Nope (2022)

Nope.

Ik heb even mijn vorige reviews bij de films van Peele bekeken. Bij Us schreef ik al dat ik de review van Get Out zo kon kopiëren en dat kan nu deels weer. Peele is een redelijk regisseur met goede ideeën die ze uiteindelijk niet weet te verpakken in een consistent goede film en zeker richting het einde steeds de regie kwijtraakt. Ook dat speelt weer bij deze Nope. Prima ideeën, enkele fijne scènes, een heerlijke zwoele muziekkeuze en nu en dan fijn spelen met spanning en verwachtingen, maar richting het einde wordt de film steeds minder

Grappig ook dat ik schreef bij Get Out dat veel van die personen rechtstreeks uit een Lynch-film lijken te zijn gelopen. Dat was bij Nope niet het geval en toch ook wel. Niet van die enge mensen met enorme hagelwitte glimlachen, maar alles ademde wel het gevoel van Lynch (vooral Mulholland Dr. op momenten, maar dan wel allemaal een slag minder dan en zonder die sfeer van Lynch' meesterwerk) met vreemde scènes, mysterie, enkele personages die niet helemaal van deze Aarde lijken (in dit geval het personage van Yeun, puur een gevoel overigens dat ik bij zijn personage kreeg) en een verhaal dat van a tot z an sich wel volgbaar is op een basisniveau, maar waar alle losse scènes en momenten niet direct verklaarbaar zijn. Maar juist omdat de basis op een zeker niveau wel te volgen is verveelt de film niet en is het aan eenieder verder wat met die inhoud te doen. Al vond ik het toch niet prettig dat ik die losse scènes niet direct kon plaatsen in het geheel. Allicht omdat de film wel behoorlijk speelt op inhoud, zeker richting het einde, en minder op sfeer. Juist richting het einde miste ik daardoor echt binding met de film en personages en omdat de film toch lichtjes over the top gaat, te grotesk wordt, mist de film elke vorm van impact dan.

En hoewel Peele ook nu zeker een en ander kwijt wil over gekleurde mensen en de zwarte gemeenschap ligt de nadruk veel breder, blijkt ook als je later gaat lezen wat Peele nu wil zeggen met deze film. Fijn. De laatste jaren kreeg ik het idee dat zwarte regisseurs en acteurs alleen maar met zwarte thema's bezig waren. Begrijpelijk, maar zo'n Kaluuya hoort bij de beste acteurs die thans rondlopen en ik wil hem weleens met andersoortige thematiek zien. 3,0*.

Na "Get Out (2017)" en "Us (2019)" is "Nope" de derde film van regisseur Jordan Peele. Ik vind Jordan Peele één van de meest interessante regisseurs van het moment. Hij durft risico's te nemen en benaderingen te kiezen die niet eerder genomen zijn. Zo valt ook "Nope" eigenlijk maar lastig in een hokje te plaatsen. Het is niet echt volledig horror, niet echt volledig science-fiction en ook niet volledig komedie. Het is vooral zijn eigen ding, waarbij het zich niet teveel van "regels" lijkt aan te trekken.

In "Nope" draait het om OJ Haywood (Daniel Kaluuya) en diens zus Emerald Haywood (Keke Palmer), die op een afgelegen boerderij net buiten Los Angeles paarden fokken. De zaken gaan slecht, maar dan ziet OJ tussen de wolken een vliegende schotel. Als ze erin slagen daar scherpe beelden van te schieten zijn al hun problemen opgelost. Denken ze.

Ik heb "Nope" gisteravond in bioscoop gezien (er zaten circa 20 mensen in de zaal) als voorpremière en de film is goed te genieten als popcornvermaak (in mijn geval een een zak Croky Bolognese chips en een Fanta en in de pauze nog een Latte Macchiato met een halve Twix) en het heeft ook een goede maar trage opbouw. Het is ook een totaal andere film dan "Get Out" en "Us" en een horrorfilm wil ik het eigenlijk ook niet noemen. Doordat je niet goed weet wat er exact gaande is, weet de film wel geregeld spannend te worden en het mysterie weet ook enorm goed voor de film te werken, dankzij zijn zowel subtiele als realistische opbouw.

