A Night at the Opera (1935)

Geniale humor, heel wat moderne komieken zouden er wat van kunnen leren.

Ik vond Duck Soup niks aan, is deze film wezenlijk anders ?

Het is een andere film, maar gezien je Duck Soup zo erg niks vindt kan ik me niet voorstellen dat je dit wel wat vindt.

heerlijke humor die mij erg aanspreekt. vooral het einde is prachtig! 4.5 sterren

Net een kwartiertje gekeken. In dat kwartiertje zelfs geen glimlach kunnen produceren. Irriteerde me zelfs aan de personages en het matige acteerwerk. Eigenlijk leek het meer op een cabaretshow ipv een film; 1 personage komt met een 'aangevertje', de ander reageert met een (onleuke) grap. Niet mijn pakkie an. Films van de Marx-brothers zet ik onderaan mijn to-see-lijstje.........

...snik....

Sorry Wouter. Kon er gewoon echt niks mee....

(en dat terwijl ik me onlangs geregeld kapot gelachen heb bij mijn eerste Chaplin film, in Duitse nasynchronisatie nb!)

Ik heb 'm wél afgekeken maar ik vond d'r ook niks aan. Precies hetzelfde verhaaltje als Duck Soup... van de 20 'grappen' is er ongeveer eentje leuk, dat wordt op een gegeven moment vrij vervelend!

Die stierlijk vervelende liedjes zorgen zelfs voor een lagere beoordeling dan hun eendensoep. 1,5 *

En dit is meteen de laatste film van de Marx-brothers die ik ooit zag..

Tot er weer één in de imdb top-250 lijst komt natuurlijk Ik heb het maar opgegeven, want in deze film en al die John Wayne-westerns ga ik echt niet beginnen.

Hehe, maybe... Maar dan moet ik er wel een keer toevallig tegenaan lopen zoals nu. Ik ga ze niet meer speciaal huren in ieder geval.

Ik vond er ook niks aan, misschien origineel in 1935, maar de tand des tijds duidelijk niet doorstaan. Of misschien is het gewoon niet mijn soort humor, ik heb bijna nergens om moeten lachen. 1,5*

Tsja, ieder zijn gevoel voor humor. Zelf vind ik deze heerlijke kolder van het niveau van een plank waar ik, al ga ik op mijn tenen staan, nog niet bij kan.

Vind het geniaal. Heb verder niemand deze mate van anarchie en absurditeit zien halen.

Vijf volle sterren.

Ik vind vooral Groucho en zijn teksten altijd erg modern aandoen. Duidelijk een grote invloed voor veel latere komieken.

Mja.. verkleedpartijtjes met nepbaarden, valpartijen, het bespelen van muziekinstrumenten, met een balletje gooien tijdens een opera... Gekkenhuis!

De film begon goed ("ziet u die man die spaghetti eet?"), ik kwam er meteen door in een melige bui, die ik ook wel nodig zou hebben voor deze film, dacht ik. Maar helaas ging die snel weer over toen de film toch echt te traag werd.

De film heeft een heel mager verhaal, wat op zich niet erg is als de grappen de vaart erin hadden gehouden. Die zijn af en toe inderdaad briljant, maar ze hadden wat mij betreft een wat hogere frequentie mogen hebben, meer zoals in Laurel en Hardy.

De standaardgrappen worden wel veel beter uitgevoerd dan dat ze dat met dit soort grappen tegenwoordig doen. Ik heb af en toe wel geschaterd van het lachen.

De pianoscene vond ik erg goed, vooral omdat hij echt speelde, en de platte humor van de muziek heel subtiel werd gebracht (net als vaker in de film, maar helaas ook te vaak niet). De harpscene daarna leek echter weer nergens op.

Ik heb me het grootste gedeelte van de film verveeld, en de paar briljante momenten maken dat niet goed. 2* dus.

vandaag moest ik even een stukje ergens voor kijken. Kon de film niet afzetten. Toch maar weer gekeken. Mijn God, wat is dit geniaal. Is er ooit iets leukers geweest dan de Marx Brothers?

Is er humor die sneller dateert dan de Marx Bros. ?

M'n tandartsbezoek van vorige week comes to mind

Ik had er meer van verwacht, maar toch een leuke film op sommige momenten.

3.5*

Ga hier volledig mee akkoord. Vind het verbazend dat niet meer mensen dit opmerken. In vgl met sommige komische programma's tegenwoordig in onze expliciete maatschappij is dit echt wel tijdloze humor

Vanavond nog maar weer eens bekeken, maar een verhoging naar 4* zit er helaas toch niet in. De stukken met the Brothers zijn goud waard en behoren tot de beste momenten der filmkomedie, maar de door Irving Thalberg opgelegde melodramatische gedeelten met Allan Jones en Kitty Carlisle doen naar een teiltje verlangen. De beste van de Marx Brothers MGM films, maar de films die ze bij Paramount maakten waren toch een stuk leuker als geheel.

