Mou Gaan Dou (2002)

Spannende politiethriller met een intelligent scenario en uitstekend acteerwerk van Andy Lau en Tony Leung. Niet helemaal mijn ding, temeer omdat er relatief weinig aandacht is voor de “thuissituatie” van de protagonisten en dat vind ik wel jammer. Desondanks zeker de moeite waard, mede door de plottwisten.

Van The Departed kon ik me niet veel meer herinneren dus dat was een voordeel bij het kijken van dit origineel. Erg goed scenario en dat is ook eigenlijk waar Infernal Affairs het vooral van moet hebben; audiovisueel vind ik het niet zo bijzonder (enkele scènes uitgezonderd) en het schiet soms nogal haastig voorbij, al moet ik zeggen dat ik ook weinig heb met de scènes op het politiebureau. Richting het einde is het redelijk spannend maar een meer stabiele spanningsboog had de film niet misstaan.

Eén van de beste films in het genre

The Departed wordt vaak geroemd om zijn intelligente script. Toegegeven, de film zit inderdaad wel goed ineen maar de film viel eerlijk gezegd wat van zijn voetstuk toen bleek dat het een remake was van een Aziatische film. Indertijd was ik daar nog niet zo in geïnteresseerd maar ik had me wel altijd voorgenomen om het origineel is te kijken. Ondertussen zijn we alweer zo'n 3 jaar verder maar gisteravond dan toch eens voor gaan zitten. En wat blijkt? Het origineel is wederom beter.

En veel beter als ik dat mag toevoegen. Om goed te zijn zou ik The Departed nog eens moeten terug zien om een volwaardig oordeel te kunnen vellen maar bon, dit bericht is niet bedoeld als vergelijking tussen beide films dus vanaf nu geen vermeldingen meer van de Scorcese versie. Infernal Affairs, de Engelse vertaling is een woordspeling op het dubbele leven van beide hoofdpersonages en de verwijzing naar Dante's Inferno uit de Chinese titel, is een intelligente politiethriller die van het eerste tot het laatste moment weet te boeien. Het begin is ietwat onwennig met de flashbacks die er nogal onduidelijk worden tussen geweven maar eenmaal de film zich concentreert op Ming en Yan is het hek helemaal van dam. Zonde van de overbodige plotlijn tussen Yan en de psychiater die even het tempo uit de film lijkt te halen maar gelukkig staan Wai-keung Lau en Alan Mak hier niet te lang bij stil en rondden ze het snel af. Ook qua spanning moet Infernal Affairs niet onderdoen voor menig film in het genre en zijn voornamelijk de confrontaties tussen Yan en Ming echt heerlijk, al had er wel meer uit de cinema scène gehaald kunnen worden maar dat terzijde.

Mijn hart sloeg een slag over toen ik zag dat Eric Tsang hier in meespeelt en niet op de goede manier trouwens. Ik ken hem voornamelijk als komisch acteur in de Lucky Stars films en daar is hij werkelijk verschrikkelijk. Gelukkig weet hij mij hier compleet weg te blazen als Sam. Nooit gedacht dat Tsang een geslaagde gangsterbaas kon neerzetten maar hij bewijst mijn ongelijk over de gehele lijn. Sowieso bevat Infernal Affairs een heerlijke cast. De focus ligt vooral op Andy Lau en Tony Leung maar die dragen de film dan ook volledig. Erg sterk in hun individuele scènes maar zowaar nog beter wanneer ze samen het scherm delen. Voor de rest kent de film ook nog een paar heerlijke visuele vondsten, de scènes op het dak zijn fenomenaal, die het geheel weten af te maken.

De interesse naar de andere twee delen is in ieder geval gewekt. De grote verhaallijn is wel duidelijk maar er blijven nog een aantal vragen over die zonder twijfel zullen worden opgelost in het verdere verloop van de trilogie. Ben benieuwd.

4.5*

Na het zien van deze 'Mou Gaan Dou' kijk ik toch iets anders naar de versie van Martin Scorsese. 'The Departed' is soms echt scene na scene een kopie van deze Aziatische prent. Toch vind ik de Amerikaanse versie wat beter. Zal vooral door de strakke regie van Scorsese komen en natuurlijk het uitblinken van een aantal acteurs. Tony Leung is de man in deze film, goede rol. Sowieso kan ik hem altijd erg waarderen.