In "Nope" zegt Jordan Peele vooral belangrijke dingen over inclusie, onze behoefte aan spektakel, het gevaar van aandacht, het temmen van wilde dieren, hebzucht, Hollywood, familiebanden en nog veel meer. "Nope" is ook leerzaam en dan doel ik met name op de opening van de film waarbij Emerald uitleg geeft over de allereerste verzameling foto's, van een donkere jockey op een paard, die gebruikt werden om een ​​film te maken.

Hoewel "Hope" meer een sciencefictionfilm is dan een horrorfilm, zijn er zeker enkele fascinerende en griezelige observaties, zoals een moorddadige chimpansee met de naam Gordy in een sitcom die zich tegen zijn mede acteursploeg keert, een wolk die zes maanden heeft stilgestaan, stroomuitval en intense momenten als gevolg van UFO verantwoordelijke tornado's. En als het erop aankomt, bevatten de actiescènes de juiste hoeveelheid duidelijkheid, slimme obstakels en blokkades, totdat het tijd is om te onthullen waar de personages mee te maken hebben. Het is in ieder geval geen UFO Ook vallen er slachtoffers en met name cast, publiek en toeschouwers bij een opname van een sitcom en bij een show in een pretpark.

De film wordt volledig gedragen door Daniel Kaluuya en Keke Palmer, die op het scherm een ongelooflijke chemie hebben als broer en zus, die een afgelegen paardenboerderij in Californië runnen na de dood van hun vader (Keith David) aan het begin van de film door een mysterieuze gebeurtenis. Daniel Kaluuya zet een zeer goede hoofdrol neer, maar Keke Palmer weet wellicht nog meer te imponeren, hoewel ik me ook kan voorstellen dat er mensen zijn die haar irritant zullen vinden. Ze helpen om de film ook nog eens leuk te maken om te kijken, want de film bestaat niet alleen maar uit spanning en nagelbijten. Het is vooral een combinatie van veel verschillende dingen, waarbij het ene nooit echt de overhand weet te krijgen boven het andere. Een perfecte delicate balans.

De cast in "Nope" is eigenlijk ook vrij beperkt want buiten Daniel Kaluuya en Keke Palmer zien we vooral nog Brandon Perea als Angel Torres, een nieuwsgierige elektronische winkeltechnicus, bij wie OJ Haywood en Emerald beveiligingscamera's (waar ze het mysterie mee willen vastleggen) kopen en waarbij hij helpt om ze te installeren en hij is ook enorm in de ban van het mysterie welke plaatsvindt op de afgelegen boerderij. Verder zien we nog Steven Yeun als Ricky "Jupe" Park die zijn eigen western-pretpark heeft en die ook iets te maken heeft met het mysterie en hij heeft vroeger als kindacteur ook iets traumatisch op een filmset meegemaakt en daarvan zien af en toe heftige flashbacks. En als laatste zien we nog Michael Wincott als de bekende cameraman Antlers Holst, die OJ Haywood en Emerald erbij halen om het mysterie te kunnen vastleggen. Natuurlijk zijn er ook nog wat andere personages, zoals een filmende verslaggever (Devon Graye) op een elektrische motor (die natuurlijk uitvalt), maar die hebben nauwelijks een rol.

De film ziet er verder geweldig uit en dat met een heerlijke mysterieuze en ietwat ongemakkelijke sfeer en ook het einde mocht er wezen, hoewel de film daarna voor mij nog iets langer had mogen duren. Het camerawerk van de Nederlandse-Zweed Hoyte van Hoytema is geweldig, waarbij dingen er niet continue op gericht zijn om dingen maar zo spectaculair mogelijk in beeld te brengen. Het houdt de film ook meer persoonlijk en tot op zekere hoogte absoluut realistisch om naar te kijken.

Al met al vond ik "Nope" een geslaagde kijkervaring, die goed is qua opbouw van het verhaal en zijn sfeer. Er is ook voldoende spanning en het weet ook allemaal goed te vermaken.

Geen idee wat dit wil zijn.

