Antropophagus (1980)

Heb zelf ook die Shriek Show-versie een tijd geleden aangeschaft. De docu moet ik nog zien, maar de film was alvast een meevaller. Niet alleen als curiosum maar ook filmisch was Anthropophagus een stuk beter dan ik verwachtte. Een paar wansmakelijke scènes gezien die zonder meer als klassiekers in het genre mogen bestempeld worden. Verder is de plot nog behoorlijk te pruimen, temeer omdat een "allesverklarende" slotontknoping op Fulci-achtige wijze uitblijft en de kijker aldus in het ongewisse wordt gelaten.

Behalve vetzakkerij is er voor wie zich een beetje inleeft ook wat spanning. Naar het einde toe worden bepaalde achtervolgingsscènes namelijk zo tergend traag gefilmd dat je spontaan begint te nagelbijten. Daarenboven zorgt de setting - een desolaat eiland met een labyrint aan nauwe steegjes - voor een beklemmend gevoel dat het naargeestige sfeertje alleen maar in de hand werkt.

Anthropophagus is uiteraard tamelijk traag en soms nep, maar dat mag de pret niet drukken. Een ware must voor trash-fanaten!

Veel te weinig spanning en saai gebracht.

Acteren veel tegen.

2 sterren

In 1980 kwam deze horror van Joe D'Amato uit en werd ik Groot-Brittannië gelabeld als video nasty, wat inhield dat hij in ongecensureerde vorm verboden werd. Met deze gedachte verwacht je een grotesk bloedbad, maar dat is niet waar. De film moet het voornamelijk van spanning hebben en daar is D'Amato in geslaagd. Het moment waar op de moordenaar voor het eerst in beeld verschijnt, doet mij huiveren. Opvallend, aangezien we van de Italiaanse filmmaker eerder erotische exploitatiefilms zijn gewend die zo slecht zijn dat ze hilarisch worden. Anthropophagus kent niet zo heel veel gore-momenten, maar degene die er inzitten, zijn erg memorabel.

Pulpmeester D'Amato heeft mij met zijn film verrast en laat zien dat hij meer te bieden heeft dan wat bloed en blote vrouwen.

1 vd slechtste films die ik ooit gezien heb, maar wat is het grappig bevat tevens één vd meest memorabele 'Nooooooooooo!' momenten

Als ik dit zo terug lees van me zelf, zie ik toch dat ik deze film ooit eens heb gezien in een totaal verkeerde stemming. Vooral als ik zie dat ik de geweldige muziek in deze film heb afgekraakt. Nou ja, de begin tune was dan wel het enige beste.

Ik heb Anthropophagus op de geweldige 2 disc dvd gekocht. Helaas moest ik hem terug brengen ivm dat de film beschadigd was. Zo ging het naar het einde toe stotteren en bleef het vast zitten bij elke seconden. Dus nu moet ik de film maar eens een keer op nieuw gaan kopen.
Ik heb ook de film Absurd gezien, en dat zou het vervolg van deze film moeten zijn. En die vind ik persoonlijk ook beter. Maar deze vind ik wel beter dan mijn commentaar hiervoor.

Wat Anthropophagus vooral zo goed maakt zijn verschillende dingen. Allereerst door de vertolking van George Eastman. Wat speelt hij hier geweldig als een van de engste monsters ooit. Die Make-Up bij hem is ook geweldig. De sfeer in deze film is echt superieur. Lekker Grieks zoal die begin scene, maar vooral de angstaanjagende, eenzame sfeer op dat eiland is een applaus waard. Er zitten genoeg gore momenten in om te zeggen dat het een echte video nasty is. Het begin is ook wel cool met dat Duitse stelletje op dat strand. Alhoewel dat stukje met die zwemmende vrouw en uiteindelijk door het monster wordt gepakt, is duidelijk gepikt van Jaws.

Maar voor de rest is Anthropophagus een geweldige film van regisseur Joe D'Amato die onderschat wordt als een matig Italiaanse pulp regisseurtje. Dat terwijl hij geweldige werken heeft gemaakt. Mensen die deze film teleurstellend vonden moeten deze film maar eens een keer 'n tweede kans geven. Van mij krijgt deze film 4 bloed druppelende sterren.

