Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

Gewoon zeer goed opletten in deze film,echt geen seconde missen;-)

ja, viel mij ook erg op. Hij heeft inderdaad een eigenaardige lach. Maar ik vind hem wel goed acteren in deze film, net als iedereen. Michel Gondry, you made my life better.

Deze film is mij aangeraden en aangezien de score hier op mm hoog is, leek het mij wel de gok waard om deze film te gaan huren. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten van de film.

In het begin van de film lijkt alles zo wazig en wordt het op een gegeven moment zelfs een beetje saai. Er was zelfs een moment dat ik er aan dacht om de film stop te zetten (gelukkig niet gedaan, kom ik zo op terug). Toch bleef ik op één of andere manier toch zeer geinteresseerd.

Het werd mij streeds duidelijker en op gegeven moment zat ik aan de buis gekluisterd en was ik zeer nieuwsgierig naar het einde van de film. Het script vond ik zeer orgineel, ik heb nog nooit zo'n film gezien. I.p.v. zomaar een romantische film maakt Michel Gondry er wel iets heel erg speciaals van. Dit script is wat mij betreft Oscar materiaal, maar goed daar kan ik niet over oordelen.

Sinds mijn jeugd vind ik Jim Carrey een goede acteur.

Maar natuurlijk wordt je zelf ouder en gelukkig gaat Jim Carrey ook steeds meer films maakt voor volwassenen. Jim Carrey en kate Winslet speelde beiden excellent.

Een aanrader voor kijkers die wel een klein beetje geduld hebben.

4,5*

mooie bespreking voor een prachtige film. Ik krijg al zin om hem nog maar eens te kijken. Trouwens, het script is niet alleen volgens jou oscarmateriaal, volgens de Oscars zelf duidelijk ook, want het script heeft ook een oscar gewonnen.

Spijtig dat het bij die ene is gebleven.

Gelukkig dat de film de film een oscar heeft gewonnen, ik zal de volgende keer even wat research doen voordat ik weer wat schrijf.

Hoef je niet te doen. Vergissen is menselijk en zo weten we zeker dat de oscar verdiend is.

Mooi gesproken Donnie Darko

Ik heb deze film al een tijd geleden gezien, zo'n jaar gelden. Ik kwam nu pas op het idee om er iets over te posten . Toen ik deze film keek was ik verrast. Ik had gehoord van anderen dat het een goede film was, maar dit sloeg echt alles. De film begon een beetje verwarrend, maar dat is juist leuk aan dat soort films, omdat aan het einde ervan, dan alles plotseling duidelijk wordt, neem bijvoorbeeld "Vanilla Sky". Ook was ik erg verrast door Jim Carrey. Hij zette een geweldig goede serieuze rol neer, in plaats van een Ace Ventura of een Mask.

Kortom: 5 sterren!!!

Ik hou van nature al van vage films.

Het mooie aan deze is dat de verhaallijn op zich best te volgen is, maar dat het visueel zo vaag is weergegeven.

In deze film is vaag goed

Ook vind ik het stuk waarin Jim Carrey huilend achter het stuur zit onwijs goed. 1 van mijn persoonlijke beste scenes. Superprestatie om zo te kunne acteren!

wat zeg ik, iedereen acteert goed in deze film, met 1 uitschieter en dat is dan Jim. Zelfs al is het personage van Kirsten Dunst zo fucked Up, ze zet het goed neer

Dus: 4.5

Wat erg belangrijk is bij deze film is dat je de concentratie erin houdt want je moet het echt goed volgen.. uiteindelijk kom je dna tot de conclusie dat het eigenlijk een erg goede film is. Vooral het acteerwerk is erg goed. vandaar 4 sterren!

Voor het eerst een Carrey die je niet wil folteren met 1000 voodoonaalden, om hem daarna in de oven te bakken. Hij kan het dus toch, acteren, en zelfs schitterend. Dat moet ik echt toegeven.

En Kate met de vele haarkleurtjes is altijd boeiend.

Een 4: prachtfilm.

Geen 5: soms wat irritant langdradige 'droomwereld'.

