Carandiru (2003)

Een gemiste kans.
Ik verwachte redelijk veel van deze film, een gevangenis in Brazilië waar veel te veel mensen zitten die in opstand komen, dat leek me wel wat.
Helaas werden mijn verwachtingen niet waargemaakt.
Er werden teveel mensen geïntroduceerd die allemaal mochten vertellen hoe ze beland waren in de gevangenis of wat ze doen in de gevangenis. Waarschijnlijk wou de filmmaker dat je de personages beter leerde kennen.
Wat op zich een goed idee is maar neem dan 2 of 3 gevangenen, nu kwamen er teveel langs. Waardoor je van al die gevangen een klein stukje ziet en zo kreeg ik dus een heel beperkt beeld van deze gevangenen.
Dus als de gevangenen worden aangevallen door de politie, deed het me weinig.
Natuurlijk vond ik het wel erg wat die politieagenten deden, maar het gevoel dat ik bijvoorbeeld bij een film als Elephant kreeg bleef hier uit

Geen vreselijke film maar er had naar mijn mening veel meer ingezeten, en dat is toch erg jammer om te zien.
2.5 sterren.

Prima film, minimaal net zo goed als de Shawshank Redemption en vele malen killer. Ik ben het er mee eens dat het introduceren van het verleden van de gevangenen soms wat geforceerd overkomt.

De opstand en het neerdrukken daarvan wordt inderdaad bijna afgeraffeld, maar ik ben het met het vorige commentaar eens dat dit waarschijnlijk is niet wat Babenco persé wil overbrengen.

Volgens mij beoogt hij te laten zien dat de gevangenen het sowieso niet verdienen om over één kam geschoren te worden en dat inderdaad de omstandigheden in de gevangenis ze juist slechter maken en totaal niet meer passend in de maatschappij na hun vrijlating. De gevangengen gedragen zich naar omstandigheden zelfs nog netjes en hebben zelf hun (kille) wetten.

Tegen het einde van de film vraag je jezelf af wie nu eigenlijk de criminelen zijn: de gevangenen of de oproerpolitie?

Okeeje film over een propvolle Braziliaanse gevangenis, waar een dokter verschillende gevangenen medisch bijstaat. De film is met 2,5 uur aan de lange kant. Dit komt doordat aan vele personages de ruimte gegund wordt om hun levensverhaal aan de dokter te vertellen, waarbij ze allemaal vinden ten onrechte in de bak te zijn beland.

Carandiru ziet er goed uit, heeft wat mooie shots, maar wilde bij mij ondanks een flinke portie geweld en leed nooit indrukwekkend worden, omdat teveel personages gevolgd worden.

Enige tijd terug dat ik deze film gezien heb. Het klopt dat de film wat lang duurt. Desondanks is het lofwaardig dat er veel ruimte wordt gegund voor de individuele verhalen van de gevangenen, juist omdat de 'waarheid' die de overheid verkondigt vaak een gemaakte/verdraaide waarheid is. Ik geloof inderdaad dat het de bedoeling van de regisseur was om de gevangenen een wat menselijker gezicht te geven, om zodoende voor de buitenwacht wat meer inzicht te geven in hun situatie. Toevallig kwam er laatst een documentaire op NGC (Locked up abroad) over een Engelsman die daar gevangen heeft gezeten, het schijnt echt hel op aarde te zijn. Complimenten ook voor de fantastische filmposter.

Mja, ca. driekwart van de film gaat op aan het voorstellen van de gevangenen met flashbacks en hun dagelijkse beslommeringen. Grimmig uiteraard, maar afgewisseld met opvallend luchtige momenten (de crack rokende doktersassistent ). Omdat er nogal wat kleurrijke personages de revue passeren, verveelt het niet echt, maar het weet tegelijkertijd ook niet echt op te zetten naar de rellen die volgen. Die overgang is nogal plots, het slot is dan wel weer intens.

Babenco treuzelt dus een beetje, maar weet ondertussen zo wel een gaaf beeld van de gevangenis te scheppen, ook omdat het visueel goed in elkaar steekt. Kleuren, lichtinval, schaduwen en enkele in het oog springende shots geven de film net wat extra gloed. Ook de cast mag er zijn. Het venijn zit 'm duidelijk in de staart. Wrange en ook vrij sterke prent.

