Spider-Man: No Way Home (2021)

Voor mij persoonlijk 1 van de beste superhelden films ooit!!!

Emotie, Actie, Fantasy, Humor en een heel goed verhaal
Deze film zat zeer goed in elkaar en had ook alles om een hele goeie film te zijn.

Na Endgame dacht ik, geen enkele film zal dit niveau nog halen. Maar toch, ben echt verrast!
Met een zaal vol echte Marvel fans, ik kan je beloven dit was echt een zalige sfeer

Voor deze die willen verder lezen:
Ik had niet verwacht dat Matt Murdock (Daredevil) in deze film zijn MCU debuut ging doen, was een leuke verrassing als fan van deze serie.
De dood van May kwam ook wat binnen bij mij & ook de eind scene waar iedereen toch Peter Parker ging vergeten ook MJ & Ned, dat afscheid vond ik een mooie scene in deze film.
En dan voor alle fans jullie zullen niet teleurgesteld zijn want Tobey Maguire & Andrew Garfield zitten in deze film

Ik hou van deze film & ben benieuwd wat ze nog zullen doen met Tom Holland als spider man bij Marvel. Ik zal 100% gaan kijken

Zeer tevreden over deze film!

Zeker & vast de beste spider man film die er ooit is gemaakt, de 2u30min gingen zeer snel voorbij.

Film blijft ook heel boeiend en is leuk om naar te kijken.

Humor zoals we gewoon zijn van Marvel, maar ook knallende scenes, emotionele scenes en kippenvel momenten.

Meer van dit Endgame niveau Marvel

Speciaal voor No Way Home heb ik het land doorkruist en ben ik in Pathé Arnhem beland voor de prachtige IMAX zaal die ze daar een aantal jaren geleden hebben gebouwd.
Spider-Man is altijd al mijn favoriete superheld geweest. Van de comics en de jaren 90 animatieserie tot aan de Sam Raimi films in de begin jaren '00. Ik vond alles fantastisch. Sindsdien ben ik wat ouder met geworden en zijn er mindere films gemaakt met Andrew Garfield.
Gelukkig heeft de MCU weer een succesvolle Spidey revive gedaan en waren de verwachtingen hooggespannen voor deze film. Misschien ook omdat dit na een boel series van wisselende kwaliteit en middelmatige films dit de eerste gigantische film van Marvel is in phase 4.

En ja. No Way Home stelt absoluut niet teleur. De premisse is erg interessant en het hele multiverse gegeven wordt dusdanig in de film gebracht dat het voor iedereen te volgen is. Waar Spider-Man altijd in uitblinkt is dat het in alle MCU grootsheid ook heel intiem aanvoelt. Tom Holland mag samen met Zendaya en Batalon schitteren in deze film en deze drie-eenheid voelt zo enorm geloofwaardig aan. Je groeit letterlijk met hun vriendschap op en je kan een boel met de drie aflachen. Maar de film werkt emotioneel ook erg goed. Er gebeuren dingen die het moeilijk maken om geen traantje weg te pikken, vooral als je Spider-Man altijd net een beetje beter vindt dan de andere helden.
Deze balans tussen de grootsheid van de MCU en het intieme van onze "friendly neighborhood Spidey" wordt goed bedwongen door Watts. De film kent genoeg rustmomenten waarin het verhaal goed uit de verf komt en daarnaast zit de film ook spectaculaire actie. Actie dat echt enorm genieten geblazen is als je het op de goede manier kijkt. Ben nog steeds onder de indruk hoe goed de pacing in de film is, want uiteindelijk kijk je 2,5 uur naar No Way Home en vliegt de tijd voorbij.

