Triangle of Sadness (2022)

Allesbehalve subtiel - en soms wordt de boodschap van de film zelfs letterlijk uitgesproken door de personages - maar als gehele filmervaring toch heel behoorlijk geslaagd.

Marxistische kritiek voor het grote publiek, of zo.

Overpretentieus gepruts in de marge, en volstrekt mislukt als film - het verhaal werkt niet, de boodschap werkt niet, de beelden vallen tegen, en de acteurs komen niet los. Zowel met als zonder de uitleg van Östlund blijft de onplezierige nasmaak van de pretentie de overhand houden, en is het enige wat blijft hangen de onsmakelijke en overbodige viezigheid van de zeezieke patjepeeërs op het schip. Jammer, want de opening met de modellen is wel degelijk mooi gedaan en scherp geobserveerd. Maar er blijft niets van over door wat daarna volgt. Östlund vertilt zich lelijk.

En in dat licht dan nog het tragische overlijden van Charlbi Dean. Toch zonde dat dit haar laatste film moest zijn.

Welke pretenties bedoel je?

Check het linkje naar het artikel van de filmkrant even, dat legt het wel fraai uit. Als je als regisseur moet uitleggen wat je allemaal in je film verstopt hebt, dan is je opzet nogal mislukt, en het wordt helemaal genant als ik er dan vervolgens geen aha-erlebnis bij voel.

Dat artikel van de filmkrant is idd pretentieus en geschreven door een of ander dildo die van alles in de film ziet maar klopt gewoon niet. Ostlund is opgegroeid met een marxistische, communistische moeder en een kapitalistische vader en die hebben daar de hele tijd gesprekken over aan de eettafel. En Ostlund maakt dat belachelijk in het gesprek met de kapitein en de rijke kapitalist maar eigenlijk zijn ze allebei gewoon onzin aan het lullen. En de scene dat ze beginnen te kotsen is een scene die Ostlund en zijn vrouw daadwerkelijk hebben meegemaakt op een luxe cruise. Dat artikel is geen graadmeter of uitleg voor de film. Het is iemand debiele, overdreven en pretentieuze interpretatie.

Niettemin ben ik het er best mee eens.

Ook al klopt het niet en dan is alsnog daarbij de regisseur pretentieus?

Dat je film niks vind, daar heb ik geen probleem mee maar ik snap niet hoe deze film pretentieus kan zijn als het eigenlijk alles en iedereen belachelijk maakt.

Omdat dat niet echt lukt, wellicht? Ik kan mijn argumenten wel gaan herhalen, maar ik moet nog boodschappen doen.

Overigens, ik waardeer MM enorm omdat ik daar een andere mening dan die van mijzelf kan vinden - daar leer ik breder en verder door te kijken. Maar het is niet mijn doel om iemand van mijn gelijk of de juistheid van mijn mening te overtuigen, en ik ben er ook niet naar op zoek om zelf overtuigd te worden. Om het maar even heel kort samen te vatten: Basta.

Idem, ik denk er hetzelfde over. Ik probeer niemand te overtuigen. Zelf zit ik ook mee te denken hoe deze film pretentieus kan zijn en niet om iemand wel of niet te overtuigen. Ik geloof daar ook niet in, dat je mensen kan overtuigen.

Wow, heb ik zomaar op de laatste dag van het jaar een van de beste films van 2022 meegepakt. Blij overigens dat ik deze poster niet gezien heb, ben er volledig blind ingestapt en dat loonde.
White Lotus on acid, dat is hoe ik deze film zou beschrijven. Enorm genoten van deze bizarre trip van een film en alle personages die eigenlijk wanstaltig zijn maar juist daarom heerlijk om naar te kijken.
Ik ervoer daadwerkelijk een misselijkmakend gevoel tijdens de tweede acte met het schommelen van de boot. Gecombineerd met dat eten wat dus de hele dag in die keuken heeft staan wegrotten moest ik mezelf er af en toe echt van overtuigen dat ik ook niet op die boot zat...zo ijzersterk gedaan.

