The Sniper (1952)

Goeie film over een man die willekeurig vrouwen neerschiet. Het ene gedeelte van de film concentreert zicht op een psychisch gestoorde man die in het dagelijks leven toch gewoon weet te functioneren. En dan is er de politie en andere instanties die op zoek zijn naar een moordenaar die zonder duidelijk motief vrouwen neerschiet. Allemaal vrij realistisch gebracht, maar toch ook met wat spanning.

Na het zien van de scene waarin de politie , de pers en de burgermeester overleg hebben en de gemoederen hoog oplopen dringt vanuit sociaal psychologisch oogpunt de vraag bij mij op , is een vrouwenleven in onze maatschappij zoveel meer waard dan een mannenleven? want als je eerlijk bent dan zou de oproer een stuk minder zijn geweest als de sniper het puur alleen op mannen had voorzien .
Het antwoord is natuurlijk ja , krediet voor de film dat het psychologisch aspect van de man nog aandacht krijgt als is het wel wat sumier .
De film zit verder goed in elkaar , helaas krijgen we dus te weinig backstory over de motieven van de dader al wordt er aardig gehint naar zijn relatie met zijn moeder die niet al te best zou zijn , flashbacks zouden hierin heel welkom zijn geweest maar hier is dus helaas niet voor gekozen , jammer .

Deze was erg goed. Geschoten op locatie. In San Francisco met name. Een heel vroege serial killerfilm. EEn idee van het schrijversechtpaar Anhalt die bij de opkomende producent en latere regisseur Stanley Kramer terecht kwamen. Edward Dmytryk kon net weer filmen omdat hij net als bijvoorbeeld Elia Kazan had besloten om medecommunisten te verraden aan de mensen van Mccarthy. Maar beter nog dan regie en camerawerk is hoe scenes zijn opgezet en ook het camera werk van Burnett Guffey die een hele serie noirs maakte. Vooral de scenes waarin de hoofdrolspeler zijn slachtoffer achterna zit zijn erg fijn.

De sniper is opvallend gecast met Arthur Frantz die een kop heeft van een all american boy en in zijn uitstraling niet meteen angstaanjagend is. Hij is zo goed dat je afvraagt waarom hij niet beroemder werd. Hij acteert ook heel sterk in scenes zonder dialoog van hem maar die vooral een reactie zijn op anderen.

Het was Hayscode dus een moordenaar van vrouwen die ervan genoot is nog lastig dus wordt The Sniper neergezet als iemand met neigingen die hij niet kan tegen houden, wat de film weer meer noir maakt. De film scheert wel langs het uiterste rand van waar je nog mee wegkwam.