Spotlight (2015)

Spotlight

De onverwachte Oscarwinnaar van dit jaar, daar alle mensen hun geld op The Revenant ingezet hadden. Terecht? Daar kom ik zo nog even op terug. Los van de Oscar had McCarthy de taak om rekening te houden met alle gevoeligheden. Ik was benieuwd of hij daarin slaagde.

Vrij goed, kan ik concluderen. Het verhaal zit logisch en stapsgewijs in elkaar. McCarthy neemt je op duidelijke wijze mee door het wereldje van de onderzoeksjournalistiek. Het dualisme tussen het complete, eerlijke en objectieve verhaal en de snelle sensatie die er te halen valt ligt de gehele film goed op de achtergrond, maar blijft continu aanwezig. Daarnaast is het zo dat McCarthy een relatief objectieve toon blijft aanhouden. De moreel veroordelende lading is wat opzij geschoven, op een enkele scène na. Dit geeft ruimte voor een intrigerende, spannende film. Al met al heeft de regisseur de verbeelding van dit verhaal goed aangepakt.

De cast past goed in het plaatje van het verhaal. Het kwartet blijft de gehele film op constant niveau presteren. De man op wie, mijns inziens, de meeste nadruk in de film ligt is Mark Ruffalo. Zijn karakter is op eerste gezicht vrij excentriek. Dat geraakt op een gegeven moment echter naar de achtergrond. Jammer, want hij was een fris personage te midden van heel normale rollen.

Michael Keaton, Rachel McAdams en Brian d'Arcy James zijn met zijn drieën ietwat minder prominent en voelen wat gewoontjes aan. Daarmee zijn zij ook meer één van de vier, en komt hun acteertalent minder prominent naar voren. Jammer, want het zijn stuk voor stuk prima acteurs.

De sfeer in de film is juist. Die is integer en objectief, op een enkel slippertje na. Melodramatiek als de monoloog van Ruffalo - "It could have been you..." - had dan ook van mij niet gehoeven. De rest van de film speelt zich wel af op de juiste toonhoogte. Visueel gezien kent de film geen uitspattingen, die in mijn optiek ook niet gepast zijn in een film als deze. Integriteit is het sleutelwoord, en dat heeft McCarthy begrepen.

Terechte Oscarwinnaar? Ik denk, met de rest van de genomineerden in ogenschouw genomen, dat het wel terecht is. Ondanks het gouden beeldje zal Spotlight nooit een klassieke status krijgen, daarvoor ligt het algemene niveau nog niet hoog genoeg. Verder wel gewoon een prima film.

3.5*

Adequate en inderdaad degelijke ode aan de onderzoeksjournalistiek, maar ook een tikkeltje saai door de goeddeels afwezige spanningsboog. Schreiber blinkt uit als zwijgzame hoofdredacteur en het nog altijd relevante verhaal wordt keurig netjes geserveerd waarbij alleen het constante gebruik van het woord 'Spotlight' na verloop van tijd ontzettend gaat irriteren. Keurig, maar amper een moderne klassieker.

Zojuist gezien in het filmhuis. Ik heb ervan genoten: erg sterk acteerwerk en het tempo zit er goed in. Het verhaal is uiteraard al overbekend maar de film zet je toch opnieuw aan het denken. Klasse film.

Muah, een aardig zijn de eerste twee woorden die bij me opkomen, net nadat ik de film gezien heb.

Mn oma daarentegen, vond t schitterend. Dus ja, het kan wel. Maargoed, mijn aardig en muah komen uit het feit dat er toch regelmatig wel een gaapje bij mij te bespeuren was. De film is niet heel vlot, het is non-stop gepraat en ook is er voor het oog weinig te genieten. Het ligt mij gewoon niet zo.

Wat er dan wel mooi was, is het toch sterke onderwerp. Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik zie hoe het eens blootgelegd wordt, die verschrikkelijke misbruik in de kerk. Met natuurlijk het feit dat de handen boven de hoofden worden gehouden van de viezerikken in kwestie. Niet te geloven, sta er werkelijk perplex van.

Algoed, het onderwerp is dus sterk. Maar ook de muziek van Shore plus het goede spel van de acteurs met Ruffalo als hoogtepunt.

Stiekem saai, van mij het het beeldje naar the Revenant gemogen.

