Chocolat (2000)

Ik zag deze film in de videotheek staan en ik had er vaag al eens van gehoord. Toen Johnny Depp en Juliette Bonoche op de voorkant stonden werd het al stukken interessanter. Toen ik ook nog zag dat de film door Lasse Hallström geregiseerd was kon m'n dag niet meer stuk. Je raad het natuurlijk al: ik heb de film gehuurd!

Ik vond het een leuk, maar vooral mooi filmpje. Er wordt een soort sprookjesachtige sfeer gecreërd en op sommige momenten komt dit erg mooi uit de verf. Maar zoals met wel meer films had ik het gevoel dat er 'iets' mistte. Iets.....misschien het magische sprookjessfeertje uit Amelie......of het schitterende camerawerk uit What's Eating Gilbert Grape? Kwam het doordat de film in z'n geheel té braaf was of door het voorspelbare zoetsappige (wel zoals het hoort bij zulke films) einde?

Ach ja, zo kunnen we nog wel even doorgaan. Ondanks alles was dit toch een leuke film die je hoort te kijken op een regenachtige zondagmiddag (en wat was het......:D). 3,5*

Leuke film, of eigenlijk meer een sprookje. Daarom kan ik het de film vergeven dat ie ongelofelijk voorspelbaar is en dat er veel stereotypen in zitten. Ik heb me toch vermaakt door het uitstekende acteerwerk en de fijne feel good sfeer in de film. Geef mij trouwens maar melk chocolade. 3,5*

Dat de bevolking af en toe een frans accent hadden, was inderdaad wel een beetje raar, maar het stoorde mij totaal niet. Ik vond het een hele leuke film om naar te kijken. Ik vond de boodschap in de film mooi, die volgens mij "vergeving" is. En aan het einde nog even een leuk stukje voor de vrouwelijke kijker....
4,5 ster

Hmm, toen ik Chocolat met hoge verwachtingen zag was ik toch wat teleurgesteld; naast leuke vondsten tegelijkertijd een opgestoken vingertje moraal wat ik toen niet erg trok. Voorlopig zet ik eens in op 3*.

Ooit eens in de bus met school naar London gezien, kon me nauwelijks boeien, Johnny Depp niet op zijn best. Verder een simpel einde..

2.5*

Aangename verrassing. Een typische Hallstrom feel-good movie die mij zelfs een piepklein beetje aan Amelie deed denken. De film balanceert op de grens naar 'sentimentele draak' maar steekt die net niet over. Soms is het wat clichematig en voorspelbaar maar er zijn ook genoeg leuke dingetjes en het geheel is echt wel charmant. Kortom: Chocolat is mierzoet, maar wel lekker. 3,5*

Kwalitatief nogal een onevenwichtige film.

Sommige dingen waren precies op hun plaats, andere kwamen wat uit de lucht vallen, soms was hij ontzettend voorspelbaar en zelfs belachelijk, maar dan was het weer alleraardigst. Het zit de film mee dat de cast fantastisch is, met o.a. Alfred Molina en Peter Stormare, maar met als échte uitschieter Judi Dench als het leukste karakter van de film. Depp deed het aardig, maar zijn rol had net zo goed kunnen worden weggelaten, het voegde eigenlijk niks toe. Wel een goede sfeer en een aantal leuke beelden en grappige vondsten. Over het algemeen wist de film toch nét niet een gemiddeld drama-filmpje te overstijgen, ook niet door zijn lichtelijk betoverende sfeertje. Dat zal wel vooral aan de nogal stereotype karakters toe te schrijven zijn.

3*

Leuke film hoor, maar niets meer dan dat. Het begint rustig en alles is vreselijk voorspelbaar. Met de intreding van Johnny Depp neemt de film een andere wending die mij erg goed bevallen is. Verhaal kijkt vanaf dat moment nog makkelijker weg, maar alles blijft erg standaard. Acteerprestaties zijn goed, verhaal is leuk en origineel en in het algeheel is dit een (redelijk) leuke film.