Uiteraard zitten de langverwachte fanmomenten ook in de film. Dit werd onder luid gejuich in de bioscoopzaal ontvangen, al ben ik zelf wat gereserveerder en ben ik vooral blij van binnen op zo'n moment. Maar als ik dan vervolgens kijk hoe dit in de film is geïmplementeerd.... Ik heb er geen woorden voor. Je kan het makkelijk en zonder impact doen zoals bij de Ghostbusters. Maar met het enorme hart en ziel waarbij het hier is gedaan. Ik heb er geen woorden voor hoe goed ik dit vond. Tobey Maguire en Andrew Garfield hebben daadwerkelijk een functie in de film en de wisselwerking tussen de drie Spideys is fenomenaal. Het is op veel momenten hilarisch, maar tegelijkertijd snijdt het ook dwars door de ziel wanneer ze elkaar proberen te helpen en er briljante dialogen tussen de drie plaatsvinden. Misschien het ontroerendste vond ik wel hoe Garfield's Spidey MJ redde. Ze stortte precies op dezelfde manier als Gwen Stacy ten aarde. Erg emotioneel en vooral ook zo ontzettend respectvol hoe Feige & Co met de twee eerdere Spider-Man films is omgegaan. De slechterikken zijn ook niet zomaar als fanservice in No Way Home gepleurd. Ook zij krijgen die respectvolle behandeling en voelen echt aan als de slechterikken. Ik zou nu eigenlijk pleiten om hier weer nieuwe films in te maken, maar dat is mijn inner-child dat nu spreekt. .

Al met al een heel lang verhaal. Maar No Way Home stelt simpelweg niet teleur. Het biedt het allerbeste van wat de MCU te bieden heeft op alle fronten. Het is grappig, het is spectaculair, het ziet er adembenemend mooi uit en bovenal: het raakt me in mijn ziel omdat dit heerlijk in dit Spidey bubbeltje blijft en de daarbij horende worstelingen.

Dit is hoe Spider-Man hoort te zijn.

4,5*

Spider-man: no way home imax 3d – een aanrader en een pareltje
Wat een heerlijke verrassing was deze film echt een kerst cadeau. Het was de vroege voorstelling van 7.30 uur het wel waard!
Echt een film die levert met de hoge verwachtingen die het merendeel van de mensen had. Als je de tekenfilms series van vroeger kent waarmee je opgegroeid bent waar wel alles kon gebeuren en de zogenaamde cross-overs, dat is wat je kan verwachten ik had ieder geval een deja vu naar bepaalde afleveringen. Net als ’Marvel’s Avengers endgame’ is het monumentaal, fenomenaal, fantastische, geweldig en ongeloofelijk dit is grootsheid!
Het breekt zoveel nieuwe verschillende mogelijkheden open met allerlei nieuwe soorten films. Maar waar het in die film het overbezet druk was aan een celebs, snel en minder goed te volgen vaak in de actie etc.. De balans in deze film is precies goed gedaan, de timing is geweldig in actie als met genoeg rust zodat het goed uit de verf komt. Het is ontroerend en emotioneel intiem na alles wat je met ze hebt meegemaakt, het is daarom heel respectvol gedaan.
Spidey biedt het allerbeste want in deze film is voor mij ’Tom holland’ spiderman geworden, dat was eerder niet zo hij was het niet voor mij. De oudste bad guys hebben niks aan hun charme teniet gedaan na al die jaren van weg geweest te zijn. Ik had ook niet verwacht Matt murdock 'aka' Darevevil hierin te zien weliswaar alleen als advocaat maar toch.

Weinig films meegemaakt waar het gebeurde maar de mensen waren aan het juichen (waaronder ik) op 2 momenten toen de andere 2 spiders ‘’Maguire en Garfield’ tevoorschijn kwamen, en op het einde na de credits (blijft zitten voor iets speciaals). De humor en verschillende momenten zowel actie of emotioneel voelde zo speciaal aan. Het is misschien een schok hoe het verloopt maar als dit niet de allerbeste Aunt may is wat een geweldige levering van deze actrice
Ik meen het als dit niet het ware nerd fan (wet dream) (service) gevoel is weet ik het ook niet meer! Ik wil meer van dit niveau zien! Ik laat het hierbij er is teveel over te zeggen.

Grappig ’house of gucci’ trailer lokte je en uiteindelijk was het ‘meh’, de trailer van spidey hadden ze gemanipuleerd dus extra verassend was het toen je die scenes zag en het was anders. Als je dit ziet na ghostbusters: afterlife heeft die film op bepaalde dingen gefaald hoe goed ie ook was.

Be Careful What You Wish For Parker..


Ja, ik ben dus vandaag om 06:45 me bed uitgekomen .Om, om 08:00 samen met mijn vriendin in de bios te zitten. Ik had in feiten geen keus, want moet in de middag werken en als ik later dan vandaag ga. Zou ik tegen spoilers aanlopen. Dus, daar zat ik dan. Om 08:00 in de ochtend bij de VUE in Eindhoven. Werd ondertussen ook nog geïnterviewd door een bijdehand menneke, die mij vroeg: wat mij bezielde om zó vroeg naar de film te gaan.. Achteraf, was het het zeker waard.

