Indiana Jones and the Dial of Destiny (2023)

"Give 'em hell, Indiana Jones!”

Zelf ben ik nooit echt opgegroeid met deze filmreeks maar, ik ben wel enorm fan van de drie films uit de jaren tachtig en ga ze binnenkort denk ik weer eens opnieuw kijken. De film die daarna kwam uit 2008 vond ik dan al wat minder, en misschien zit deze film wel een beetje tegen dat niveau aan te hikken. Wat me opviel was dat ik enorm fan was van het begin stuk, alleen hekelde het me na een tijdje wel dat we het moeten doen met een verjongde CGI-versie van Ford. Wel moet ik toegeven dat ze het toch best kundig hebben gemaakt, en het me zelfs op het begin helemaal niet zo erg opviel. Überhaupt het hele stuk in nazi-Duitsland lag mij wel, en kon best mijn interesse wekken en was misschien ook wel het beste stuk in de hele film. Eigenlijk na deze hele sequence viel de film me eigenlijk ook direct tegen, het verhaal kon me nergens echt heel erg boeien en wat me vooral stoorde: de film duurt gewoon weg te lang.

Leuk trouwens was om Olivier Richters hier in een wat betere rol te zien dan waar die normaal in zat. Man met een passie die zeker gemaakt is voor de “bad-guy” rollen en hopelijk krijgt die nog wat meer en toch wat betere rollen in de toekomst. Ook hier deed die het leuk, al zegt die niet zo veel. De ouwe Ford weet het overigens ook wel leuk te doen maar, zijn medespeelster Phoebe Waller-Bridge vond ik dan weer een heel stuk minder. De cast is verder prima, het acteerwerk ook.

Het lag me meer bij het werk van Mangold wat ik toch wat minder vond. Het viel me op dat het eerste en het laatste half uur van de film het me het meeste deed, dat kat en- muisspel de gehele film door deed me te weinig, werd nergens spannend en mocht van mij wat beter. De film mist de charmes van vroeger, de tropische omgeving en de duistere settingen met het schat zoeken. Het kon me gewoon niet genoeg boeien, en daar baalde ik wat van.

Overigens wat ik zei, het einde vond ik op zich ook wel leuk bedacht. Waar ze denken terug te springen naar het begin van de tweede maar terecht komen 214 voor christus, waar ze bij een gevecht van de romeinen vliegen met twee bommenwerpers in Nazi outfits. Leuke toevoeging, en ook nog redelijk vermakelijk te noemen. Maar over het algemeen een wat nietszeggende deel uit de franchise, die van mij part ook niet had gehoeven.

Ik ben geen uitgesproken fan van Indiana Jones, maar omdat ik de vorige vier films gezien heb, wilde ik deze ook wel meepakken. De 'originele' trilogie heb ik lang geleden gezien en vond ik best vermakelijk. Het vierde deel was verschrikkelijk. Dit vijfde deel is nogal matig en voegt ook weinig toe aan de reeks. Deze film begint met een overdaad aan CGI, hetgeen er niet altijd even sterk uit ziet. Ik begrijp dat men geen andere acteur dan Harrison Ford wil gebruiken om een jonge Indiana Jones neer te zetten, maar het ziet er niet al te overtuigend uit. Gaandeweg wordt het gebruik van CGI gelukkig wat minder. Het plot van deze film weet de aandacht echter maar met moeite vast te houden. Zo boeiend is dat Mechanisme van Antikythera niet, althans het wordt niet al te interessant naar voren gebracht. De bad guys zijn bovendien een verzameling stereotype figuren, waar geen enkele boeiende rol tussen zit. Hoewel Mads Mikkelsen een goede keuze is voor het type rol dat hij hier speelt, vond ik hem niet erg overtuigend en zijn personage was ook niet erg boeiend. Ook Phoebe Waller-Bridge's personage is niet al te overtuigend en haar wisselwerking met Ford is niet geweldig. Tel bij dit niet al te boeiende plot en deze niet al te boeiende personages de toch behoorlijk lange speelduur op en dan resteert een nogal matige (en wellicht ook wat overbodige) film.