Het lijkt heel erg uit te ademen dat het iets wil zeggen dat belangrijk is. Iets over... ja, dan houdt het al op.
Sciencefiction is dit in elk geval niet, en ook horror zie ik hier nauwelijks in, hoewel bij vlagen wel uiteraard. Comedy ook niet, hoewel er wel wat grappige stukjes voorbij komen. Fantasy? Komt nog het meest in de buurt, maar zelf associeer ik dat genre met draken, ridders, kabouters en ander middeleeuws spul.

Wat het wel is is een film die de volle speelduur mijn aandacht wist vast te houden, maar uiteindelijk als een nachtkaars is uitgegaan. Er zat niet echt een clou in, die ik wel verwachtte, al is "clou" ook niet het juiste woord.

Slecht vond ik dat het "beest" uiteindelijk rare exotische vormen aannam, die eerder niet gezien werden.
Ook slecht vond ik dat einde, met OJ op dat paard, voor die poort. Bah.
Goed was dat gedurende het eerste anderhalf uur het beest echt als vreemd en onbegrijpelijk werd neergezet.
En ook goed was de hele setting, die prima in beeld werd gebracht.

Nou ja, nog eens zien. Voorlopig drie sterren.
En dat is goed noch slecht.

Als uitsmijter: het was allemaal te ver gezocht, te ongeloofwaardig. Maar dat was US ook al, en die vond ik ook prima, dus dat kan ik wellicht nu niet als minpunt aanleveren.

Ach ja, woke. Dat is vandaag de dag een volkomen nietszeggend containerbegrip, in gebruik als label om kritische mensen met een andere mening de mond te snoeren.

Ik hoop dat je snapt dat Jacobine het schertsend bedoelde?

Er is een selectief groepje mensen actief op MM die de film momenteel nog niet gezien hebben maar ongetwijfeld 1 - zo niet alle - eerder genoemde "woke" argumenten gaan gebruiken om de film neer te sabelen. Ik nam het alvast voor me op om het gras voor hun voeten weg te maaien.

Het is me overigens ontgaan waar de titel precies op slaat.

Ja, het woord 'nope' wordt enkele malen nadrukkelijk uitgesproken, maar een link met de gebeurtenissen kan ik niet leggen.

Ben er nog niet helemaal uit, maar teleurstelling overheerst. Was fan van get out en us, dus met eerste positieve berichten dacht ik dat er weinig mis kon gaan. Film kent een goede langzame build-up, er worden veel extra thematische lagen toegevoegd, maar dan blijkt de film in de tweede helft vooral ‘slechts’ een typische Hollywood blockbuster, met een groepje hoofdrolspelers dat klungelig het kwaad probeert te verslaan of op zijn minst te filmen. Misschien mijn fout om meer te hopen, maar ik heb niks met dat soort rampen/monster/aliens in de lucht verhalen. Het wil ook maar niet echt heel spannend worden, piek zit meer in midden van film en als je voor zoiets gaat, dan wil je eigenlijk meer zien dan slechts één locatie en 4 mensen. De gelaagdheid is er nog steeds wel, maar wordt wat mij betreft in finale te weinig uitgewerkt. Bijvoorbeeld De verhaallijn van jupe en de aap gondry blijkt dan toch te mager. Laatste punt: ik vond de acteurs prima, maar miste een beetje de chemie, waren drie/vier zo verschillende persoonlijkheden en energielevels dat ze niet echt lekker samen kwamen, personages blijven erg op afstand. Toch voldoende omdat ik zie dat peele echt wel iets extra’s probeert te doen met blockbustergenre, maar niet geheel geslaagd.

Moet deze dus nog gaan zien. Zowel Get Out als Us vond ik een gevalletje boeiend maar ook net-niet. Ik bewonder de man wel om zijn originele ideeën. Daar zouden we meer filmmakers op moeten betrappen. Hopelijk is zijn nieuwste nu wel af. Zin in.

Is het een horrorfilm? Sciencefiction? Of toch een western? "Nope" is het allemaal | VRT NWS

Ik vond het geen horror, geen SF en het genre western is niet eens in me opgekomen. Niet alles met paarden en een cowboyhoed is western.

