Speak No Evil (2024)

Net terug uit de bios, ben bij de preview premiere geweest bij Pathe en het was een volle zaal. Hierdoor kon je goed merken hoe de rest van het publiek deze film mee maakte. Deze Amerikaanse remake was erg vermakelijk maar je moet even geduld hebben bij deze film. In het eerste uur kijk je eigenlijk gewoon naar een speelfilm en daardoor voelt het aan als een lange aanloop naar het volgende genre want je weet dat je naar een triller bent gegaan. Je leert hierdoor wel de personages goed kennen en daardoor leef je wat intenser mee in het laatste half uur wanneer deze film echt tot zijn recht komt als triller. Je moet er dus van houden en kunnen genieten van de acteerprestaties in het eerste uur want die vond ik heel goed waardoor ik me geen moment verveeld heb tijdens de film. Ook de "natuurlijke" humor in de film was goed gedaan en viel erg in de smaak bij het hele publiek. Goede film dus die van alles te bieden heeft en voor veel bioscoop bezoekers niet tegen zal vallen naar mijn idee ☺️ zeker de moeite waard dus!

Brave maar niettemin vermakelijke remake op de tamelijk recente Deense voorganger. Blumhouse doet goede zaken door een regisseur als James Watkins in te huren om de klus te klaren, iemand die van sfeerzetting en entertainment wel kaas heeft gegeten. Het levert een film op die goed wegkijkt en het vooral moet hebben van de bovengemiddelde castleden. James McAvoy stelt zelden teleur en Aisling Franciosi moet nog worden betrapt op een slechte rol, maar het is vooral Mackenzie Davis die boven zichzelf uitstijgt. Haar prestaties zijn niet altijd raak maar dit was overtuigend neergezet, dikke pluimen daarvoor. Watkins doet verder zelf evenzeer aardige zaken, maar de aanloop is iets te bekend (want het origineel was enkel 2 jaar terug) en de finale te veilig. Toch is het uiteindelijke kat-en-muisspel zeer onderhoudend en mist Speak no Evil enkel één echt opvallende scene om boven het origineel uit te komen.

Best snel dat er een remake van de Deens/Nederlandse horrorfilm Speak No Evil is gekomen. Nota bene lijkt dit de comeback te zijn van James Watkins. De man achter de uitstekende horrorfilms Eden Lake en The Woman in Black, en de prima actiethriller (voor de verandering) Bastille Day. Dat moet wel goedkomen.

De weg verloopt een beetje hetzelfde als het origineel. In beginsel dan. Het gezin Dalton; man, vrouw, dochter, maken een reis door Italië en ontmoeten in dit pittoreske streekdorp een charmant Schots gezinnetje, met een doofstom zoontje. James McAvoy vond ik hier een prima plaatsvervanger voor Fredja van Huet.
De man Paddy lijkt al snel een vrij bizarre vorm van humor erop na te houden, maar ze zijn oké voor het gezin.
In Londen wordt de familie Dalton schriftelijk uitgenodigd om Paddy en diens vrouw en zoontje op te zoeken in Schotland. De slotzin van het plot bereid je er al op voor.

Het is moeilijk te zeggen welke versie beter is. Zo zijn er in de Deense versie bepaalde zaken die niet helemaal lekker en logisch verlopen; maar is het einde van deze versie weer niet zo macaber als het origineel. Je zou eerder aan een soort actiefilm denken die toch wel iets van een happy end heeft. Wel lijkt deze film de onlogica uit de Deense versie wat te hebben opgepoetst en sommige scenes daaruit lijken te zijn vervangen door nieuwe ideeën. Al dan niet met dezelfde intenties die we van onze Fredja hebben gekend. Het uitgangspunt is en blijft wel fantastisch.

Ook leuk om te zien dat de film nog lonkt naar de afkomst van het origineel; gezien de Deense figuranten, en het feit dat dat ene ontvoerde jongetje ook Deens is.

Al met al is dit wel een geslaagde remake dat zowel gelijkenissen heeft als dat het afwijkt. Het acteerwerk is uitstekend en net zo overtuigend als in het origineel. Misschien mogen we ook wel blij zijn dat het script in handen van Watkins is gekomen.

