Chocolat (2000)

Meh.

Voor de één wellicht een schattige, gezellige film, voor mij eerder een saaie bedoening. Het gezapige van het Franse boerengat had gezellig kunnen zijn, maar het werkt bij mij niet. Juliette Binoche vind ik behoorlijk vervelend qua uitstraling en kan haar personage weinig tot geen sympathie bijbrengen. Als dan de rest van de cast veelal belast is met het neerzetten van kinderachtige karikaturen - Alfred Molina spant hierin de kroon - is voor mij het kalf snel verdronken. Dan mag de beperkte rol van een ingetogen en sympathieke Johnny Depp nog even voor wat verluchting zorgen, het baat niet als het een aanzet is tot meer dwaas gedoe van Molina en co.

Mijn vriendin, uiteraard wel een fan van deze film, vroeg achteraf of ik goesting had gekregen in chocolade. Geenszins, al was het een goede reminder dat chocolade inderdaad wel een rolletje speelt in deze film. Dat was bij afloop dus alweer vergeten.

2

Alles wat niet hoort te werken werkt juist subliem. Hallström verstaat echt de kunst van het balanceren. En met die juiste balans dan de gekozen elementen ten volle uitbuiten.

Een filmmaker die makkelijk weggezet kan worden als sentimenteel, kitscherig of crowd-pleasing. Ergens is dat terecht, maar dan wel bedoeld als compliment, want er zijn talloze "dergelijke" films die er niet in slagen om zich te onderscheiden.

Heerlijke film (zelfs in letterlijke zin) waarvan ik verbaasd ben dat die me twintig jaar lang is ontglipt.

Erg fijne charmante film waarbij een bepaalde rustieke dromerige sfeer wordt gecreëerd zoals je die ook terugvindt in andere (Franse) films zoals Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001) of Au Revoir Là-Haut (2017). Niet toevallig ook Frans lijkt me, hoewel Chocolat Brits is, maar toch dat Franse a la campagne-gevoel perfect weergeeft.

De luchtige ondertoon van het plot wordt mooi neergezet door Hallström en hij vindt de ideale balans tussen het plot en de amusementswaarde van de kijker zonder het geheel (of concept) uit het oog te verliezen. Hij wordt hierbij geassisteerd door de goed gecaste Juliette Binoche die ontzettend goed in haar rol zit. Een vrouw uit de duizend! Ook het thema rond chocolade is uiterst geslaagd. Wie smelt nu niet weg voor chocolade? Het contrast met de vrome gelovige dorpsbewoners is groot...

Jammer van de weinig zeggende rol van Depp. Komt weinig uit de verf of verwachten we te veel van een rol van een wereldster? Toch onthoud ik ook vooral de zoete moraal van carpe diem en het feit dat verdraagzaamheid en vriendelijkheid belangrijkere deugden zijn dan het volgen van enkele kerkelijke dogma's ...

Tragikomisch sprookje over een vrijdenkende vrouw die een chocolaterie start in een ultraconservatief dorpje. Al snel komt ze in aanvaring met de moreel strikte burgemeester die ook de kersverse pater in zijn broekzak heeft. Er zijn gelukkig ook medestanders die een beetje licht en vreugde onder de kerktoren zien zitten, en de heerlijke chocolade is de magie uit Vianne's toverstokje die daarbij helpt. Het is fris, luchtig en feelgood, dat zeker, maar toch is dit geen film die ik zomaar zou herbekijken. Naar het einde toe vond ik het alsmaar minder goed worden met de verplichte kleffe momenten. Het herpakt zich allemaal nog even in de laatste minuten. Zou mijns inziens beter gewerkt hebben als Franse film.

Een kalme en mooie drama film.

Met een mooie feel good sfeer.

Met een uitstekende cast en een luchtig drama verhaal.

Nog steeds een mooie sfeervolle film.