Leuke film. Ik had verwacht dat Johnny Depp er vaker in zou voorkomen, omdat hij ook op de poster staat. Maar dat maakt niet zo veel uit hoor.

Verrast mij toch wel dat deze dorpsmentaliteit in Frankrijk wordt neergepoot. Lijkt mij eerder Angelsaksich, maar dan in de 19de eeuw.

Voor de rest veel te zoeterig. Vele personages zijn onecht en karikaturaal.

Deze film voorspelbaar noemen is een groot understatement maken. Ik wist niet echt waar de film over zou gaan voor ik hem bekeek, ik dacht meer aan een aangename romantische komedie. Helaas bleek het zo'n film te zijn als As It Is In Heaven. Een speciaal iemand komt naar een oerconservatief dorpje en verandert daar alle levens. Zelfs voor er maar een personage geïntroduceert was had ik door de voice-over die de gewone gang van zaken in het dorpje beschreef al geraden hoe de film zou aflopen en ik begon al in mijn hoofd een lijstje te maken van de soort mensen die onvermijdelijk langs zouden komen om uiteindelijk te smelten voor de hoofdrolspeelster. De vrouw die geslagen wordt door haar man? Check. De priester? Check. De man die de macht heeft in het dorp en de hoofdpersoon als tegenstander ziet? Check. De man en vrouw die niet durfde te zeggen dat ze verliefd op elkaar zijn? Check. Ouder en kind die niet meer praten? Check. De enige die ik miste was het fysiek of mentaal (of beide) gehandicapte kind.

Wat blijft het toch moeilijk om dergelijke films te laten werken. Het voelt allemaal zo afgezaagd aan en de stereotypen zijn gewoon vervelend. Zowel bij de progressieve als de conservatieve partij. Daar kunnen zelfs geweldige acteurs als Binoche, Depp en Molina niets aan veranderen. Alleen Dench weet hier bovenuit te steken. Het is toch jammer dat dit soort films altijd zo moeten overdrijven en zo op effect uit zijn dat het bijna eng wordt. Dat was toch een voordeel van een Frank Capra. Hij vertelde ook dit soort verhalen, maar hij wist wanneer genoeg ook echt genoeg was.

Chocolat is net wat beter verteerbaar dan As It Is In Heaven, die bijna bombastisch was met zijn feel-good-gehalte en die zichzelf nog een stuk serieuzer nam, maar voorlopig heb ik dit soort films wel gezien.

2,5*

Een chocoladewinkel in een Frans dorpje waar de mensen Engels praten met een Frans accent. Het leverde veel 'Allo 'Allo toestanden op. De graaf leek wel erg op Officer Crabtree en Judi Dench deed me aan Madame Fanny denken met die look en accent.

Maar kom, genoeg vergelijkingen. Al is dat wel moeilijk bij Chocolat waar er enorm weinig originaliteit inzit. Enige wat voor enige opwinding zorgt is het schilderachtig dorpje als locatie. Niet moeilijk want het verhaaltje is erg dun. Vianne wordt tegengewerkt door een graaf die niet wil dat er een chocoladewinkel is omdat chocolade eten een zonde is en ze leven in het dorp brengt. Tja, wie bedenkt zo iets?

En dan komt er ineens een piratenschip tevoorschijn met Johnny Depp aan boord. Alsof de scriptschrijver zelf wist: 'Dit gaat nergens heen, laat ik snel maar een nieuwe verhaallijn starten.' Al proberen de acteurs wel, het draait weer op weinig uit.

Weinig te beleven op elk vlak met alle clichés nog eens mooi verzamelt. Pure middelmaat.

**

De vrijgevochten Juliette Binoche zorgt voor nog wat opschudding als ze aankomt in een Frans dorpje en daar een chocoladewinkeltje te openen. De bekrompen jaren '50-sfeer waart aldaar nog rond en dat zorgt uiteraard voor de nodige conflicten. Het verhaal is niet heel bijzonder, vrij voorspelbaar ook, maar de typische sfeer in het dorpje zorgt er toch voor dat dit aangenaam weg te kijken is.