Ik vond het ook geen komedie, hoewel er toch wel redelijk gelachen werd in de zaal, en niet altijd onterecht.

Uiteindelijk is het enige genre waar ik me in kan vinden: mysterie.

De zoveelste film met een woke achtergrond

Spijker op zijn kop wat mij betreft.

Ik ben hier nu trouwens twee keer heen geweest en er werd beide keren gedurende de hele film veel gelachen in de zaal. De meeste bezoekers vonden de film grappiger dan ik. Echt eng werd het nooit.

Nou Jacobine, daar heb je de eerste al.

Na een rustige start begint de film al te schuren als de zus van OJ haar intrede doet. Ze wekte bij mij de nodige irritatie op in ieder geval. Maar daarna neemt Peele de kijker toch mee in een spannnende achtbaan, een rollercoaster die helaas in het laatste gedeelte overgaat in een boottochtje naar de small small world in Disneyland. Toch weer jammer dat er niemand is die Peele, die schrijft, produceert en regisseert, corrigeert wanneer nodig. Voor de derde keer slaagt Peele qua originaliteit, maar zoals ik al eerder schreef, het is weer net niet. Maar ga hem vooral wel zien.

De premisse van de film is het feit of weetje dat de eerste bewegende beelden, dus het begin van film, die van een zwarte jockey op een paard betreffen. Dit verbindt de film aan de hedendaagse obsessie om elk spektakel op film vast te leggen waarbij de hoofdprijs beelden van een UFO of een alien zijn: velen maken jacht op beelden van UFO’s zoals eerder op wilde dieren, inclusief op donkere mensen zoals op de eerste bewegende beelden. In de film volgen we nakomelingen van die eerste zwarte jockey die paarden voor films trainen – in die zin nog steeds filmjockeys zijn – en wier landgoed belaagd lijkt te worden door een UFO die men aldus op beeld wil vastleggen. De UFO blijkt echter een dierlijk wezen die ook beheerst kan worden door training. Aldoor wordt prooi jager en omgekeerd. Na het incident met Rodney King in 1991 ontstond de slogan ‘Shoot films, not people’ om de burgers te ‘bewapenen’ met camera’s om politiegeweld vast te leggen, en die slogan is ook in deze film te zien maar hier wordt de camera nog letterlijker een wapen zoals omgekeerd de bek van het monster een zich openend diafragma is: gezien worden is niet langer bestaan maar/want gedood want gegeten worden (in het verlengde kan hier een kritiek op de surveillancemaatschappij in worden gezien).

De film is aldus rijk aan ideeën en thema’s waarbij de film allereerst een ode is aan de (oude) film waaronder de eerste bewegende beelden van de zwarte jockey: doordat het monster elektriciteit uitschakelt kan hij alleen met oude, analoge apparatuur worden vastgelegd en de film maakt (postmodernistisch) bewust gebruik van de cliché’s van het klassieke monster- en pulpgenre. Dat laatste maakt de film zowel herkenbaar als ‘belachelijk’: de film beoogt niet de zoveelste monsterfilm te zijn die een illusie van echtheid wil geven maar speelt met de conventies en clichés – geloofwaardigheid is geen doel – om nieuwe, veelal maatschappijkritische, ideeën over te brengen, zoals de hypocrisie van het pretenderen om de mensheid te willen redden terwijl je eigenlijk alleen maar zelf beroemd wil worden en onze geschiedenis of neiging om het vreemde – dieren, zwarte mensen, aliens – te willen beheersen, al dan niet door het op beeld vast te leggen. Evengoed slaagt de film erin aldoor te boeien en zo nu en dan een horroreffect te geven, zodat de film zowel iets wil zeggen als vermakelijk is.

