Uzak (2002)

Omdat de films op het filmfestival van Cannes erg matig schijnen te zijn, wordt dit kleine filmpje getipt voor de Gouden Palm. Erg mooi plaatje trouwens.

Inderdaad fantastisch plaatje.

Deze film ga ik binnenkort op dvd (of video) kopen want ik wil hem erg graag zien. Schijnt een meeslepende, artistieke film te zijn.

Erg traag en af en toe valt het wat leeg, maar een aantal bijzonder fotogenieke wandelingen door de sneeuw en enkele citaten van Tarkovsky maken er een mooie voldoende van.

Mooi traag en met bij vlagen bijzonder mooie scenes, Vooral in de eerste helft erg weinig dialoog, waardoor de film Aziatisch aandeed.

Erg subtiel in de opbouw van de relatie tussen de twee hoofdpersonen. Mooie tekening van de afstand die Mahmut heeft genomen van zijn verleden en de moeite die hij heeft met de confrontatie ermee.

De regisseur is een groot talent en heeft wellicht een meesterwerk in zich. Deze film is dat nog niet.

3.5*

De regiseur heeft al 3 films gemaakt met vrijwel dezelfde cast (bestaande uit familie en kennissen). Je kunt zijn vorige films parallel zien aan deze. Muzaffer Özdemir bijvoorbeeld, speelt hier een 'westerse' fotograaf, in 'Clouds of May' een 'westerse' regisseur.

M. Emin Toprak, speelt hier een nietsnut uit het platteland, in 'Clouds of May' en 'Kasaba' ook.'

Zeer bewonderenswaardig wat Ceylan doet.

Gek idee trouwens dat M. Emin Toprak, die zich in de film bekommerde om een muis die in de val gelopen was, nu zelf dood is (verkeersongeluk).

Over deze film en ook Ceylan's eerdere films stond laatst een artikel in de skrien, voor de liefhebbers.

Tsja, ik ben blijkbaar de enige, maar ik vond er echt *niks* aan. Wat mooie beelden, klopt, maar verder... geen verhaal, geen ontwikkeling... Ik heb nog nooit een film gezien waarin zo weinig gebeurde in zo veel tijd.

Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn, die deze film helemaal niets vinden. Maar dat er geen verhaal is, geen ontwikkeling, dat er zo weinig gebeurt vind ik niet waar.

Het verhaal gaat over een 'semi-intellectuele' fotograaf die zijn dorpsverleden achter zich heeft gelaten. Wanneer er een kennis uit dat dorp bij hem komt logeren, wordt hij ongewild geconfronteerd met alles wat hij wil vergeten / wordt de eenzaamheid die hij eindelijk heeft weten te realiseren, ruw verstoord (en die eenzaamheid is groots: hij kijkt aanvankelijk bijvoorbeeld totaal niet om naar zijn zieke moeder).

De fotograaf wil zijn huis fris houden: zijn gast laat zijn stinkende schoenen rondslingeren.

De fotograaf wil op zijn gemak een pornofilm kijken: zijn gast wil maar niet weg van de tv (dat lost hij dan op door een Tarkovsky-film op te zetten). (dit komt niemand van ons bekend voor natuurlijk)

De fotograaf wil het huis netjes houden ivm het bezoek van een vrouw: zijn gast laat het huis achter als een vuilnisbelt (bierblikjes, peukjes etc.).

De fotograaf wilde doorbreken in zijn vak, maar heeft er min of meer de brui aan gegeven: daar zit zijn gast dan weer een beetje rond te zwerven op de havens met de 'frisse' maar 'achterlijke' hoop daar werk te vinden.

Overigens maak ik de hierbovengenoemde 'semi-intellectualiteit' van de fotograaf vooral op, uit de conversatie die hij heeft met zijn vrienden over Tarkovsky en de mimieken die de fotograaf daarbij laat zien. Zoals ook in het plot hierboven staat: die mimieken vertellen hoe zeer zijn leven en idealen van elkaar verwijderd zijn.

Het kamerawerk kon naar mijn mening nauwelijks mooier. Het begin alleen al: de manier waarop Yusufs vertrek uit het dorp in beeld wordt gebracht, past precies bij de titel van de film. Ergens achter al het wit, zie je in de verte een dorp, waar iemand met trage passen vandaan komt lopen.

