Chocolat (2000)

Een kalme en mooie drama film.

Met een mooie feel good sfeer.

Met een uitstekende cast en een luchtig drama verhaal.

Nog steeds een mooie sfeervolle film.

Mooi en zoet, maar dat schreef ik al.

Je zou Chocolat bijna een rustgevende film kunnen noemen. Het is echt een romantisch drama, een 'acteursfilm' bijna, want dit had ook prima een toneelstuk kunnen zijn. Dat betekent in dit geval automatisch dat er niet heel veel spannende zaken gebeuren en de film dus ook een beetje voortkabbelt. Tegelijkertijd is het uitgangspunt, een jongedame die de chauvinistische en stugge dorpsbewoners nader tot elkaar en buitenstaanders weet te brengen, dusdanig charmant uitgevoerd dat ik wel bij de les bleef.

Groot compliment voor Juliette Binoche, want zij draagt de film. De romance tussen haar en Johnny Depp vond ik niet helemaal overtuigend en de rollen van Judi Dench en Alfred Molina dragen bij aan het zoetsappige karakter dat de film soms een beetje in de weg lijkt te zitten. Verder zullen we er wederom met zijn allen doorheen moeten prikken dat iedereen in dit Franse dorpje Engels spreekt, maar dat is natuurlijk iets dat je vooraf kan verwachten. Zo zijn er nog wel meer zaken, met name op het gebied van geloofwaardigheid, waarop je Chocolat zou kunnen afrekenen, maar met het verstand op nul kwam ik een heel eind.

3*

Aangename sfeer, maar inhoudelijk niet zo sterk.

Maandag zoals gebruikelijk het weekend afsluiten met iets luchtigs en dat werd deze Chocolat die ik lang geleden als eens zag en toen wel oké vond maar verder niet bijzonder.

Her verhaal mag duidelijk zijn rond het conservatieve dorpje waar de burgemeester de scepter zwaait en zelfs de preek van de dominee bepaald. Een erg vrolijk dorp is het dan ook niet waar het allemaal grijs oogt, de mensen cranky zijn, in het verleden leven en de boel nodig eens opgeschud moet worden. En dat lukt aardig met de komst van Vianne Rocher en haar dochtertje die een kleurrijke en frisse wind door het grijze dorpje laat waaien en dit met een bepaalde ontwapenendheid doet. Komisch is dan ook het pallet aan reacties waar de ene stug blijft volharden, de andere een klein duwtje nodig heeft en de volgende praktisch vanzelf gaat zoals het geval van één van de klant wiens ingekakte sexuele relatie met haar man subiet weer tot leven komt, kostelijk wat dat betreft.

En zo gaat Chocolat verder zonder dat het heel spannend wordt of een hoog tempo bevat, waar vooral Serge, de man van de weggelopen Josephine, een soort van breekijzer wordt tussen Vianne en de burgemeester omtrent hervorming en opvoeding. Buiten dat is het geheel toch een soort van microkosmos te noemen met alle mogelijke karakters, problemen en conflicten, met daarnaast nog zaken als bepaalde keuzes, persoonlijke groei en het loslaten van oude gewoontes en valkuilen, iets waar zelfs de dwarse burgemeester geen weerstand tegen kan bieden. Al zo'n kostelijke scene trouwens wanneer de burgemeester zich aan de chocolade vergrijpt. Sterk overigens de goede soundtrack en enorme cast met Lena Olin zelfs op leeftijd nog altijd prachtig.

Is Chocolat dan verder heel bijzonder? Neuh...niet eens, maar het laat zich wel vertellen als aangenaam soort sprookje en verdient dan ook een prima cijfer.

Ik dacht eigenlijk dat ik de film al eens gezien had en ik nu naar een remake zat te kijken of zo. Maar hij kwam me echter ook weer niet helemaal bekend voor. Deze film is in ieder geval een soort sprookje zoals ik het zie. Een goede fee komt met haar dochter naar een Frans plaatsje gewaaid om alle reliefanaten te bekeren met haar chocolade zodat het weer normale menselijke mensen worden. Zoiets. Bijzonder verhaal. Mooi vormgegeven. Onderhoudend. Prima geacteerd. Maar uiteindelijk toch ook wat onbevredigend omdat het allemaal net wat te ver gaat. Het is allemaal net wat teveel van het goede. Misschien moet ik maar een chocolaatje eten.