Bugonia (2025)

Hoewel ik films van Lanthimos soms wat overschat of zelfs ronduit vervelend vind, is deze film wat mij betreft een schot in de roos. Het combineert actuele thema’s zoals complottheorieën, informatiebubbels, het kapitalisme en de vernietiging van het leven, genetische modificatie, seksueel misbruik en buitenaards leven op een geloofwaardige wijze en de film is zowel belachelijk als intelligent en zowel grappig als gruwelijk. Uiteindelijk is de film zelf een mindfuck waarin wordt gespeeld met de verwarring over wat echt is en wat niet echt is waarbij het ook bewust speelt met de verwachtingen van de kijker. En als kers op de taart heeft het een belangrijke boodschap door middel van de omkering dat aliens ons niet willen vernietigen maar ons willen redden van onszelf: de mens is het genetisch mislukt experiment dat het leven op Aarde en zichzelf vernietigt. Het resultaat is een even kostelijke als meesterlijke film.

Woemi wil niet meer mee naar Lanthimos. Al bij Kinds of kidness vond ze hem niet meer uitsluitend absurdistisch met daarachter een niet mis te verstane boodschap: homo homini lupus est, de ene mens is een wolf voor de andere mens, maar ronduit sadistisch.

Misschien moet ik haar gaandeweg gelijk geven. In de zaal werd nog flink gelachen. Maar het schaamteloos etaleren van femicide, van het Trumpiaanse wantrouwen van een achterlijke onwetende achterban tegen een tegen hen samenspannende elite die alleen uit is op zelfverrijking en uitbuiting, wat is daar op de keper nog te lachen aan?

Het wordt tijd dat filmers hun verantwoordelijkheid nemen, en dat Lanthimos even pauze neemt zoals Woemi me wist te vertellen

Leuk leuk! Ik zag in sommige kwaliteitskranten dat de recensenten een beetje klaar zijn met Lanthimos, maar ik vond dit zijn meest vermakelijke film die ik tot nu toe zag. Het Zuid-Koreaanse origineel heb ik niet gezien, dus alles was nieuw voor me. Dat scheelt misschien.

Maar goed, heerlijk filmpje dus. Ik heb niet vaak gelachen maar zat wel voortdurend met een inwendige glimlach in de bioscoop. Heerlijke rollen ook, zowel van de complotdenkers als van de ontvoerde 'alien'. Het was geloof ik voor het eerst dat ik Emma Stone niet irritant vond. Fijne actrice eigenlijk.

Over het verhaal kun je weinig vertellen zonder de boel te spoilen. Zelfs die opmerking is in zekere zin een spoiler. Gelukkig heeft MovieMeter een spoileropmaak. Goede site, hoor.

Ik hield er de hele tijd rekening mee dat de CEO werkelijk een alien was, dus dat kwam niet als een verrassing, maar na die voorziene plottwist vond ik het einde alsnog erg fraai. Die maffe breivesten van het alienvolk natuurlijk, maar vooral de beelden van de uitgestorven mensheid. Het zag er allemaal erg vredig uit. Als we dan toch op onze ondergang afgaan, dan het liefst op deze manier.

Inpakker Teddy [Jesse Plemons] en zijn neef Don [Aidan Delbis] ontvoeren Michelle, [Emma Stone] de directeur van het bedrijf dat volgens Teddy verantwoordelijk is voor het feit dat zijn moeder [Alicia Silverstone] ligt. Hij is er bovendien van overtuigd dat Michelle in werkelijkheid een Andromedaan is en wil via haar in contact komen met de leider van de Andromedanen. Met bizarre muzikale cues suggereert Lanthimos een diepere betekenis achter deze prachtig gefilmde, maar vooral bizarre en pretentieuze zwarte komedie.

Op goed geluk deze eens bekeken en het was toch iets bijzonders. Een eenvoudig verhaal, maar toch blijft je geboeid kijken, ondanks dat de film toch 2 uren duurde. De cast help zeker bij de film en deed het uitstekend. Wel opvallend om voor een 4:3 formaat te gaan. Het zal zeker geen film zijn die voor iedereen is. Zijn vorige films vond ik wel beter, maar het was ook niet slecht.

