Így Jöttem (1965)

Mooie film en (nadat ik 'Még kér a nép' en 'Csillagosok, katonák' al eerder zag) typisch Jancsó.

Dus weinig dialoog en veel weidse shots van kale landschappen. Ik moet bekennen dat het geheel me het eerste uur wat verveelde, maar het simpele verhaal zoog me toch in zich op en gaanderweg ging ik toch sympathie voor de hoofdpersonen krijgen.

Mooie eenvoud.

Inmiddels de vijfde film die ik van deze Hongaarse regisseur gezien en voor mijn gevoel duurde de film te lang. Er gebeurde ook zo ontzettend weinig. Meest opvallende scène vond ik die van de dames die naakt aan het zwemmen waren en vervolgens voor de twee jonge knullen op de loop gingen. Ja rennen konden die dames wel.

Er werd in deze film trouwens hoofdzakelijk Russisch gesproken wat ik soms redelijk goed kon volgen, in ieder geval beter dan die Hongaarse knul.

3,0*

My Way Home is de film die Jancso maakte voor zijn doorbraak een jaar later met The Roundup. En zijn stijl (met lange shots) en zijn settings (gewapende conflicten uit het recente verleden in een landelijk decor) en zijn thema's (het verlies van stabiliteit en een constante dreiging dat er elk moment geweld kan losbarsten) zijn er ook al, maar de stijl is nog iets minder consequent n misschien wel minder ambitieus.

Het is echter wel weer een prachtige film. Het gaat over een Hongaar van 17 die in een nazileger vocht en gevangen wordt genomen door de Russen. Ze zetten hem bij een leeftijdsgenoot die hem moet bewaken op een verlaten boerderij, waar werk genoeg is. En de twee blijken het goed met elkaar te kunnen vinden en hadden in een andere setting vrienden kunnen zijn. Het blijkt uiteindelijk een onderbreking van zijn weg naar huis. Deze film relativeert op een fraaie en subtiele manier de oorlog en is minstens even goed als zijn bekende opvolgers,