Dit is, in mijn optiek de beste Spider-Man film tot nu toe. En dat komt van iemand, die geen liefhebber is van Tom Holland zijn spidey films en ook niet van de MCU solo films. Na mijn bescheiden mening, zijn alleen The Winter Soldier en Iron Man (2008) het kijken waard en misschien Ragnarok, maar als je geen MCU fan bent, is het verder matig, omdat ze één universum dienen en er daardoor nooit écht veel interessants gebeurd.

Verder over de film. Want, dit deel is van begin tot eind vermakelijk en behaalt zeker het niveau van Endgame en Infinity War. Spanning, emotie, comedy, drama. Niks ontbreekt in deze film om een goede al wel niet, de spider-man film te zijn.

Het is de eerste Spider-Man film, die uiteindelijk een soort van Sinister Six weet te vormen. Iets, waar de voorgaande Spider-Man films constant in faalde. Zelf was ik helemaal nooit zo’n fan, van Sam Raimi’s Doc Ock, maar Alfred Molina heeft me in deze film het meest positief verrast. Evenals, Green Goblin die ik in de eerste Spider-Man, niet sterk uit de verf vond komen, mede door de tijd (2002) en budget. Sandman en Lizard, fungeerde wel meer als bijpersonages helaas.

Alleen, waar iedereen natuurlijk op hoopte, was: zitten Andrew Garfield en Tobey Maguire in film?? Maanden lang, sinds de teaser dropte. Stond het internet vol met speculaties, dat de twee voorgaande spider-man’s, in de film zouden zitten. Mede door dat Marvel zelf graag inspeelde op de geruchten en Andrew Garfield, die in eens verdacht vaak interviews deed en het altijd stellig ontkende, leek het onvermijdelijk, maar vandaag was het dan zover. En ja, ze zitten in de film! Nog nooit heb ik meegemaakt dat mensen klappen of roepen zodra er iets gebeurd in de film, maar toen Andrew Garfield uit het portaal kwam, gierde het woord “woo!” Door de zaal. Was ook wel een kippenvel momentje. voor mij, want in tegenstelling tot vele, vind ik de TASM films de meest vermakelijke en Andrew Garfield de fijnste Spider-Man. Natuurlijk was het ook enorm vet om Tobey Maguire terug te zien, want daar begon het allemaal.Ook zien we hier een Tom Holland, die vol woede zit zodra May is vermoord. De scène hoe die vol met haat, de Green Goblin afpeigerde, was vet om te zien. Wat ook wel een kippenvel moment was, was het moment dat Andrew Garfield’s Spider-man, MJ redden van een soortgelijke val die Gwen het leven kosten in zijn universum. Overigens, ook tof dat Daredevil, nu dus deel van dit universum gaat uitmaken.

Ik geef de film een hoge score, puur omdat het écht een vermakelijke film was en het gewoon de ultieme Spider-Mam film is. Maar, er valt ook zeker wel wat op aan te merken. Het plot, is namelijk erg simpel en kraakt ook aan wat kanten. Dat lijkt mede te komen door het feit, dat ‘Dr Strange Multiverse of Madness’ eigenlijk voor deze film had moeten komen. En dat het achter de schermen, niet altijd soepel verliep. Verder, voor elke Spider-Man liefhebber is dit gewoon een must-see! Blijf ook weer even hangen bij de credits hè

"Be careful what you wish for, Parker."

Van kleins af aan ben ik al fan van deze vriendelijke webslingeraar. Ik keek fervent naar de tekenfilm, las de strips en werd helemaal gek toen de eerste live-action film met Tobey Maguire uitkwam. Spider-Man is altijd mijn favoriete superheld geweest en deze film is werkelijk waar de crème de la crème waarin alles bij elkaar samenkomt.

'No Way Home' begint waar 'Far from Home' eindigde. Inmiddels weet de hele wereld wie er schuilgaat achter het spinnenmasker. Peter kan geen rustig leventje meer leiden en gaat gebukt onder alle aandacht. Hij schakelt de hulp in van Doctor Strange in de hoop dat de beste man een magische spreuk achter de hand heeft om hem uit zijn benarde situatie te bevrijden. Dit gaat uiteraard helemaal mis.

