Bugonia (2025)

Het is ook wel echt vervelend, zoals Emma Stone in deze film gewoon neervalt. Ik heb dat ook sinds afgelopen jaar al twee keer meegemaakt. De afweerreflex bij vallen is er niet meer. Dit jaar gestruikeld in de tuin en het resultaat viel mee, een zere elleboog. Gisteravond/nacht gestruikeld over de kat en het resultaat een gebroken tand. En dat niet omdat de val zo ernstig was, maar omdat ik geen reflexreactie meer heb. Heel eng eigenlijk.

Het duurt wel heel lang voordat het interessant wordt. Complotdenkers hebben mijn respect niet. Ook deze twee niet. Vee gezocht allemaal.

Meesterwerk waar absurditeit en realiteit constant met elkaar strijden

Bugonia was voor mij te arty farty. Het begint al met dat waanwijze 3:2 beeldformaat om de kijkervaring extra immersief te maken of zo . Uiteraard volgt er ook bombastische muziek op de meest ongepaste momenten en zijn er de storende hoge pieptonen die te pas en te onpas uit de speakers komen geschald. Hadden hier geen bekende namen ingezeten, dan had Bugonia alle schijn van een pretentieuze b-film. Gelukkig tillen die namen de film ook naar een hoger niveau. Vooral Emma Stone speelt sterk en ook haar script overtuigt. Het einde kon ik wel appreciëren, hoewel er ongetwijfeld haters zullen zijn.

Jij bent een alien?

Leuk uitgangspunt. Ik vond die twee figuren echter zo storend flauw en gemiscast dat ik ermee ben gestopt.

Misschien later nog eens een tweede poging.

Verrassende film, in het begin is het even wennen aan het trage tempo maar dan wordt het zeker de moeite om verder te kijken:)

Dit was een film waarvan ik dacht dat ik hem niet perse hoefde te zien in de bios, ook al heb ik een abonnement. Ik zou er geen spijt van gehad hebben, want ik heb me hier uitstekend mee vermaakt. Jesse Plemons speelt even verdomd goed hier ook zeg.

Ik had de twist dus absoluut niet verwacht. Misschien ergens in het midden van de film wel, maar niet meer op het eind. Ik ging ervanuit dat Jesse's personage gewoon volledig mesjogge was, blijkt ze dus wel degelijk een alien en roeit daarna heel de mensheid uit, ouch. Toen zij dus terugkwam in het spaceship dacht ik...jammer, dit had niet gehoeven, en gaf ik dus de voorkeur aan dat zij absoluut niet tot de Andromedans behoorde. Echter toen ze dus de mensheid uitroeide en ik ging denken over het geheel vind ik het eigenlijk toch wel een heel sterk einde.

Ik ben toch lichtjes op mijn honger blijven zitten bij deze nieuwe van Lanthimos. Visueel blijft de stijl van Lanthimos erg herkenbaar met de mooie wijde shots, maar hij blijft een beetje uit hetzelfde vaatje tappen. Het is ergens wel leuk om een zekere herkenbaarheid bij een regisseur te hebben, maar hij mag ook eens iets nieuws proberen.

Nu het verhaal zelf leek me wel best boeiend te gaan worden. Jesse Plemons is in ieder geval heerlijk op dreef als een verwilderde complotdenker die samen met zijn simpele neef de CEO ontvoerd van het bedrijf waar hij werkt. Alleen begon het welles-nietes spelletje tussen Plemons en Stone of zij al dan niet een alien is na verloop van tijd wat te slepen. Wanneer de neef zichzelf door het hoofd schiet, komt er wel een extra versnelling die de film kon gebruiken. Wat volgt is best een sterk einde waarbij Plemons zichzelf helemaal verliest in zijn eigen complotdenken, Stone die alsnog een Alien blijkt te zijn en de beelden van de mensen die er vredig bijliggen als de hele wereldbevolking is uitgestorven.

3*