Enola Holmes 2 (2022)

Bijna dag op dag 2 jaar later deze sequel gezien op Netflix. Deel 1 zag ik in oktober 2020 en deze dus november 2022. Schrik beetje van feit dat er al twee jaar tussen zit, want herinner mij eerste deel nog levendig. Was destijds aangenaam verrast van deze Netflix-productie en moet zeggen dat deel twee mij opnieuw niet heeft teleurgesteld voor een film van Netflix. Sfeerbeelden van het oude Londen, mysteries, sporenonderzoek met clues en zoals in deel I opnieuw de filmtechniek ‘breaking the 4th wall’. Hou wel van genre raadselfilm whodunnit… Deel I was ietwat experimenteel, maar moet wel op een of andere reden Netflix overtuigd hebben om een vervolg te maken. En wat mij betreft mag er gerust nog een deel III komen. En feit dat een topacteur als Henri Cavill er opnieuw na deel I zijn gezicht wil aan verlenen als de grote Sherlock Holmes wil toch ook wel iets zeggen. Ken Millie Bobby Brown alias Enola Holmes niet maar gezien ze meespeelde in Stranger Things zal ze wel iets in haar mars hebben. Is misschien geen typisch Hollywood filmactrice / modepopje, maar presteert hier toch wel meer dan gemiddeld. Over de film zelf vind ik het wel leuk dat ze een verhaal over de zus van Sherlock hebben gecreëerd. Is eens iets anders als de honderd en één verfilmingen van Sherlock Holmes himself. En daar het al deel II is, geloof ik wel in de succesformule. Veel Hollywoodfilms halen dit niveau niet. Is nu wel geen Oscarniveau maar toch wel meer dan een doordeweekse popcornmovie. Wordt een beetje onderschat daar deze enkel op Netflix verschijnt en niet in de bioscoop. Hou je van een goede Sherlock, oeps bedoel Enola Holmes dan zeker kijken. Een film die een kans en waardering verdient. Afbreken is makkelijk, maar zoek maar eens een evenwaardige detectivefilm in dit genre anno 2022. Voor mij toch wel een 4* waard…

Leuk vermaak, grappige insteek.

Interessant om er achter te komen dat er eind 19e eeuw daadwerkelijk een staking onder de lucifermeisjes is geweest die een belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis bij het verbeteren van de rechten van arbeiders.

Grappig om te zien dat je kunt zien dat de hoofdrolspeler daadwerkelijk ouder is geworden; in de eerste film was ze ook in het echte leven nog maar jong; de ontwikkeling van haar van meisje naar vrouw komt daardoor ook overtuigender over.

Verder is het natuurlijk gewoon luchtig vermaak en ik vond zelf de rol van haar broer wat groot voor een film die haar naam draagt, maar dat maakt de film zelf niet minder, misschien zelfs integendeel.

3*

Enola Holmes was ook een hele leuke luchtige familie detective film.

Deze tweede is beter, de sfeer is weer erg prettig.

Het camera werk en de decors zijn prachtig.

Ook dit nieuwe detective verhaal, is anders, maar sterker.

Een hele leuke familie detective vervolg van deze film.

Prima verhaal uitwerking.

Die er zeker mag wezen.

Met een uitstekende cast.

Het einde is verassend.

Een vlot, maar wat ongebalanceerd geheel. Enola Holmes is bewust chaotisch, maar soms toch wat té. Brown is een leuke, jonge actrice die in Stranger Things allang heeft laten zien dat we haar acteer-kwaliteiten serieus dienen te nemen, maar als Enola schiet ze soms toch wat uit de bocht. De bijdehante humor is vaak best lollig, maar slaat soms de plank ook mis. En zo vind ik dit vervolg een vermakelijke, maar toch wat wisselvallig film.

Whodonits zijn weer hip deze dagen, dus kon een sequel niet weg blijven van Enola Holmes. Fans zullen hier wel van houden, maar meer dan een veredelde Britse tv-detective is het ook niet. Maar dan speelser en zonder een spannend detective verhaal. Het is een rommeltje en als kijker ben je al snel met andere dingen bezig.

Twee jaar na de eerste film is er het vervolg. Wederom een leuke frisse turbulente film met in het middelpunt het jonge zusje van Sherlock Holmes dat op haar eigenzinnige manier het gevecht tegen ongerechtigheid aangaat. In de film keren naast Enola Holmes veel personages uit de eersteling terug en dat is een goede greep want de dynamiek tussen de personages is net als in de voorganger een heerlijk sprankelend element.

Enola Holmes is opnieuw een humorvolle interpretatie van een klassiek detectiveverhaal. Leuk is in dit opzicht het gebruik van de vierde wand, die zorgt voor vermakelijke onderonsjes tussen Enola en de kijker. Opvallend is de feministische grondtoon in de film. Die wordt nog eens verstevigd door een historische gebeurtenis als spil voor het verhaal te gebruiken. The Matchgirl Strike van 1888. Vrouwen gingen toen in staking in de luciferfabriek Bryant & May om te protesteren tegen de slechte arbeidsomstandigheden.

