Confess, Fletch (2022)

Het personage van Irwin ‘Fletch’ Fletcher was een kolfje naar de hand van Chevy Chase die de rol speelde in Fletch (1985) en Fletch Lives (1989). Jon Hamm doet zijn best, maar mist de komische timing en de ironie van Chevy Chase. Het verhaal, waarin Fletch niet alleen betrokken raakt bij een moord maar hoofdverdachte is, doet regelmatig denken aan Fletch. Wat opvalt is dat Mottola het mysterie – rondom handel in gestolen kunstwerken – niet al te serieus neemt, getuige de vele komische bijrollen. Daardoor is het voor fans van de oorspronkelijke films (waaronder ik) een tegenvaller. Los daarvan is dit een niet meer dan aardige misdaadkomedie die je snel weer vergeten zult zijn. Kyle MacLachlan is vermakelijk als een miljonair met smetvrees.

Niks mis mee, lekkere wegkijker voor de zondagmiddag,

ik heb me vermaakt en dat is het belangrijkste !

Redelijke film waarin een voormalig onderzoeksjournalist betrokken raakt in een moordonderzoek. Het heeft niet veel om het lijf, maar kijkt wel gemakkelijk weg. Hier en daar best grappig, en alhoewel Jon Hamm geen Chevy Chase is, weet hij het wel leuk te brengen. Het plot had best iets minder complex mogen zijn voor een film als deze.

Mijn verwachtingen waren laag, en ik had me ingesteld op een ander type Fletch, en toch vond ik 'm behoorlijk tegenvallen.

Er is natuurlijk maar een Chevy Chase, maar Jon Hamm is miscast als Fletch. De humor slaat eigenlijk gewoon dood, omdat hij niet de bluf en branie heeft die bij het Fletch personage hoort.

Wat overblijft is een dom verhaaltje dat maar matig kan boeien.

Wel een leuke rol van Kyle MacLachlan.

Yup, dit is weer zo'n titel uit een speciaal aan mijzelf voorbehouden genre, de categorie films waarvan ik niet kan verklaren waarom ze niet werken en die mij altijd enigszins verslagen achterlaten. De regisseur heeft toch een paar leuke films afgeleverd, de hoofdrolspeler heeft een mooi uitgestrekene gezicht voor deze rol (een beetje à la Kevin Kline), de bijrolspelers doen hun best (met name het politie-duo), het script heeft voldoende onverwachtige wendingen en "rode haringen" om de kijker bij de les te houden, en de herinnering aan de twee eerdere films met Chevy Chase is niet meer zó vers dat die in de weg van een eventuele waardering zou kunnen staan, en toch kwam er maar zelden een glimlach op mijn gezicht. Misschien is dit ook wel het soort film dat eerder mikt op binnenpretjes dan schuddebuiken, maar ik bracht minder tijd door met vermaakt worden dan met me af te vragen waarom juist dat vermaakt worden maar niet lukte. Ergens lijkt deze film niet de juiste snaar te treffen, en dan verandert humor in meligheid en schwung in geforceerdheid.

        Tot mijn verbazing zie ik bij Wikipedia dat deze film met een budget van $20m maar liefst $656m heeft opgebracht, terwijl hij indertijd compleet aan mij voorbij is gegaan.