Na herziening toch wel een heel stuk enthausiaster over deze film. Tisa Farrow belandt na Zombi 2 (1979) opnieuw op een mysterieus eiland waar ze zal moeten vechten voor haar leven. Één ding is in ieder geval hetzelfde gebleven: acteren kan ze nog steeds niet.

Antropophagus verloopt alles behalve vlekkeloos. Allereerst blijft de soundtrack een doorn in het oog. Waar andere Italiaanse horror films uit deze tijd met legendarische tunes aan kwamen zetten, komt de componist van Antropophagus met een drammerig, saai deuntje. Passend is dat wel, want ik blijf erbij dat er in de eerste 45 minuten te weinig gebeurd. Pas dan krijgen we het 'monster' en regelmatig wat kills te zien.

Héél storend is de lange opbouw echter niet. Het sfeertje is bijvoorbeeld behoorlijk onheilspellend en ook de locatie werkt sfeerverhogend. Het monster zelf wordt door de belichting en het camerawerk in ieder geval lekker spooky neergezet. De film weet daarnaast af en toe zelfs spannend te zijn en kent behoorlijk wat lekkere gore. De scene op zolder, waar Eastman zijn slachtoffer door het dak heen trekt, is mijn favoriete uit de film. Een scene waar spanning en gore goed samenkomen. Aardige shockfactor ook natuurlijk met de scene waar hij zijn eigen darmen eet en de macabere scene waar hij een bloederige foetus in zijn mond propt.

Toch wel weer een lekkere Italiaanse gore classic dus, die ik in eerste instantie veel te laag heb beoordeeld. Vrij lange opbouw, maar wel een prima sfeertje, en de ontknoping is het wachten absoluut waard. Af en toe wel wat schoonheidfoutjes (verschillende figuranten kijken vragend naar de camera/crew of ze het allemaal wel goed doen) en de soundtrack had met het talent dat er in die tijd rond liep beter gemoeten.

Eindelijk gezien omdat er een pracht van een Blu-ray release van 88-Films op de mat viel. Befaamde 'Video Nasty' die - in tegenstelling tot vele andere verbannen films - zijn reputatie wel waar weet te maken. De gruizige 16mm footage maakt met deze release zijn HD debuut en dat is reden genoeg om hem binnen te hengelen. Geen baanbrekende make-over, maar hij oogt wel een stuk cleaner dan de diverse DVD-releases die we tot onze beschikking hadden. Verder nog een paar leuke extra's, zoals een grappige anekdote uit het interview met film historicus Alessio di Rocco over het insturen van 'review-versies' van de film waarin de heftigste gore scenes werden vervangen door fillers. Één van die plaatsvervangers, een scene waarin een voet uit het water wordt gevist, is voor het eerst te zien via deze release. Een hilarisch slechte scene en met de gedachte van de makers in het achterhoofd des te grappiger om te zien. Scenes die de commissie dan nooit onder ogen kreeg, waren uiteraard o.a die met de foetus (legendarisch!!) en het einde. Geweldige electronische soundtrack ook! Een choquerend meesterwerk.

Tegenvallende film waarin een groepje vrienden een onbekende vrouw meenemen naar een Grieks eiland. Alleen tijdens het laatste gedeelte komt deze horrorfilm enigszins van de grond (maar ook hier valt de gore wel mee). De rest is ronduit saai. De idiote personages en het slechte acteerwerk werken op zich wel lachwekkend.

Deze video nasty was maar op weinig momenten echt serieus nasty al komt de babyscene aardig in de buurt, maar redelijk rauw is ie wel. Er is behoorlijk veel op aan te merken, objectief gezien. Het plot en de acteerprestaties zijn nou niet echt om over naar huis te schrijven, en hoewel de moordenaar in de tweede helft wel aardig huishoudt is hij verder ook een simpele cliché bad guy. Domme en ongeloofwaardige acties van de karakters: volop. Er gebeurt in de eerste helft weinig interessants. De effecten zijn, zeker als het lijken betreft, niet zo heel geweldig gedaan. En dat is meer een probleem met de versie die ik te pakken heb gekregen, maar de Engelse dub was ook niet zo best. Maar uiteindelijk was dit toch wel een heel vermakelijk horrorfilmpje. De sfeer op het bijna verlaten Griekse eilandje werkte wonderwel, en zoals ik al eerder aanhaalde is er best wel wat aardige gore te ontdekken. Lekker zenuwenmuziekje ook. Prima keuze voor als je zin hebt in een niet al te moeilijk doend horrortje dat er lekker op in hakt.

