Ik Ook van Jou (2001)

Antonie Kamerling is in deze film een lulletje rozenwater. Eigenlijk een ontzettende nerd. Kwam op mij over als een enorme sukkel.

Antonie Kamerling zou in de film schrijver zijn, maar ik achtte dit personage daar absoluut niet toe in staat. In de voice over die Kamerling ook spreekt stamelt hij quasi diepzinnige teksten. Lachwekkend gewoon.

Kortom, Antonie Kamerling speelt erg gekunsteld en levert nogal een matige acteerprestatie. Om maar niet te spreken van Beau van Erven Dorens. Laat hij maar een rolletje in GTST aannemen, want dit is niks. Hij is in de film (en in het echt ) een lullo. Ze hadden nog beter een van de lullo's uit Jiskefet kunnen nemen. Dat was nog geloofwaardiger geweest.

Angela Schijf speelt de femme fatale. Ze doet dit niet geheel onverdienstelijk (zeker in vergelijking met de overige acteurs), alleen had ik er wel af en toe moeite mee om dit te geloven, omdat zij meestal een beetje het lieve meisje is. Haar lieve stemmetje en voorkomen versterken dat.

De makers van deze film hebben een hedendaagse Turks Fruit willen maken, maar zijn daar mijns inziens absoluut niet in geslaagd. Ik denk trouwens wel dat er een doelgroep voor deze film is: de 16-jarige niet al te kritische BNN kijker die plat vermaak willen. Costa fans zullen deze film denk ik wel VET vinden

Nieuw leven voor deze thread!

Ik heb gisteren 'Ik ook van jou' gekeken, en niét vanwege de sticker met "bevat bijzonder heftige scenes!!!" (juist, DRIE uitroeptekens). Ik dacht eindelijk eens een goede, diepzinnige Nederlandse film in handen te hebben.

Nou, mooi niet dus. Een typisch Nederlands wanproduct, waarvan wat mij betreft het geld wat 'ie gekost heeft gelijk naar een Senegalees dorp had mogen worden gestuurd. Saaie, saaie vertelstijl (flashbacks, aargh), een vertelstem van Kamerling die zo dood is als een lijk ("kortom, ze kreeg alles voor elkaar"), totaal uit de lucht gegrepen blootscènes (die puntentelling! kromme tenen!), rare onnatuurlijke monologen ("het was alsof de duivel bezit van haar nam die.. die alles wilde vernietigen") en, met uitzondering van Angela Schijf, onovertuigend acteerwerk zoals we dat van een Nederlandse film gewend zijn. Ik zeg: bah! Hooggespannen verwachtingen, bad bad comedown.

Roept gelijk ook een vraag bij me op: waarom kunnen Nederlanders nog altijd niet de mondbewegingen van een acteur gelijk met het stemgeluid laten lopen?

Viel me tegen. Heb pas geleden het boek gelezen wat ik heel erg goed vond. Verhaal is wel aardig (de verhaallijn die zich in Frankrijk afspeelt kwam veel aan bod in het boek dus had naar mijn mening ook mee in de film terug moeten komen) acteerwerk van Kamerling en Schijf viel me niet tegen (van Beau van Erven Dorens wel, maar die lelijke aap kan gewoon niet acteren). Pluspuntje aa de film was de soundtrack. Erg mooi. Ook erg slecht aan de film was het einde. Kwam totaal niet overeen met het boek. Vond het einde in het boek leuker. 2*

Duidelijk geval van jammer. Ook dit boek heb ik niet gelezen, maar je merkt meteen dat er een hoop kansen zijn laten liggen. Een verhaal dat erg indrukwekkend verfilmd had kunnen worden. Om te beginnen loopt de vorm al totaal niet. De scenes in Frankrijk hangen maar zo'n beetje aan de film. Van Hemert schijnt het zijn acteurs erg zwaar te maken op de set. Deze film lijkt een bewijs dat zoiets niet werkt. Kamerling acteert als een krant, Van Erven Dorens is maar een beetje beter, alleen Schijf maakt hier en daar echt indruk.

Tel daarbij op de slechtste voice over die ik ooit in een film hoorde en de matige muziek en je gaat bijna hopen op een remake.

Kleine 2.0*

Hoe lelijk kan een film eruit zien! Rechtstreeks uit de jaren 80 overgevlogen wanproduct van Nederlandse bodem. Echt onnozel geacteerd en Angela Schijf met een geloofwaardigheids gehalte van min duuzend. Saai verhaal, beroerd geacteerd en visueel niet te genieten.

0,5*

Kansloze film die totaal onoprecht overkomt. Kamerling blijft een matig acteur (en heeft een bijzonder vervelende stem, ben ik de enige die dat vindt?) en Schijf probeert haar dramatische rol wel met overtuiging te spelen, maar het blijft allemaal wat zeepachtig geneuzel. Van Giphart's boeken heb ik nooit maar 1 zin gelezen, maar de bijzonder matige verfilmingen en de ronduit onsympathieke uitstraling van de auteur zelf zorgen er voor dat dat ook wel nooit zal gebeuren. Gewoonweg *slecht*.

1*.

