Homicidal (1961)

Meer een fascinerend curiosum dan een echt goede film, tegenwoordig wat minder verrassend omdat de twist nog wel vaker gebruikt werd en ook de mannelijke rol van Jean Arless (a.k.a. Joan Marshall) niet echt een heel overtuigende performance is.
Beetje Hitchcock-achtig gedoe maar net niet overtuigend genoeg.
Zoals gebruikelijk had regisseur William Castle ook weer eens iets origineels bedacht, namelijk de Frightbreak....een minuut om de bioscoop te verlaten voor de ontknoping ... aan de hand van de ten horen gebrachte hartslag kun je vaststellen of dat misschien verstandiger is.

Deze mysterie-film van William Castle is eigenlijk maar voor één ding echt memorabele en dat is de actrice Joan Marshall. Niet dat het een slechte film is maar als je de clou waar deze film is opgebouwd doorziet valt er gewoon minder te genieten. Het opent zeer sterk met veel mysterie rond die geheimzinnige vrouw Emily maar daarna kabbelt maar een beetje voort. En ook al staat er horror er is op dat vlak maar weinig te zien. Een steekpartij en een rollend hoofd. Door de mooie langzame opbouw en de goede sfeer in de film kijkt het gelukkig wel goed weg. De gimmick was dit keer een klok die verscheen om toeschouwers met een zwak hart in de gelegenheid te stellen de zaal voor de ontknoping te verlaten. Er was daarvoor speciaal in de foyer een lafaards-hoekje ingericht. Nu liggen hommage, geïnspireerd door, geleend van, en eenvoudig gekopieerd dicht bij elkaar maar sommige scenes in deze film vertonen wel erg veel gelijkenissen met de film Psycho. Omdat ik een zwak heb voor regisseur William Castle rond ik het naar bovenaf.

Goeie film waarin een vrouw een vreemd verzoek heeft voor de piccolo van het hotel waarin ze incheckt. Duidelijk op veel vlakken gemodelleerd naar Psycho, maar het verhaal is origineel genoeg. Alhoewel ik de plotwending op een gegeven moment wel zag aankomen, is het verloop moeilijk te voorspellen. De dubbelrol van Jean Arless is zeker goed gedaan, maar ook een beetje vreemd.

I remember when we were kids, you took this doll away from me and I never saw it again

Aaah William Castle.. Zo'n regisseur die heel veel op zijn naam heeft staan en waar ik bitter weinig van gezien heb. Ik heb ooit eens House on Haunted Hill gezien maar dat is a) al zo lang geleden (mijn stem dateert van 11 jaar geleden) en b) dat was volgens mij ook nog eens een ingekleurde versie dus dat zou ik vandaag de dag niet meer opzetten. Dan maar eens iets anders proberen en via MovieMeter aan deze Homicidal, The Tingler en Mr. Sardonicus geraakt en uiteindelijk voor de eerste gegaan vanwege de fameuze Fright Break.

Ik had verwacht dat dat een mopje op de DVD-hoes was maar nee, Castle houdt naar het einde toe effectief even een minuutje de spanning vast zodat de mensen die het niet meer aankonden naar buiten konden gaan en aan de kassa hun geld konden terugvragen. Daarvoor moesten ze wel in de zogenaamde Coward's Corner gaan staan aan de uitgang zodat iedereen kon zien dat ze teveel schrik hadden... Blijkbaar zou er niemand op het aanbod zijn ingegaan en dat is op zich niet zo verwonderlijk, want laat ons eerlijk zijn: zo spannend is Homicidal niet. Het is echter wel een meer dan vermakelijke Hitchcock ripoff (specifiek Psycho om redenen die maar al te duidelijk zijn, maar ook gewoon al die openingsscène met Castle die het publiek aanspreekt is gewoon vintage Hitchcock in Alfred Hitchcock Presents) die de gehele speelduur blijft boeien. Misschien naar het einde toe iets te uitleggerig maar ook daar had Psycho last van dus het is Castle nog wel vergeven.

Waarom dan toch nog die 4*? Wel dat is erg makkelijk: Joan Marshall. Je voelt dat er iets mis is met Warren maar je kunt er zo net niet je vinger op leggen. Is het die vreemde manier van praten en die tanden die niet van elkaar lijken te komen wanneer hij praat? Is het dat loopje? Is het nog iets anders? Neen, het is gewoon een dubbelrol van Marshall die zowel Warren alsook Emily speelt! Een indrukwekkende performance die de film gemakkelijk een halfje extra oplevert. Sowieso de beste rol in heel de film en de rest van de cast valt dan ook een beetje in het niets daartegen. Eugenie Leontovich is nog wel overtuigend als Helga en ook de interactie tussen Patricia Breslin (Miriam) en Glenn Corbett (Karl) is degelijk maar feit blijft wel dat de film vooral in het eerste (en allerlaatste) gedeelte echt weet te scoren.

The Tingler is met niemand minder dan Vincent Price, ook altijd wel de moeite in een horrorfilm. Ik ben benieuwd of Castle de lijn van Homicidal verder zet in ieder geval, het is te hopen van wel dus die zal binnenkort nog wel volgen. In ieder geval: een film die het waarschijnlijk van zijn ontknoping zal moeten hebben, maar als Psycho na x aantal kijkbeurten nog overeind blijft staan, dan zie ik hier ook geen graten in een herziening.

4*

Poging om een graantje mee te pikken in de nasleep van Psycho. De film opent met een introductie van regisseur William Castle wat natuurlijk herinnert aan Hitchcock Presents. Verder speelt Castle met het gegeven van een moordzuchtige travestiet. De gore wordt hier ook wat opgedreven. De eerste moord wordt grafisch in beeld gebracht met een zich snel spreidende bloedvlek rond het mes in het lichaam.

Behalve de inspiratie is dit wel een B-film die nog niet aan de enkels van Psycho reikt. Het budget zit daar natuurlijk ook wel voor iets tussen. Zelfs al pretendeerde Hitchcock een low budget horror te maken; 800.000 usd voor Psycho is nog steeds een aardig bedrag waar heel wat B-films niet aan geraken.
Homicidal is een aardig campy gevalletje, meer niet. Wel een pluim voor de dubbelrol die Joan Marshall speelt. Had ik zelf niet door. Het is ook het meest opmerkelijke feit van de film. Verder vond ik het niet bepaald uitblinken in subtiliteit of gevatheid.

sterke thriller waarin een ogenschijnlijke psychotische vrouw een moord pleegt op een willekeurige man.

lange tijd blijft het verhaal nogal warrig en lijkt het simpel tot aan het verassend einde aan toe waarin een erfenis en misbruik in de familie een prominente rol spelen in het plot .

In de spannende slotscene komt er opeens een voice in het verhaal om de kijker te waarschuwen voor de spannende scene met een soort tijdklok erbij , een vreemde scene die is toegevoegd maar waarvan het nut onduidelijk blijft .

al met al maakt de ontknoping aan het eind de film zeker een stukje beter , maar een aantal vreemde beslissingen om het verhaal te rekken en spannender te maken doen de film geen goed