Wederom heb ik een film van Eurotrash regisseur Joe D'Amato gekeken (mijn dertiende van hem) en dit keer viel mijn oog op "Antropophagus" welke in de "Top 3" staat (op nummer 3) van de best bekeken films van Joe D'Amato op MovieMeter. Ik kijk de Joe D'Amato films vooral vanwege de naaktheid (welke niet is te zien in "Antropophagus" ) erin, maar deze "Antropophagus" staat schijnbaar bekend vanwege zijn gore (hoewel ik dat best vond meevallen) en wordt door de fans beschouwd als de beste Italiaanse gore-film aller tijden.

Een Duits jong koppel (Simone Baker en Mark Logan) op vakantie op een eiland in Griekenland, gaat naar het strand om te ontspannen en te zwemmen, waar een gestoorde gek (George Eastman) op de loer ligt in het water en het duurt dan ook niet lang voordat het jonge koppel één voor één vermoord wordt met een vleesmes. Ondertussen hoort toeriste Julie (Tisa Farrow) ergens anders een groep andere toeristen, bestaande uit Maggie (Serena Grandi) en haar man Arnold (Bob Larson), Carol (Zora Kerova), Daniel (Bob Larson) en Alan (Saverio Vallone), praten over hun boot en vraagt ze aan hen ​​of ze mee mag. Samen varen ze met hun zeilboot naar een eiland waar Julie al eens eerder is geweest en tijdens de boottocht voorspelt Carol via een pak kaarten niet veel goeds.

Als ze eenmaal aankomen op het eiland, lijkt deze ook verlaten. Ze ontdekken via een logboek dat het laatste contact op het eiland dateert van meer dan een maand geleden en ze vinden ook een lijk in een oud huis, waar ze ook een vrouw achter een raam zien. Dingen beginnen pas echt eng te worden wanneer de boot met daarop nog de zwangere Maggie en de schipper niet meer aan de kust vast ligt, maar ergens in de zee drijft. Ook ontstaat er een storm op het eiland en stuiten ze in de stormachtige nacht op de bange en blinde Engelse toeriste Henriette (Margaret Mazzantini), die met een mes Daniel verwondt. Is er een redelijke verklaring voor dit alles of is er iets duisters op het eiland?

Berucht als een smerige video (ik heb de 91 minuten ongecensureerde versie kunnen pindakazen), verboden in veel landen, heeft "Anthropophagus" veel om waar te maken en de film begint ook gelijk al leuk met het Duitse jonge koppel dat vermoord wordt in de zee en op het strand met een vleesmes. Jammer is wel daarbij dat de jonge vrouw die gaat zwemmen in de zee dit doet met een bikini aan i.p.v. volledig naakt te gaan zwemmen (was Joe D'Amato in deze film soms opeens preuts geworden?).

Helaas wordt het daarna vrij snel saai en langdradig en echt spannend of eng wordt het eigenlijk ook niet. Het eerste gore is ook pas na circa 52 minuten te zien, als de gestoorde gek Daniel aanvalt en deze doodbijt. Oftewel de gestoorde gek is een kannibaal moordenaar. Daarna valt er gelukkig nog een aantal keren wat gore te zien en bevat de film ook een aantal behoorlijk verontrustende ideeën (zo haalt de kannibaal moordenaar de foetus uit de zwangere Maggie en begint hij erin te bijten en datzelfde doet hij ook met zijn eigen ingewanden als hij op het einde wordt geslagen met een pikhouweel), maar dit is op geen enkele manier de beste Italiaanse gore-film aller tijden.

Ook zien we via een korte flashback van de kannibaal moordenaar waarom hij zo is geworden. Maar gelukkig is "Antropophagus" wel geen enorme teleurstelling geworden, want het is best allemaal mooi verfilmd geworden en hier en daar is het ook wat griezelig. Zo nemen we tijdens de opening van de film een kijkje in Athene (zo zien we op afstand de Akropolis van Athene) in Griekenland en varen we daarna met een zeilboot naar een spookachtige en eveneens fraaie (omdat alle gebouwen wit zijn) verlaten eiland.