Op deze manier trekt men een enorme blik nostalgie open die hevig refereert aan de voorgaande reeksen van Sam Raimi en Marc Webb. Zo zie je bekende aartsvijanden als Green Goblin en Doc Ock terug. Willem Dafoe in het bijzonder schittert als een ware maniak, een formidabele bad guy die je tot in je nachtmerries nog zou kunnen achtervolgen.

Het is ook te merken dat de toon niet meer zo luchtig is zoals je bent gewend van de voorgaande films. Hier en daar valt er natuurlijk nog wat te lachen, maar zodra het erop aankomt, maakt het plezier plaats voor de nodige zwaarte. En dat maakt zeker indruk; de duisternis en emoties worden niet geschuwd. Tom Holland portretteert Peter Parker als nooit tevoren. Wat dat betreft is het aangrijpend om te zien hoe Peter te maken krijgt met zoveel tegenslag. Hij is immers nog slechts een tiener.

Als fan word je echt op je wenken bediend. Op een gegeven moment wist ik gewoon niet meer waar ik het moest zoeken. Het geheel is namelijk tot de nok gevuld met vele verrassingen die letterlijk met een hoop gejuich onthaald werden. De actiescènes zijn spectaculair te noemen en zorgen voor enkele visuele hoogstandjes. Daarbij is het knap dat de pacing zo strak is voor een lange speelduur, want voor je het in de gaten hebt is de film alweer voorbij.

Al met al is dit de ultieme natte droom van elke Spidey fan. Het is gestoord en bijna niet te bevatten hoe ver de makers zijn gegaan om dit allemaal voor elkaar te krijgen, chapeau!

4,5 Sterren.

Dit was echt zó belachelijk goed zeg. Ik zat vanmorgen al vroeg in de bioscoop omdat ik hier toch wel echt zin in had en het is dan heel fijn dat het nog beter was dan ik hoopte. Ergens moest ik deze derde Spider-Man film met Tom Holland vergelijken met de Avengers-films, die ook luchtig begonnen, maar bij de laatste twee delen op fantastische wijze epische momenten afwisselden met perfect getimede emoties.

Homecoming en Far From Home zijn vrij luchtige titels in het MCU, met Tom Holland als Peter Parker die alle ruimte kreeg om een klungelige Spider-Man neer te zetten die ook maar gewoon een jong mens is en fouten maakt. Dat werkte goed, zeker in combinatie met MJ en Ned die hem goed aanvulden. Ik vond die tiener-vibe wel vermakelijk, weer eens wat anders dan alle serieuze superhelden die Marvel heeft. Gelukkig is dit ook in deze derde film aanwezig, waar ze bezig zijn om toegelaten te worden tot hun vervolgopleiding, maar uiteraard ook met Peter die nu wereldwijd word gehaat omdat bekend is dat hij Spider-Man is en word gezien als een soort allesvernietigende terrorist, gevoed door The Daily Bugle waar een heerlijk schmierende J.K. Simmons weer terug is als als J. Jonah Jameson. Zijn rol is klein, maar wel tof. Peter laat de wereld zijn geheim vergeten door Dr. Strange in te zetten die met een magische spreuk dit kan corrigeren, maar daarmee opent het multiversum, waardoor diverse werelden met elkaar te maken krijgen. En dan begint de fun, want Sony en Marvel hebben echt alles uit de kast getrokken om tig vijanden uit oude Spider-Man films van deze eeuw weer in beeld te brengen, waarbij ik Norman Osborn en Dr. Otto Octavius veruit het gaafst vond om opnieuw te zien. Willem Dafoe en Alfred Molina blijven geweldige acteurs die na vele jaren opnieuw op geweldige wijze deze bad guys een gezicht geven. Ze zijn slecht, maar ze hebben hier ook meer achtergrond gekregen waardoor je zelfs wel enige sympathie voelt.

