Schatjes! (1984)

Leuke film!
Dat die auto uit elkaar vloog door die ketting was geniaal!
De muziek was ook lekker te pruimen, hetzelfde geldt voor Akkemay.
Het enige wat ik niet snap, is waarom die ouders en kinderen elkaar niet uit kunnen staan.
Voor de rest waren de grappen uitstekend en goed getimed.
Die scene dat Geert de Jong in dat appartement uit woede uitvalt en een kind aanviel, was ook wel grappig.
4.0*
Ben benieuwd naar Mama is Boos.

Deze laatst -na een jaar of twintig- weer eens bekeken.

Dit is qua Nederlandse films toch wel een van de knallers uit de jaren '80 en een mega hit.
Nauwelijks verouderd en nog steeds even leuk als toen.
Faber is erg leuk in hoofdrol, De Jong doet niet voor hem onder en De Gooijer krijgt de lachers op zijn hand, maar het zijn uiteraard de kinderen die de show spelen, met name Akkemay is wel erg... leuk (op hier en daar een klein rolletje voor TV na, nooit meer wat van vernomen).

Vele hilarische -inmiddels klassieke- scene's volgen elkaar in rap tempo op, incl een homage aan Nicholsons rol in The Shining.

Het enige zwakke moment blijf ik -net als destijds- toch het plotselinge muzikale nr vinden, wat werkelijk nergens op slaat.

Een acht, ofwel vier sterren.

John Gisberts: De kinderen gaan naar kostschool.

Pete Stewart: Ja, laat het andere maar oplossen als je met je pik in het zand zit.

Een van de leukste Nederlandse films met een ongeevenaard nostalgiegehalte.

De psychologische oorlog tussen de ouders en de kinderen is goed uitgewerkt. Je krijgt langzaam door hoe tragisch ontspoort dit gezin is. En waar zowel ouders als kinderen het hart wel op de goede plek lijken te hebben is er iets dat hen drijft tot de meest extreme vormen van pesterij. Geniaal is het getoond in de schilderij dat die Thijs consequent scheef hangt.

Geniaal is ook de rol van de moeder als psychisch wrak.

Zo leuk als Flodder

Nou, nou, weet niet welk VHS-band RTL uit de kast heeft getrokken, maar de kwaliteit is werkelijk om te huilen. Strepen in beeld en krakend geluid...

Als dat dus blijkbaar al vaker zo is geweest is het des te treuriger dat ze het gewoon telkens met deze kwaliteit uit blijven zenden.

In de jaren '80 was dit een prima nieuw Nederlands product. Goede stunts, goed geacteerd, een in principe naar verhaal wat ingepakt werd in een zee van grappen en actie. Je moet er van houden.
Nu ik deze na jaren terugzag vond ik het allemaal te veel over de top gaan, de inslag die het eerder had was bij mij niet meer te reproduceren. De stunts vond ik een goede impact hebben, de miltairen vond ik grappig ingevoegd. Een aantal dingen bleven humoristisch, maar het strijden zelf ging mij tegenstaan, ik vond 't triest.

De film bouwt langzaam uit naar een extreme oorlogsituatie tussen ouders en hun kinderen.
Het gezin deed mij aan de familie Flodder denken, maar dan bv hun overburen, waarvan vader de altijd afwezige piloot is en moeder als een echte Desperate Housewife haar torenhoge frustraties probeert weg te poetsen met de tennisleraar en flessen drank.

De eerste keer dat ik deze film zie, maar direct ook de laatste keer. Het idee is nog wel leuk en voor die tijd zal het best wel een aardige film zijn geweest, maar nu komt hij gewoon tekort. De kwaliteit van het beeld en geluid vind ik nog niet zo'n groot probleem. Dat heeft namelijk ook wel iets.