4,0*

Speak No Evil

We volgen een Amerikaanse familie die een ogenschijnlijk gastvrij Brits gezin bezoekt, maar hun droomweekend verandert in een nachtmerrie wanneer ze erachter komen dat ze duistere bedoelingen erop nahouden.

Deze remake volgde kort op de originele film en veel van het verhaal voelde nog vers in mijn geheugen. Ongeveer driekwart van de film is vrijwel hetzelfde: een stel wordt uitgenodigd op een afgelegen boerderij, waar hun gastgezin steeds vreemdere gedragingen vertoont. De spanning wordt goed opgebouwd, net als in het origineel. Ook hier kregen de hoofdpersonen de kans om te ontsnappen, maar opnieuw speelt een knuffeldier een rol in hun beslissing om terug te keren. Het jochie genaamd Ant heeft in deze film wel meer een sleutelrol, wat ik positief vond.

Het einde van het origineel vond ik schokkender en somberder. Vergeleken met deze versie was de emotionele impact veel groter. Het einde in deze film vond ik spannender en dynamischer, maar ook typisch Amerikaans. De dreiging voelde intenser. Bovendien vond ik het acteerwerk in deze film een duidelijke verbetering. Vooral McAvoy speelde heel sterk.

Het origineel gaf ik 3 sterren en deze 3,5.

Ik vond dit net iets beter dan de originele versie, maar ook al waren er verschillen, ik vind het toch wat snel voor een remake.

Het was vooral iets beter door de prestatie van McAvoy, hij was echt zeer sterk in deze rol, toch net iets sterker dan de acteurs in de eerste versie...gewoon goede spannende film...zien

Het deens-nederlandse origineel stamt uit 2022; dit moet derhalve wel één van de snelst tot stand gekomen remakes ooit zijn. Grappig overigens dat de regisseur van het origineel geïnspireerd was door de film Eden Lake van James Watkins en dat Watkins nu deze remake aflevert. Helemaal niet onverdienstelijk overigens, al blijkt de subtiel opgebouwde psychologische nachtmerrie uiteindelijk niet zo effectief als het origineel. Voornaamste boosdoener is de vergezochte en veel te lang uitgesponnen finale, die flink afwijkt van de simpele maar veel meer doeltreffende climax van het origineel. Jammer, want tot die tijd is de film goed te genieten, met een lekker onaangenaam sfeertje en sterk spel van vooral James McAvoy en Mackenzie Davis.

Horror is niet mijn ding. Thriller best wel. Dus deze "Speak no Evil" maar eens een kans gegeven. En daar heb ik geen spijt van.
Het is een degelijke en vakkundig gemaakte thriller, met eigenlijk weinig tot geen horror. Maar de clue, als je daarvan kan spreken, laat zich al snel raden. En dat vind ik persoonlijk tweeledig jammer. Ten eerste natuurlijk, omdat je liever verrast wordt dan dat je alles aan ziet komen. Maar daarnaast ook omdat die "clue" behelst dat een jong kind gemarteld en gemutileerd is. En ja, het is maar een film, maar dat soort zaken hoeft er voor mij niet in.
Wat dat betreft ben ik blij dat ik deze Amerikaanse versie heb bekeken, en niet de originele Deense.

Prima remake. Wel een stuk tammer dan de Deense variant. Een remake die ook vrij snel na de vorige komt.

Op zich niet nodig natuurlijk, maar toch leuk. Net zoals in het origineel zit de sfeer er goed in. Er blijft continu een soort spanning aanwezig. Af en toe lekker ongemakkelijk en soms komisch. Fijn dat Ant een grotere rol speelt in deze remake. Goed acteert ook.

Het einde, zonder veel te zeggen, is anders en meer richting het Amerikaans. Geef mij dan toch maar de finale van de Deense versie. Maar al met al een sterke film die zich prima kan meten met het origineel.

3.5*

"Technology's advanced incredibly, but emotionally speaking, we're all still just cave dwellers. it's all this perfect life, Instagram, Facebook bullshit. Everybody talking but nobody honest. It's left us impatient and stressy.”

Destijds in 2022 was ik best te spreken over het originele Deens/Nederlandse versie, nog steeds merkte ik wel dat ik had gehoopt dat die film een stuk harder was geweest, en misschien had ik datzelfde gevoel ook bij deze Amerikaanse remake. Hoewel ik de personages wel een stuk harder vond. Toen deze film werd aangekondigd had ik er behoorlijk veel zin in, misschien ook omdat ik de link niet legde tussen deze en de Nederlandse film zo op het eerste oog.

