Detective Story (1951)

Hoewel het einde een beetje tegenvalt, andermaal een haast adembenemende film van meester-regisseur / rasverteller William Wyler, zonder meer een van mijn favoriete regisseurs. Een dag op een politiebureau in New York, veel meer is het niet.
Centraal staat een onbarmhartige rechercheur (Kirk Douglas) en de rampzalige verwikkelingen ingevolge zijn compromisloze karakter. Ondertussen is het een komen en gaan van grote en kleine criminelen. De debuterende Lee Grant ziet dat —als verdachte van een weinig opzienbarend winkeldiefstalletje— allemaal met verbazing en ongeloof aan. Dankzij haar formidabele mimiek zorgt Grant daarbij in haar eentje voor de ontspannende, komische noot.
Een intense film, die je beetgrijpt en niet meer loslaat. Typisch Wyler.

De titel is wat misleidend. Het is geen mysterie, maar een drama dat zich afspeelt op een politiebureau. Het is gebaseerd op een toneelstuk van Sidney Kingsley met eenheid van plaats, tijd en handeling. Alles speelt zich af in en rond een politiebureau gedurende één dag. Ernstige en luchtige verhaallijnen worden verweven. Twee zaken gaven problemen met de censuur: de abortus, die verdoezeld werd als een doodgeboorte, en het neerschieten van een politieagent. Dat laatste werd uiteindelijk toegestaan als noodzakelijk voor de plot, wat een versoepeling van de Hayscode betekende.

Kirk Douglas speelt een overtuigende hoofdrol als de harde rechercheur met onbuigzame principes. De kloeke William Bendix speelt z'n zachtere tegendeel. Verder zijn er mooie nevenrollen voor Eleanor Parker, Cathy O'Donnell en Lee Grant. Interessant is om deze acteurs in een ander soort rol te zien dan gewoonlijk.

Uitstekende film over het reilen en zeilen op een politiebureau in New York. De film speelt zich bijna geheel af in dit politiebureau, maar blijft onderhoudend door de verschillende plotjes die op een natuurlijke manier door elkaar heen lopen. De personages zijn goed neergezet en de prima cast weet dit alleen maar te versterken.

Kirk Douglas is ideaal gecast als een detective die ontdekt dat hij een prijs betaalt voor zijn principiële benadering van zijn werk en zijn privéleven. Bij vlagen explosief acteerwerk van Douglas, die zich omringt weet door een bijzonder goed presterende cast waarin Eleanor Parker (als Douglas' echtgenote) en William Bendix (als een collega) opvallen door hun ingetogen, maar effectieve bijdrage. Verscheidene acteurs herhaalden hier met verve de rol die ze ook speelden in het toneelstuk van Sidney Kingsley waarop de film is gebaseerd. Ietwat zwaar op de hand, maar boeiend van begin tot eind.

Zoals in heel veel films uit die tijd gaat de stervensscène, waarbij iemand, heel extreem, tot inkeer komt, toch wel wat de mist in.
Het enige minpuntje van deze uitstekende film die een sfeervolle schets brengt van een chaotische dag op het politiebureau, met zijn kleine, maar pijnlijke drama's en ook een heel klein vleugje humor en met tenslotte een ontroerende relatiedrama, (waaruit nog eens het accent komt te liggen op het katholieke en puriteins Amerika, of toch hoe het wordt voorgesteld).
Centrale figuur is een erg overtuigende Kirk Douglas als de nul-tolerantie-detective maar ook als de in zijn principes ontgoochelde man.
Een knap stukje cinema, best als een passende hommage bij het heengaan van een grote oud-Hollywood legende.

goed drama waarin we de perikelen en persoonlijke problemen vab 1 detective op het politiebureau leren kennen
Douglas speelt hier goed de harde politieman die alles alleen maar zwart wit kan zien en die gedachtegang word dan uiteindelijk zijn ondergang .
De rest van de cast zit prima in hun rollen als puzzelstukjes die zijn hoofdverhaal vorm geven .
Prima psychologisch drama .

Ik moest even in de laatste film komen want hij is vrij ongewoon. Detective story is een film over een dag in een politiebureau. De film heeft een toneeloorsprong en speelt zich geheel af in een politiebureau. Wyler maakt er film van door veel met beweging te doen. Zowel van de acteurs als van de cameramensen. Na een klein uur krijgt de film toch wat meer focus en gaan we vooral naar Mcleod, een rol van Douglas die niet de subtielste acteur van zijn tijd is, maar die ik met mate graag mag zien.

Zijn verhaal geeft veel van de tijd weer. Zowel dat hij zich nog veel drukker maakt om een verleden dan menigeen nu zou doen als vanwege de psycho-analytische suggestie in de kijk op zijn vader. Dat was erg hip in Hollywood. Vooral ook waanzinnig goed geregisseerd met scenes die door dingen als timing onder spanning gezet worden.

Het is jammer dat de film voor een einde kiest waarin McLeod sterft, dat is een makkelijke uitvlucht. Een einde waarbij zijn demonen blootliggen en hij ermee moet leven zou veel sterker zijn geweest. Daarom ga ik niet naar vier sterren.

Een film die zich nagenoeg geheel binnen een politiebureau afspeelt. Daar lopen drie à vier zaken op nogal rommelige wijze door elkaar. Alleen de zaak waarbij een van de politieagenten persoonlijk betrokken is komt redelijk uit de verf, de overige verhaallijnen hangen er maar wat bij. Doordat het allemaal best fragmentarisch is en door elkaar heen loopt, kan het niet erg boeien. Het acteerwerk is degelijk, zonder echte uitschieters. Het einde is nogal melodramatisch en niet bepaald sterk.