Het ligt meer aan de uitwerking van het idee. In het eerste deel zijn de kleine pesterijen nog leuk en goed gevonden, maar als de kinderen het huis overnemen wordt het teveel overdreven. Daarnaast begrijp ik dat liedje niet helemaal. Het komt nogal abrupt en voegt naar mijn mening niks toe. Ook het einde vind ik erg zwak. Alles bij elkaar kom ik niet verder dan 1.5*

Ik denk dat mijn oordeel niet heel anders is dan dat van anderen:

Sinds 1988 niet meer gezien en gisterenavond boven verwachting veel van genoten!

De film bestaat eigenlijk uit twee delen: het eerste deel waarbij de kinderen de grootst mogelijke rottigheid uithalen en het tweede deel waarbij ze hun ouders het huis uit hebben geschopt en de ouders weer terug proberen te komen.

Het eerste deel is beduidend beter, met ontzettend leuk opgebouwde humor. De plechtige speeches van Peter Faber zijn grappig en vooral Geert de Jong als hysterische moeder is geweldig.

Het tweede deel is zoals eerder gezegd minder, vooral omdat er minder plek is voor humor, het gaat hier meer de kant van een thriller op, het wordt alleen nooit echt heel spannend. Absoluut dieptepunt is het moment waarop dat scharminkel van een Dennis opeens een romantisch liedje voor Madelon gaat zingen. Tenenkrommend genant en slecht.

"Eerst snoep"

Waar ik me altijd weer dood om lach is als Pete met die megafoon roept dat die kids zijn omsingeld e.d. en dat dat kind dat net een stuk chocola wil opeten zich echt helemaal het apelazerus schrikt..... dat is totaal echt!

Kutsoufflé

Ik moet ooit eens iets van Schatjes hebben gezien of gelezen want ik zat met het idee dat dit een soort van Home Alone film was waar kinderen het huis pantseren tegen indringers. Het was oorspronkelijk dan ook helemaal niet het plan om naar deze film te kijken maar we haalden Rango uit de DVD speler, zetten de televisie op en de film begon juist. De eerste 10 minuten wat afgewacht om te zien of we dit verder gingen zien of toch maar voor een andere film gingen gaan maar zoals je kunt raden is het dus bij Schatjes gebleven. En het was een stuk leuker dan ik had verwacht.

Want wat een heerlijke asociale familie krijgen we hier te zien! Ik ben voor de rest niet zo enorm bekend met de Nederlandse film (met Flodder en De Lift als uitzondering) maar de manier waarop dit meer en meer escaleert is erg leuk. Dit is dan ook het soort film dat vandaag de dag niet meer gemaakt zou mogen worden (de manier waarop de vader zijn twee jongste kinderen op de kast smijt!) maar in 1984 mocht het overduidelijk nog. En daar ben ik blij om want het resultaat is een film met een aantal legendarische scènes. Alleen jammer dat de climax zo vreselijk slecht is gefilmd want het is gewoon veel te donker waardoor je amper iets ziet van de achtervolgingen doorheen het huis. Gelukkig zijn er nog een aantal heerlijke what the fuck momenten zoals die tennisknul die opeens in zingen uitbarst die ervoor zorgen dat er toch nog wat te beleven is. Heerlijk abrupt einde ook met de ouders die gewoon in een put rijden (niemand die dat hoort natuurlijk) en meteen worden bedolven onder asfalt. Om dan nog eens af te sluiten met zo'n stom titelschermpje waar verder wordt uitgelegd wat er met de kinderen is gebeurd. Elke film zou ik hiervoor afrekenen maar Schatjes weet er mee weg te komen. Vraag me dan ook af hoe deel 2 in elkaar zit.

Schatjes heeft een nogal disfunctionerend gezin als hoofdrol maar wel één dat lekker in mekaar zit. Zo is de keuze om Peter Faber als de vader te casten een geweldige zet geweest doordat die de film compleet naar zich toe weet te werken met zijn uitbarstingen, zeker het einde is gewoon één lange tirade van Faber, maar zeker ook vanwege de wisselwerking met Geert de Jong die de rol van de moeder op zich neemt. Heerlijk vitten op elkaar maar de echte sterren van de film blijven toch die kinderen. Geen idee wat er voor de rest van hun carrière is gekomen maar Akkemay, Frank Schaafsma en de broertjes Zomer zijn wel heerlijk op dreef en vormen de ideale tegenstanders voor pa en ma.