Wat een sterke film! Eén van de sterkste gevangenisdrama's die ik gezien heb samen met Midnight Express. Op alle fronten overweldigend. Totaal niet vergelijkbaar met Cidade de Deus als je het mij vraagt. Het eerste deel van de film zoomt in op het verleden van een aantal inmates en vertelt hoe ze in de overbevolkte gevangenis van Carandiru terecht zijn gekomen. Het zijn stuk voor stuk boeiende misdaadtafereeltjes die vaak sensueel gebracht zijn en voor inleving zorgen. Babenco volgt de stereotipering van de gevangenen niet en verkiest om hen als gevoelsmensen te tonen ... mensen die fouten begaan en gedwongen worden tot misdaden door de omstandigheden. Ook daarom laat hij ruimte voor die verhaaltjes.

Je voelt daarbij begrip voor de beweegredenen maar stemt er ook mee in dat ze moeten boeten voor de misdaad die ze hebben begaan. Het grote probleem, en dat vergeten ze zelfs veel te vaak in Brazilië zelf, is de kloof tussen rijk en arm. Wie Babenco kent, weet dat hij al eerder, met het keiharde Pixote ook al in die richting wees. De heren politici grepen een vrij onschuldig incident aan om de overbevolking aan te pakken met een tot de tand bewapende oproerpolitie . Dat is zo'n beetje de teneur op het einde.

Carandiru zou ook niks voorstellen zonder de vieze en ongezonde sfeer in de gevangenis waar een groot deel besmet is door AIDS, waar romantische trannies voor tederheid zorgen en vooral met een zeer aanwezig klimaat van geweld. Een echt meesterwerk die helemaal naar Brazilië ruikt en tegelijkertijd ook heel ver verwijderd is van de gekende gevangenisfilm.

Redelijke film over een waargebeurd incident in een overbevolkte gevangenis in Brazilië. Wat onevenwichtig van toon, maar de film heeft zeker zijn momenten. De vele flashbacks van de gevangenen zijn wel onderhoudend, maar voegen uiteindelijk weinig toe waar de film naartoe leidt. De film schept wel een geloofwaardig beeld van het reilen en zeilen in deze gevangenis destijds.

Prachtige film! Over een dokter en gevangen in de beruchtte Carandiru gevangenis in São Paulo, Brazilië. Een zeer lange tijd volgen we de gevangen die het beste ervan proberen te maken. In slechte, maar veelal iets betere tijden in deze overbevolkte gevangenis. Gevangen komen en gaan, familiedag enz. je volgt dus de dagelijkse beslommeringen van het gevangenisleven. De "hoofdrolspelers" vertellen (aan de hand van flashback) ook hun eigen verhaal. Daardoor bouw je een redelijk band op met de "slechteriken". En dan....... dan slaat de bom in!

Deze climax berust op waargebeurde feiten en zijn redelijk heftig. Mede doordat je nu niet meer weet wie er goed of slecht is. je krijg begrip voor de mannen in hun situatie maar begrijp ook dat ze er niet voor niets zitten! Dit wordt zo fantastisch met beelden en gevoel getoont.Dat het hierdoor gewoon een superfilm is geworden! Het lijkt qua sfeer ook sterk op Un Prophète

Komt een dokter in de gevangenis...

Wat begint als een frisse registratie van diverse personages en het ogenschijnlijke vrolijke gevangenisleven in Sao Paolo met flashbacks van wat deze en gene hebben uitgevreten, verandert in de tweede helft van de film in een heftige kille grimmige kansloze confrontatie. Dat het gebaseerd is op ware feiten maakt het nog schrijnender. Ik was erg onder de indruk. Thumbs up voor de motieven van de dokter.

Prachtige filmposter ook.

Degelijk.

Al is de opzet redelijk onhandig. De opbouw van de film duurt érg lang, in het begin dacht ik dan ook dat het gewoon wat vignettes waren over de gevangenen in een typische (?) Braziliaanse gevangenis. Heb nu al een paar films/docus over het onderwerp gezien en ofwel gaan ze allen over Carandiru, ofwel is het daar eerder normaal.

Het is eerder een gesloten commune waar geweld nog veel meer aanwezig is dan buiten en waar de bewakers eigenlijk vooral bijdragen aan de povere omstandigheden. Je volgt een aantal personages en krijgt te zien waarom ze daar zitten, maar eigenlijk is het dus een opbouw naar een grote opstand die zich tijdens het laatste half uur ontplooit.

Acteerwerk is wel oké, visueel is het ietwat pover al weet het einde wel wat goed te maken. Maar het is toch vooral het melodrama dat de angel uit de film haalt. Soms ligt het sentiment er gewoon té dik op, waardoor de impact vermindert en de lange opbouw ook wat onnodig was. Had best 45 minuten afgekund denk ik zonder veel te verliezen.

Maar voor een keertje wel oké.

2.5*