Met Nope heeft Peele zijn derde film gemaakt en ondanks dat het zeer origineel is en van begin tot eind vermaakt, is dit gevoelsmatig ook zijn minst uitgesproken film. Dit komt doordat (hierboven ook al vaker is gezegd) het een te grote mengelmoes is van verschillende genres. Echt eng wordt het nooit, al zitten er potentieel spannende scènes in, dus op het gebied van horror is het vooral entertainend. Dan zitten er nog enkele luchtige momenten in en is het SF gehalte erg hoog. Daarnaast bouwt er dat eerste half uur a drie kwartier een aardig mysterie op, maar tot een climax met een enerverende onthulling wil het niet echt komen. Daardoor wordt Nope best een lastige film om te beoordelen. Het doet het prima op alle facetten wat ik hierboven benoem, maar echt uitblinken doet het nergens. Ik zou Peele wel eens vol willen zien gaan voor 1 genre in zijn films, ze hinkelen iets te vaak op 2 gedachten waardoor elke film tot nu toe niet echt een fantastische climax heeft. Maar zijn films voelen tegelijkertijd fris en origineel aan. En de fotografie en scores zijn elke film weer fantastisch.

Uiteindelijk hebben US en Get Out wel meer memorabele momenten en zijn dat ook films die ik eerder nog een keer opzet (vorige week nog) dan deze film.

Laat het aantal sterren in mijn recensie voorlopig achterwege vanaf deze recensie. Ik kijk veel meer films de laatste die ik al eerder heb gezien en pas te vaak mijn beoordeling aan. Dan kan ik het beter even zo laten

"They're just waiting for the perfect time to shove metal probes up our asses."

Na twee films gemaakt te hebben die in het horrorgenre liggen, probeert Jordan Peele nu meer richting Sci-Fi te gaan. Hoewel er aan dat genre niet strikt wordt vastgehouden.

Daniel Kaluuya en Keke Palmer spelen hier broer en zus die een paardenboerderij runnen. Na het overlijden van hun vader is het moeilijk om het hoofd boven water te houden. Hun geldproblemen lijken echter niet in verhouding te staan met de UFO die ze boven hun ranch spotten. In plaats van zich uit de voeten te maken, proberen ze er een slaatje uit te slaan.

Met deze film laat Peele het racisme en klassenonderscheid achter zich door nu de focus te leggen op de exploitatie van tragedie en het bijkomende mediaspektakel. Dit wordt ook wel geïllustreerd middels het trauma waarmee Jupe, het voormalig kindsterretje, kampt. Het najagen van roem kent namelijk een hoge prijs.

Het in beeld brengen van dit spektakel lijkt op momenten alle kanten uit te gaan qua genre. Echter wordt het geheel fenomenaal gevangen; het camerawerk en sound design is smullen geblazen. Als kijker kun je niets anders doen dan genieten. Het is alleen jammer dat Peele tegen het einde aan zijn hand lijkt te overspelen, waardoor er wat aan kracht wordt ingeboet.

Al met al is 'Nope' net een tikkeltje minder dan de voorgaande twee films van Peele, maar desondanks zeker de moeite waard. Overigens is er voor de liefhebber na de eindcredits nog een kleine easter egg te zien in de vorm van een poster.

3,5 Sterren.

Ik vond dit een fantastische film. De film neemt ruim de tijd en heerst voornamelijk op sfeer. Ik vind het sfeertje van de film heerlijk, vooral goed gecombineerd met de op momenten bombastische muziek, heerlijk gewoon.

Het enige wat ik nog niet echt kan verklaren is de scènes met de aap. Maar die waren dan weer wel echt gruwelijk goed in beeld gebracht.

Al met al een fantastische beleving van een film die je niet in een hokje kan stoppen.

Nope

komt veel overeen met de andere werken van Peele en ook weer niet.

De film zou ik niet echt horror noemen eerder een absurde siencefiction

Wel hou ik van de personage's een van peele's stijl in het algemeen. Net zoals de films van Ari aster, Peele's films zijn like it or hate it and i liked this one.

Kortom een over the top entertaining avontuur

Ik vind dit wel de beste van peele's films

Zijn films zijn wel mijn cup of tea

daarom een persoonlijke rating

1) Nope

2) Get out

3) Us

Us staat puur laatste omdat het verhaal me niet zo lag.