Tja sorry maar dit is eigenlijk vrij slappe kost. Veel te lang, ongeloofwaardige actie en Harrison Ford is veel te oud voor dit werk. Het verhaal weet dan ook nog eens weinig te bieden. Eerlijk gezegd snap ik niet wat een Mads Mikkelsen hier bijvoorbeeld in komt doen. Dit is basically een B-film. Waste of time and money. Snap nog steeds niet dat ze deze reeks weer nieuw leven wouden inblazen. Uitmelkers

Ik kan eigenlijk niet heel veel toevoegen aan de andere kritische recensies. Het is geen beste film. Zelfs als je de Indiana Jones films als standaard neemt. Ze hebben een beetje het zelfde probleem als de Star Wars serie: ze zijn eigenlijk best heel slecht, maar we houden nu eenmaal van het concept, de wereld, de fantasie. Maar deze laatste film gaat toch wel onder het niveau 'behoorlijk'.

Acteerprestaties zijn precies zoals we gewend zijn van de eerdere films: cliche en over de top, maar op zich mistaat het niet heel erg voor dit genre. De CGI is echt een aanfluiting. Het werkt regelmatig op de lachspieren en heeft soms de uitstraling van een computerspel (en dat is geen compliment). Het verhaal mist helaas van het begin tot het einde echte spanning: het kabbelt te veel voort, het mysterie is te ver gezocht en krijgt weinig context. Het hele script is erg dun en de karakters hebben weinig kunnen toevoegen aan het verhaal. Deze laatste film brengt ook niets nieuws, maar dat had ik denk ik ook niet verwacht. De duur was gezien de content echt veel te lang en dat heb ik niet vaak bij films.

Is er ook iets goed aan de film? Ja, ik vind persoonlijk dat Ford het niet slecht doet (ja, hij is oud en het komt allemaal niet lekker geloofwaardig over, maar toch) en - het is al eerder aangegeven - de Indiana Jones sfeer wordt goed gepakt. Het is een kwestie van wachten tot ze in een grot lopen met ongedierte etc. Ik moet wel zeggen dat deze momenten wat schaars waren. De filmmuziek van John Williams blijft natuurlijk geniaal!

Tja, ik heb geen spijt dat ik 'm gekeken heb: als was het maar vanuit nieuwsgierigheid. Maar ik ga 'm zeker niet nog een keer kijken. Mijn advies: wil je een leuke, spannende avonturen film zien, kies dan iets anders. Ben je gewoon nieuwsgierig naar de laatste Jones film en ben voorbereid op een matige film of wil je het gevoel van nostalgie naar boven laten borrelen, dan is het wel te doen. Aan jou de keuze

Tussen de horrorchallenge ook even tijd maken voor iets anders en zo uitgekomen bij de nieuwe film Indiana Jones wat meteen ook een afsluiter is voor Harrison Ford. En dat mag ook wel gezien zijn leeftijd, niet dat Ford het slecht doet. Hij komt nog wel overtuigend over, niet zozeer bij de actiescènes maar wel in dialoog en one-liners.

Het verhaal stelt weinig voor, het is een aaneenschakeling van zoektochten met tal van actiescènes als gevolg. Vooral de lange actiescène met de tuck tuck blijft bij. De film is beter dan het vorige deel, maar kan uiteraard niet wedijveren met de eerste drie delen. 7/10

De hoed aan de wilgen

Niet ontgoocheld over deze laatste Indiana Jones maar ook niet super-enthousiast. Jammer dat de Disney studio's zich met al die klassiekers bemoeien. Beter dan zijn voorganger met de kristallen schedel maar van het niveau van Spielbergs jaren '80 trilogie zit dit nog veraf. De regie is duisterder en donkerder, mist exotische decors, maar de vibe zit in sommige scènes wel goed. De achtervolging met de tuktuk in Tanger doet de reeks wel opflakkeren. Het einde is dan weer erg dom. Al die surrealistische toestanden zoals aliens en tijdreizen vind ik niet echt thuis horen in deze films.

Godzijdank een goede sidekick ditmaal met Helena Shaw. Een fris nieuw gezicht die een goede tegenspeelster is en Ford van repliek dient. Irritant is dan wel de bende nazi's (met Matt Smikkelsen voorop) die overal opduiken waar Indy opduikt. Onmogelijk gewoon en voelt erg geforceerd aan. Spielberg sprong hier veel subtieler mee om (al deed hij het natuurlijk zelf ook). Het verhaalverloop is vrij herkenbaar, lijkt wel een checklist met obligate momenten en kent daardoor niet zoveel verrassingen. Maar goed, een leuke film vond ik het uiteindelijk wel, al zal mijn filmhart altijd bij de eerste drie blijven en de twee laatste willen vergeten.

