Mr. Incredible gaan werken op een kantoor waar hij een schijt plek heeft gekregen met een klote baas. Nee, Mr. Incredible vond het daar zeker niet leuk. Op een dag kreeg hij 'bezoek' van mirage die hem een pakketje heeft achter gelaten op zijn bureau, toen die ontslag heeft gekregen want hij had zijn baas in kreupel gebracht. Hij krijgt een aanbod om zijn superhelden bestaan weer op te wekken wat hij heel graag wou, hij gaat akkoord met het aanbod en vliegt naar een bepaald eiland toe. Achteraf blijken daar Mirage en Syndrome samen te werken aan een snode plan. Syndrome gaat een gevaarlijke robot naar de stad sturen en dan gaat hij de mensen 'redden' waardoor hij populair word. Dat laat de Incredible familie niet gebeuren en na wat leuke scenes op het eiland vechten zij tegen de robot en natuurlijk, eind goed al goed!

Het is zelden dat ik films echt leuk vind en de meme's onthoud. In deze film heb ik een mooie zin van Dashiell 'Dash' Parr onthouden, ik typ hem daadwerkelijk wel in net Nederlands aangezien ik de ondertitels gewoon had aanstaan en een beetje zat te flipperen tussen het Engelse en Nederlandse spraak daar kan ik nooit aan wennen. Nee, ik moest lachen nadat het vliegtuig was gecrasht en Dashiell 'Dash' Parr toen zei: -"We leven maar, toch zijn we dood". Heerlijk, beetje droge humor maar zo op een vrijdag avond kun je daar wel om lachen.

Toch viel me een paar dingen tegen in de film, waar ik misschien op sommige punten toch wel een beetje tegen aan zat te hikken. Zo vond ik het verhaal leuk om te volgen maar, hij was veel te simpel. Ondanks dat het een animatie film is had ik dit keer wel iets anders willen zien. Ook de irritante personage Helen Parr kon ik maar niet aan wennen, zeurende vrouw die op alles zit te letten. Bij de deur staat haar man uit te zwaaien en 'toevallig' er weer staat als hij er aan komt. Ook vond ik de film ietwat te voorspelbaar. Een beetje mag wel maar, ik kon de hele film wel voorspellen. Dat zijn bij mij altijd de mindere punten aan een animatie film en daarom blijven ze vaak haken op de zelfde cijfers.

Toch wil ik nog een keer zeggen dat ik stiekem wel genoten heb van de film. Ondanks ik nu erg moe ben en ga slapen kijk ik er met een lach op terug. Alweer een Pixar film die me goed is bevallen, en bedankt Netflix voor het plaatsen.

4.0*

“Just like old times, huh Bob?"

Ingenieuze animatiefilm rond superhelden. Wat ik zo goed vind aan The Incredibles is dat de personages echt tot leven komen en de film ziet er ook schitterend uit. Mr. Incredible is een soort kruising van een superheld en James Bond, die ook nog een gezin heeft. Ook zijn vrouw (Elastic Girl) en kinderen hebben speciale krachten en als team moeten ze uiteindelijk de bad guy verslaan.

De humor is een beetje hit and miss en op het laatst wordt het eigenlijk gewoon een bombastische actiefilm, maar al het voorafgaande zit uitstekend in elkaar. Het hele verhaal rond superhelden die worden gedwongen om een normaal bestaan op te bouwen is leuk bedacht, en vooral het begin met Mr. Incredible die probeert normaal te leven maar steeds weer zijn latex pakje weer aandoet is erg grappig. Mooie graphics, leuke personages en een origineel verhaal. Voorbeeld voor veel animatiefilms.

Met het oog op de komende tweede Incredibles film die 14 jaar na de eerste komt heb ik deze film maar eens opnieuw opgezet. Destijds rond de release voor het eerst en ook het laatst gezien, dus een opfriscursusje was wel nodig. Net als toen blijft dit een hele sympathieke en knap gemaakte animatiefilm die het superheldengenre en ook franchises als James Bond op een leuke manier parodieert, al wordt het richting het einde wel meer een actiefilm dan een spoof.

Wat opvalt is dat de film er nog altijd erg fraai uit ziet, terwijl de computeranimaties toch alweer behoorlijk oud zijn. Er zit veel kleur en detail in en alles oogt nog haarscherp. Het enige wat me echt weerhoudt om er een topcijfer aan te geven is de humor. Op dat vlak vind ik de film lang niet altijd even leuk. Echt hilarische en doordachte grappen ontbreken een beetje, het zijn toch vooral de kleine grappen en de verwijzingen die wel leuk zijn. De familie in de hoofdrol is onderhoudend, maar ook weer niet zo memorabel dat ze classics zijn geworden. Sowieso heeft Pixar wel heel wat betere titels gemaakt die me ook raakten met het verhaal en de boodschap. Maar ik ben wel benieuwd wat ze van het vervolg hebben weten te maken.