Maar ook op deze film heb ik eigenlijk heel weinig aan te merken. Erg vlotte misdaad, mooi geschoten scenes en de spanning wordt goed opgebouwd. Jammer dat de muziek soms wel erg bombastisch misplaatst is. Verder heb ik me prima vermaakt. Binnenkort 'The Departed' ook maar weer eens zien. In mijn herinnering bevat die film veel meer zijlijntjes. Deze film laat zien dat dat absoluut niet nodig is.

Gezien de hoge score is dit op een behoorlijke teleurstelling uitgelopen. Het begin is opzettelijk warrig, qua stijl is het een vlotte film met een behoorlijke vaart. Met die snelle vaart, de warrige opzet en aardig wat plotgaten wordt steeds geprobeerd om de kijker op het verkeerde been te zetten om zo tot een uitsmijter te komen. Bij mij werkte dat niet zo omdat je in feite de kijker in de maling aan het nemen bent. Dit lijkt me meer een film voor fans van vlotte misdaadfilms, waar ik niet onder val.

De Amerikaanse remake The Departed (2006) vond ik beter (3,5*), al is het wel erg lang geleden dat ik die zag en weet ik niet of tegenwoordig die score nog zou blijven staan. Er bestaat overigens ook een Japanse remake: Double Face: Sen'nyû Sôsa Hen (2012) - IMDb. Mou Gaan Dou krijgt van mij een kleine 2*.

De overeenkomsten met The departed zijn talrijk, complete scenes, en opmerkingen zijn overgenomen, de gipshand om maar eens wat te noemen, maar toch vind ik het een totaal andere film. Waar The departed veel meer draait op de kleurrijke karakters en dialogen moet Infernal Affairs het veel meer hebben van de sfeer, en die is er zat. Mooie rol ook van Tony Leung. Mooie zwijgzame beelden waarin de daden en spanning genoeg zegt. Toch mis ik persoonlijk dat stukje intonatie en mimiek wat je hebt als je de taal wel begrijpt. Last but not least de muziek, die ik sterk vind wisselen van heel goed naar bombastische kitsch.

Mou Gaan Dou

Geweldige film. The Departed is één van mijn favoriete films, dus zo’n verassing is dat nou ook weer niet. Waar die film gewelddadig, compromisloos en vol met ‘fucks’ zit, is Mou Gaan Dou meer het stijlvolle en artistieke broertje. Boston vs. Hongkong, het verschil is duidelijk. Maar het verhaal over een mol in de politie en een mol in de maffia, die elkaar moeten ontmaskeren, maakt indruk, en het acteerwerk is geweldig. Andy Lau, Tony Leung, Eric Tsang, de verschillende actrices etc. Ze zijn allemaal even goed. Het tragische en spijkerhard einde is de kers op de taart.

Aardige film, niet per se een goede film. Het is er één die het van momenten moet hebben en de sterke pacing waardoor ik me niet verveel en zeker wel vermaakt heb. Maar ik vind de film eerder een behoorlijk kat-en-muisspel dan een diepgravende psychologische thriller die de film wel had kunnen zijn, want de beide hoofdrollen lenen zich er wel voor en je merkt dat men dat ook wel wil. Maar uiteindelijk gaat het tempo voor de diepgang. En dat is jammer. Verder fijn sfeertje en soms aardige beelden, al is het visueel niet hel bijzonder. Maar duidelijk vooral een gemiste kans. 3,5*.

Onvermijdelijk wordt deze film vergelijken met het Amerikaanse broertje The Departed (2006) van Scorsese, al moeten we de rollen eigenlijk omdraaien en bijt deze Mou gaan dou de spits af. De gelijkenissen zijn erg groot al zijn er hier en daar toch verschillen. Wat een plus is bij The departed (acteurs en dialogen), ontbreekt hier wat, maar het scenario en de spanning maken veel goed. Niet dat het acteerwerk slecht is, integendeel, maar de identificatie met de personages ligt toch anders. Aan de andere kant toch wel wat "ontgoocheld" in de Amerikaanse remake. Het origineel heeft in principe een streepje voor op de kopie.