Indiana Jones and the Endless Chase. Tijdens de eindeloze achtervolgingen worden de scenes tot aan het vervelende toe gerekt en wanneer het aan het einde misschien wel interessant kan worden, krijgen we met z'n allen een klap in het gezicht en is het verhaal voorbij. Deze film was niet slechter dan de vorige Indiana Jones, maar het scheelt niet veel.

Wonderlijk dat er na al die jaren opnieuw een Indiana Jones-film met Harrison Ford is uitgebracht. Net als zijn voorgangers lijkt het op de verfilming van een spannend jongensboek. Ik heb er met genoegen en een forse dosis nostalgie naar gekeken.

Wat een misser in de opening, met hoe slecht de Duitsers Duits spreken. Niet alleen in een bijzonder dialect, wat ze zeggen klopt ook nauwelijks - niet met Duits en niet met de traditie van de evil film-Duitsers. Bijna erger dan wanneer ze gewoon brak Amerikaans of een fake accent gebruikt hadden. Het zet de toon van de film.

Maar Mads Mikkelsen is wel een erg fijne bad guy, en Waller-Bridge is een prima, ahem wel ietwat grandfatherly love interest voor onze hoogbejaarde held - een perfecte echo van de iconische rol van Karen Allen: misschien niet de mooiste, maar wel de leukste. En de schietpartij met de flak op de trein is best leuk gevonden - te mooi om waar te zijn, maar dat hoort er echt bij voor Indiana Jones.

Enorm fijn dan ook dat Rhys-Davies en Allen hun oude rollen weer oppakken, al is het maar kort. Het is dan ook vooral op dat soort nostalgiepunten dat de film echt scoort, al is Indy’s zweep misschien wat al te veel een attribuut en niet een echt gebruiksvoorwerp. Geriatrisch rotsklimmen, jawel, maar wel met het stereotype geklaag waarmee nog maar eens de link met de eerdere delen gelegd wordt. Gedoe met donkere grotten, lantaarns die soms wel en soms niet werken, maar nooit falen als er massale aantallen creepy crawlies in beeld zijn. Al duurt ook dat maar heel kort, de link werkt wel.

Jammer blijft dan wel dat het plot op het concept van tijdreizen hangt. Narratief eigenlijk altijd een enorm zwaktebod, want je kan er alle kanten mee uit - en dat blijkt ook wel weer. Leuk om even wat geschiedenisles door mee te krijgen, maar het laat wel een flauwe nasmaak achter, de mooie baard van Archimedes komt nergens ook maar in de verte in de buurt van de baard van de wachter uit deel III, en de gravitas ontbreekt totaal.

En ook jammer dat het plot uiteindelijk eigenlijk op niets anders trekt dan dat er kennelijk nog maar weer een vervolg moet komen. Hollywood kent geen genoeg, en sterren krijg je pas als je onder het beton ligt. Maar gelukkig is de film financieel een flop, en blijft het ons misschien bespaard. Jammer wel dat Indy dan zo aan zijn einde moet komen.

Voor een afscheidstournee toch best oké. Nog één keer de grootste hits door artiesten die hun hoogtepunt allang voorbij zijn, nog één keer duiken in nostalgie, een buiging…

En ook al is het verhaal minder sterk dan in deel 1 en 3, toch werd het wel met flair verteld. Ik heb me daarom wel geamuseerd; het is in ieder geval een stuk beter dan Crystal Skull.

En als peilstok hoe het staat met AI in films is dit toch ook wel indrukwekkend; ik vond de verjongde Ford toch best overtuigend. Dat belooft nog wat.

Al met al prima voor een avondje vermaak, maar het blijft maar een popcorn-film.

Goh ja.

Vooropgesteld dat ik geen grote fan ben van de serie, is het me nog redelijk meegevallen. De fans van deze serie vinden wellicht Harrison Ford cool - ik niet, krijgen wellicht geen genoeg van John Williams' muziek - ik vind dat deuntje een beetje oubollig, en ga zo maar verder.

Met James Mangold aan het roer waait er niet echt een frisse wind. Of hij of Steven Spielberg aan het roer staat, de film wordt er kennelijk niet beter of slechter op. Ook onder Mangold is het allemaal niet bijster interessant, al vlot het aanvankelijk wel aardig. Ford, hoewel te oud, probeert zich kranig stand te houden. Met Phoebe Waller-Bridge heeft hij wel een vreselijk irritante tegenspeelster gekregen. Spijtig.