3,5* (was 4*)

"I never look back, darling! It distracts from the now."

Gezien ik deze titel nog nooit heb gezien en met het oog op deel twee - dat na veertien jaar uitkomt - heb ik 'm toch maar opgezet.

Op zich wordt er een leuk uitgangspunt gecreëerd waarin een familie met superkrachten geforceerd is om anoniem een normaal leven te leiden. Noodgedwongen moeten ze weer in actie komen. Het lijkt de opmaat te vormen voor een aardig spektakel, maar dat blijkt tegen te vallen.

Er wordt getracht om de personages menselijk over te laten komen, met name door het gezin in alledaagse situaties te plaatsen. Helaas komt men niet verder dan clichés en stereotypes. De humor hierin is erg hit-and-miss te noemen. Alleen een aantal momenten en het typetje Edna Mode (ingesproken door Brad Bird) hebben nog iets komisch.

Het narratief zet zich dan ook met horten en stoten voort; er lijkt geen natuurlijke flow in te zitten. Dat er gekozen is voor zo een saaie bad guy helpt het geheel zeker niet. De animatie zelf is in orde en verrassend scherp, hoewel het merendeel met uitzondering van de jungle er generiek uitziet.

Al met al een redelijke animatiefilm, maar hier had meer mee gedaan kunnen worden.

2,5 Sterren.

Door de uitstekende zomer deel 2 met de kinderen onlangs gemist in de bioscoop. Dan nog maar eens naar de eerste versie gekeken. The incredibles blijft een erg leuke Pixar. Een film vol actie en spektakel en erg fijne humor. Ook visueel ziet de film er nog steeds erg netjes uit.

Het fijne aan The incredibles is dat de film ook zo herkenbaar is met vele kenmerken die je kan linken aan andere films. James Bond komt vaak aan bod, maar ook het plot van Spider-Man, X-Men, in mindere mate Batman en zelfs True Lies (Arnold Schwarzenegger) flitste me voor de ogen. Zelfs de junglescène deed me even wegdromen naar de planeet Endor van de wookies uit Star Wars episode VI. En verder voortbouwend op deze animatiefilm kreeg ook Big hero 6 een mooi format. Net zoals zovele Marvels is dit genre super hero movies onuitputbaar.

Het verhaal is gewoon sterk waarbij super heros leven onder de gewone bevolking en hen bijstaat bij rampen of bij de strijd tegen de misdaad. Totdat er klachten komen van de egocentrische medemens en de super heros ondergedoken moeten verder leven. Voor Bob is het een hel om niet meer zichzelf te kunnen zijn. En zo bevat deze Pixar ook nog een moraaltje. Ook de personages spreken tot de verbeelding met op kop Elastigirl die wel erg veelzijdige nuttige eigenschappen heeft. Kortom, fijne animatiefilm waarvan ik steeds blijf genieten.

Prachtige film over een superheldenfamilie die door omstandigheden in de anonimiteit leven. Deze superhelden-animatiefilm komt redelijk fris en origineel uit de hoek aangezien het gezin de basis vormt en ook goed is uitgewerkt. De James Bond-elementen maken de film vermakelijk. Goed opgebouwd en een aantal prima actie-scenes.

Favoriete personage: Edna Mode, duidelijk gemodelleerd naar Edith Head.

Top van de superheldenanimatie. Origineel en onderhoudend verhaal, fantastisch script, geweldige actiescenes, snel tempo, briljante voice-overs.

Herzien op blu ray. Nog steeds een superieure Pixar film, waarin alles klopt. Plot, personages, dialogen, humor, visueel spektakel- alles is van de bovenste plank. Met name de vele aktiescenes zien er werkelijk subliem uit. Daarnaast heeft de film zinnige dingen te melden, iets dat nergens ten koste gaat van het tempo en de focus. Knappe klus van regisseur Brad Bird, tevens verantwoordelijk voor het verdienstelijke, maar wel flink mindere, tweede deel.

Deze animatie heeft de tand des tijds niet zo goed doorstaan als de oudere tekenfilms. Voelt nu al erg verouderd aan. Nu de animatie inmiddels verouderd is blijft er voor de rest niet veel van over. Slap verhaal en superkrachten die we al talloze keren hebben gezien.