Ik ben misschien wel meer te spreken over deze film, dan over de Nederlandse versie, en dan mag je toch wel spreken over een geslaagde remake? Voor mijn gevoel was de sfeer hier een stuk grimmiger, en dat werkt wel mee in de angst die de familie moet creëren om ook vermakelijk te zijn qua film. Duidelijk een psychologische horror waar de film het echt niet moet hebben van gore momenten en bloederige scenes. En ik kan een psychologische horror op zijn tijd best wel waarderen, en met Watkins aan het roer had ik daar wel goed vertrouwen in. De beste man heeft namelijk één van mijn favoriete horrorfilms ooit gemaakt (Eden Lake) en ook de eerste horrorfilm waar ik zelf echt doodsbang voor was (The Woman in Black) dus de beste man staat bij mij goed en hoog aangeschreven.

Met ‘Speak No Evil’ mag hij wederom een hele leuke film aan zijn catalogus toevoegen. En ja hoewel ik misschien niet heel enthousiast klink op het begin van mijn mening, was dit een ongelooflijk sfeervolle film, al heeft de film dat echt wel merendeels te danken aan James McAvoy. We kennen hem wel, van de Shyamalan films, ook hier weer een waanzinnig lekkere rol. Die man kan zo waanzinnig lekker een gestoorde na spelen, dat deed hij hier ook weer echt heel lekker.

Voor de rest is de cast ook behoorlijk leuk met namen als ‘Mackenzie Davis’, ‘Aisling Franciosi' en ‘Scoot McNairy’ alleen weten ze in mijn ogen niet het gestoorde te ontketenen wat James bijvoorbeeld echt goed kan met zijn acteerwerk. Het is allemaal niet echt bloederig, wat je ook niet mag verwachten maar, de film weet regelmatig toch wel de spanning om hoog te gooien, zeker wanneer je verwacht dat James is doet bij Scoot maar, het uiteindelijk toch uitblijft. Leuke spanning dus, daar kon ik ook wel wat mee!

Alsnog een vermakelijke avond hoor. De film is duidelijk een lekkere slowburner maar, weet de aandacht goed vast te houden. Ik ben hier meer over te spreken dan het Nederlandse deel, en dat heeft ook gewoon veel te maken met de casting en het acteerwerk van James. Einde is prima, niet te veel geneuzel. Bam klaar. Leuk.

Sterke thriller. Het verhaal zit aardig in elkaar. De uitwerking is dik in orde. De opbouw is ijzersterk. Heel langzaam wordt de spanningsboog steeds verder aangetrokken. Als kijker voel je dat er iets niet pluis is en vraag je je af hoe het gaat aflopen. Helaas loopt het richting het einde toch wat uit de pas, maar het blijft spannend. De cast is goed uitgekozen met een prima rol voor McAvoy. Visueel verder ook sterk met goed camerawerk. Prima thriller. 4.0

Speak No Evil in de Amerikaanse versie in een zeer onderhoudende vertolking met prima acteerwerk. Het verhaal neemt je lekker mee in de waanzin van het stel. Goed onderhoudend.

Niet slecht, maar de Europese versie was beter. Met name aan het slot maakt men de bijna fatale fout af te wijken van de film uit 2022(op de manier zoals eerder bij de Amerikaanse remake van Spoorloos, wat is dat toch met die Amerikanen?) Tot het laatste half uur in elk geval redelijk onderhoudend en onheilspellend, in bepaald opzicht liet de film me denken aan een mindere versie van Funny Games. Wel jammer dat de normaal altijd goede McAvoy ditmaal overdrijft, met zijn continue rare grimassen. Kan me derhalve nou niet voorstellen dat een nauwelijks bevriend echtpaar besluit om bij deze rare man een weekendje te logeren. Ja, moet het zeggen/schrijven: Fedja was echt geloofwaardiger in die rol Al met al: vooral acceptabel voor degene die de eerste film nooit hebben gezien.

James McAvoy in een spannende onderbroek stond niet op mijn watchlist dit jaar. Nu vind ik het helemaal niet erg dat we er toch op werden getrakteerd...