Mads Mikkelsen is een veilige keuze als villain. De nazi's als tegenstander vind ik ook iets beter bij Indiana Jones passen. Het hoort ook een beetje bij de trip down memory lane dat deze afscheidstournee is. Diep in de finale verliest men wederom de pedalen door té ver door te draven in het fantasie-element. Ik dacht even dat Ford na Han Solo wéér een flauw einde van een iconisch personage zou overkomen, maar dat men er ietwat stemmig uitgaat is dan toch een goede keuze geweest.

2,5

Is het een Indiana Jones film? Ja en nee. OK, is met Harrison Ford. Maar de film mist ergens de flair van vroeger. De typische humor ontbrak me een beetje en ik had ook het gevoel dat alles wat uitgeblust en tam over kwam. Anderzijds opnieuw wel wat leuke locaties zoals Marokko, Griekenland en wat sfeervolle tempels. Maar toch bleef ik wat op mijn honger zitten. Toch zeker omdat dit het laatste deel zou zijn in de filmreeks. Er mocht wel wat meer in zitten. Maar heb me niet verveeld. Blijft een leuke avonturenfilm en er zijn er te weinig in dit genre. En ik hou wel van dit soort films. Dus ja, toch blij deze gezien te hebben, al was het niet een waauw-effect. Ik herinner me nog de film uit 2008 en vond deze toch wel stukken beter. Het ontbrak me in deze wat aan karakterkoppen naast die van Harrison. Was een beetje alsof hij de ganse film moest dragen. Geef deze een 3,5*

Indiana Jones. Het is wat het is. De eerste 3 films zijn gewoon leuk. Lekkere wegkijkfilms, maar dan wel van een hoog niveau. Kingdom of the Crystal Skull viel al tegen. Het avontuurlijke gevoel was er niet, met ook een slap verhaal.

Deze nieuwe film is eigenlijk ook niet heel goed. Een beetje hetzelfde gevoel als de vorige. Wel iets beter, maar toch ook weer slap. Actie genoeg, avontuur genoeg. Prima locaties. Maar het was het net niet.

Wel leuk om gezien te hebben. Maar memorabel is het niet

3*

Weinig aansprekende scores hier. Maar voor dit genre is het gewoon een dikke voldoende!

Het beeld op 4K is verbluffend mooi en dat geldt ook voor het geluid, al vond ik de muziek maar gewoontjes. Het begint chaotisch en we komen al snel in een soort van rollercoaster. Bovendien waren de narrow escapes niet te tellen. Gelukkig wordt ie later toch een stuk beter, wat vooral komt door alle locaties die we te zien krijgen. En daar heb ik toch wel een zwak voor zoals laatst bij The Equalizer 3. Ook hier weer een stuk uit de laars van Italia. Naast al het geweld opvallend ook nog een serieus moment op de boot. Dat smaakt naar meer! Ik miste wel hier en daar een beetje humor en veel hebben we natuurlijk al gezien. Vernieuwend is hij dan ook zeker niet maar over vermaak niets te klagen. Back to the Future kwam ook nog even langs maar nu wel zonder meneer Fox. En toch bleef ik alles heel leuk vinden. Vooral omdat er heel veel te zien was in ter land ter zee en in de lucht.

Film 4,0

Beeld 5,0

Geluid 5,0

Deze inmiddels al weer een paar keer bekeken op een Engelse 4K en blu ray.

De opening is goed en aan een jong ogende Ford was ik na een halve minuut al gewend en viel het niet meer op, echter de actie des te meer, want eigenlijk die hele scene van een minuut of twintig leek uit de computer te komen, niets van de actie leek namelijk echt te zijn. Dat in tegenstelling tot vroeger waarbij praktisch alles met echte stuntlui werd gedaan. Beetje zonde dit!

Rest van film is leuk en zat gelukkig weer vol avontuur en de nodige waaghalzerij, maar duurt feitelijk natuurlijk met ruim 150 minuten weer veelte lang. De actie zit wel snor, al wordt de tuk tuk achtervolging duidelijk versneld afgespeeld en zagen we dat al beter in de Bondfilm Octopussy (John Glen, 1983).