"They knew and they let it happen! It could've been you, it could've been me, it could've been any of us."

Na het bekijken van “Concussion” vroeg ik me af hoe ex NFL-spelers zouden reageren op deze film. Bij “Spotlight” stelde ik me de vraag of geestelijken wel de moed konden opbrengen om deze film te aanschouwen. En ook of hier nu lessen uit werden getrokken. Zou de Kerk zijn oorspronkelijke taak terug innemen in de maatschappij? Een toevluchtsoord voor gelovigen. Een functie als spreekbuis tussen het goddelijke en de christenen. Een in leven geroepen orgaan die ten dienste staat van de hulpbehoevenden, armen en vromen. Of zouden wantoestanden zoals deze aangekaart in “Spotlight” gewoonweg blijven bestaan? Want geef eerlijk toe. De aftiteling op het einde van de film is gruwelijker dan de uiteindelijke film. Daaruit blijkt dat de aangehaalde case maar een tipje van de ijsberg is.

Wat is er angstaanjagender? Achtervolgt worden door een gestoorde maniak met een hockeymasker en een ronkende kettingzaag? Of slachtoffer zijn van misbruik door een perverse priester die zijn menselijk genot niet in bedwang kan houden door een zelf opgelegd, onzinnig celibaat? Het eerste is misschien wel extreem dodelijk zonder weerga. Maar bij het tweede loopt het slachtoffer zulk een trauma op, dat deze misschien wenst zo’n met een kettingzaag rondzwierend type tegen te komen, om hem uit zijn lijden te verlossen. Waar ik een grondige hekel aan heb is machtsmisbruik, onaantastbaarheid, vertrouwensbreuk en verdoezelen van criminele feiten door machtige instanties. Iets wat binnen het instituut kerk schering en inslag is. Een beetje teveel gefriemeld aan kleine jongens? Geen probleem. Dan plaatsen we je in een andere parochie waar je weer herdertje mag spelen over een kudde, makke schapen. Schapen klaar voor de slachtbank. Degoutant.

“Spotlight” deed me terugdenken aan “All the President’s Men” met een jonge Dustin Hoffman en Robert Redford die de rol van Carl Bernstein en Bob Woodward, de twee Washington Post journalisten die artikels publiceerden over het Watergate schandaal ,voor rekening namen. Ook een doofpotoperatie, maar dan op politiek vlak met als enige gevolg een aftredende president. De kerkelijke doofpotoperatie maakte meerdere slachtoffers. “Spotlight” is een doodserieuze film met een doodserieus, misselijkmakend onderwerp. Bewonderenswaardig is wel dat ze het niet hebben laten ontaarden in een beschuldigende film die een ware heksenjacht zou ontketenen. Onnodig te zeggen dat de hoofdrollen op een indrukwekkende manier vertolkt worden door Michael Keaton, Mark Ruffalo, Rachel McAdams en Liev Schreiber. En voor één keer hoopte ik dat Ruffalo eventjes zou veranderen in dat groen, gespierd monster om zo enkele geestelijken te pletten tot de dikte van een hostie.

3,5*

Prachtige film over een groepje onderzoeksjournalisten die een wereldwijd schandaal van kindermisbruik binnen de kerk aan het licht brengen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Een boeiende film al is het alleen al maar vanwege de manier waarop de journalisten naar informatie blijven graven en hoe ze daarmee om gaan. Meeslepend, maar zonder dat het sensationeel wordt. De ijzersterke cast maakt het af.

Qua onderwerp sluit de documentaire Deliver us from evil hier mooi bij aan.

Een goede drama/misdaad/historie en biopic verhaal...

Prima verhaal (maar niet nog spannender)...

Een waargebeurd verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Mark Ruffalo...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Ik zat me gewoon stierlijk te vervelen het eerste half uur, hier maar eens gekeken of er nog verbetering te verwachten viel.... Hoge scores en.....Blijkt het de Oscarwinnaar te zijn.....! ?

Dus de hele film gezien. De Oscar is blijkbaar weer eens voor het achterliggende verhaal, niet voor de filmkwaliteit. Ik vond het allemaal nogal middelmatig, dacht eerder naar een TV-film te kijken, zeker in het begin op het matige af qua acteren van Michael Keaton met name., ook Liev Schreiber een ongeinspireerd tiepetje met bril en baard. Vanaf dat het eerste slachtoffer aan het woord komt na een half uur, komt de film ook wat tot leven, maar erg enerverend wordt het allemaal niet.