Wel een mooie film.
Heel leuk om te zien dat door haar de mensen in het dorp stuk voor stuk veranderen.
De chocolade zag er trouwens ook goed uit.
Ook paste de muziek heel goed bij de film.

Helaas de film met Franse Audio gezien. Ik heb hem namelijk in de Frans les gekeken. Dus dat vind ik meestal irritant. Maar verder wel een mooie film. Er hing ook een goed sfeertje in de film.

Dit is voornamelijk en lief en fijn filmpje om naar te kijken. Voor een spannend verhaal hoef je bij deze film niet te zijn maar door de sfeer in de film word je er toch helemaal ingezogen.

En wat ziet die chocolade er heerlijk uit ! De film heeft ook een goede boodschap. Veroordeel een ander niet zo snel, want mensen kunnen anders zijn dan ze in eerste instantie lijken. En omdat iemand anders is dan jij, betekent nog niet dat diegene per definitie slecht is.

De oma in de film vind ik een erg leuk mens en een leuke toevoeging aan de film. Verder vond ik alle castleden erg goed.

Beetje tegenvallende film van Hällstrom, en dat ben ik tot nu toe nog niet gewend van hem. Wat vooral aan de personages en het verhaal te verwijten valt. Op de acteurs heb ik eigenlijk weinig op of aan te merken, het zijn mer de types die ze spelen die me niet aantrekken.

Het verhaal vind ik eigenlijk te idioot voor woorden en de manier hoe alles verloopt maakt het niet geloofwaardiger. Wat is nou het probleem van een chocolaterie in zo'n stadje met een opgewekte eigenares?

Daarnaast stoorde ik me aan de Engelse taal, het speelt zich af in Frankrijk, maar iedereen praat Engels met een lelijk accentje. Laat dat accentje dan ook weg, je doet het goed of je doet het helemaal niet wat mij betreft.

Daarnaast vind ik Depp's rol ook een beetje overbodig, zorgde ervoor dat de film voor een half uur lang een compleet andere richting op ging, waardoor het ook weer te langdradig aanvoelt.

Gelukkig is het dromerige sfeertje die Hällstrom in het pittoreske Frans dorpje creëert wel om van te smullen en om de 1 of andere reden kijkt het wel redelijk weg.

Gemiddeld: 2,5*

Chcoladedroom,

Nee, Chocolat is niet de meest orginele film, geen intellectuele uitdaging of een visueel pareltje,

het verhaal daarintegen is hartverwarmend, en ook de costuums mogen er wezen, aardige sfeer bij tijd en wijlen, mede door de vrolijke soundtrack, die door de gehele film door horen is.

Chocolat is niet bijzonder maar ook niet saai, Lasse Hallström (What's Eating Gilbert Grape) Houd de personages in leven met zijn uitstekende regie, Depp heeft een beperkte rol en voegt afgezien van zijn charisma aanzienlijk weinig toe, wel een leuke rol is weggelegd voor Alfred Molina (Magnolia), als burgemeester van deze kleine gemeenschap, een nors en egocentrisch personage. Toch was het allemaal maar symplistisch, sommige scènes en dialogen waren onnodig,

en vaak ongemakkelijk. Maar een romantiusch persoon kan ik deze zonder spijt aanraden.

Leuk.

Meer niet, niet minder. De film kent heerlijke karakters en een vlot tempo met veel sub plotjes waardoor het lekker wegkijken is en er genoeg te beleven valt. Visueel is het niet veel bijzonder, gewoon beheerst subtiel te werk gegaan, waardoor er een rustige en dromerige sfeer hangt. Cast doet het leuk, maar de film moet het vooral hebben van het leuke en gewoon vermakelijke verhaal. Feelgood, en gelukkig geen dikke nadruk op de romance. Erg geslaagd, maar niet heel bijzonder. 3,5 ster

Gisteren eens bekeken en hij is beter meegevallen dan gedacht. 'k dacht dat het nogal een melige film ging zijn, maar 't was een leuke film. Wat een cast ook. Vooral Juliette Binoche is toch wel de ster in deze film.