Misschien heb ik daar wat meer moeite mee

In 'Man on the Moon' speelt hij mogelijk nog beter.

Die moet ik ook nog eens zien. Heb hem overlaatst opgenomen en ben zeer benieuwd.

Kreeg gisteren opeens zin om deze voor de 2de keer te zien. Dat heeft blijkbaar deugd gedaan want er mag een halfje bij. Ik dacht er zelfs aan om de volle pot te geven, maar ik hou het voorlopig op 4,5 sterren.

Heey,

Na héél veel reacties op Sunshine gelezen te hebben, dan nu ook mijn reactie. Ongeveer een jaar geleden zag ik de film voor het eerst, vele herzieningen volgden. Inmiddels reken ik Eternal Sunshine tot één van mijn favoriete films (Eternal Sunshine, Amélie en Das Experiment).

Toen ik de film voor het eerst ging zien verwachtte ik een typische Jim Carey film. Niet dus. Eerst een minpunt voor de film, later een enorm pluspunt omdat ook in dit genre Jim heeft laten zien uit te blinken. Ook Kate Winslet zet haar rol van Clementine erg goed neer. De bijpersonen vind ik wat minder sterk neer gezet. Van Elijah Wood en Kirsten Dunst vond ik tegen vallen, ik heb beter werk van ze gezien. Mark Ruffalo(Stan), vond ik wel weer sterk.

Het script vind ik echt briljant. Een film die je vaker moet kijken om het écht helemaal te snappen. Suwieso viel het kwartje bij mij pas tegen het einde van de film. De special effects en de muziek(Vooral de intro als Joel wakker word en de trein instapt), vind ik super mooi, heel speciaal.

Het wis effect vind ik ook heel erg mooi neergezet. Iedereen heeft wel een herinnering die hij graag zou willen wissen. Een herinnering waar je je alleen nog maar het slechte van herinnerd en niet meer het goede. Dat maakt de film zo herkenbaar.

Mijn mening lijkt me duidelijk haha. Ik vind het zo'n beetje de beste film die ik ken, heb hem al ontzettend vaak gezien, en het blijft een top film.

ambeon, je maakt mij weer klaar voor een nieuwe herkijkbeurt.

Het is trouwens ook mijn lievelingsfilm.

Blij dat je hem ook zo goed vindt.

En ik moet zelf ook toegeven dat hij daar zelfs nog genialer is. Wie had ooit verwacht van de belachelijke Jim Carrey dat hij drie magnifieke rollen zou neerzeten nl. ESOTSM, the truman show en vooral man on the moon. Hij draagt die laatste film echt, he.

Mooi 1000 stemmen.

En heb je The Majestic ook gezien, die vond ik ook super!

Nee, maar ga ik zeker eens doen. Dank je voor de tip.

Schitterende film. Bijzonder creatieve vondsten van de regisseur en een prachtsfeer. Ontzettend genieten en één van de beste films die ik heb gezien.

best wel goede film , met schitterende vertolkingen en ook de sfeer is best wel aangenaam (heel erg romantisch allemaal). maar ik begin al die vage ,onchronologische films (waarbij je echt zeer goed moet opletten en zelf moet nadenken hoe het hele verhaal in elkaar zit ( a la memento, 21 grams..etc) )wel wat beu te worden. Ik krijg er niet echt meer een "wauw" gevoel van op het einde, het verrast me allemaal niet meer....

zal wel aan mij liggen zeker....

Op een paar kleine minpuntjes na was dit weer een geweldige film. Leuk om Jim Carrey weer eens in een serieuze rol te zien, wat hem zeker goed afgaat. Prachtig verhaal niet te vergeten.

4.5

Minpuntjes...? :O

Ik heb al een tijd geleden op deze film gestemd, maar toch even zeggen waarom hij op #1 staat in mijn top 10.

Ik heb van het begin tot het eind genoten van de film.

"I took at train to montauk, I don't know why".

De manier waarop Jim Carrey praat en acteert zijn echt prachtig verwoord, de verwondering en onzekerheid. Deze verlegenheid en terughoudendheid die Joel heeft (hij is 'nice') zijn juist weer in contrast met Clementine die heel erg assertief en impulsief is. Dit botsen van karakters is prachtig te zien.