De derde keer dat ik deze film zag, en nog steeds mezelf helemaal de platgelachen met die schitterende kajuitscene.

Blijft staan op 3,5*

Deze "komedie" is bijzonder slecht gefilmd, er wordt verschrikkelijk in geacteerd (misschien vind ik dit omdat ik de humor van de Marx Brothers enkel weet te waarderen in DUCK SOUP) en de grappen zijn stom en voorspelbaar. IK kan enkel zeggen dat ik niet tevreden ben met de mix van die drie gegevens. Leuk geprobeerd, dus, maar behoorlijk idioot. Enkel voor liefhebbers van het genre.

Wat een dramatische commentaren hier, terwijl het toch zo'n leuke film is .

Nu goed, voor de mensen die het wel kunnen smaken: ik vond hem absoluut beter dan Duck Soup, en een absoluut heerlijke film. Groucho kan ik niet zo goed verdragen (al is hij soms wel écht grappig), maar Harpo en Chico zijn geweldig in vorm. Het begin vond ik daardoor een beetje langdradig, maar zodra ze op de boot zitten wordt het allemaal prachtig. Melige slapstick tot daar aan toe, maar vooral de eerder poëtische momenten zijn onweerstaanbaar, zoals de muzikale intermezzo's op piano en harp. De finale in de opera behoort tot de komischte scenes die ik al in een film gezien heb, te vergelijken met het beste van Buster Keaton (te weten: de orkaan in Steamboat Bill, Jr. )

Het is gemakkelijk om dit soort films af te kraken, want veel hebben ze niet te bieden, behalve hun onweerstaanbare charme en aanstekelijke enthousiasme, en als je die mist is er weinig over. Maar als je daarin meegaat, behoort het tot het leukste wat de cinema te bieden heeft.

Met "A day at the races" de beste film van de Marx Brothers.

Nou, deze film viel me erg mee, ik moest af en toe zelfs hartelijk lachen. Zou het dan toch nog wat worden tussen mij en de Marx Brothers?

Hoewel je vaak hoort dat Duck Soup hun beste film is, vind ik persoonlijk toch echt dit de allerbeste Marx Brothers film!

Ik heb hem afgelopen zondagnacht weer eens bekeken, na hem jaaaaren niet meer gezien te hebben en ik lag veelvuldig dubbel van het lachen.

De film is compleet gestoord, maf, krankzinnig, absurd en anarchistisch. ZEKER voor die tijd! Ongeloofelijk dat de studiobonzen eigenlijk nergens hebben ingegrepen.

De ene klassieke scene volgt de andere in rap tempo op:

zo krijg je eerst vijf minuten lang Groucho die zijn eeuwige slachtoffer Margaret Dumont in de zeik neemt, beledigd en sexuele toespelingen naar haar maakt.

Om vervolgens de compleet geschifte kajuitscene op ons niets vermoedende kijkers los te laten!

Of de contract scene tussen Groucho en Chico.

Of de hotelkamer scene met de agent en de verdwijnende bedden.

Of, of ... nouja, kijk ZELF maar naar deze schitterende comedy!

Ik geef hem een negen, ofwel 4,5 ster!

Ben niet zo'n fan van The Marx Brothers en gaf deze "Night at the Opera" nog een kans.

Het is in zijn geheel beter dan de taart-gooi-films en soms tilt Groucho het met zijn grappige, stekelige gezegden het op een hoger niveau, maar het blijft m.i. burlesque, doorgaans visuele, absurde humor.

Exit Marx Brothers. Spijtig, want dit "werd" hoog gekwoteerd;

Grappig, als er af en toe nog een lach bij me afkon was het juist meestal om Groucho.

Een paar jaar geleden zag ik A Day At The Races, daarna twijfelde ik nog wat (2,5*). Maar nu weet ik het zeker: The Marx Brothers liggen me niet. Ik vind het heel veel vaker helemaal niet leuk dan wel. Vooral de visuele humor van Harpo niet. En probeer maar eens uit te leggen waarom je iets niet grappig vind.... Heb me soms echt door deze film heen moeten slaan. Niet aan mij besteed.

1.5*

Humor van het niveau "Alles wat je vindt, moet je naar de politie brengen". Dit is echt verschrikkelijk gedateerd en zwaar ongrappig. Een paar knappe scenes (die los van de film nog best oke zouden zijn) zorgen er voor dat deze film niet nog lager uitvalt in score. Ik doel dan bijvoorbeeld op die scene, waarbij de Marx Brothers en het halve scheepspersoneel op elkaar gepakt zitten in een veel te kleine kajuit.