De vaart zat er goed in, tot het deel dat Johnny Depp ten tonele kwam. Maar gelukkig herpakte de film zich dan weer naar het einde toe. Bij de film had 'k een soort Fata Morgana gevoel.

'k ben aangenaam verrast.

vurschrukkuluk!

Wat een flauwe ongeloofwaardige zeverfilm, bah.

.

Het kleine Frans dorpje krijgt een nieuwkomer die meteen een winkeltje gaat beginnen terwijl de burgermeester ( mooi gespeeld door Alfred Molina) andere plannen heeft. Moeder, dochter en kangoeroe leken het moeilijk te gaan krijgen maar de zaak hoefde geen enkel moment dicht en ondanks een paar problemen kon Vianne gewoon haar gang gaan. Bijrollen zijn niet erg divers en vrijwel alle burgers die je voorbij ziet komen staan op het einde plotseling mee te helpen in de keuken. Dat jochie met het Hitler-kapsel irriteerde me en de manier waarop Comte de Reynoud van zijn geloof afstapt (etend in de vitrinekast) was erg kinderlijk in verhouding met de wat sirieuzere scènes. Toch heeft de regisseur deze chocola niet té zoet gemaakt en blijft de romance met Roux redelijk nuchter zodat niet alle waarde verloren gaat.

Fijne film. Deze heb ik indertijd in de bioscoop gezien en nu in de herhaling van tv.
Visueel een plaatje, een subtiele, erg prettige muzikale aanvulling en een zalige onconventionele en magische sfeer. De kinderen acteren ook erg goed.
Met Juliette Binoche en haar chocola sijpelen begrippen als 'fijnproeven' en 'genieten' in de breedste zin des woord het dorpje binnen. De zich vervolgens voltrekkende veranderingen zijn geweldig om te zien en mee te beleven. Tenminste, het verhaal begint feelgood, maar bij sommigen komt wat later een flinke dosis jaloezie en afgunst naar boven zetten. Gelukkig loopt alles goed af.
Overigens is één van de meest romantische filmkussen in deze film te zien
En chocolade met chilipeper... mmm, heaven...

Ik vond hem eerlijk gezegd ontzettend tegenvallen, zelfs als grote Depp-fan.

Maar ik denk dat het een persoonlijke kwestie van smaak is. Vind romantiek sowieso niet zo geweldig.

enorme chick flick.

weinig mis mee,,,,maar ik ben niet de doelgroep.

das toch een duidelijk punt.

suffe film

Nog steeds leuk, maar minder dan ik me de film herinnerde. Ik moest altijd een beetje denken aan Amélie bij deze film, omdat dit ook een feel-good romantische film is die draait om een charmante vrouw in Frankrijk die geluk in andermans leven brengt, al zijn eigenlijk de verschillen groter dan de overeenkomsten. Het hoofdpersonage hier is verre van naïef, er is veel minder sprake van een sprookjesachtige atmosfeer en filmisch kan deze film helemaal niet tippen aan Amélie.

Als iemand die zelf weinig met het geloof heeft, is het leuk om te zien hoe het hoofdpersonage de strijd aangaat met de religieus conservatieve burgemeester, die sterk neergezet wordt door Molina. Ster van de film is natuurlijk Binoche die erg weet te charmeren. Verder een aardige rol voor Depp die een keer niet gek hoeft te doen om toch interessant te zijn. Dench tenslotte is altijd een zekerheidje.

Audiovisueel helaas wat minder. Nergens een filmisch echt interessante scène; er wordt degelijk geregistreerd, maar niet meer dan dat. Voor de soundtrack geldt iets dergelijks. Het luistert aardig weg, en zit de atmosfeer nergens in de weg, maar versterkt de atmosfeer ook nergens. Om die redenen blijft de film uiteindelijk toch op 3,5* steken.