Werkelijk fantastische film. Van typische Skandinavisch klein en persoonlijk naar groots, pompeus en hollywood-achtige scenes. Het moraal van het verhaal zit verborgen achter talloze verschillende scenés, uitspraken en dubbele bodems. Grappig om te zien hoe iedereen een andere boodschap uit de film haalt. De ene vindt dat de film duidelijk laat zien dat rijken niets meer zijn dan stervelingen, gewend zijn bediend te worden en niet zonder hulp van 'het lagere echelon' kan overleven, terwijl een andere conclusie is dat alles draait om het feit dat mensen gevoelig zijn voor macht, aanzien en manipulatie. Als de rollen omkeren, blijkt de onderdanige schoonmaakster de rijken volledig te onderdrukken en haar macht over hen uitoefent met fataal gevolg, omdat terugkeer naar de oude machtsverdeling haar niet zint. Mooi opgezet en met hilarische scenes. Absoluut de moeite waard.

?? Heb ik wel dezelfde film gekeken?? Een van de beste (en bekroonde) films van 2022 met een ijzersterk verhaal en een perfecte mix tussen Hollywood spektakel en humor en Scandinavische diepgang en nuchterheid. Maar ja, ieder z'n ding.

Wellicht de meest overschatte film van 2022...

Wat mij betreft een vat vol cliché's, oppervlakkigheden, open deuren en rolbevestigende oordelen met een laatste deel (eiland) dat tenenkrommend is.

Ik heb niets nieuws gezien noch gehoord, en ik heb niet gelachen.

Opmerkelijk dat je Joker dan wel in je top 10 hebt staan. Daar zat ook helemaal niks nieuws in. Ervan uitgaand dat je wel bekend was met Taxi Driver, King of Comedy en Batman….

Film die in het rijtje past met White Lotus, The Menu, Glass Onion. Wederom erg vermakelijk.

Komt net als White Lotus een beetje trager op gang, maar kijkt verder prima weg.

Film stevende af op een mooie 4*, maar de laatste acte viel wat tegen. Hoogtepunt ligt dan al achter ons, en de laatste ontwikkelingen zijn interessant maar niet meer zo pakkend als ervoor. Gezien de andere 3 werken die ook recent in dit genre uitkwamen net beter de aandacht tot het eind weten vast te houden, toch een half puntje aftrek.

De film begon veelbelovend, maar bij de storm ging het bergafwaarts en uiteindelijk ontspoorde het geheel in een berg van clichés. Het moet ook net je humor zijn. Sommige mensen in de bios lagen dubbel, ik vond het totaal niet grappig.

Burlesker, meer slapstick, maar veel minder rijk en subtiel dan The Square. Tenzij je het geheel op een meta- niveau interpreteert: de film hekelt eigenlijk niet de getoonde personages en situaties als een vorm van "cynisme in een maskerade van optimisme", zoals Östlund het zelf uitdrukt, maar vooral het publiek van de film zelf: het bekijken van, lachen met en de meeste reacties op de film zelf vormen het ultieme als "optimisme gemaskeerd cynisme" van onze "obsessie met gelijkheid"!

Ik had nog nooit wat van Ruben Östlund gezien. Ik ken zijn reputatie wel maar zijn films trokken me niet echt. Laatst ook bij Zomergasten een stuk uit The Square waar de gast lyrisch over was en ik vooral mijn schouders over ophaalde. Enfin, ook deze Triangle of Sadness werd weer hoog geprezen, ook door mensen in mijn omgeving. Dus toch maar gegaan. Dat was geen goed idee.

De film begint nochtans niet onaardig. Visueel wel aardig, geinig gedoe bij die modewereld en die restaurantscène was best oké, hoewel naar mijn smaak het conflict te veel en te snel werd opgezocht. Daarna echter zakt de film snel weg. Het stuk op de boot was op momenten nog wel te doen met enkele redelijke momenten maar ook veel misperen. Veel symboliek ziet er te dik op en allicht zal eronder ook nog allerlei subtiele symboliek zitten maar op basisniveau vond ik de film gewoonweg niet zo boeiend. Mede ook door symboliek die te simpel en oppervlakkig wordt gebracht en de film die qua vorm het absurde volgt, niet de dramatiek. Dat werkt voor mij niet. Een film van ideeën, niet van het hart, maar dan audiovisueel pover uitgewerkt.

