Így Jöttem (1965)

Mooie film en (nadat ik 'Még kér a nép' en 'Csillagosok, katonák' al eerder zag) typisch Jancsó.

Dus weinig dialoog en veel weidse shots van kale landschappen. Ik moet bekennen dat het geheel me het eerste uur wat verveelde, maar het simpele verhaal zoog me toch in zich op en gaanderweg ging ik toch sympathie voor de hoofdpersonen krijgen.

Mooie eenvoud.

Film die reeds alle aanzetten biedt tot de latere werken van Jancso,zoals een continu dreigende sfeer met executies en mishandelingen,het reeds gememoreerde eindeloos vlakke landschap en een uiterst beweeglijke camera,al zijn de takes hier nog niet extreem lang en is zijn techniek nog niet geheel ontwikkeld.Verder worden we ook hier pardoes in het diepe gegooid en doet de regisseur geen enkele poging om de setting van het verhaal voor nitwits te verduidelijken.

Het voornaamste verschil met zijn latere films is dat J. ,zoals hierboven reeds aangestipt,iets introduceert wat op personages lijkt,wat deze film warmer en toegankelijker maakt dan de overige J's.Het wordt bijna een soort buddy movie waarin zich een vriendschap ontwikkelt tussen 2 pubers.

Overigens hier wel een ,zij het zeer spaarzaam gebruikte,soundtrack.

Wat een mooie film zeg, wat hou ik toch van dit soort films.
En weer kom ik pippo il buffone hierboven tegen en wat baal ik er ontzettend van dat je de films geen ''cijfer'' geeft want dan had ik lekker al jouw hoog aangeschreven films kunnen gaan uitpluizen en gaan zoeken, daarom vind ik dit soort sites nou leuk omdat je van elkaar kunt leren.
Terug over de film, wat mij een gelukkig gevoel gaf was dat de jongens langzaam weer een beetje kind werden, het lijkt mij vreselijk om die toch prachtige leeftijd aan je neus voorbij zien gaan door die k*t volwassenen met hun eeuwige geruzie.

Inmiddels de vijfde film die ik van deze Hongaarse regisseur gezien en voor mijn gevoel duurde de film te lang. Er gebeurde ook zo ontzettend weinig. Meest opvallende scène vond ik die van de dames die naakt aan het zwemmen waren en vervolgens voor de twee jonge knullen op de loop gingen. Ja rennen konden die dames wel.

Er werd in deze film trouwens hoofdzakelijk Russisch gesproken wat ik soms redelijk goed kon volgen, in ieder geval beter dan die Hongaarse knul.

3,0*

My Way Home is de film die Jancso maakte voor zijn doorbraak een jaar later met The Roundup. En zijn stijl (met lange shots) en zijn settings (gewapende conflicten uit het recente verleden in een landelijk decor) en zijn thema's (het verlies van stabiliteit en een constante dreiging dat er elk moment geweld kan losbarsten) zijn er ook al, maar de stijl is nog iets minder consequent n misschien wel minder ambitieus.

Het is echter wel weer een prachtige film. Het gaat over een Hongaar van 17 die in een nazileger vocht en gevangen wordt genomen door de Russen. Ze zetten hem bij een leeftijdsgenoot die hem moet bewaken op een verlaten boerderij, waar werk genoeg is. En de twee blijken het goed met elkaar te kunnen vinden en hadden in een andere setting vrienden kunnen zijn. Het blijkt uiteindelijk een onderbreking van zijn weg naar huis. Deze film relativeert op een fraaie en subtiele manier de oorlog en is minstens even goed als zijn bekende opvolgers,