Verder prima film deze intelligente politiethriller met een mol bij de maffia en eentje bij de politie. De spanning en vaart in de film wordt hoog gehouden. Montage zit er goed en de camerahantering is prima. Het einde is knap en toont ook wat medeleven. Als kijker ervaar je dat niet alles zwart wit is en op de duur vraag je je af of je rollenspel nu fictie of realiteit is. Jammer dat de film er na een goeie 9 minuten al op zat, daar kon gerust nog een half uurtje bij. Nu verliep het sterke plot bij momenten wel heel snel en ontbrak het soms aan diepgang bij de personages.

Was altijd al best benieuwd naar de film die de inspiratiebron (en in principe remake) was voor Martin Scorsese's the Departed uit 2006. Had Mou Gaan Dou (2002) (Infernal Affairs) zelfs al een aantal jaren liggen maar het kijken kwam er maar niet van. Maar sinds ik al een aantal weken vrijwel alleen nog maar Aziatische films zie werd de drang om eens aan deze te beginnen ook steeds groter.

En dat viel zeker niet tegen. Over de verschillen met het hier veel bekendere the Departed wil ik vrij kort zijn, de Amerikaanse film is wat betreft cast, verhaal en tijdsduur wat uitgebreider, ziet er wat verzorgder uit, maar daar staat tegenover dat de versie uit Hong Kong een origineler en beter scenario heeft en ook een stuk spannender is. Uiteindelijk ontlopen ze elkaar, ondanks de best grote verschillen, in kwaliteit niet zoveel. Vind het daarom ook niet nodig om er één beter of geslaagder te vinden.

Wat vast staat is dat ik me uitstekend heb vermaakt met Mou Gaan Dou (Infernal Affairs), het vlotte tempo, de mooie en weelderige beelden en kleuren, een flink aantal zinderende scenes en erg sterk acteren door de vier hoofdfiguren. Met name Eric Tsang als Triade baas Hon Sam vond ik een erg sterke rol neerzetten. Ook het verbazingwekkende en tevens goede slot was zeer bevredigend.

De enige minpunten waren de soms wat rommelige montage en de niet altijd even goed passende en sporadisch zelfs storende muziek. Gelukkig waren deze details niet doorslaggevend voor het eindresultaat, daarvoor was hun aandeel te gering.

Blijft over een krachtige, goed uitziende misdaad film die me bijna op alle fronten wist te overtuigen, en zoveel kom je die de laatste jaren niet meer tegen.

Mijn voorkeur gaat nog steeds naar The Departed (5*) die alles wat ruimer uitwerkt en bovendien ook spannender was. Voelde veel meer als een afgewerkte film aan. Anderzijds had Infernal Affairs nog een prequel en een sequel. De originele film Infernal Affairs vind ik bij herziening een heel stuk beter dan bij de eerste kijkbeurt dus dat is alvast positief. De afloop is het verschil dat het meeste opvalt bij vergelijking tussen de twee films. Het is een strak samengeperst verhaal waarbij de climax iets te snel komt, in plaats van er geleidelijk naar toe te gaan. De acteurs zijn vrij droog en doodernstig moet ik zeggen; geen plaats voor veel humor en luchtigheid

Om positief te beginnen vond ik deze film een goed verhaal hebben. Het infiltreren van een bepaalde misdaadorganisatie of de politie is niet iets wat menig filmliefhebber nog nooit heeft gezien, maar allebei in een enkele film had ik zelf nog niet eerder meegemaakt (of ik ben het vergeten). Persoonlijk vond ik het erg plezant dat overacting niet zo aan de orde is binnen Infernal Affairs, aan de andere kant ontwikkelde ik nergens echt een bepaalde sympathie of enig begrip voor iemand in deze film. Regisseurs Lau en Mak besteden een best behoorlijke hoeveelheid tijd aan het tot leven wekken van de twee hoofdpersonages, maar zonder een opborrelende voeling duurde het me vooral te lang en deden diens persoonlijke problemen en gevoelens me erg weinig. De ernst van het concept kwam ook nergens op me over, want de inhoud van de film is best groots en bijzonder. Visueel wordt er gekozen voor een wat beperkte stilering, waardoor de film ontdaan is van mooie plaatjes (buiten het feit dat Hong Kong een schitterend land is), maar dat is uiteraard een logische keuze binnen een film die zich liever focust op de uitwerking van het verhaal. De finale is knap, waarbij ik regelmatig werd verrast, maar al bij al kan ik niet zeggen dat een film als deze me heel lang zal gaan bijblijven.