Special Delivery (2022)

Vlotte actiefilm rond So-dam Park –speelt de dochter in Parasite (2019)– als een assertieve koerier. De film is rijkelijk gevuld met spectaculaire achtervolgingsscènes. Een vermakelijke film met hier en daar een aandoenlijk accent en daarnaast naar goed Koreaans gebruik het nodige geweld. Dat had wat mij betreft wel een onsje minder mogen zijn.

Matige actiefilm. Het verhaal is niet heel origineel en lijkt wat op dat van Transporter. De uitwerking is wat apart. Aan de ene kant soms best kinderachtig en aan de andere kant bikkelhard en gewelddadig. Echter wordt daarin geen goede balans gevonden. Buiten dat wordt je als kijker redelijk vermaakt met een vlot tempo. Daarnaast is er voldoende spanning en actie waarbij zoals gezegd het nodig bloed vloeit. Het acteerwerk is verder in orde. 2.5/3.0

Een Zuid-Koreaanse film die wel wat weg heeft van Baby driver met zijn spectaculaire achtervolgingen en vette stuurmanskunsten. Het is deze actie die de film cachette geeft. Best vermakelijk en een tempo dat vlot mag genoemd worden. Uiteraard een tikkeltje met de haren getrokken allemaal, maar ik heb me zeker niet verveeld.

Zo af en toe mag er eentje inzitten waarbij buitensporig geweld en bloed van toepassing zijn. Ik vraag me toch wel af of je het niet zelf zoekt wanneer je een bedrijf uitbaat met de premisse dat je elk pakje bezorgt. Niet moeilijk dat je dan af en toe te maken krijgt met ongure klanten.

Eun-ha heeft een harde en een zachte kant. Enerzijds is ze stuntpiloot; anderzijds ontwikkelt ze een band met het jongetje over wie ze zich ontfermt. Dit leidt tot een dilemma: doet ze gewoon haar job, of bekommert ze zich om het kind? Park So-dam zet deze rol knap neer.

De achtervolgingsscènes moeten het vooral van hun montage hebben, een aaneenrijging van shots die zelden langer dan drie seconden duren. Er zal ook wel wat CGI aan te pas komen. De jachtige muziek versterkt de indruk van snelheid en gevaar. Er is een geslaagd evenwicht tussen vaart en traagheid.

Fraai gefilmd in de mooi verlichte stad bij nacht, veel relatief snelle ouwe auto’s, en wat gedoe voor de heldin die van stoere driver verwordt tot de babysitter van een af en toe borderline irritant jochie.

Als er iets meer inzat dan dat, dan is dat langs me heen gegaan - Park So-Dam kennen we van Gisaengchung, vanzelf, maar verder is er geen vergelijk tussen de twee films. Aardig kijkvoer voor een loze avond, maar daar blijft het bij.