Je zou Chocolat bijna een rustgevende film kunnen noemen. Het is echt een romantisch drama, een 'acteursfilm' bijna, want dit had ook prima een toneelstuk kunnen zijn. Dat betekent in dit geval automatisch dat er niet heel veel spannende zaken gebeuren en de film dus ook een beetje voortkabbelt. Tegelijkertijd is het uitgangspunt, een jongedame die de chauvinistische en stugge dorpsbewoners nader tot elkaar en buitenstaanders weet te brengen, dusdanig charmant uitgevoerd dat ik wel bij de les bleef.

Groot compliment voor Juliette Binoche, want zij draagt de film. De romance tussen haar en Johnny Depp vond ik niet helemaal overtuigend en de rollen van Judi Dench en Alfred Molina dragen bij aan het zoetsappige karakter dat de film soms een beetje in de weg lijkt te zitten. Verder zullen we er wederom met zijn allen doorheen moeten prikken dat iedereen in dit Franse dorpje Engels spreekt, maar dat is natuurlijk iets dat je vooraf kan verwachten. Zo zijn er nog wel meer zaken, met name op het gebied van geloofwaardigheid, waarop je Chocolat zou kunnen afrekenen, maar met het verstand op nul kwam ik een heel eind.

3*

Maandag zoals gebruikelijk het weekend afsluiten met iets luchtigs en dat werd deze Chocolat die ik lang geleden als eens zag en toen wel oké vond maar verder niet bijzonder.

Her verhaal mag duidelijk zijn rond het conservatieve dorpje waar de burgemeester de scepter zwaait en zelfs de preek van de dominee bepaald. Een erg vrolijk dorp is het dan ook niet waar het allemaal grijs oogt, de mensen cranky zijn, in het verleden leven en de boel nodig eens opgeschud moet worden. En dat lukt aardig met de komst van Vianne Rocher en haar dochtertje die een kleurrijke en frisse wind door het grijze dorpje laat waaien en dit met een bepaalde ontwapenendheid doet. Komisch is dan ook het pallet aan reacties waar de ene stug blijft volharden, de andere een klein duwtje nodig heeft en de volgende praktisch vanzelf gaat zoals het geval van één van de klant wiens ingekakte sexuele relatie met haar man subiet weer tot leven komt, kostelijk wat dat betreft.

En zo gaat Chocolat verder zonder dat het heel spannend wordt of een hoog tempo bevat, waar vooral Serge, de man van de weggelopen Josephine, een soort van breekijzer wordt tussen Vianne en de burgemeester omtrent hervorming en opvoeding. Buiten dat is het geheel toch een soort van microkosmos te noemen met alle mogelijke karakters, problemen en conflicten, met daarnaast nog zaken als bepaalde keuzes, persoonlijke groei en het loslaten van oude gewoontes en valkuilen, iets waar zelfs de dwarse burgemeester geen weerstand tegen kan bieden. Al zo'n kostelijke scene trouwens wanneer de burgemeester zich aan de chocolade vergrijpt. Sterk overigens de goede soundtrack en enorme cast met Lena Olin zelfs op leeftijd nog altijd prachtig.

Is Chocolat dan verder heel bijzonder? Neuh...niet eens, maar het laat zich wel vertellen als aangenaam soort sprookje en verdient dan ook een prima cijfer.

Ik dacht eigenlijk dat ik de film al eens gezien had en ik nu naar een remake zat te kijken of zo. Maar hij kwam me echter ook weer niet helemaal bekend voor. Deze film is in ieder geval een soort sprookje zoals ik het zie. Een goede fee komt met haar dochter naar een Frans plaatsje gewaaid om alle reliefanaten te bekeren met haar chocolade zodat het weer normale menselijke mensen worden. Zoiets. Bijzonder verhaal. Mooi vormgegeven. Onderhoudend. Prima geacteerd. Maar uiteindelijk toch ook wat onbevredigend omdat het allemaal net wat te ver gaat. Het is allemaal net wat teveel van het goede. Misschien moet ik maar een chocolaatje eten.