Het origineel heb ik in 2022 gezien tijdens de filmmarathon van Brightfish in de Kinepolis Brussel. We zagen 20 films op 3 dagen tijd en Speak No Evil was de laatste van de tweede dag. De vermoeidheid sloeg wat in waardoor ik niet ten volste van de film heb kunnen genieten en slechts drie sterren heb uitgedeeld. De film blijft wel tot op vandaag de dag in mijn hoofd spoken. Vooral het erg zwartgallige einde kwam als een mokerslag binnen.

Snel werd er een Engelstalige remake aangekondigd met McAvoy in de hoofdrol. Mijn eerste reactie was een enorme zucht en het rollen van mijn ogen. Kunnen die Amerikanen geen ondertiteling lezen, misschien? Nu was ik met de recente hype en de positieve score wel benieuwd naar deze versie dus legde ik hem gisteren op.

In het begin was het voornamelijk afvinken van de gekende plotontwikkelingen en de scènes die prominent aanwezig waren in de trailers. Hierdoor voelt het jammer genoeg aan als een vermoeiende herhalingsoefening. Gelukkig dat de dialogen staan als een huis. De cast speelt erg overtuigend maar hebben weinig creatieve ruimte omdat er wel heel nauw het originele script wordt gevolgd. Het erg controversiële einde van het origineel wordt ook hier erg hard bekritiseerd, dit keer voor de verkeerde redenen. Het is verfrissend dat het helemaal anders eindigt maar het stelt ook teleur omdat er weer voor een happy end gekozen werd. Dit wil niet zeggen dat ik tot mijn eigen verbazing wel op het puntje van mijn stoel zat.

Speak No Evil is een ietwat overbodige remake die vooral veel te vroeg kwam. Het deed me vooral verlangen naar het origineel. Neemt niet weg dat de cast geweldig is en het allemaal vakkundig gemaakt is.

3*

Puike film en minstens zo goed als het origineel. Ik zeg minstens omdat ik mij stoorde aan het originele einde en het dus zeker kon smaken dat men in deze remake voor een alternatief slot koos. Voor een Europees publiek past het natuurlijk wel: een slappe vader die de vernederingen en folteringen gedwee ondergaat en zich zijn vrouw en kinderen laat ontnemen zonder weerstand te bieden aan de demonen op zijn pad... Bij een Amerikaans publiek kan je hier niet mee afkomen. Dat lijkt mij ook de enige reden waarom er zo snel een remake van gemaakt werd. De personages zijn goed neergezet, er wordt degelijk geacteerd en ook qua spanning valt er niets te klagen. Gewoon een leuke film die je met gerust gemoed achterlaat.

Ik zag de Deense film recent nog in review en hoewel het een remake betreft had ik toch de idee naar een andere film gekeken te hebben. Hier en daar wat minieme verschillen doorheen de film, die kleine mankementen of onlogischheden die eruit gehaald zijn.

Veel meer focus op de jongen Ant die iets minder tam is dan in de Deense versie. Qua decor ook licht verschillend waardoor je andere uitstapjes ziet. Het grootste verschil zit hem in het einde. Hoe moet je het omschrijven? De Amerikaanse aanpak, zoiets? Zonder dat dan als negatief te beschouwen.

Integendeel zelfs, ik genoot hier zelfs meer van, want over the top gaat het niet. Een prima mcAvoy ook overigens, dat helpt. Ik had ook net iets meer de indruk dat de beleefdheden om de onwaarheid te vertellen hier beter tot uiting kwam. Is deze film op alle vlak dan beter uitgewerkt? Dat nou ook niet, zo vond ik de omgang Paddy-Ant hier minder overtuigend dan in het origineel.

Goeie film over twee gezinnen die elkaar tijdens een vakantie ontmoeten en bevriend raken met elkaar. Een onderhoudende thriller met een paar ongemakkelijke momenten tijdens de eerste helft en spanning tijdens de tweede. Een onnodige (en snelle) remake die niet slechter of beter is dan het origineel. James McAvoy zet een heerlijke rol neer.

Vakkundige vlaggen.