Ford is nog steeds verassend goed als actieheld ondanks zijn leeftijd, Waller-Bridges kan er mee door, maar zit wel tegen het irritante aan. Wilsons rol is hip, maar vrij overbodig voor het verhaal en wordt zeer abrupt er uit geschreven. Aanwezigheid van Rhys-Davies is leuk, maar net toen ik dacht dat oude tijden weer herleefden, was hij al weer verdwenen (om helemaal op het eind samen met Allen nog even op te duiken).

Wat de schurken betreft zit je met Mikkelsen altijd goed, al is zijn rol misschien toch net niet iconisch genoeg. Aanwezigheid van Nederlandse krachtpatser Richters is vooral voor ons Nederlanders leuk, helaas wordt ook hij te makkelijk uit het verhaal geschreven. Ik had er meer van verwacht.

Uiteindelijk is dit een zeer acceptabel vervolg en slot op de fameuze Indiana Jones films geworden, al weet hij het niveau van de originele trilogy niet te evenaren, maar dat viel ook niet te verwachten.

Voor nu een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Dit vijfde deel in de reeks is gelukkig weer een fijne ouderwetse avonturenfilm die mij na het ietwat teleurstellende vierde deel goed beviel. Harrison Ford is ouderwets bezig en zijn bejaarde leeftijd is hem amper aan te zien. Alle bestanddelen voor een typisch Indy-avontuur zijn aanwezig. Indy trekt de halve wereld over. Indy lost raadsels op. Indy in onwaarschijnlijke actiescènes. En er is humor.

Mads Mikkelsen speelt de rol van nazischurk. Hij speelt hem zeer verdienstelijk ondanks dat de nazigeleerde tamelijk vlak is geschreven en niet altijd hele slimme acties in huis heeft. In de film duiken hier en daar wat oude bekenden op. Een leuk weerzien, maar van grote betekenis is hun aanwezigheid niet. In navolging van de rol van Ke Huy Quan in Indiana Jones and the Temple of Doom (1984) heeft men ook een kinderrol in het script verwerkt. De meerwaarde ontging mij. Een frisse wind in deze film vol oude mannen brengt Phoebe Waller-Bridge die de peetdochter van Indy speelt. Haar meerwaarde ontging mij niet. De confrontaties tussen de rebelse peetdochter en haar peetvader Indy zijn hoogst vermakelijk.

Fotografisch gezien is de film trouwens wonderschoon. De film is vindingrijk geënsceneerd en is gewoonweg heerlijk om te bekijken. De 142 minuten speelduur vliegen om. Het was heerlijk om me onder te dompelen in historische trash gevuld met leuke humor, onmogelijke cliffhangers en natuurlijk met de aanwezigheid van Harrison Ford als Indiana Jones. Indiana Jones and the Dial of Destiny is heerlijk vermaak.

Naar mijn mening een overbodige film.
Begin vind ik goed, met hier en daar misschien af en toe een ietsjes teveel CGI gum effect naar mijn smaak, maar dat mag mijn pret niet drukken.

Totdat Indiana over de trein springt, heb ik mij goed gemaakt.
Maar heej wat was dat slecht geanimeerd en dan heb ik het over de shots op afstand.
Wanneer Indiana als klein poppetje veel te simpel, semi houterig en zonder luchtdruk over de trein springt en bijna zelfs vliegt als een vogel die niet kan vliegen.

Afijn daarna is het mijns inziens gelijk uit met de pret.
Indy wordt vervolgens wakker en is nu een oude versleten man, die met een katertje wakker schrikt van achter zijn Tv.

Op zijn laatste werkdag maakt hij wederom kennis met zijn dappere kuch... irritante peetdochter Helena. Waar Indiana nu als ouwe man en lulletje rozenwater wordt weggezet. Komt Helena het Dial of Destiny mysterie wel even fixen voor opoe. Indiana/Harrison kan het makkelijk zelf en Bladerunner is daar een goed voorbeeld van.

Dan vraag ik mij toch echt af. Wat is dat toch met veel moderne films? Waar een mannelijk hoofdkarakter, als dom en oud wordt weggezet en een persoon precies volgens de ethiek van tegenwoordig. Sterk, krachtig, slim en intilligent is en het wel even komt oplossen. Ik kom om Indiana Jones te zien en niet Helana.