Regel 1 vh filmmaken: Show don't tell! Het lijkt wel of ze hem omgekeerd begrepen hebben......

Ik vond dit dus echt één van de beste films die ik de afgelopen tijd gezien hebt. Normaliter ben ik nooit zo'n fan van de Oscar winnende films, omdat ik ze vaak nogal saai vind. Maar bij Spotlight bleef ik op 't puntje van m'n stoel zitten, omdat het verhaal goed en interessant werd gebracht. Ook het acteerwerk (Mark Ruffalo, geweldig!) is uitstekend. Eindelijk weer is een indrukwekkend verhaal goed verfilmd.

4,5*

9/10 (IMDB)

De Oscarwinnaar van afgelopen jaar nog steeds niet gezien: schandalig! Maar die lacune heb ik inmiddels gevuld. Spotlight deed me eigenlijk de hele film terugdenken aan All The President's Men - net zo'n film waarin journalisten onder tegenwerking van alle kanten een zaak uitdiepen die steeds nog groter blijkt te zijn dan ze eerder dachten. Net als All The President's Men is Spotlight een sterke film, maar ze vertonen ook allebei vrij vergelijkbare karakteristieke punten, die misschien niet iedereen even goed trekt. Sterk acteerwerk, en een erg goed opgebouwd script waarin de krachten van buitenaf steeds groter en wijdverbreider blijken zonder dat je het overzicht verliest, maar ook erg leunend op praten en qua cinematografie e.d. vooral erg degelijk maar niet spannend. Daar zijn het de films ook niet naar, natuurlijk. Alleen al vanwege het onderwerp en de goede uitdieping daarvan wat mij betreft verplichte kost, maar echt bovenin mijn Top 10 van het jaar gaat 'ie niet eindigen. 4.0*

Met zo'n onderwerp wordt het wel heel lastig een slechte film te maken. Dat is Spotlight gelukkig ook niet. Toch blijft de film aan de oppervlakte en heeft het me niet weggeblazen, wat een film met zo'n onderwerp wel hoort te doen.

Jammer, slechts 3*

Indringende film over het pedofilieschandaal in de States waarbij de Katholieke Kerk erg in diskridiet wordt gebracht.

Aanvankelijk is het even aanpassen aan het tempo opgelegd door het "Spotlight"-team maar al rap zit ge in het onderzoek opgenomen. Een onthutsend relaas, dat gelukkig, en dat is een absoluut pluspunt, niet gestoord wordt door nevenverhaaltjes. Knappe, interessante film met een zeer goed acterende cast

Spotlight kiest er duidelijk voor om een geloofwaardig drama te brengen en geen pure sensatie. Het is op de eerste plaats een verslag van de gebeurtenissen en geen aanklacht op de kerk. Die komt er grotendeels vanzelf door de feiten, niet door de film. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de film haar prijzen haalt met het scenario en veel minder met beeld of acteerwerk. Net door te blijven bij die feiten, verliest de film zich niet in het paranoia gedeelte of het hele complotgegeven van een groep bad guys. Het maakt alles geloofwaardiger.

Het vergelijk met All the President's Men is snel gemaakt. Niet alleen vanwege het onderwerp, maar de verhalen hebben ook wel degelijk een link. De vader van Bradlee (John Slattery) was redacteur bij de Washington Post en bracht mee het Watergateschandaal aan het licht.

Het ontbreekt net dat ietsje meer om een echte topfilm te worden. Er wordt vooral gefocust op het verhaal, maar hierdoor blijven de personages onderbelicht. Je ziet ze wel wat worstelen met het dossier dat ze aanpakken, maar het blijft oppervlakkig. Al is dat misschien net de kracht van het verhaal dat hierdoor meer op de voorgrond komt.

Sterk en geloofwaardig drama met een schokkende boodschap. Ondanks dat het vooral een praatfilm is, zorgt de film ervoor dat het boeiend blijft door de constante onthullingen die er worden gedaan. Het begin is wat warrig en soms lastig te volgen, maar op ongeveer de helft verandert dit en is het vooral kijken met open mond.