Ook Istanbul wordt op de perfecte manier tentoongesteld: de beelden van (mensen in) het besneeuwde landschap gecombineerd met de oorverdovende stilte, zijn naar mijn gevoel fantastisch. Maar dit komt misschien doordat ik een hechtere band met Istanbul heb, dan de meesten van jullie hier .

Dan de dialogen: misschien ligt het aan het feit dat ik Turk ben, maar ik vond deze dialogen echt direct geplukt uit de werkelijkheid. Zolang het niet hoeft wordt er niets gezegd (want de mimieken van de personages en het decor zijn dan voldoende), maar áls er al iets gezegd wordt is dit ook meteen op zijn plaats. Dan verwijs ik bijvoorbeeld weer naar de discussie over Tarkovsky. Of de scène waarin de fotograaf zijn gast opdraagt de dode muis weg te gooien. Of de scène waarin de fotograaf kwaad wordt op zijn gast, omdat deze onnodig achter iets onmogelijks aanzit (werk in de haven).

Dus mijn conclusie is dat er wel degelijk sprake is van een verhaal en een 'ontwikkeling'. Het minuscule feit dat de fotograaf op het eind van sigarettenmerk verandert, is naar mijn mening al een 'ontwikkeling' te noemen.

Verder ben ik het met starbright boy eens dat dit nog niet het meesterwerk is van de regisseur. Vandaar 4*.

En o ja: ik vind de ondertiteling bij Turkse films echt altijd ontzettend slecht. Veelal probeert men alles letterlijk te vertalen (wat niet slim is) en als dat écht niet lukt, gebruikt men iets waardoor de essentie van de gebruikte woorden totaal verloren gaat. Ook in deze film weer...

Kheb de film toenet gekeken, en wil er de volgende dingen over zeggen.

ten eerste vondk de film verrassend goed. het was prachtig om istanbul ondergesneeuwd te zien. Heel veel plekken kende ik dan ook, en kreeg meteen weer vakantie herinneringen. Het geboorte dorpje zag erook zo mooi uit, en deed me denken aan mijn eigen dorp in Turkije. Het acteren vondk subliem. Omdatk een beetje turks versta, is het leuk om ze te horen praten. Zo realistisch. De acteur die Yusuf speelde was niet eens een proffesionele acteur. Kvond de acteurs allen geweldig. De plot van de film zelf, stelde helemaal niets voor. Ook kreeg je geen band met de personages. Maar dat stoorde geen moment. Veel gebeurtenissen waren geniaal. En ik denk dat ieder wel zijn eigen favoriete gebeurtenis heeft in de film. Toch is deze film, niet voor iedereen weggelegd, omdat de film heel veel lange shots heeft, en er bijna niets gebeurd in de film. Mensen zullen de film dan als 'saai'beschouwen. Maar voor iedereen die wat van de Turkse cinema wilt proefen, of van arthouse films houd of gewoon wat van de niet toerristische kant van Istanbul wilt zien. Is deze film zeker een aanrader

4.5/5

Ik heb de film twee dagen geleden gezien en vervolgens redenen zitten bedenken om deze film geen 5* te geven. Misschien is dit het meesterwerk van Ceylan nog niet zoals iemand dat hier zegt, maar dat moeten we nog maar zien. Ik vind dit een geweldige film. Prachtig zijn de lange shots van Ceylan die vergezeld worden door een rustgevende stilte, fenominaal zijn de 'stille' handelingen die meer zeggen dan woorden, doordacht zijn de veelzeggende gebeurtenissen die getuigen van een uitdieping van de personages die zo goed zijn vertolkt door Özdemir en Toprak dat ik ze zal missen. Deze aspecten heeft Ceylan op een voor mij voortreffelijke manier samengesmeden tot een prachtig geheel, waar ik niets negatiefs op aan te merken heb. Alles klopt.