Een foutloze, prachtige nieuwe film van de Griekse regisseur Yorgos Lanthimos, die hiermee mogelijk zijn beste film tot dusver neerzet. Bugonia laat zien dat ook kleinschaligere projecten (ondanks een budget van circa 55 miljoen) kunnen stralen in een tijd die de nadruk steeds meer legt op computergegenereerde werelden. Zeer overtuigend geacteerd door Emma Stone en Jesse Plemons, maar ook nieuwkomer Aidan Delbis is perfect gekozen als autistische handlanger. Lanthimos creëert via deze genrecombinatie een uniek geheel met een perfecte muziekkeuze, een zeer stabiele balans tussen duistere beelden en komische insteken, een verzorgde visuele look en een verhaal dat de kijker voortdurend laat gissen naar de uitkomst. Het is alweer even geleden dat er zo'n goede film is uitgekomen, maar Lanthimos katapulteert zich hiermee tot de absolute top van moderne cinema.

Aardig, maar niet helemaal overtuigend. Het einde is wel geinig maar ik hield hier al wel de hele tijd rekening mee dat de film die afslag zou nemen en dat Stone echt een alien zou zijn (hoewel ook dat weer metaforisch bedoeld kan zijn). Visueel prima (ook qua design, zeker de moderne chique maar ook kale omgevingen van het huis van Stone en het kantoor), behoorlijk sterk geacteerd ook (Plemons en Stone overtuigen beiden volledig), maar soms ook wat stroperig als geheel. Het is niet dat ik me verveelde maar de film weet niet altijd de aandacht vast te houden. Misschien ook wel omdat het script te vaak naar typische noodgrepen zoekt (de agent die langskomt) en daar originaliteit mist. 3,0*.

"Een film voor een bepaalde doelgroep" zullen we maar zeggen...

Maar goed dat er ondertiteling onder stond want anders had ik niet veel van de eindeloze gesprekken tussen de 2 hoofdrol spelers begrepen. Maar je zit netjes tot het eind te wachten met de vraag of ze een Alien is of niet. Best wel een zit.... Begreep niet alles... zoals de zwevende moeder...

Aardige science fiction komedie. Het verhaal raakt bekende onderwerpen als complottheorieën, woke en milieu. De uitwerking is niet op alle vlakken evengoed geslaagd. De film is soms wat langdradig door wat lange discussies. Daarentegen is de film minder absurdistisch en daardoor toegankelijker dan Lanthimos zijn voorgangers. Ook het einde is best verrassend. Als kijker ga gedurende de film steeds meer twijfelen aan de waarheid en dat is best knap gedaan. Het acteerwerk is van hoog niveau. Stone en Plemons zijn gewaagd aan elkaar. Visueel is de fraai vormgegeven. 3.5

Goede film. Goede originele, zwarte komedie. Het acteerwerk van Plemons en Stone is heel overtuigend. Leuk om Stavros hierin te zien als agent. Vind die gast altijd wel grappig. De film speelt een leuk spelletje met de kijker en de complottheorie is ook wel gebaseerd op een echte complottheorie maar dan de ruimte hagedissen van planeet negen. Deze ruimte hagedissen zijn onder ons maar kunnen ons 'psychologisch' beïnvloeden zodat wij hun nooit kunnen zien... Best een extreme theorie om in te geloven maar heb wel een onderzoek gelezen dat 3% van de Amerikanen daarin gelooft. Genoeg mensen die in de hagedissen theorie gelooft van David Icke. Dat zijn interessante raakvlakken die deze film maakt met zijn complottheorie.

In het begin van zijn carrière deed regisseur Yorgos Lanthimos het aanmerkelijk rustiger aan dan in het heden. Met maar liefst drie films binnen twee jaar heeft hij zijn productiesnelheid behoorlijk opgeschroefd. Als dat maar niet ten koste van de kwaliteit gaat, is dan de vrees.