De boeken van Ronald Giphart vond ik vroeger altijd , de verfilmingen wisselvallig. Deze film is echter nog best goed, al laat de score hier iets anders zien. Het is een sterk drama, toffe acteurs (Beau die zichzelf speelt ) en actrices.

Moet bekennen dat ik gisteren tijdens de herziening op tv, weer helemaal in de film zat. Ik had hem sinds 2008 niet meer gezien maar heb er echt van genoten. Angela was schitterend, en je viel van de ene gekke verbazing in de andere. Verhoog hem met een half punt.

3.5*

Geen onaardige film. Helaas wist Angela Schijf nauwelijks te overtuigen. Maar wel een mooie rol van Kamerling. Jammer dat we hem nooit meer zullen zien schitteren.

Niet goed en niet slecht.

Zoals we van Nederlandse films gewend zijn veel seksscènes, te pas en te onpas.

Bij enkele scènes in het eerste deel waande ik mij terug in Turks Fruit.

Erg matige film van eigen bodem.

Antonie Kamerling lijkt er ook maar weinig zin in te hebben. Zijn hele houding en voorkomen in deze is er eentje van ik heb hier totaal geen zin in. Best jammer, want tegenspeelster Angela Schijf doet het op dat gebied een stuk beter. Ze komt ook een stuk geloofwaardiger over dan Kamerling en weet redelijk overtuigend mannenverleidster Reza te spelen. Dan is er ook nog de lachwekkend slechte rol van Beau van Erven Dorens. Hij is iemand met weinig filmervaring en dat zie je hier duidelijk terug. Ook zijn personage is redelijk irritant en verre van geloofwaardig.

Daarnaast is het uiteindelijke verhaal ook niet bijster interessant. Tenminste, ik vond het op een gegeven moment niet meer interessant. Een betere uitwerking had het ongetwijfeld interessanter gehouden. Reza is op zich nog het boeiendste personage, maar het “echte” verhaal rond haar opmerkelijke gedrag komen we niet te weten. Zelfs op dat gebied is de film uiteindelijk vrij onbevredigend.

1,5*

Toch geen onaardige film hoor. Ik ergerde me wel aan de slechte dub en de muziek. Door die dub zijn de stemmen ook wat onnatuurlijk en pieperig, maar het spel van Kamerling was bij vlagen erg sterk. Beau is gewoon goed hier en Schijf speelt een relatief makkelijke rol. Doe maar gek, dan doe je gek genoeg. Kamerlings spel moest veel subtieler en de scène in bv. het hotel in Parijs was geweldig gespeeld.

Verder heb ik persoonlijk ook ervaring met een Borderline vriendinnetje dus herkenbare momenten.

Verder is Angela natuurlijk prettig om naar te kijken en ze straalde ook een enorme erotiek uit door haar bewegingen. Verder was het allemaal toch weer te braafjes, maar a la... het was ook pre 2002.

Geen slechte poging.

Op een avond had ik er, na een hele lange tijd, weer eens zin in. Verstand op nul en een heerlijke "stormachtige" Nederlandse drama-film. Nou zijn er wel titels die ik niet verkozen zou hebben maar "Ik ook van jou" scheen kwa plot verder te gaan dan het zoetige gedoe met kakelende 50+ huisvrouwen, of zwaar gedesillusioneerde vrouwen met koters en allerlei issues, nouja... hoe commercieel aangedikt het mag zijn, het plot sprak mij aan.

Want deze film gaat niet over de bloemetjes en de bijtjes. Naast "De Kleine Blonde Dood" zet Antonie Kamerling hier weer een prima rol neer, net zoals DKBD ook als schrijver genaamd Eric die zijn nieuwe potentiële crush verteld over zijn relatie met Reza (obscure naam al). Reza word hier best wel sterk neergezet door de nog piepjonge Angela Schijf. En hoe Hollands deze film ook mag zijn, toch kon ik me wel inleven met de film en wist de film me nog wel te raken. We zien meteen al dat Reza zo haar anarchistische trekjes heeft waar Eric wel spanning en uitdaging in vind. Maar al snel merk je al dat er iets niet helemaal tof is bij deze jongedame. We kunnen het hier wel hebben over een gevalletje borderline. Reza wist me wel te overtuigen, de ene keer betoverde ze me en de andere keer was ze gewoon eng. En het aanlokkelijke in deze kwestie is; liefde maakt blind, ook al zou je van een afstandje denken dat je het al snel afkapt met zo'n figuur, maar van dichtbij daarentegen... wanneer jullie al zo op elkaar ingeworteld zijn. Dit levert confronterende momenten op die letterlijk en figuurlijk pijnlijk kunnen zijn. Wat ik ook grappig vond was dat ik hier en daar ook een beetje een Turks Fruit-gevoel kreeg.

Wat de film, met zijn plot, wel beter had gemaakt was subtiliteit. Maarja... aan de andere kant; het is een typisch Hollandse film, dus dan kan je dat niet verwachten. Het einde was ook voorspelbaar.

Verder wist de film me goed te overtuigen en aan het denken te zetten.

3,5*

Angela Schijf is zeker een pluspunt binnen deze film. De rest gaat waarschijnlijk een optelsom geven van de keerzijde. Aangezien dit best even kan duren sla ik dit zeker over, aangezien ik het de film niet waard vind om mijn tijd daar aan te besteden.