Tegen alle verwachting in een geslaagde film. De lage score hier verbaast me dan ook eerlijk gezegd wat maar ik heb me in ieder geval wel geamuseerd. Vooral het feit dat het van kwaad naar erger gaat op zo'n heerlijk overdreven manier is erg geslaagd, alleen jammer van de donkere beelden naar het einde toe. Misschien het vervolg toch ook maar eens te pakken krijgen of zou Vier zo vriendelijk zijn om hem volgende week uit te zenden?

3,5*

Nog een sejant detail hierbij is, wat vandaag ook écht niet meer kan, is dat Akkemay 15 was toen ze in de film speelde.

Ik vroeg me al af hoe oud ze was maar dat ze 15 was had ik nooit gedacht.

Enkele geslaagde grappen maken het wel eens de moeite waard om de film te bekijken.

Maar toch is het niet helemaal wat ik er van had verwacht, de vergelijking met de 'Flodder'-films gaat niet op, die zijn stukken beter.

De film gisteren na jaren nog eens herzien, maar ik blijf het een erg zwakke film vinden. Die moeder is nog een veel ergere etter dan haar kinderen en dan kan ik best begrijpen dat de kinderen zich tegen haar verzetten, maar het is allemaal vergezocht en suf. Herinner me dat ik mama is boos iets leuker vond.

Voor mij is het een Nederlandse klassieker. Ik houd me nog in met een *3.5

Tja, je kunt uitzoeken wat je wil maar het blijft gewoon seksuele handeling met een minderjarige. Daar hoef je geen rechtsgeleerde voor te zijn om dat te snappen lijkt me.

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Naakt in film

Blijkbaar zelfs nog een jaartje jonger.

Wat een gedoe plotseling over deze film. Blijft gewoon een leuk tijdsdocument.4*

Jeugd sentiment

fox gaat deze film vanavond uitzenden en niet veronica. Die had onlangs deze film als kinderporno bestempeld.

volgens FOX komt op 21-3-2014, 20:30-22:20 "Intolerable Cruelty"

Zwarte aso komedie in betere kringen. Altijd vermakelijk gevonden en ook nu slaat het meteen aan. Geen gezeur om een verhaaltje op poten te zetten, maar alles onmiddellijk in het teken van haat, nijd, irritaties en getreiter over en weer met moeder en dochter die vechten om de gunsten van de tennisleraar.

De rest heeft het ook niet zo op elkaar. Nog altijd grappig, de fratsen van de oudste twee, maar de kleintjes doen ook leuk mee. Er zit een bepaalde wilde energie en drift in de film die me wel aanspreekt en het gaat hier en daar ook lekker ongegeneerd en uitbundig tekeer. Ook weer genoten van Fabers rolletje.​

De grootste lol is er een beetje af wanneer het sarren in totale oorlog verandert. Dat liedje kan het dan ook niet meer echt hebben, al valt het wel te prijzen dat ze zoiets hebben aangedurfd. Het veert nog wel een paar keer op. Zo heb ik heb me bijvoorbeeld weer kapot gelachen om het mannetje van de radio.

De eerste vijftig minuten zijn best leuk. Goede rollen van Faber en Geert de Jong. De Gooyer en de kinderen doen het ook best aardig. Erg overdreven alleen met halverwege die oorlogstoestand tussen ouders en kinderen en de vernielzucht erbij. Het einde sluit ook niet helemaal goed aan bij de "vervolgfilm" Mama is boos. Verder zit het op het niveau van Flodder. Zover ik inschat, is mijn beoordeling niet zoveel anders dan toen ik hem jaren geleden op tv zag. In het begin is het vermakelijk om te zien, met die rotkinderen, die brutaal en vervelend mogen doen en vooral een ondankbare rol voor Faber. Maar daarna gaat de lol er snel af en de situatie wordt echt te vergezocht. 4.0 / 2.0