The Naked Street (1955)

Alleen de snelheid waarbij een terdoodveroordeling wordt uitgevoerd, leek me wat ongewoon maar voor de rest is dit een best genietbare film noir, met een geloofwaardig plot dat laat zien tot wat gangsterbazen in staat zijn en hoe groot hun impact is op de samenleving.

Een sterk acterende Anthony Quinn vertolkt die rol, terwijl Anne Bancroft, een toch niet zo'n heel grote rol krijgt toebedeeld (in het laatste gedeelte van de film is ze een hele tijd niet te zien). Farley Granger tenslotte is geschikt voor de rol van de ambitieuze kleine garnaal uit het milieu. Prettig ook om Peter Graves (populaire TV-serie "Mission:Impossible" uit de jaren 60) nog eens terug te zien.

Maxwell Shane was meer scriptschrijver dan regisseur, maar hier stond hij in voor beide.

Beetje een film met twee gezichten. De fraaie eerste helft is behoorlijk film noir-achtig, waarin bovendien georganiseerde misdaad gezien wordt als iets wat er nou eenmaal is , waar krantenstukjes over verschijnen zonder dat de maatschappij er controle over krijgt. In de tweede helft wordt vooral naar een klassiek moralistisch einde gewerkt zoals bij gangsterfilms van de jaren hiervoor. De nadruk komt ook op Quinn en Graves te liggen en veel minder op de in potentie veel interessantere rollen van Bancroft (die wel heel erg naief blijft) en Granger. De heel boeiende aanzetten uit de eerste helft maakt de film dan ook in de tweede helft helemaal niet waar.

Uiteindelijk is Naked Street nog best een aangename film. Voor Granger als acteur heb ik sowieso een zwak. En dan is er nog ene Else Báck in de bijrol van de moeder. Dat was een Duitse zwijgende filmatrice die in 1933 naar de VS emigreerde en de jaren '50 weer films ging maken. Daar zitten vast mooie verhalen aan vast. Ik probeer eens wat online over haar te vinden.