Hoe je iemand door zijn herrineringen weer verliefd in iemand ziet worden, is geweldig. Steeds verder dat er in zijn herrineringen gegraven wordt, des te meer hij weer weet hoe hij verliefd is geraakt op Clementine. (ook Kate Winslet speelt sterk trouwens.) Het gebruik van effecten is echt geweldig gedaan.

Het verhaal kan weleens lastig te volgen zijn, maar de manier van vertellen draagt heel erg bij aan de film. Hij wordt verwarrend en dan weer verklarend - en het is leuk om achter de verklaringen te komen.

Jim Carrey bewijst in deze film dat hij goed kan acteren, en niet alleen in de maffe films (die ik vaak veel minder leuk vind) maar ook in serieuse films. Ik heb alleen zo ongeveer elke serieuse film gezien van Carrey,(The Majestic, Man on the Moon, Truman Show) dus ik wacht op een volgende

Het eind van het verhaal is het beste deel, en wie daar gaan geduld voor heeft, weet niet wat een goede film is. "I'm fine without you!"

5*

Twee mensen zijn hopeloos op zoek naar een beetje geluk in de liefde. Leuk om te zien hoe Carrey dit geluk nastreeft op een voor hem a-typische manier; serieus, onzeker en afwachtend. Ook Winslet breekt met haar imago van het lieftallige poppetje en zet een voor haar nieuw soort personage neer; een flamboyante meid met een al even wispelturig voorkomen als karakter. De prestaties van beiden zijn even goed als verrassend. Maar, op een of andere manier is dit voor mij niet genoeg om me echt betrokken te voelen bij de personages en hun relatie. Wellicht ook omdat er naar mijn mening te weinig aandacht besteed wordt aan de situaties die ze samen beleven en teveel aan de uitvoering van het wisproces.

Het concept van "gewist geheugen" is trouwens een tot vervelens toe herhaald begrip in de cinema, maar ik moet toegeven dat het in deze context een geheel nieuwe dimensie aanneemt. De uitvoering ervan is ook dik in orde, al valt het weer op dat, zoals bij vele nieuwe projecten, de niet-lineaire vertelstructuur een onmisbare gimmick tot succes blijkt. Is dit storend? Niet echt. Origineel? zeker niet. Functioneel? Wellicht. Goed uitgevoerd? Absoluut! Ik kan me er dus mee verzoenen. Dat het wisproces begint met de meest recente herinneringen lijkt me logisch, al betwijfel ik of het noodzakelijk was om de film te laten beginnen met het einde.

Positieve vermelding gaat nog uit naar de soms mooie fotografie (zie cover) en het leuke subplot met Kirsten Dunst (rrr), al kan je je weer afvragen of dit geen foefje was van de regisseur om de film net iets langer te laten duren dan nodig.

Conclusie: Etneral Sunshine of the Spotless Mind is een film die een uitgemolken concept op een verfrissende manier weet te brengen, gesteund door een staaltje cinematografisch vernuft, maar die helaas faalt om de kijker te betrekken bij de personages en hun liefdesverhaaltje.

Ik ben het niet eens dat het een uitgemolken concept is... Het 'wisproces' is heel anders en fictiever uitgebeeld dan in andere films, en het lijkt mij zowieso een nieuw concept

Of iets noodzakelijk is... de film werd er mooier van naar mijn mening...

Júist in het wisproces zie je hoe hij zijn liefde voor haar herontdekt, dus het lijkt me logisch dat ze daar wel veel aandacht zouden besteden... maar tjah - ieder zijn mening

Wel, ik vond die scènes vooral opvallen omwille van hun esthetische en cinematografische waarde en niet zozeer omwille van de emotionele geladenheid, wat er bij mij dus voor zorgde dat ik me niet echt betrokken voelde. Maar dat zal wel afhangen van persoon tot persoon, zoals je al suggereerde.

Daar komt het denk ik uiteindelijk altijd op neer