Het is met name James McAvoy die ervoor zorgt dat je als kijker geboeid blijft. De rest van de cast valt er wat bij in het niet, maar ook Mackenzie Davis speelt sterk. De kracht van deze thriller zit hem met name in de ongemakkelijke momenten die worden gecreëerd als een keurig gezin tijdens vakantie in aanraking komt met een ietwat onbeschaafde familie, aangevoerd door McAvoy. Het stel lijkt iets te graag vrienden te willen worden en er zijn wat rode vlaggen die telkens vakkundig worden weggewimpeld.

De opbouw is sterk en de onderhuidse suspense is goed voelbaar. Herkenbaar zijn de momenten dat het zogenaamd goede gezin verbaal en non-verbaal elkander probeert te waarschuwen voor het vreemde gedrag van de anderen. Behalve dit realistische aspect van de psychologische oorlogsvoering die we als kijker voor de kiezen krijgen, zitten er ook wat onrealistische kanten aan het verhaal. Zo worden er wel erg gemakkelijk rare keuzes gemaakt door de helden. Iets wat helaas veelvuldig voorkomt binnen het griezelgenre.

De voorspelbaarheid van het platgetreden pad doet gelukkig niets af aan het feit dat je - met name aan het begin - toch wel graag wilt weten hoe het nu werkelijk zit. De ontknoping laat echter lang op zich wachten en in het slotelement gaan alle remmen los, zoals verwacht. Maar ondanks dit alles valt het niet te ontkennen dat Speak No Evil - een titel die al na enkele minuten bijna de gehele blauwdruk prijsgeeft - aardig vermaak biedt. Niks nieuws onder de zon, maar voldoende spanning en sensatie om de rit tevreden uit te zitten.

***

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Prima thriller die pas echt laat op gang komt al vond ik de opbouw wel goed verzorgd. Het begin vond ik vrij chaotisch en snel in elkaar gezet. Vooral de relatie tot het nieuwe stel was snel gevormd. Desalniettemin vond ik het een prima film die vooral lekker ging lopen in het tweede deel. Sterke rol vond ik dat jongetje en meisje en de moeder van het meisje. De vader van het meisje wat minder. Paddy vond ik behoorlijk aanwezig en je kunt gelijk zien dat ie ergens niet spoorde. Het eveneens bezoekende stel was misschien wel verbaast, maar ook vrij timide. Vreemd genoeg is het juist de vrouw van het meisje die het avontuur wel aandurfde.

De acties en vervolg vond ik geslaagd. Zag er ook goed uit in dit sprookjesachtige chalet. En ja na deze film klinkt Eternal Flame toch weer heel anders Het eind is bijzonder en zag ik toch niet aankomen. Ging voor mijn gevoel wel te lang door. Het rustmoment in de auto vond ik wel geslaagd.

Film 3.5
Beeld 4.5
Geluid 4.5

Ik vind het best een spannende film, maar met een wel heel gelukkig einde, waarbij iedereen bijna ongeschonden naar huis kan gaan. Zelfs de vader die van het dak van het huis naar beneden springt, huppelt gewoon naar de auto en kan nog rijden ook. De harde wraakactie van Ant was dan weer onverwacht.

Gezien op SkyShowtime. Goeie thriller waar de film je de hele tijd een ongemakkelijk gevoel geeft. James McAvoy heb ik altijd wel hoog zitten, en ook hier zet hij weer een sterke rol neer. Het was echter Dan Hough die de show stal, wat speelde hij fantastisch zeg als het Scandinavische jongetje. Ik had tranen in m’n ogen bij de laatste scene in de auto. Denk dat we nog grootse dingen kunnen verwachten van dit jonge talent.

Ik ben nu wel heel benieuwd naar de originele Deense versie van 2022, ga die zeker snel kijken!

Wat een goede film is dit. Niks op aan te merken. Lekker gespannen sfeertje en het gezin dat steeds maar weer verder hun grenzen verlegt. Mee blowen? Mee drinken? Kind zonder helm op scooter laten meerijden?

En de irritante Paddy.....Zulke types die zoveel ruimte innemen, bijvoorbeeld in het begin bij het zwembad, zou ik al meteen vermijden. Voelt gelijk al niet goed.

Erg spannende thriller. Ben ook wel benieuwd naar het origineel.

