Bugonia (2025)

Het is ook wel echt vervelend, zoals Emma Stone in deze film gewoon neervalt. Ik heb dat ook sinds afgelopen jaar al twee keer meegemaakt. De afweerreflex bij vallen is er niet meer. Dit jaar gestruikeld in de tuin en het resultaat viel mee, een zere elleboog. Gisteravond/nacht gestruikeld over de kat en het resultaat een gebroken tand. En dat niet omdat de val zo ernstig was, maar omdat ik geen reflexreactie meer heb. Heel eng eigenlijk.

Het duurt wel heel lang voordat het interessant wordt. Complotdenkers hebben mijn respect niet. Ook deze twee niet. Vee gezocht allemaal.

Meesterwerk waar absurditeit en realiteit constant met elkaar strijden

Bugonia was voor mij te arty farty. Het begint al met dat waanwijze 3:2 beeldformaat om de kijkervaring extra immersief te maken of zo . Uiteraard volgt er ook bombastische muziek op de meest ongepaste momenten en zijn er de storende hoge pieptonen die te pas en te onpas uit de speakers komen geschald. Hadden hier geen bekende namen ingezeten, dan had Bugonia alle schijn van een pretentieuze b-film. Gelukkig tillen die namen de film ook naar een hoger niveau. Vooral Emma Stone speelt sterk en ook haar script overtuigt. Het einde kon ik wel appreciëren, hoewel er ongetwijfeld haters zullen zijn.

Jij bent een alien?

Leuk uitgangspunt. Ik vond die twee figuren echter zo storend flauw en gemiscast dat ik ermee ben gestopt.

Misschien later nog eens een tweede poging.

Verrassende film, in het begin is het even wennen aan het trage tempo maar dan wordt het zeker de moeite om verder te kijken:)

Dit was een film waarvan ik dacht dat ik hem niet perse hoefde te zien in de bios, ook al heb ik een abonnement. Ik zou er geen spijt van gehad hebben, want ik heb me hier uitstekend mee vermaakt. Jesse Plemons speelt even verdomd goed hier ook zeg.

Ik had de twist dus absoluut niet verwacht. Misschien ergens in het midden van de film wel, maar niet meer op het eind. Ik ging ervanuit dat Jesse's personage gewoon volledig mesjogge was, blijkt ze dus wel degelijk een alien en roeit daarna heel de mensheid uit, ouch. Toen zij dus terugkwam in het spaceship dacht ik...jammer, dit had niet gehoeven, en gaf ik dus de voorkeur aan dat zij absoluut niet tot de Andromedans behoorde. Echter toen ze dus de mensheid uitroeide en ik ging denken over het geheel vind ik het eigenlijk toch wel een heel sterk einde.

Ik ben toch lichtjes op mijn honger blijven zitten bij deze nieuwe van Lanthimos. Visueel blijft de stijl van Lanthimos erg herkenbaar met de mooie wijde shots, maar hij blijft een beetje uit hetzelfde vaatje tappen. Het is ergens wel leuk om een zekere herkenbaarheid bij een regisseur te hebben, maar hij mag ook eens iets nieuws proberen.

Nu het verhaal zelf leek me wel best boeiend te gaan worden. Jesse Plemons is in ieder geval heerlijk op dreef als een verwilderde complotdenker die samen met zijn simpele neef de CEO ontvoerd van het bedrijf waar hij werkt. Alleen begon het welles-nietes spelletje tussen Plemons en Stone of zij al dan niet een alien is na verloop van tijd wat te slepen. Wanneer de neef zichzelf door het hoofd schiet, komt er wel een extra versnelling die de film kon gebruiken. Wat volgt is best een sterk einde waarbij Plemons zichzelf helemaal verliest in zijn eigen complotdenken, Stone die alsnog een Alien blijkt te zijn en de beelden van de mensen die er vredig bijliggen als de hele wereldbevolking is uitgestorven.

3*

Ik hield er heel de tijd al rekening mee dat de twist zou zijn dat ze écht een alien zou zijn, je kijkt immers naar een Lanthimos. Toch vond ik het uiteindelijk jammer dat het inderdaad zo eindigde. Ik hou toch meer van films die grounded in reality zijn, en als film over een gepijnigde wappie die een CEO (die ook niet zonder schuld is) in gijzeling houdt die uiteindelijk weet te ontsnappen had ik het persoonlijk geprefereerd. Want het feit dat Teddy dan uiteindelijk gelijk bleek te hebben is natuurlijk een beetje een flauwe conclusie (als dat ook echt zo is natuurlijk, je kunt alsnog je eigen ding ervan maken I guess).