Qua griezeligheid zien we o.a. een ruïne op het eiland met heel veel vergane lijken en in die ruïne wordt ook de nog de levende Maggie gevonden door haar man Arnold. Maar beiden weten deze ruïne wel niet levend te verlaten, omdat ze namelijk daarin gedood worden door de kannibaal moordenaar, die Arnold met een mes doodsteekt en Maggie dood wurgt, waarna hij bij haar de foetus eruit trekt en ervan begint te eten. Ook vindt Julie een verborgen kamer achter een grote spiegel in een villa. En als Julie de verborgen kamer binnenloopt, treft ze daar meerdere vergane lichamen aan, die wel allemaal bedekt zijn met witte lakens.

Hoewel ik de muziek vreselijk vond (vergelijkbaar met de muziek in "Zombi 2 (1979)" van een andere Italiaanse regisseur, namelijk Lucio Fulci), was het ook verontrustend en zorgde het zo dus voor dreiging. Veel van deze film voelt in het algemeen ook aan als een productie van Lucio Fulci.

De cast deed het opzicht best verdienstelijk en met name hoofdrolspeelster Tisa Farrow. Ze speelt haar rol naar mijn mening ook beter dan in "Zombi 2" en je bent ook begaan met haar leven in deze film. Eén van de meest spannende scènes in de film is ook met haar en dat als ze op het einde aan een touw in een waterput hangt, waarin de kannibaal moordenaar is gevallen. Terwijl ze aan het touw hangt, klimt de kannibaal moordenaar vanaf de bodem via de ladder van de put omhoog. Je weet dat de kannibaal moordenaar geen genade zal tonen. Per slot van rekening heeft hij enkele ogenblikken eerder een foetus verslonden en heeft hij zich ook nog vergrepen aan Henriette (de kannibaal moordenaar trekt namelijk haar hoofd door het dak en bijt dan in haar keel, waarna hij door Julie wordt geslagen met een pikhouweel en van het dak in de waterput valt). Beiden weten uiteindelijk uit de waterput te komen en daarbij lijkt Julie het volgende slachtoffer te worden van de kannibaal moordenaar. Maar deze wordt dan door Alan geslagen met een pikhouweel en daarbij haalt hij zijn eigen ingewanden eruit en bijt hij erin, waarna hij sterft. De film is daarna ook gelijk afgelopen.

En natuurlijk zien we ook George Eastman in deze film als de kannibaal moordenaar (hij is zo gemeen en wreed dat het moeilijk is om hem ook maar in de verste verte als menselijk te zien, m.u.v. de flashback en foto's welke men aantreft in een villa op het eiland), want hij is in heel veel films van Joe D'Amato te zien. Hij is in deze film een brutale klootzak en hij heeft iedereen vermoord die op het eiland verbleef, behalve twee personen (eentje daarvan hangt zichzelf naderhand op en de andere doodt hij naderhand alsnog). Hij gebruikt niet alleen een verscheidenheid aan messen, maar hij gebruikt ook zijn blote handen (o.a. te zien tijdens de foetusscène, waarbij hij foetus trekt uit een zwangere vrouw) en zijn tanden (o.a. op de foetus) wanneer dat moet. Verder is hij een griezelig uitziende kerel, die je zeker niet alleen in een donker steegje zou willen tegenkomen.

Al met al vond ik "Antropophagus" een wat tegenvallende en ietwat saaie film van Joe D'Amato en mede door het ontbreken van naaktheid. Hoewel er in "Antropophagus" ook messen worden gebruikt op verschillende personages, is het toch meer een kannibalenfilm dan een slasher. Hoewel "Antropophagus" misschien een beetje traag begint, wordt het na de eerste sterfscène op het eiland (en dan doel ik niet op de dood van de schipper die in het water wordt getrokken en onthoofd wordt, waarna we zijn hoofd in een emmer zien liggen) gelukkig allemaal wat beter. Ik denk niet dat "Antropophagus" voor iedereen geschikt is (zeker niet als je zwanger bent ), maar degenen onder jullie die zoals ik regelmatig naar dit soort Eurotrash films kijken, zullen het zeker waarderen.