Vooralsnog is die vrees onterecht alhoewel Bugonia de kijker waarschijnlijk wel een déjà vu sensatie zal opleveren. Sommige elementen in de film zijn bekend. Zo is het voor Emma Stone intussen het vierde optreden in een film van Lanthimos en speelde Jesse Plemons ook in zijn vorige film, Kinds of Kindness (2024). Verder is Bugonia opnieuw een absurde komedie. Dat genre is intussen het handelsmerk van de regisseur geworden. Hoewel ik elke film van Lathimos tot nu toe erg waardeer, merk ik dat ik er wat moeite mee begin te krijgen de diverse films van elkaar te kunnen onderscheiden.

Een andere déjà vu zou te maken kunnen hebben met het feit dat Bugonia een remake is van de Zuid-Koreaanse film Jigureul Jikyeora! (2003). Lanthimos maakt echter geen zielloze kopie. Met behulp van het acterende ensemble en de mooie fotografie van cameraman Robbie Ryan krijgt Bugonia een fijne eigen smoel. Visueel is het genieten. Of we ons nu in de wereld van bedrijfsleider Emma Stone bevinden, in het haveloze huisje van Plemons of gewoon in een idyllisch stukje natuur, er is altijd wel iets bijzonders te zien.

Inhoudelijk is de film een combinatie van nonsens en serieuzere maatschappijkritiek. Het plot dat Plemons en zijn neef de vermeende alien Emma Stone laat gijzelen, biedt aanknopingspunten voor zowel heerlijke nonsens als voor een wat diepere laag.

Sommige overtuigingen van de neefjes zijn dermate krankzinnig dat het gewoon enorm fascinerend en hilarisch is om er meer over te horen. Aan de andere kant verzuimt de film niet iets over de wereld van nu te zeggen. Over het kapitalistische systeem bijvoorbeeld dat door het chemische concern waarvan Stone het hoofd is, wordt verbeeld. Het concern dat zich niet bekommert om de mens en zijn welzijn en slechts dan iets ten goede voor de samenleving wil doen als het niets kost. Die stellingname is uiteraard overtrokken maar geeft waarschijnlijk met accuratesse het wezen van het kapitalisme weer. De samenzweringstheorieën van de twee neven ondergaan dezelfde overtrokkenheid. Voor de accuratesse van die theorieën sta ik echter niet in. Ze zijn vergezocht en weinig subtiel maar ook erg vermakelijk.

Goed acteerwerk. Jesse Plemons vertegenwoordigt de mengeling van kolder en tragiek die zijn personage kenmerken, op een manier die de kijker ter harte gaat. Emma Stone is erg goed als keiharde en manipulatieve zakenvrouw. En neefje Aidan Delbis is hartverscheurend afhankelijk en simpel. Het verhaal intrigeert maar zwalkt soms ook een beetje. Na een turbulent onvoorspelbaar begin is het verloop van de gijzelsituatie wel wat voorspelbaar. Het stoorde me niet erg. De vermakelijkheidsgraad blijft hoog. Bugonia is een prima film.

Jammer, jammer, jammer,.. dat je een film, die zeker 4 sterren zou opleveren, op deze manier laat eindigen. Wat een misser. Echt tot aan het einde was ik onder de indruk van de film en het verhaal. En dan komt de 'ontknoping' en dan kom je met zo'n slap goedkoop eind aan. Jammer, heel erg jammer.

Bugonia was voor mij te arty farty. Het begint al met dat waanwijze 3:2 beeldformaat om de kijkervaring extra immersief te maken of zo . Uiteraard volgt er ook bombastische muziek op de meest ongepaste momenten en zijn er de storende hoge pieptonen die te pas en te onpas uit de speakers komen geschald. Hadden hier geen bekende namen ingezeten, dan had Bugonia alle schijn van een pretentieuze b-film. Gelukkig tillen die namen de film ook naar een hoger niveau. Vooral Emma Stone speelt sterk en ook haar script overtuigt. Het einde kon ik wel appreciëren, hoewel er ongetwijfeld haters zullen zijn.

Ik ben toch lichtjes op mijn honger blijven zitten bij deze nieuwe van Lanthimos. Visueel blijft de stijl van Lanthimos erg herkenbaar met de mooie wijde shots, maar hij blijft een beetje uit hetzelfde vaatje tappen. Het is ergens wel leuk om een zekere herkenbaarheid bij een regisseur te hebben, maar hij mag ook eens iets nieuws proberen.