Cool filmpje, ruime 3,5*.

Deze ook eens geprobeerd en vond het een prima film. Een film die van begin tot einde boeide. Ook de cast deed het prima en kwam overtuigend over.

'k wist niet echt wat te verwachten, maar hij was de moeite waard.

Erg goed.

Het verhaal achter de onthulling is erg interessant om te volgen. Een moeilijk onderwerp, dat wel. McCarthy pakt het meteen goed op en de cast weet het allemaal met veel overtuiging te brengen. Vooral Ruffalo, Keaton en Tucci zijn lekker op dreef hier. Het beginnen met het onderzoek, de gesprekken met slachtoffers, de moeilijkheden om tot documenten te komen,. Erg mooi verteld allemaal en geeft je ook meteen ook een goed beeld wat er allemaal aan journalistiek aan een verhaal vooraf gaat.

Toch mist de film dat beetje meer om een echte topper te zijn. Van karakterontwikkeling is nauwelijks sprake en ook het verhaal had nog iets dieper in mogen gaan op sommige onderwerpen. Voor de rest natuurlijk gewoon een hele goede film.

Stond al een tijdje op mijn lijstje en tijdens mijn vakantie dan eindelijk gezien. Geen vrolijk onderwerp (misbruik in de RKK) en de afloop was ook al bekend, maar het hele proces van het wroeten en zoeken naar de waarheid is enorm boeiend. Ik hou wel van dit soort intelligente 'praatfilms', en inderdaad..Marc Ruffalo zet een geweldige rol neer. N.a.v. deze film heb ik me een beetje verdiept in Nederlandse misbruikzaken..de commissie Deetman etc. Schokkend wat je dan allemaal tegenkomt. Het is lastig om niet alle priesters en andere heilige hotemetoten te gaan zien als smeerlappen

“They knew and they let it happen! It could've been you, it could've been me, it could've been any of us.”

Ook bij herziening blijft dit een indrukwekkend film. Spotlight is het schoolvoorbeeld van hoe je een film over journalisten, op zoek naar de waarheid, boeiend en interessant houdt. Door de weergaloze acteerprestaties, een interessant verhaal, de prachtige production design en een strakke regie is het een feest om te kijken naar journalisten die feiten checken, telefoontjes plegen, mensen onder druk zetten, mensen proberen te paaien, slachtoffers interviewen, of gewoon documenten doorspitten.

Regisseur McCarthy laat zien hoe een groep journalisten (Spotlight) door de nieuwe hoofdredacteur op het verhaal worden gezet over grootschalig kindermisbruik binnen de katholieke kerk, en met maar een paar aanknopingspunten beginnen aan het onderzoek. Geen opgeblazen heroïek of vals sentiment, maar gewoon domweg documenten lezen, telefoontjes plegen en mensen interviewen. McCarthy valt niet in de trap om helden van de journalisten te maken, maar laat zien hoeveel energie, tijd en stress het kost om zo'n groot verhaal op een goede manier te brengen. En het helpt ook wel dat de journalisten gespeeld worden door acteurs als Michael Keaton, Mark Ruffalo, Rachel McAdams, Liev Schreiber en John Slattery. Spotlight laat zien dat een kleinschalige film tot grote hoogten kan stijgen als alles klopt.

Aardige film, maar wel ietwat overrated.

Spotlight is een film die weet te boeien, maar niet echt speciaal is. Het verhaal is prima, maar spannend werd het nooit. Werd het team tegengewerkt door de katholieke kerk? Nee, totaal niet. Alles is degelijk. Het acteerwerk, het camerawerk, het verhaal en de dialogen.

Mark Ruffalo steelt echter de show en kreeg een terechte nominatie voor een Academy Award in de beste mannelijke bijrol. Wel een tamelijk grote bijrol overigens.

Als je kijkt naar andere films die genomineerd werden, had ik deze niet gekozen als 'beste film'. Brooklyn, The Revenant en Room vond ik allemaal beter.

Drie sterren.

Beter dan verwacht.

Spotlight is een redelijk droge vertelling, maar net daar ligt de kracht van deze film. Het is een relaas zonder veel poespas, zonder veel toegevoegde "spanning" of onzinnige build-ups. Dat is in soortgelijke films niet altijd het geval.