De rest van hoe de film in elkaar zit hoef ik niet eens te beschrijven, te veel domme spoilers om te coveren en een veel te makkelijk en voorspelbaar verhaal. Met diverse opzichtige en domme fouten. Maar ook deze fouten zijn al veelvuldig in dit draadje behandeld. Deze film komt bij mij overduidelijk over als dat Walt Disney een film wilde hebben en niet zozeer de director die met een goed script bij zijn baas zat. Met 300m filmbudget moet er toch iets veel mooiers te maken zijn. Absoluut Indiana Jones onwaardig.

Je reinste onzin is het: een verhaaltje dat voor mysterieus moet doorgaan doch eigenlijk a priori al afgezaagd is, en louter als excuus dient voor de meest ridicule actiescènes – het devies “hoe ongeloofwaardiger, hoe liever” lijkt hier alle eer aangedaan. James Mangold maakt er een onwaarschijnlijk festijn van waarin spektakel het eerste en enige principe is: ‘Indiana Jones and the Dial of Destiny’ is niet grappig, niet bloedstollend en het bevat geen personages die inleving toelaten.

Een karikatuur van een avonturenfilm kortom…of hoe Indiana Jones als archetype wordt uitgemolken. In een tijd waarin spektakel nog spectaculair was – de gouden jaren tachtig! – had deze saga zijn plaats, maar anno 2024 wordt deze hele serie maar beter opgedoekt, medunkt. Ondergetekende hield er alvast hoofdpijn en een latent schuldgevoel (zoveel te lezen, zoveel te zien, zoveel te doen!) aan over, ware het niet dat John Williams' muziek de meubels min of meer weet te redden…

2,25*

Vandaag dit laatste deel van Indiana Jones bekeken op blu-ray!

Ik vond hem weer zeer vermakelijk, heel mooi 1e stuk met de trein volop actie, daarna wordt hij wakker jaren later en begint de film met een redelijk rustige opbouw, maar al snel volgt de ene achtervolging naar de andere.

Een hoop schurken zitten achter hem aan, ook leuk dat later in de film nog wat oude bekenden zien uit eerdere Indiana Jones films.

De vrouw (peetdochter Helena) vond ik wel wat irritant overkomen met het jongentje.

Verder zien we veel achtervolgingen en schietpartijen vanuit een tuktuk, auto's en paarden, allemaal erg mooi in beeld.

De laatste 40 minuten zien we dan dat Indiana naar een soort grot gaat, dan denk je dat het gaat beginnen het avontuur, maar helaas was dit maar kort, had graag wat meer beesten, monsters, skeletten en draaiende objecten gezien wat Indiana Jones mooi maakt, maar daar ontbrak het in deze film wel aan.

Het allerlaatste stuk met het tijdreizen was wel leuk bedacht, mooie scenes dan weer met de vliegtuigen en het Romeinse rijk waar ze opeens in terecht komen.

Al met al een zeer vermakelijke film, al ik wel miste dat er geen monsters, draaiende objecten en dieren waren zoals we het wel kennen van ''Temple of doom''

3.5 sterren

Wederom een middelmatige Indiana Jones.

Deze laatste Indiana is niet slecht. Het punt is alleen dat het hier gaat om een Indiana Jones film, en dan ligt de lat hoog.

De Dollars trilogie van Leone is de beste trilogie allertijden, maar de originele Indiana Jones trilogie had dat vrijwel geëvenaard. Alle drie topfilms. Helaas kwam daar het middelmatige Crystal Skull achteraan en nu wederom een film met een herhaling van zetten, waardoor de franchise in zijn totaliteit helaas, net als bij Star Wars met elke film een beetje aan kracht inboet.

Weer worden de nazi’s uit de kast getrokken. Niet echt origineel meer. Het hele tijdreis gegeven vind ik leuk gevonden, en kan ik wel waarderen. De zoektocht naar de magische klok is aardig. De duikscene is spannend, maar verder kabbelt het nogal. Niet slecht, maar ook niet altijd spannend.

