Focus (2001)

Aardig goede film.

Wiliam H. Macy is als vanouds weer goed, al heb zou ik deze rol niet tot zijn beste rekenen. Laura Dern is weer terug van weggeweest? Ze zet een hele degelijke prestatie neer.

Met het verhaal had ik wat problemen. Als je door een bril voor Jood aangezien wordt, en het brengt je overal in de problemen, dan neem je toch een andere bril ??

Wat dat betreft zijn Macy en Dern niet zo goed gekozen; ze lijken niet Joods.

Trouwens, wat is dat toch met die stortvloed aan American Beauty soundtrack klonen de laatste tijd. Het begint me nu de neus (lees: de oren) uit te komen.

Met het verhaal had ik juist geen problemen, dat ze Macy voor een Jood hielden kwam niet alleen door zijn bril maar ook door zijn houding, en wat Dern betreft die hielden ze voor een Jood door haar naam (Gertrude Hart). Maar daar ging het in de film niet om. Film liet juist goed zien hoe een jood zich voelde zo men zich kan inleven als niet jood met wat de echte Joden of donkere mensen gebeurde in de jaren 40 en 50 in Amerika. Die mensen die hier aan mee deden waren in mijn ogen net zo erg als de burgers die in Duitsland met de hetze mee deden. Een dikke 8 dus 4*

Duitse naam, dunkt me.

Veel joden hebben duitse namen bv Wiesenthal, Rosenberg etc etc

Veel Nederlanders en Amerikanen ook, maar dat maakt ze niet automatisch Jood.

Daar heb je gelijk in dat komt ook dat jij logisch denkt en de Amerikanen in de film gewoon dom zijn, en vol met vooroordelen en vervult met haat zijn, ten opzichte van de Joden en de negers ( in de film).

Volgens mij heeft het feit dat de scheidslijn tussen wie Joods is en wie niet en wat nou Joodse kenmerken zijn en wat niet een belangrijke funktie in het verhaal. Niet om aan te tonen hoe dom de mensen zijn die die kenmerken niet kunnen herkennen, maar meer om te laten zien hoe stupide en willekeurig de keuze van dit soort kenmerken an sich is. Want waar gaat het nu over; over een bril en een grote neus. Dat zijn al redenen om een mens het leven zuur te maken.

Daarom is het ook zo'n sterk gegeven in het verhaal; dat Macy eigenlijk helemaal niet Joods is en dat het van Dern tot het eind eigenlijk niet duidelijk is of ze over haar Joods zijn liegt of niet.

Sterke rol van beide acteurs trouwens en ik vind het juist wel een van Macy's sterkste rollen.

Trouwens, ben het erg met Kappeuter eens met zijn opmerking over de soundtrack. Volgens mij is dit soort soundtracks begonnen bij "A Scent of A Woman" en sindsdien minstens duizend keer gekopieerd.

Is waar, al zijn bepaalde 'nederduitse' namen wel duidelijk Joods.

Denk hierbij aan namen als Wiesenthal en Bosveld.

Degelijk drama maar onbevredeigind einde en uiteindelijk toch vrij oppervlakkig , maar de prent heeft z'n momenten zoals de scenes met Finkelstein.

goede film

Wel van genoten, maar dat abrupte einde wekte verbazing. Ik dacht echt: Nou komt er nog wat......en inderdaad.......daar kwam de aftiteling!

Aardige film met een paar pakkende, beklemmende scènes, maar het uitgangspunt - (die specifieke) bril = jood, ondanks dat de beste man al járen in de buurt woont en men hem door en door kent - is te debiel voor woorden en zit het verhaal zo nu en dan lelijk in de weg. Had daar dan ook af en toe flink wat moeite mee, vandaar de relatief lage beoordeling. Goede rollen verder wel van William H. Macy en David Paymer, en de sfeer en het ritme van de film maken veel goed.

Een film die handelt over een gevoeliger onderwerp met William H. Macy in de hoofdrol? Daar was ik wel benieuwd naar. Macy heeft er echt het gezicht voor om verschillende personages te spelen. Vooral om in de huid van een triestig personage te kruipen (bijna een loser eigenlijk), maar daar bedoel ik zeker niets slechts mee. Ik apprecieer deze acteur enorm. Met hem is het moeilijk om je lach in te houden (Wild Hogs) of om NIET met hem mee te kunnen leven (Focus). Maar het is juist wel gemakkelijk om door zijn acteerprestaties beide gevoelens uitgelokt te krijgen (Door To Door). Prachtig.
Zijn blik die je ziet op de poster trouwens, geeft ook de gevoelens van in de film weer; verdriet, compassie en ongeloof die zowel door Macy als door de kijker wordt opgewekt.

Deze film laat vooral zien hoe triestig het is dat men qua uiterlijk snel kan oordelen of men Joods is of niet EN hoe men de roddels en geruchten tevergeefs uit de wereld wil behelpen.
Macy en Dern spelen een getrouwd stel en overtuigen op een geweldige manier. Je krijgt medelijden met hen bij het zien van hun verwoedse pogingen om nog bij de buurt te horen. Tevens wekt de eigenaar van de kiosk (meneer Finkelstein) gevoelens bij mij op. David Paymer verdient net zoals de andere twee hoofdrolspelers, mijn appreciatie.

Enig minpunt was het einde toen Macy en Dern de aanval bij de politie aangaven. Toen mijn scherm zwart werd, wist ik dat het verhaal ten einde was, maar tevens de start is van een nieuw begin. Doch wilde ik een voorproefje zien van dat nieuwe tijdperk.
Maar dat stoorde me helemaal niet. Gezien de vroegere omstandigheden, weet je dat er nu hoop is op een mooiere toekomst.

Het verhaal is prima, boeiend, confronterend, en belangrijk want helaas tijdloos.

De uitwerking daarentegen, die doet afbreuk aan het realisme. Ik weet niet direct hoe dat te omschrijven, maar bijvoorbeeld de kleuren gaven een lichte inslag van theater, of arthouse, of een stripverhaal, ...: niet mijn tas thee.

Laura Dern: heerlijke actrice.