Enola Holmes 2 staat voor een plezierige mix van avontuur, humor, misdaad en vrouwelijk zelfbewustzijn. Erg plezierig zijn ook de kleurrijke settings en de levendige actiescènes. De zaak waar het om draait en die Enola moet oplossen is niet al te ingewikkeld. Verwacht daar geen aaneenrijging van Sherlock Holmes-achtige raadsels, die je hoofdpijn bezorgen. Enola Holmes 2 is daarvoor teveel een crowdpleaser. Nochtans een erg leuke crowdpleaser. Een derde deel komt er vast. Leuk.

Waar de vorige Enola Holmes film aanhaakte aan de suffragettebeweging, wordt deze sequel gelinkt aan de staking van de “Matchgirls” in Londen in 1888. Dat geeft de film tenminste nog enig cachet. Dat is welkom, want voor de rest is het een tamelijk eentonig detectiveverhaal met weliswaar een paar fikse knokpartijen, maar verder zonder veel hoogte- of dieptepunten. De momenten waarop Enola via de camera rechtstreeks communiceert met de toeschouwer doen de film i.m.o. geen goed. Benieuwd of er ook nog een E.H. 3. volgt.

Ik verheugde me wel op een tweede Enola Holmes en eerlijk gezegd vond ik het best een sterk vervolg. De band tussen broer en zus Holmes is een sterk element. Miss Holmes is goed op weg om een succesvolle detective te worden en ook zie je er stilaan een toekomstige Lady Tewkesbury in. Door een intelligente intrige rond de Matchgirls Strike maakt ze ook deel uit van een historische gebeurtenis in Londen. Het feminisme vond ik iets meer aanwezig dan in de eerste film. Brown vind ik best geslaagd in haar hoofdrol; ze brengt meer van hetzelfde zonder irritant te worden. Waar het wel op een onaanvaardbare manier ontspoorde was dat men van ---!!! GROTE SPOILER --!!!! Moriarty een zwarte vrouw maakte en van Watson een Indiër. Kom zeg moet dit wokisme werkelijk alle klassiekers komen vervuilen. Met eigen scripts doe je wat je wilt maar als het om literaire klassiekers gaat ben ik van mening dat je de geest van de werken dient te eerbiedigen. Daarom een halfje eraf in vergelijking met de eerste film. Beide Enola Holmes zijn verfrissende leuke "young adult" gerichte films om eens te zien maar voor een derde film loop ik niet warm.

Erg leuke film! Sherlock die nu ook wat sympathieker is dan in het eerste deel, en ineens veel respect heeft voor zijn jongere zus, die meer talent blijkt te hebben voor het speurdersvak dan hij aanvankelijk dacht. Het is grappig wanneer Enola zich zo nu en dan tot de kijker richt om wat uitleg te geven of haar gevoelens van dat moment te vertellen. Hetzelfde doet Phoebe Waller-Bridge in de eveneens zeer grappige serie serie Fleabag. De film ziet er goed verzorgd uit, de Holmes-sfeer zit er goed in! Doe nog maar een paar delen hoor.

Enola Holmes [Millie Bobby Brown] heeft haar eigen detectivebureau opgestart, maar tot haar frustratie blijft ze in de schaduw staan van haar beroemde broer Sherlock [Henry Cavill]. Wanneer Enola eindelijk een zaak voorgelegd krijgt, bijt ze zich daar volledig in vast. Mogelijk houdt dat de mysterieuze verdwijning van Sarah Chapman [Hannah Dodd], een werknemer bij een luciferfabriek, samen met corruptie bij Scotland Yard. Drie keer raden wie daar onderzoek naar doet! Mist haast onvermijdelijk de originaliteit van Enola Holmes, maar Brown is opnieuw uitstekend in de titelrol. Jammer dat het vrij makkelijk is om het centrale mysterie op te lossen (ik had het in ieder geval al snel door). De feministische inslag is deze keer nadrukkelijker aanwezig, met een actieve rol van Enola’s moeder [Helena Bonham Carter] bij de Suffragette Movement en een scenario dat geïnspireerd is op de Match Girls Strike van 1888. En op Norma Rae, natuurlijk.

Een verdiend vervolg op het eerste deel, met dezelfde aanpak en vrijwel dezelfde cast, maar ook met een ietwat serieuzere toon in het verhaal. En dat werkt eigenlijk beter, al staat daar dan weer tegenover dat Brown wat minder speels en grappig overkomt.

De staking onder de lucifermeisjes is gebaseerd op de historie - we vergeten wel eens wat al te makkelijk hoe de sociale samenleving van nu ontstaan is, en geven de verworvenheden daarvan al te makkelijk uit handen. Absurd dat niet iedere werknemer als vanzelfsprekend meer lid is van een vakbond, en nog absurder dat er zo rechts gestemd wordt, terwijl de historie toch zo duidelijk laat zien hoe dat afloopt.

Voor een whodunit is het een opvallend leuke en vlotte film - een verademing tegenover de Agatha Christie-verfilmingen van de afgelopen paar jaar, om nog maar te zwijgen over prut als Knives Out of Glass Onion. Misschien dat het suffe genre zo weer wat nieuwe impuls krijgt - en leuk dat er alvast een derde deel op stapel staat.