Het Nederlands/Deense origineel had ik al gezien, en het eerste driekwart is nagenoeg identiek. Op een gegeven moment is er wat meer screentime weggelegd voor het jongetje en de kinderen, en ook de ontknoping is heel anders. Het einde in het huis is wat over de top en gaat ook wat te lang door. Dan was de ontknoping van de originele film toch een stuk meer creepy en simpel, maar dat zal wel te 'Europees' (want naakt) en gruwelijk zijn geweest voor de makers. Ook heeft deze film een happy end voor het Amerikaanse stel, wat niet had gehoeven voor mij, maar oke vooruit.

Iedereen is erg goed gecast, vooral James McAvoy is een perfecte mix van irritant, charismatisch en creepy (alleen wat te gespierd voor een 'normale' man).

3,5*

Best geinig maar natuurlijk lang niet zo naargeestig en indringend als het origineel. Die ook gewoon beter in elkaar zat. De cast is hier prima, McAvoy en McNairy zijn uitstekend maar het kleurt allemaal een stuk meer binnen de lijntjes dan de Europese versie deed en Watkins heeft wat dat betreft een stuk minder lef in met name het slot. Eigenlijk ook wel prima misschien, dat zou niet eens passen hier.

3,0*

88. Speak No Evil (2024)
110 minuten - Verenigde Staten
FTV - 2 punten - Totaal = 178 +14 = 192
Thema 70: Remake Horror - Voltooid: 70/100 (1-70)
Bron: Skyshowtime

Het Amerikaanse stel Louise en Ben Dalton is met hun elfjarige dochter Agnes op vakantie in Italië. Daar ontmoeten ze een charmante Britse familie bestaande uit Paddy, zijn vrouw Ciara en hun heimelijke, dove zoon Ant. De Daltons raken bevriend met ze en worden door hen uitgenodigd om het weekend door te brengen op hun idyllisch landgoed. Wat begint als een droomvakantie verandert al snel in een psychologische nachtmerrie.

Remake horror was wellicht het enige subgenre voor de horrorchallenge waar ik niet over na hoefde te denken. Begin 2024, toen het nieuws van de Hollywood remake van de Deens/Nederlandse coproductie Speak No Evil (2022) naar buiten kwam, vroeg ik me al af hoeveel van de rauwheid van Tafdrups origineel, Blumhouse en Watkins zouden gaan bewaren. Ik ben een van de weinigen die Haneke's remake van Funny Games prefereert, dus er is altijd hoop. Google's AI zegt het volgende over de vergelijking van de twee films: The 2024 American remake of Speak No Evil is softer and less disturbing than the original 2022 Danish film, primarily due to its altered, more conventional, and happier ending. The remake shifts the original's focus from a grim, psychological exploration of passive social behavior to a more standard thriller where the protagonists fight back and survive, leading to a less unsettling but more cathartic experience for American audiences".

En helaas is dat waar. Zò jammer. De originele film wist mij ontredderd achter te laten. 'Wat een rotfilm... In a very good way', schreef ik. Dat lukt echt maar weinig titels nog, na duizenden films te hebben gezien. Grappig genoeg is één daarvan Eden Lake, van deze regisseur. Schokkend Nieuws vindt deze remake superieur aan het origineel, maar hoewel de cast met McAvoy, Davis en McNairy uitstekend is, is Watkins' versie uiteindelijk gewoon conventioneler. En hoewel je je minder kut voelt wanneer hier de credits lopen, is hij daardoor ook minder memorabel. En ik zie al genoeg conventionele films.

Speak No Evil (2024) laat me uiteindelijk met wat dubbele gevoelens achter. De remake is onnodig, en wel héél erg snel, maar wel vakkundig gemaakt. Het acteerwerk (met name McAvoy) is uitstekend het script is hier en daar positief opgepoetst. Het gemiddelde van de remake is trouwens zowel op MovieMeter als IMDb ietsje hoger, dus van een duidelijk slechte remake is sowieso geen sprake. Ik denk dat wanneer Watkins het donkere einde van Tadrups film hier ook zouden hebben behouden, dat ik deze wellicht ook net iets beter zou hebben gevonden, al zou de impact natuurlijk een tweede keer hoe dan ook minder zijn geweest.

Onnodige, maar wel grotendeels geslaagde remake van een net iets memorabeler werk. Check vooral de gedachten van James Watkins over het maken van een remake en het veranderen van het oorspronkelijke einde van de film.

3,7*