Pu Bu (2021)

Geen slechte film, zeker niet. Visueel ook fijn geschoten. Maar ook enorm saai - boeiend deed de film me al snel niet meer, en de film is vooral enorm traag wat ook niet helpt. Uiteindelijk ook te overdramatisch met al die verwikkelingen, ondanks de subtiele benadering en het zachte fijne acteerwerk. 2,0*.

Fijne film, momenteel te zien op Netflix. Boeiend, mooi opgebouwd sociaal drama rond mentale gezondheid en familierelaties. Het feit dat de Covid-pandemie de expliciete context vormt is verrassend goed en subtiel ingevuld. De echte problemen blijken ook niet zoveel met de quarantaine enzo te maken te hebben, maar zijn veeleer verbonden aan het verleden. Verder ook filmisch wel goed gedaan, met soms leuke camerastandpunten.

Hoogtepunt vormen de scènes in het instituut, eerst met het schilderij van Degas en vervolgens het nachtelijke gezang, heel mooi. Er zit dan ook veel diepgang in de film, die - en dat is tegelijk het grootste minpunt van de prent - niet altijd duidelijk overkomt. De symboliek en verschillende plotwendingen zijn zelfs wat overmatig. De reden achter verschillende plotwendingen is niet altijd duidelijk en dat is jammer. Grootste manco daarin vormt de slotscène met de overstroming, die in zichzelf mooi is maar toch wat kunstmatig achter de rest van de film aangeplakt aanvoelt.

A Sun van dezelfde regisseur staat ook op Netflix zag ik, ben benieuwd.

Fijn weer.

Extra fijn dat ook deze film van Chung weer gewoon op Netflix te zien is. Had ik 10 jaar geleden niet durven dromen, al blijft het toch eerder uitzondering dan regel. We doen het er maar mee. Dit is waarschijnlijk z'n meest dramatische film totdusver. Er zitten nog wel wat genre elementjes in, maar ze zijn erg beperkt.

Veel erg mooi geschoten, en ook de soundtrack weet op te vallen. Acteerwerk valt ook te prijzen, al moet je echt wel oppassen dat je de dub niet opzet. Geen idee wie dat een goed idee vond (zeker voor een film als deze, hier hoef je toch geen kinderen voor te trekken), maar de US dub is echt niet om aan te horen. Zelfs af en toe lachwekkend.

Maar fijn filmpje dus. Het einde is wat apart en zal allicht het publiek verdelen, al kon ik het wel hebben. Laat Chung lekker filmpjes maken en laat Netflix ze gewoon opkomen en globaal uitbrengen. Veel liever dat festivals of minder acceptabele oplossingen.

4.0* en een uitgebreide review

“Don’t sweat it.” Maak je niet druk, staat er op het T-shirt van de dochter te lezen. Die waarschuwing was niet aan mij besteed. Vanaf het keerpunt in de film –de nachtelijke zoektocht naar de dochter tijdens een storm– begon de film van lieverlee onder mijn huid te kruipen, tot en met de sublimerende slotscène.
Een geschakeerd goedgevoel drama met eerste klas acteerwerk en een mooie soundtrack. Een pareltje dat een breed publiek verdient.

Fijn drama over de relatie tussen moeder en dochter. De dochter, een tiener in de fleur van haar onbezorgde leven, heeft een typische ouder-kind relatie op die leeftijd met rebels en balorig gedrag. Dat verandert wanneer de moeder zwaar ziek wordt door psychoses en stress. De band tussen moeder en dochter versterkt.

De moeder moet het roer omdraaien en komt terecht in haar nieuwe realiteit ver weg van haar drukke, maar veeleisende baan bij één of andere multinational. De job als winkelbediende is een eye-opener. Haar financiële zorgen zijn dat evenzeer...

De personages en hun mentale weerbaarheid worden goed uitgediept. Het acteerwerk is ook ruim op niveau. Het doet je ook nadenken wat echt belangrijk is in het leven.