Het acteerwerk is ook niet heel denderend, al is dat ook de film er niet naar, maar zelfs daarin wist Woody Harrelson nog buiten de toon te vallen. En de film duurt maar en duurt maar zonder echt leuke of mooie momenten. Het stuk met al dat kotsen is geen moment grappig - behalve de running gag met Auf den wolken is de film sowieso nergens grappig, zelfs niet een flauwe glimlach - en de hele slotakte van ruim drie kwartier duurt echt te lang, temeer het punt na een minuut of 5 al gemaakt is. Dit was echt plichtmatig uitzitten.

En wat het allemaal betekent? Als gezegd, er zullen vast allerlei lagen nog in zitten (ik las een aardige, zij het vergezochte en m.i. ook niet helemaal correcte verklaring in een link eerder in deze discussie) maar zolang de film op het meest basale niveau me al nauwelijks trekt houdt het op en interesseert me dat weinig. 1,5*.

Matige, overschatte film. Scenes duren veel te lang. De kots-scene is flauw. De boodschap is niet oprecht. Je kan zo'n Rus ook niet zo neerzetten alsof er geen oorlog is in Oekraïne vind ik.

Koekoek koekoek. Is er iets gaande in Nederland waarbij de breinen wegrotten of iets dergelijk? Wat een debiele opmerking. Kun je em verder onderbouwen? Ik denk het niet eens...

De tragiek ging mij door merg en been...

In het begin dacht ik dat het een beetje zweverige vreemde film was.. maar na een tijdje begon ik hen wel te waarderen. Toen ik op de helft was heb ik keihard zitten lachen, iedereen ziek , dronken, bang of een beetje gek ( vuil zeil ) tot ik zag wie de kapitein was ,toen wist ik dat het een gekkenhuis zou worden. Zeker het kijken waard , glibberen door de kots en stront wat overal uitstoot en met heavy metal muziek gemixt , maakte mijn avond op de bank helemaal goed . Maar het einde ervan,,,,,Hokus Pokus?

The Square viel mij wat tegen, maar deze vond ik wel erg te gek. Lange film, maar dat kan ie goed hebben. De White Lotus vergelijking volg ik ook wel, hoewel dit wel weer ander kopje thee is. Eén van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Overbodige film die om een of andere reden de kwalificatie 'humor' krijgt. Die reden heb ik niet kunnen ontdekken.

Het lijkt erop dat Östlund dit project heeft aangegrepen om wat jeugdtrauma's te verwerken, in combinatie met een boodschap van oppervlakkigheid, macht en hallucinant debiele rijkdom. Prima dat hij dat doet, maar ik heb mij 2,5 uur zitten vervelen.

Grappige film, niet meer dan dat. Ben blij dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien, het is een lange zit.

Ook de verpreutsing van de film industrie is ook weer hier toegeslagen. Je krijgt geen tepel of bil te zien.

Bed scenes waar angstvallig de borsten worden bedekt. Dit verwacht je niet van een deels Duitse,Zweedse produktie.

Wat was er niet duidelijk aan?

Ligt dat dan aan hen, of aan jou?

Vreemde vergelijkingen. White Lotus heb ik niet gezien, maar The Menu had weinig diepgang en Glass Onion was gewoon een extreem platte film.

Wat ik vind zal ik maar achterwege laten.

Al jaren en sinds 2019 in sneltreinvaart.

Nog een geinig & speciaal filmpke maar dat einde was toch echt slecht, helemaal opt einde??? Wrm?

Wrm e? Ksnap het niet?

Alles was best oke , leuke film , maar dat einde? Kan het echt niet vatten en dan zit je zolang te kijken?

Bizar, geen woorden voor :/.

Maar zeker genietbaar deze film al zal niet iedereen dit zo vinden.