Deze film heeft namelijk dezelfde mankementen als de vorige film. Oninteressante bijrollen en vijanden die weinig indruk maken bijvoorbeeld. Vaak is er ook weer een lelijke belichting, waardoor zelfs simpele buitenscenes er nog nep uitzien.
Maar veel storender is het doorlopende gebruik van CGI. Ik snap ook wel dat Ford niet echt op een paard door de metro gaat rennen. Maar moet het elke close van hem echt zo nep en ongeloofwaardig lijken?
Net zo als de scene waarin Helena in de regen op volle snelheid met een motor achter een vliegtuig aan rijdt om op de wielbasis te springen… tja…

De film leunt net als veel huidige vervolgen en remakes vooral op de iconische staat van de originele films. En eerlijk is eerlijk: ik krijg na afloop zin om weer Raiders, Doom of Crusade aan te zetten. Dat zijn films met echt grappige scenes, goede verhalen, leuke bijfiguren en spannende actie. Alles wat deze film toch wel in die mate mist helaas.

Een krappe 3*

Alweer deel 5. Had lage verwachtingen bij deze film, maar viel toch nog mee.

Wel een lange film, hij mocht hier en daar toch wat korter zijn bij de achtervolgingen. Deze waren toch wel erg uitgebreid, in vergelijking met de schattenjacht. Die had dan wel wat uitgebreider gemogen.

De cast deed het niet slecht. Verder zaten de gebruikelijke grapjes en zaken er in, die al in de vorige delen zaten.

Indiana Jones and the Dial of Destiny is binnen de franchise een zeer onderhoudende film. Het verhaal is interessant genoeg en de cast heeft er duidelijk zin in. Heb me er kostelijk mee vermaakt.

Deze tot nu toe laatste film uit de Indiana Jones franchise opnieuw gezien.

Op de 4k uitgave met uitstekende beeld en geluids kwaliteit.

Bijzonder deze oude sterren cast, als Harrison Ford en Karen Allen en John Ryce Davies weer samen te zien.

Heeft ook iets ontroerends the time flies by.

Deze film heeft bij verre niet het niveau van de eerste drie films.

Maar weet wel te entertainen en het blijft ook een prima film met aktie en de avonturen van dit iconische film personage.

Ook de film muziek is prachtig.

Een soort film met voor vele een groot nostalgie gehalte.

Maar ik ben wel van mening dat er nog veel meer uitgehaald had kunnen worden.

Stel hij samen was gemaakt door Dennis Villeneuve en ook met Steven Spielberg.

En deze film in een ander jasje was gegoten en meer zoals de sfeer van de eerste drie films was gebleven.

Dat had gekund, dat vond ik in deze film enigzins missen.

Dan had deze vierde film maar dan wel met practical effecten ook iconisch kunnen worden.

Maar wel met plezier weer naar gekeken.

Van 4* naar 3,5*

Ik val in herhaling, maar wat zijn we toch niet meer origineel m.b.t. nieuwe verhalen verzinnen. We hebben het allemaal al eens gezien en gehoord. Deze film is gewoon een kopie van zijn voorgangers. Achtervolgingen, vechtscenes, bomontploffingen, grapje hier, grapje daar, einde film.

Ik moet zeggen dat de film er wel erg mooi uitziet. Elke detail in elke scene is scherp in beeld gezet en over nagedacht. Ik vind de CGI goed overkomen.

De film geef ik *** sterren, vanwege wat ik hierboven schrijf. Maar als ze de film nou 90 minuten hadden laten duren en meer hadden gedaan met 'tijd reizen' dan had de film het niveau kunnen halen van één van de trilogie films. Ga bijvoorbeeld ver de toekomst in, of ga juist naar het tijdperk voor de dino's.

Helaas durfden ze dat niet aan. Nu maar stoppen dan met Indiana Jones.

Aanzienlijk beter dan gevreesd. Het begint nogal ademloos in en op de trein waar ik eigenlijk vooral zit te kijken hoe knap ze dat gezicht van Harrison Ford hebben verjongd, en daarna volgt het gebruikelijke patroon van om-en-om hectische actie en een rustmoment om even te kijken op welke locatie we nú weer worden verwacht, maar het blijft allemaal vlot en vermakelijk, en Ford kan eigenlijk nog best goed mee. De onderwaterscène is helaas enigszins chaotisch-onduidelijk, en de film als geheel duurt wel iets te lang, maar het is leuk om –hoe kort ook– oude (John Rhys-Davies, Karen Allen) en nieuwe (Toby Jones, Antonio Banderas) bekenden te zien, Mads Mikkelsen is altijd goed, en het laatste bedrijf (zeg maar vanaf de afdaling met de "duizendpoten" en inclusief de ontroerende ontmoeting met Archimedes) is zelfs ijzersterk. Een waardige afsluiter van een behoorlijk ikonische filmreeks.