De enige die wat uit de toon valt is Ruffalo, hij zet een wat raar en soms vervelend, dik aangezet typetje neer. Allicht dat het gebaseerd is op een bestaand iemand, maar het voelde gewoon nooit echt geloofwaardig aan binnen de film.

Maar verder best van genoten. Geen geheime ontmoetingen aan vijvers, mysterieuze leads of iemand die vanuit de schaduw alles probeert te ontmijnen, maar een stel journalisten zoals je hoopt en verwacht dat er meer zijn die zich vol op een verhaal storten en zo iets redelijk triest aan de oppervlakte brengen.

McCarthy maakt normaal toch opvallendere films, maar net dat droge is wat deze film tot een succes maakt, dus voor een keer kan ik hem dat best vergeven.

3.5*

Spotlight is een onderhoudende thriller die de misdaden van de Kerk onder de loept neemt. Het is een teage film met erg veel dialogen. Toch wordt de nodige spanning behouden en wordt duidelijk uit de doeken gedaan hoe het onderzoek verloopt en hoe de verschillende zaken tot één case gesmeed worden.

Het is een sereen verhaal, een verhaal gebracht door journalisten die tot op het bot en met oog voor detail, doortastendheid en de objectieve waarheid een dossier trachten op te bouwen. Journalisten die hun job doen, niets meer, niets minder. Zeer degelijke dialogen en acteerprestaties ook. Spotlight is een film die nergens uit de toon valt, maar zich nergens ook echt onderscheidt.

Beste film op de Oscars een paar jaar terug. Mja, terechte nominatie, dat zeker. Als winnaar ik een andere gekozen vanuit het lijstje. Vreemd ook om op te merken hoe de samenleving of bepaalde middens onderhuids "wist" wat er aan de hand was en dat niemand er echt van opkeek. De Kerk is niet de enige schuldige in deze smerige affaires. Het doet je stilstaan bij sommige dingen...

Deze oscar winnende film heb ik destijds aan mij voorbij laten gaan. Verhalen over misbruik van de Rooms Katholieke Kerk spreken mij eenvoudigweg niet meer aan. Al genoeg gehoord gehoord daarover. Ik die vroeger zelf een streng katholieke opvoeding heb gehad kan trouwens daarover meepraten. Afgelopen zondagavond deze film toch maar bekeken omdat hij op NPO 2 werd uitgezonden. Film was zeker niet slecht maar een oscar voor de beste film vind ik toch wat overdreven. Zo bijzonder was het niet wat je allemaal voorgeschoteld kreeg. Toen ik trouwens die kop van die bisschop zag moest ik toch even denken aan die kop van Trump. Volgens mij hebben die twee ook best veel overeenkomsten. Beiden zo corrupt als wat en liegen dat het gedrukt staat.

3.0*

Degelijke film, typisch Oscar-materiaal inderdaad. Minpuntjes zijn de vele shots van "veelbetekenende blikken", allerminst subtiel elke keer, en het acteerwerk van Ruffalo en Keaton, die er allebei op los schmieren. Het verhaal zelf is gewoon boeiend en dat houdt Spotlight dan ook overeind. Wat me wel opviel is dat er meermaals wordt gezegd dat de kerk alles zal doen om de onderzoeksjournalisten tegen te houden, maar uiteindelijk gebeurt er helemaal niks en blijkt het best makkelijk om de waarheid openbaar te maken. Nou ja, hindert niks voor een tussendoortje.

Indrukwekkend... maar ook weer niet zo héél indrukwekkend. Waarom heeft deze film me niet zó gepakt als bijvoorbeeld (en al meerdere malen) All the President's men ? In beide gevallen was de uitkomst van het onderzoek al bekend voordat ik aan de film begon, en de misdaden waar het onderzoeksteam van Spotlight zich over buigt zijn nog veel weerzinwekkender dan die van Tricky Dicky, maar toch was ik na afloop enigszins teleurgesteld, alsof ik het allemaal al eens eerder had gezien, en misschien is dat ook wel zo. Als expliciet exposé van de misdadigheid van zowel de vele priesters als de katholieke kerk tot in zijn hoogste regionen kan dit verhaal natuurlijk niet voldoende vaak en onverbloemd verteld worden, maar als portret van hoe een team journalisten de onderste steen boven krijgt vond ik het eigenlijk allemaal niet bijzonder interessant of spannend. Wel goed spel van alle betrokkenen, met Liev Schreiber zo scherp als een mes, en kan iemand me vertellen wanneer Stanley Tucci eigenlijk voor het laatst een slechte rol heeft gespeeld?