Ik ben geen snoeper maar chocolade ja dat gaat er altijd wel in. Toch had ik deze film nog nooit eerder gezien maar aangezien Hachi van dezelfde regisseur me erg ontroerd achterliet, wou ik meer zien. Dit was dan ook misschien de meest voor de hand liggende keuze en het bleek een goede keuze te zijn.

Chocolat is een sympathieke en ook vrij kleine film met een leuke sfeer, niet te veel melige romantiek, maar wel menselijkheid en misschien ook actueler dan je zou denken in deze migratietijden. Nu migratie is van alle tijden en net als in de echte wereld heb je in de film voor en tegenstanders van wat deze nieuwe dorpelingen in de stad teweegbrengen. Ze openen een chocolaterie dat voor de kerkgangers en vooral de burgemeester als zonde wordt aanzien doordat Juliette Binoche onbeschaamd een winkel opent tijdens de Vastenperiode.

Het is een film die dus handelt over vooroordelen en ook hoe het geloof een bepaalde mening opdringt aan de gelovige gemeenschap. Mensen moeten vrij zijn van meningsuiting en ze moeten gewoon hun leven leiden zoals ze dat willen. Ze moeten doen wat hun gelukkig maakt. De belangrijkste personen die dit in de film duidelijk maken zijn Armande (die ondanks haar diabetes toch chocolade blijft eten) en Josephine die de keuze maakt van haar man weg te gaan en het huishoudelijk geweld in te ruilen voor nieuwe vriendschappen en passie voor chocolade.

Verder een zeer goede soundtrack, visueel redelijk goed maar niet wauw. Aangename kennismaking met Juliette Binoche die ik volgens mij niet direct eerder heb zien spelen. Depp zijn rol is eerder klein.

Uitstekende film. Eigenlijk gebeurt er ontzettend veel maar toch blijft het ontspannen kijken. Prachtige personages met zowel hartverwarmende als uiterst tragische ontwikkelingen op relationeel vlak. Grootste minpunt is wat mij betreft het getong tussen Dep en Binoche; onsmakelijk en onnodig om te expliciteren; met zijn tweeën in nota bene een bootje stappen zegt genoeg. Ook raakte na de brand de balans tussen luchtigheid en tragiek even wat uit balans. Maar al met al erg fijne, originele film. Absoluut een aanrader.

Een bijzonder mooie feelgoodfilm vol symboliek.

Iedereen die opgegroeid is in een klein dorp kan zich dit dorp uit de film wel enigszins voorstellen: de manier waarop mensen roddelen, met elkaar omgaan, elkaar in de gaten houden... Voor mij in ieder geval erg herkenbaar. Net als de onrust, het gepraat en het cynisme dat gepaard gaat bij een verandering in het dorp, in dit geval het openen van een chocolaterie.

De rol die chocola speelt in deze film kan zowel letterlijk als figuurlijk opgevat worden, de uitwerking is het zelfde: mensen vinden zichzelf en daarmee hun levensvreugde terug, wat bij iedereen lang geleden was afgestompt door kerkelijke dogma’s en de angst voor wat de buren zullen zeggen. De meest nare mensen blijken ook simpelweg maar te doen wat zij het beste achten, en zo blijkt dat achter elk streng en boos masker een hulpbehoevend mens zit. Net zoals dat er achter elke lach ook wel een paar tranen schuilen.

Depp’s rol is wat aan de kleine kant, hij voegt dan ook niet heel veel toe aan de grote lijn van de film. Zijn zigeunerclubje staat voor alles wat het dorp verafschuwt (vrijheid, genot, losbandigheid) en is dan ook vooral bedoeld om het plot verder te stuwen. Niet heel erg, maar wat meer speeltijd had hij best verdiend.

Een sprookje met een fijne boodschap. Mierzoet als melkchocolade, dat wel. Maar wat verwacht je anders van zo’n titel?

4*

Wat een verspilling van mij tijd. Ik vond er geen bal aan. Ik mis wat, wat je normaal wel hebt met een romantische film. Daarnaast een beetje een rare omslag als je kijkt dat de burgermeester zomaar omdraait van mening.