Voor de rest kijk ik uit naar zijn volgende werkjes

5*

Totaal niet eens met de recensies hieronder op enkele punten na. De film komt tergend langzaam op gang en deze lange aanloop heeft totaal geen nut voor het verhaal. Dit had best wel een stuk korter gemogen. De rol van Em is uitermate irritant, ze is overdreven en lijkt alleen maar te kunnen schreeuwen. Helaas voegt dat weinig tot niets toe. Ook de rol van OJ, als een soort antiheld, komt wel goed over maar is ook verre van interessant. De locaties zijn goed, maar niets bijzonders en de film speelt zich helaas voornamelijk op één locatie af. Het één en ander deed me denken aan Tremors, maar die kwam toch wel beter uit de verf. Ook het hier geroemde camerawerk zag ik niet terug. Ik vond het op sommige momenten uiterst rommelig en draaierig. Daarnaast zitten er vele onverklaarbare elementen in de film, zoals die met de aap, die maar bitter weinig met het verhaal te maken hebben. De scenes met de aap zijn wel fantastisch goed gefilmd. Er zitten een paar geslaagde grappen in en af en toe is er ook sprake van het begrip komedie door de absurditeit. Muziek en geluidseffecten zijn prima en ook de special effects zijn in orde, maar de film als geheel is teleurstellend. Daarvoor was het verhaal echt veel en veel te mager en wordt het ook teveel heen en weer geslingerd tussen 'buitenaards leven' en 'one-big-shot'.

Mwah, het is het allemaal net niet, het eerste uur vond ik gewoon slaapverwekkend, je moet het leuk vinden. Gauw vergeten.

Vooral genoten van de onheilspellende sfeer!

Wanneer zijn vader [Keith David] op bizarre wijze om het leven komt, neem Otis Jr / OJ [Daniel Kaluuya] samen met zijn zus Emerald [Keke Palmer] diens werk als één van de hofleveranciers van paarden aan Hollywoodproducties over. Een rampzalig verlopen opname van een sitcom met een hoofdrol voor een chimpansee, een ‘Westworld’-achtig amusementspark en een wolk die maar niet voorbij wil drijven behoren tot de ingrediënten van deze revisionistische SF-western. Uitstekend geregisseerd, visueel bij vlagen uiterst indrukwekkend en Kaluuya is uitstekend in de hoofdrol. Maar het scenario is een wirwar van losse ideeën die op zichzelf meestal wel interessant zijn, maar die Peele niet weet samen te smeden als geheel. Heeft zeker momenten, maar al met al is dit frustrerend en teleurstellend. Weet iemand trouwens hoe dat paard heet uit ‘de eerste film’ van Eadweard Muybridge? Of de man met wie hij zijn beroemde weddenschap afsloot? En doet dat er eigenlijk überhaupt toe? Je weet maar nooit!

De diepgewortelde Amerikaanse obsessie in buitenaards leven dat de planeet overneemt, heeft in casu niet geleid tot een geweldige film. Sterker, het slot leek op een script uit The A-Team.

Hoezo dat nou weer?

Ik ook. Maar ook wel van hoe die gefilmd was. En van het bizarre verhaal van het trauma van de buurman (Steven Yeun dus, weet even niet meer hoe die in Nope ook weer heet). Sowieso wel een lekkere film, zat er de hele duur lekker in, wel van genoten.

Prima onderhoudende film die je aandacht vasthoud en interesse blijft opwekken. Hoe gaat dit verder, waar gaat dit heen en wat gebeurt er nou eigenlijk precies? Voor dat laatste blijft open omdat er eigenlijk maar weinig antwoorden gegeven worden en de film ook vrij plots stopt. Het is daarna zoeken, lezen en nadenken over waar de film over zou moeten gaan en dan kan je het een en ander wel in elkaar puzzelen. Maar de algehele sfeer in de bios voelde wat onvoldaan. Niemand wist waar we nou eigenlijk naar gekeken hadden, maar wat was het allemaal tof. Behoorlijke slowburn in het begin maar onwijs toffe sfeer en spannende scenes.

Viel met trouwens op hoe goed Daniel Kaluuya de rol als zoon van Keith David speelt. Davids komt af en toe bijna zelf naar voren in Kaluuya en voelt echt authentiek aan. Verder prima onderhoudende film als je er maar tegen kan dat je op het eind met alleen maar nog meer vragen zit.

Het camerawerk was inderdaad prachtig!