Voor de kijkervaring maakt het uiteindelijk niet zoveel uit denk ik, het blijft een erg sterke en plezierige film qua thematiek, dialogen, spanning en acteerprestaties. Emma Stone is natuurlijk sowieso altijd geweldig, maar Jesse Plemons is ook weer eens de perfecte gestoorde gek. Jammer dat hij niet genomineerd is voor een Oscar.

4,25*, had voor mij een stevige 4,5* kunnen zijn als het de 'normale' route had genomen, maar dat is persoonlijke voorkeur.

Tijdens een dolle rit van een ontvoering worden zijdelings onderhuids maatschappijkritische boodschappen op de kijker los gelaten. De mix waarin dit wordt gepresenteerd varieert van vergezochte sciencefiction tot een absurde klucht. Het mooie is dat het nog van de grond komt ook, al kun je al vrij snel de vinger leggen op diverse slordigheden. Maar het is de truc om je daar niet door af te laten leiden. Het spel tussen een maniakale wappie en een CEO uit de medische wereld wordt op zijn scherpst gespeeld. De verschillende fantastische dialogen brengen de verschillende partijen vooral verder uit elkaar en dat dit ongewoon eindigt, wordt al snel duidelijk. Daarbij is er steeds voldoende symboliek om nog voor extra diepgang te zorgen en dat maakt Bugonia tot een ware kleurrijke kijkervaring!

Bugonia presenteert zich als “gedurfde cinema”, maar voelt vooral als een dure therapie­sessie waar niemand om gevraagd heeft. Na een lange werkdag mag de gewone kijker zijn zuurverdiende geld inleveren om twee uur te staren naar bloed, geweld en paranoia, verpakt als kunst. Verrassing zit er niet in: je weet al snel dat logica, plezier en ontspanning netjes buiten de zaal zijn achtergelaten.

De regisseur lijkt ervan overtuigd dat hoe vreemder en ongemakkelijker alles wordt, hoe dieper het wel móét zijn. Het resultaat is geen meeslepende film, maar een parade van mentale chaos die eerder doet denken aan een observatiekamer dan aan cinema. Dat je hier ook nog flink voor moet betalen, maakt het extra wrang. Bugonia is geen film om van te genieten, maar een test: hoe lang blijf je zitten voordat je je afvraagt waarom je hier vrijwillig aan bent begonnen?

Jij moet op zoek naar een andere baan als het allemaal zo zuur en lang is. Een film gaat jou niet redden. Zet anders Flodder in Amerika nog een keer op en gooi een paar bitterballen in de airfryer

Vermakelijke komedie over internetwappies gaat tegen het einde helaas dan toch een beetje de mist in- het deed me wat denken aan een film uit de jaren 80 waarbij ook iemand tóch degene bleek te zijn waarvan het publiek de hele film moest denken dat hij het niet was. Het kwam niet helemaal uit de lucht vallen, Emma Stone heeft wel iets ET-achtigs zo zonder haar, maar die scene in het ruimteschip hadden ze toch beter kunnen weglaten. De laatste shots van dode mensen met dat liedje van Marlene Dietrich vond ik dan wel geslaagd.

Misschien op een vrije dag nog maar eens proberen dan.

Bijzonder leuke film met een unieke stijl en sterke cast.

Emma Stone is blijkbaar Lanthimos' muze geworden want nog geen 3 jaar geleden schitterde ze in Poor Things. En Kinds of Kindness. En The Favourite. Ook nu zet Stone weer een prima prestatie neer. Al moet ze nu niet ook weer in zijn volgende film gecast worden, iets teveel van het goede).

Ook Jesse Plemons zet een geweldige rol neer. Bizar dat hij niet is genomineerd voor een Oscar dit jaar.

De film is af en toe grappig, dan weer donker en grimmig, maar vooral meeslepend en boeiend. De score is indringend en geeft iets onheilspellends. En die poster is gewoon een kunstwerk opzich.

Ben benieuwd hoe de film het gaat doen bij de Oscars, al zal het waarschijnlijk grotendeels allemaal naar Sinners of One Battle after Another gaan...

4,25*

Ik heb gelukkig niet hoeven te betalen voor dat halve uur dat ik het volhield. In dit genre wordt sowieso weinig fatsoenlijks meer gemaakt, als het niet 'gore' is, dan is het wel 'action', enkele uitzonderingen daargelaten. Maar goed, ik heb ook niet meer de leeftijd waarop men zich nu vooral richt.