Trouwens, hoezeer Yusuf en Mahmut ook van elkaar verschillen, uiteindelijk lijken ze wel in hetzelfde schuitje te zitten. Ook erg mooi dat we aan het begin van de film Yusuf uit de verte zien komen lopen om zijn nieuwe leven tegemoet te treden en aan het einde Mahmut - inmiddels weer begonnen met roken, van merk gewisseld en geconfronteerd met hetgeen hij heeft overtroffen - die op een bankje in de verte zit te kijken.

Ook leuk dat men Koza (korte film) erbij heeft gedaan, erg mooi. Kasaba heb ik al gezien, Mayis Sikintisi niet. Tot zover vind ik wat Ceylan doet erg indrukwekkend. Petje af.

5*

Bijzonder sterk drama met veel mooie shots van prachtstad Istanbul.

****

Uzak is een film over freelance fotograaf Mahmut, die leeft in een zelfgekozen isolement, en zijn (verre?) neef Yusuf die, met grote tegenzin van Mahmut, komt logeren.

De acteerprestaties van de hoofdrolspelers zijn overtuigend en de buitenopnamen zijn van een grote schoonheid. Het probleem dat ik een beetje met deze film heb is dat de personages een weinig boeiend leven hebben, en maar wat voor zich uitstaren. Ik krijg dan last van plaatsvervangende verveling. En ook een beetje een hekel aan hen.

Maar toch, uiteindelijk werkt de sfeer van de film wel degelijk op mij in. Door de trage manier van vertellen blijven de beelden nog lang op je netvlies staan. Het shot waarbij Yusuf in de sneeuw langs een groot schip in de haven loopt is betoverend mooi en haast surrealistisch.

Mooi gezegd. Dat vat het inderdaad mooi samen.

Beiden unhappy met hun leven, hoewel Mahmut zijn zaken natuurlijk beter op orde heeft, maar of hij daar minder om lijdt?

De sullige Yusuf volgt wildvreemde vrouwen en nadert ze soms op een stalkermanier en gaat zelfs in de bosjes staan gluren. Hoe desperate kun je zijn...

Niet helemaal mijn type film, maar de film droogt erg goed op. Ik heb 3 sterren gegeven en misschien wordt het nog een halfje meer.

Prachtfilm die het ongrijpbare alledaagse weet vast te pakken. De kleine details van het leven op het doek weet vast te leggen. Wat Anatolia al grotendeels uit de doeken deed, zo herkenbaar. Mijn gehele jeugd kwam weer terug als ik alleen TV wou kijken

De shots in de sneeuw zijn onweerstaanbaar mooi, en triest om te lezen dat Emin Toprak (Yusuf in de film) al overleden is.

En de film heeft overduidelijk iets Tarkovsky-achtigs ondanks de verwijzingen in de film zelf. Camerawerk is overigens prachtig. Steeds diezelfde shots van het appartement, je gaat er je zelfs thuis voelen.

4,5*

Niet? Met 'Stalker' krijg je mij ook de deur wel uit hoor

Verder inderdaad een beeldenpracht om je vingers bij af te likken, zo mooi. En ook qua verhaal heb ik me geen seconde verveeld, subliem in veelzeggende details, waar woorden overbodig worden.

Tja, en dat dan de vertaling niet klopt, jammer dan. Wat niet weet, wat niet deert in dit geval.

4,5*

En hoe zat dat ook alweer met Delamu?

Bij Delamu heb ik niks over de vertaling gezegd...

De vertaling waar ik het over had was de ondertiteling in de bios.

Op de dvd heb ik er eerlijk gezegd niet op gelet, dus misschien dat het nu wel klopte. Durf ik niet te zeggen.

De mooie beelden van film blijven me de hele dag door het hoofd spoken. Herziening zou best nog wel eens een 5* kunnen gaan opleveren, denk ik nu.

Anatolia, hartelijk dank voor het uitlenen

Teleurstellend. Ik kon mijn aandacht er ook maar amper bijhouden. 1 uur geconcentreerd gezien, andere kleine uur slechts met een half oog geef ik toe. Mooie shots ooit, mooie composities ooit, maar ik mis een emotionele lading, een bepaalde schoonheid en een verhaal dat me ook maar ergens grijpt. Absoluut niet te vergelijken met Tarkovsky vind ik; wel verstilde beelden en lange takes of langaanhoudende shots, maar geen schoonheid, poezie of spirituele/emotionele lading (op enkele shots na bijv. dat gekantelde schip). Film deed me te weinig. 2*

Dat vond ik wel. Prachtige shots, de subtielte spanning tussen de karakters, totaal geloofwaardig en realistisch, dat geeft juist een sterke emotionele lading. Deze film heeft me meer geraakt dan de twee Tarkovsky's die ik gezien heb (al vind ik de vergelijking eigenlijk onzinnig).