Weer een waargebeurd verhaal, en weer een met een zware historische (religieuze) impact. Het ongeloof wanneer het spotlight team meer en meer ontdekt van de cover up, treft denk ik elke kijker van deze film. Ongelooflijk dat zoiets is kunnen gebeuren en thank God (pun intended) dat hier een film over werd gemaakt.
Dat het een Oscar heeft gekregen vind ik dan weer ietwat overdreven (niettegenstaande dat de meeste acteurs een mooie prestatie leveren, zeker gezien het zwaar beladen thema).
Conclusie: een must see, dat zeker. Maar oscarwaardig... neh

Het verhaal wordt langzaam uit de doeken gedaan en dit thema verdient zeker een film. Het schmieren van de heren Ruffalo en Keaton is enigszins storend en de symboliek ligt er soms wel erg dik bovenop maar verder is het een degelijk geheel.

Ge-wel-dige film! I love it wanneer er geen hol gebeurt in een film, Doubt bijvoorbeeld, maar dat de film toch blijft boeien.

Uiterst rustig en vakkundig opgebouwd drama over een vrij zwaar beladen thema. Ondanks het laatste wordt de film nergens heel erg zwaar maar blijft het bescheiden en blijft er genoeg ruimte over om inzicht in de problematiek, de gevolgen en de aanpak, op te doen. Prima rollen van Keaton en Ruffalo.

Echt een hele mooie film.

Behoorlijk verbijsterende film waar je aanvankelijk zelfs wat moeite hebt met het feit dat dit een waargebeurd verhaal betreft.Door de vele zaken kreeg ik zelfs het idee dat de verdachten/daders in die tijd met opzet voor het vak priester (of ander geestelijk ambt) kozen teneinde zo een redelijk vrije hand te hebben om hun misselijkmakende liefhebberijen uit te oefenen.

Vind het wel goed dat regisseur Tom McCarthy geen al te sensationele film heeft gemaakt en en zo zonder al te veel opsmuk het al van zichzelf overtuigende verhaal zijn werk laat doen.Dat maakt van Spotlight misschien een iets minder spectaculaire en spannende maar uiteindelijk wel een betere film.

Voor dat laatste is overigens ook de cast verantwoordelijk want die zetten bijna zonder uitzondering een sterke acteerprestatie neer.De belangrijkste hoofdrolspelers,Liev Schreiber,Rachel McAdams,Mark Ruffalo,Michael Keaton en de voor mij wat minder bekende John Slattery en Paul Guilfoyle betekenden stuk voor stuk een meerwaarde voor de film.

Het eindresultaat is een beklemmend en doeltreffend drama dat nog wel een aantal dagen door je hoofd blijft spoken.

Ok.

Een onderhoudende film die niet al te veel te beiden heeft in het concept zelf. Ik vond dit wel weer een beetje een "normale" film die duidelijk is gemaakt om op de oscars zelf te jagen. Met veel bekende gezichten en een waargebeurd verhaal.

Het is ergens best interessant en het echte verhaal is natuurlijk wel iets belangrijks dat op zijn tijd best verfilmd mag worden. De vele bekende namen doen het ook niet verkeerd, al vond ik de rol van Ruffalo net iets te overdreven uiteindelijk.

De dialogen, die ruimschoots aanwezig zijn, hadden naar mijn mening veel scherper gemogen. De humor die er soms zeker is, had zo iets beter kunnen zijn maar ook het tempo zelf ligt dan veel hoger uiteindelijk. Dan kom je er als kijker makkelijker doorheen.

Er hadden hier en daar ook meer momenten mogen zijn van de slachtoffers van het schandaal. Ik had graag meer emotie willen zien hier en daar. Dit was vooral een hele "professionele film" die niet altijd voor het verhaal zelf lijkt te gaan maar meer voor de prijzen.

Het is interessant, maar voor mij geen heel hoogstaande cinema. Een boeiende film met een belangrijk verhaal, maar niet scherp genoeg om een hoog niveau te behalen.