Nu het verhaal zelf leek me wel best boeiend te gaan worden. Jesse Plemons is in ieder geval heerlijk op dreef als een verwilderde complotdenker die samen met zijn simpele neef de CEO ontvoerd van het bedrijf waar hij werkt. Alleen begon het welles-nietes spelletje tussen Plemons en Stone of zij al dan niet een alien is na verloop van tijd wat te slepen. Wanneer de neef zichzelf door het hoofd schiet, komt er wel een extra versnelling die de film kon gebruiken. Wat volgt is best een sterk einde waarbij Plemons zichzelf helemaal verliest in zijn eigen complotdenken, Stone die alsnog een Alien blijkt te zijn en de beelden van de mensen die er vredig bijliggen als de hele wereldbevolking is uitgestorven.

3*

Ik hield er heel de tijd al rekening mee dat de twist zou zijn dat ze écht een alien zou zijn, je kijkt immers naar een Lanthimos. Toch vond ik het uiteindelijk jammer dat het inderdaad zo eindigde. Ik hou toch meer van films die grounded in reality zijn, en als film over een gepijnigde wappie die een CEO (die ook niet zonder schuld is) in gijzeling houdt die uiteindelijk weet te ontsnappen had ik het persoonlijk geprefereerd. Want het feit dat Teddy dan uiteindelijk gelijk bleek te hebben is natuurlijk een beetje een flauwe conclusie (als dat ook echt zo is natuurlijk, je kunt alsnog je eigen ding ervan maken I guess).

Voor de kijkervaring maakt het uiteindelijk niet zoveel uit denk ik, het blijft een erg sterke en plezierige film qua thematiek, dialogen, spanning en acteerprestaties. Emma Stone is natuurlijk sowieso altijd geweldig, maar Jesse Plemons is ook weer eens de perfecte gestoorde gek. Jammer dat hij niet genomineerd is voor een Oscar.

4,25*, had voor mij een stevige 4,5* kunnen zijn als het de 'normale' route had genomen, maar dat is persoonlijke voorkeur.

Vermakelijke komedie over internetwappies gaat tegen het einde helaas dan toch een beetje de mist in- het deed me wat denken aan een film uit de jaren 80 waarbij ook iemand tóch degene bleek te zijn waarvan het publiek de hele film moest denken dat hij het niet was. Het kwam niet helemaal uit de lucht vallen, Emma Stone heeft wel iets ET-achtigs zo zonder haar, maar die scene in het ruimteschip hadden ze toch beter kunnen weglaten. De laatste shots van dode mensen met dat liedje van Marlene Dietrich vond ik dan wel geslaagd.

Bijzonder leuke film met een unieke stijl en sterke cast.

Emma Stone is blijkbaar Lanthimos' muze geworden want nog geen 3 jaar geleden schitterde ze in Poor Things. En Kinds of Kindness. En The Favourite. Ook nu zet Stone weer een prima prestatie neer. Al moet ze nu niet ook weer in zijn volgende film gecast worden, iets teveel van het goede).

Ook Jesse Plemons zet een geweldige rol neer. Bizar dat hij niet is genomineerd voor een Oscar dit jaar.

De film is af en toe grappig, dan weer donker en grimmig, maar vooral meeslepend en boeiend. De score is indringend en geeft iets onheilspellends. En die poster is gewoon een kunstwerk opzich.

Ben benieuwd hoe de film het gaat doen bij de Oscars, al zal het waarschijnlijk grotendeels allemaal naar Sinners of One Battle after Another gaan...

4,25*

Prima mysterieus filmpje met een bijzonder intrigerend verhaal waarbij de cast overtuigende rollen spelen.
Vooral Jesse Plemons en Emma Stone zijn top zowel in mimiek als in hun dialogen. Het slot is enigszins wel nog verrassend want die weg had ik tijdens de film eigenlijk al gewist, maar blijkbaar heeft de regisseur er toch voor gekozen. Weliswaar een merkwaardige uitwerking naar het einde toe, maar het idee rond een geobsedeerde was beter geweest. 7,5/10