Het eerste uur is prachtig; veel lange, brede en rustige shots die langzaam een verhaal vertellen. Helaas slaat de film na een uur een beetje om; het wordt allemaal iets drukker, veel minder van die prachtige lange shots, maar wel veel meer close-ups en veel meer gepraat (niet dat dit verkeerd is in een film, maar als je in een film het eerste uur de acteurs vrij weinig laat zeggen, maar in plaats daar van het beeld laat spreken, vind ik het jammer dat je dit in het tweede gedeelte juist anders om doet. De acteurs waren nu genoodzaakt het verhaal te vertellen (enkele shots uitgezonderd).

Toch 3,5*, omdat vooral het eerste uur toch wel verdomd mooi is.

Zo ik ben hierbij dus letterlijk in slaap gevallen, wat een bagger

Bagger... omdat?

Ik sluit me geheel aan bij gotti.

Mag ik hier wel even vermelden dat de korte film Koza die op de dvd staat adembenemend is. Dat smaakt naar meer, veel meer.

Na de eerdere films gezien te hebben is dit dus een soort vervolg. En wel erg briljant en persoonlijk gedaan.

Zou er nog wel ooit een nieuwe film komen van Ceyner, gezien het verlies van Emin Toprak.

Zijn grote ster in al zijn films. Zit ie nu te kniezen zoals in zijn eerste film met een kampvuurtje en een boom. Anatolia weet je meer ?

Zijn films gaan zo over Thuis zijn. Zo divers ook.

Na de eerste twee films van Nuri Bilge Ceylan gezien te hebben, zou ik Uzak eigenlijk wel willen herzien. Het is een op zichzelf staand vervolg, en toch weer niet. Kasaba kenmerkt zich wat mij betreft door heel weinig verhaal, behalve dat je getuige bent van hoe de familiegeschiedenis verteld wordt, samen met de pracht en praal van de omgeving een juweeltje.

Mayis Sikintisi heeft dezelfde personages, door dezelfde personen gespeeld, terwijl ze toch andere namen dragen. De pracht van de omgeving blijft. Ook details, zoals de dieren, blijven. Maar qua verhaal al een stuk meer inhoud dan Kasaba.

Dan Uzak, te lang geleden gezien inmiddels. Weer mooie beelden maar nu in een geheel andere omgeving, grotendeels. De personages komen terug, hun verhaal gaat verder (hoewel weer met andere namen) en de film draait meer dan in de eerste twee om het verhaal.

Ik zou, ook al is het misschien niet zo bedoeld, deze drie films als een drieluik willen zien. En op die manier evenaart dit drietal het drieluik van Trois Couleurs.

Het is zeker erg triest dat Emin Toprak al is overleden. Maar ik hoop toch op meer mooie films van Nuri Bilge Ceylan.

Ceylan is reeds bezig aan een nieuw project: Iklimler (Klimaten). De film zal gaan over de liefde (spannend!) en zijn vrouw Ebru Ceylan zal schitteren in de hoofdrol.

N.B.C. wacht blijkbaar totdat het gaat sneeuwen in Istanbul: dan pas wil hij beginnen met filmen. Ook kan ik je zeggen dat een deel van het verhaal zich afspeelt in het stadje Agri (Ararat) en het toeristische Kas.

Verder is meldenswaardig dat het gaat om een Turks-Franse co-productie; Eurimages het project voor 200.000 euro steunt en er gebruikt zal worden gemaakt van een High-Definition camera.

Bron

Conclusie: Ceylan slaat een geheel (?) nieuwe weg in.

Nou, dit klinkt fantastisch Groots filmmaker, naar mijn idee.

En, hoe vaak sneeuwt het in Istanbul?

Net zo vaak als regen in de woestijn