Saltburn (2023)

De ontknoping vormt nogal een teleurstelling, ook retrospectief, omdat het mysterie van motieven en drijfveren volledig wordt weggenomen. Dat maakt Saltburn onherroepelijk platter. Het wordt op deze manier een film als ... (vult u maar in), maar staat ook in de traditie van bijvoorbeeld De Maupassants Bel-Ami. Verder is het wel onderhoudend en sfeervol, vooral ook de bijpersonages doen veel goeds. Met een wat verhulder einde was ik hier waarschijnlijk een stuk enthousiaster over geweest.

Helemaal eens met bovenstaande schrijver. Geen al te originele maar best vermakelijke film, ware het niet dat de clou alles totaal ongeraffineerd maakt. Nee natuurlijk joh het was een masterplan van pakweg een decennium… gaaaaaap. Neem een voorbeeld aan (The Talented Mr.) Ripley, en je weet dat je echt niet alles uit de doeken hoeft te doen om je kijker mee te krijgen.

Deze was onlangs op tv en eens meegepikt. Het was wel een vermakelijke film met een wat mysterieus hoofdpersonage. Soms wat bijzondere scènes. Het genre komedie/drama vond ik toch minder bij de film passen, toch eerder mysterie.

Toch de moeite om gezien te hebben.

Stranger, fucking danger...

Ik moest aan heel wat films denken waar Saltburn een soort composiet van is. In de eerste plaats Talented Mr. Ripley voor de bijna obsessieve en manipulatieve vriendschap tussen Oliver en Felix, maar ook films van Chan Wook Park zoals Parasite als het om bijtende satire rond klassenstrijd aankomt, of nog François Ozon omwille van sommige thema's zoals de dunne lijn tussen liefde en dood. In feite is deze film niet zo vernieuwend. Oude wijn in nieuwe zakken.

Maar toch vond ik het grotendeels een geslaagd geheel. Niet zo psychologisch knap als Ripley en de satire is niet zo bijtend als in een Park film maar komt er toch een heel eind mee weg. Oliver is ontegenzeggelijk een ziekelijk psychopatisch kereltje, en die gedreven is om op een parasitaire manier vooruit te komen in het leven, door anderen te gebruiken en te manipuleren. Hij wordt door zijn vriend uitgenodigd op het kasteel van diens steenrijke maar decadente familie, en begint als een koekoek de kwetsbare familiale relaties uit te buiten om hen te vernietigen. Het einde van de film is enigszins ongeloofwaardig (hoe alles werd georchestreerd) maar toch logisch. Keoghan is geweldig als het onderkruipertje.

Realistisch gebracht vond ik het niet altijd. Bepaalde "shocking" scènes en dialogen vond ik geforceerd overkomen, zoals je alleen in films kan zien maar nooit in het echte leven. Gelukkig zaten die bizarre scènes er nog in, anders was er weinig leven in de brouwerij geweest en had de film te weinig indruk nagelaten. Komedie kan ik deze film echter niet noemen. Aardig om eens te zien wat mij betreft, al vind ik de kritiek van anderen terecht en begrijpelijk.

Oei wat een gemiste kans. De eerste 20 minuten gaan van hak op de tak en lijken helemaal negens naar toe te gaan, maar op het moment dat we aankomen in Saltburn wordt het meesterwerk klasse. Brideshead Revisted voor de jaren twintig van de 21e eeuw. Zo goed? Ja zo goed, maar helaas met gemankeerde start.

"I was a lesbian for a while, you know, but it was all a bit too wet for me in the end. Men are so lovely and dry."

Na alle positieve berichten toch eindelijk weer eens gezien. Maar eigenlijk niet eens een bewuste eigen keuze, nee; mijn vriendin vond dat ik hem hoe dan ook moest zien. Ik heb het haar belooft, en ik wou de film al die tijd al wel eens zien. Ik wist dat het een slowburner was, maar zelfs dan mis ik toch iets. De psychopathische rol van Barry Keoghan (Wat ik oprecht een hele goede acteur vind) was super tof, maar het mocht van mij wel een tikkeltje extremer. Niet horrorfilm extreem, maar ik mis gewoon iets.

Ik heb me wel erg vermaakt, maar ik merkte dat ik zo af en toe begon af te dwalen. Het verhaal is erg tof, het slotstuk is een prachtspel van emoties waar alle puzzelstukjes in elkaar vallen, dat neemt niet weg dat de film met vlagen gewoon simpelweg aardig voorspelbaar was, en daar struikelde ik dan over. Wat ons ook erg opviel was het fijne camerawerk, want buiten het acteerwerk is ook de regie van een uitzonderlijk fijne kwaliteit.

Ik ben zeker blij dat ik Saltburn eindelijk eens heb gezien. Ik heb er misschien meer van verwacht, ik heb me hoe dan ook echt wel goed vermaakt!