Tegenvallende cultfilm die als de beste Italiaanse gore-film aller tijden zou gelden, maar buiten twee wansmakelijke scènes viel het best wel mee. Het duurt ook veel te lang eer de film op gang komt. Het acteerwerk is matig. Neen, deze film wist mij niet te boeien. 4/10

Na lange tijd herzien op de nieuwe 4K uitgave van 88Films met Dolby Vision. Een enorme upgrade over de oude uncut dvd, die vooral donker en dof was, waardoor je soms amper kon zien wat er gebeurde. Deze remaster van de 16mm negative blijft grainy, maar de kleuren en details komen prachtig uit de verf. Deze eerste horror van D’Amato staat beter bekend als ‘The Savage Island’ en ‘The Grim Reaper’. De titel "Antropophagus" lijkt een verwijzing te zijn naar antropofagie, wat kannibalisme is.

In dit verhaal volgen we Julie, die door vertraging de boot naar haar eiland van bestemming heeft gemist. Onderweg komt ze in contact met wat toeristen die gaan eiland hoppen, en mag met hun meeliften. Als ze aankomen op het eiland lijkt het verlaten, en ze ontdekken dat de laatste telegram meer als een maand geleden verstuurd is. Als snel wordt duidelijk dat er iets goed mis is op het eiland.

Acteerwerk was niet best, evenals het trage script. Er word bij vlagen een creepy sfeer gecreëerd, maar grootste gedeelte is het moeilijk je aandacht erbij te houden. George Eastman zet wel een enge creep neer, met gave make-up effects! Zijn echte naam is trouwens Luigi Montefiori, die tevens schrijver is en ook aan deze film heeft meegeschreven. Een aantal goeie gore scenes, maar verder matig, geen film die ik gauw nog een keer zal opzetten.

Gefilmd in Griekenland en Italië, wat een aantal fraaie locaties laat zien, die op deze 4K nog meer shinen.

Een jaar later kwam het onofficiële vervolg ‘Absurd’ die ik uit herinnering een stuk beter vond.

Deze film werd eerst in bedroevende kwaliteit en gecensureerd uitgebracht op DVD onder de titel “The Grim Reaper” maar gelukkig verscheen later de gerestaureerde volledige versie, en met Engelse ondertitels, eerst in de VS en dan in Engeland.

Ergens in Griekenland ontmoet toeriste Julie een vriendelijke groep vakantiegangers van haar leeftijd: Arnold, zijn zwangere vrouw Maggie, Daniel, Carol en Carols broer Alan. Omdat de groep een boot heeft gehuurd om naar een nabijgelegen eiland te varen, vraagt Julie of ze mee mag om wat vrienden te ontmoeten. Wanneer ze het eiland bereiken, vinden ze het volledig verlaten, op een vreemde vrouw na die op een mysterieuze manier ronddwaalt en afstand houdt. Zonder werkende elektriciteit zoeken ze hun toevlucht in een gezellig huis waar vreemde dingen gebeuren. Uiteindelijk verschijnt er een zombie-achtige gek die een onverzadigbare honger heeft naar menselijk vlees.

Joe d’Amato heeft veel rommel gemaakt waar ik geen woorden vuil ga aan maken, maar dit is toch een uitzondering. “Anthropophagous” is een brute en controversiële horrorfilm die bekend staat om enkele extreme geweld- en shockerende scènes, wat het tot een cultklassieker maakte onder liefhebbers van exploitation-horror. Het verhaal is simpel maar effectief in het creëren van een angstaanjagende sfeer. Hoewel het acteerwerk en de productie niet altijd overtuigen, maken de grafische special effects en de intense, dreigende atmosfeer de film toch de moeite waard. Voor fans van extreme horror blijft het een essentiële titel.

De Uncut gezien. Matige Italiaanse horrorfilm die veel te traag op gang komt. Acteerwerk en horrorscènes zijn van een bedroevend niveau. De horrors die vandaag gemaakt worden vind ik doorgaans veel heftiger. Als dit de uncut was, dan vraag ik me af wat er nog overbleef na het cutten. Voor de horror er komt kent de film een lange opbouw op het eiland, die bij momenten sfeervol en macaber wist te zijn. Aan het aantal berichten te zien was dit ooit een kleine klassieker maar dit bljkt niet gegrond.