Maar waar de fans natuurlijk echt een antwoord op wilden was of Tobey Maguire en Andrew Garfield een comeback zouden maken als hun Spider-Man versie en ook al wees alles erop, het was echt een enorme YEAH-moment toen het waar bleek te zijn. Sterker, nog nooit mee gemaakt, maar de zaal waar ik in zat en die goed gevuld was zat te klappen en te juichen. Wat een fantastische nostalgie-bom hebben ze af laten gaan. Het was zo fantastisch, ook met de manier waarop. Garfield die werd gevraagd of hij spinrag van het plafond af kon halen voor het oude vrouwtje, hahaha. Kort terug had je ook de Ghostbustersfilm waarbij de oude cast een moment had, maar dat was gewoon matig geschreven en niet zo episch als gehoopt, maar hier dus echt wel op alle vlakken. Er zitten ongelofelijk grappige dialogen onderling in, maar ook serieuze, mooie gesprekken en uiteraard knokken ze met zijn drie samen tegen de vijanden. Iedereen die iets met Spider-Man heeft zal toch zwaar hebben genoten lijkt me. Ook nog even een speciale vermelding voor 3 mooie emotionele momenten. De dood van Tante May, best wel onverwacht maar erg goed gedaan inclusief een van verdriet en woede gesloopte Peter die wraak wil en ook een heel mooie verwijzing naar Andrew Garfield zijn Spider-Man film, die zijn Gwen niet kon redden van een dodelijke val, maar hier MJ wel weet te redden. Vond ik echt van grote klasse. En het moment dat Peter ervoor kiest om de wereld te redden en daarmee iedereen hem te laten vergeten, inclusief MJ en Ned. Dat was wederom zo treffend getoond, deed me echt denken aan de emotionele impact van de dood van Tony Stark

Tijd om af te ronden, al zou ik nog zoveel kwijt kunnen. De film oogt ronduit fenomenaal, zeker bij de magische momenten van Dr. Strange (blijft ook een sublieme rol van Cumberbatch), de actie is bombastisch en ongekend tof in beeld en de lange speelduur is werkelijk geen moment saai of overbodig. Als je dan kort geleden nog The Eternals zag, dan is het verschil in kwaliteit monsterlijk groot. Deze film is een groot eerbetoon aan het personage Spider-Man en is voor mij veruit de allerbeste Spider-Man film die is gemaakt en dat zegt wat, want ik heb er flink wat hoog gewaardeerd. Jammer genoeg lijkt er weer een lockdown aan te komen, maar wie deze film nog in de bioscoop kan zien, die moet er z.s.m. heen.

4,5*

Zeer vermakelijke bioscoopfilm weer, met nadruk op bioscoopfilm. Zat zelf om 07.30 in de IMAX zaal en was het zeker waard. Echt een belevenis met publiek. Misschien verhaaltechnisch niet heel verrassend en soms mag het een tandje minder met het pleasen. Maar al bij al wel erg genoten.

Right in the feels

Het is te bizar voor woorden hoeveel geluk ik gehad heb dat ik No Way Home vandaag nog nét voor het ingaan van de start van de lockdown op 19 december heb kunnen zien. Degenen die deze kans niet gekregen hebben wil ik adviseren om spoilers hoe dan ook te vermijden totdat ook jij de kans krijgt. Er staat je namelijk een des te grotere traktatie te wachten wanneer je hier zo blanco mogelijk ingaat. Want ja, de trailers geven weliswaar veel informatie weg, maar er blijven nog genoeg verrassingen over.

Het is niet alleen vanwege deze verrassingen dat ik het derde solo avontuur van Tom Holland’s versie van de web slingeraar met gemak één van de beste films van 2021 vind. No Way Home sprak mijn innerlijke kind aan omdat deze barst van de nostalgie, spetterende actie en de nodige vlotte humor. De verhaallijn voelde aanvankelijk nog wat dun, maar deze bracht uiteindelijk versassend veel emotionele diepgang met zich mee.

Perfectie bestaat niet, dus ook hier zijn de nodige smetjes te vinden. Over het algemeen vind ik dat Marvel te pas en te onpas een overdaad aan CGI inzet, en ook No Way Home is hier geen uitzondering in. Het zou Marvel sieren wanneer zij vaker met praktische effecten zouden werken want bepaalde zaken zien er anno 2021 al niet goed uit. Het viel mij met name op hoe slecht geanimeerd ik The Lizard vond, en dan vooral wanneer hij begon te praten. Ook zijn niet alle vormen van humor altijd even geslaagd, en voelt met name de uitspraak with great power comes great responsibility geforceerd ingebracht. Echter vergeef je de makers deze smetjes met gemak, vanwege de grote hoeveelheid pluspunten die hier tegenover staan.

Ik moet toegeven dat ik na Black Widow en Shang-Chi behoorlijk Marvel moe aan het worden was, maar deze keer hebben ze mijn verwachtingen overtroffen en zelfs verpulverd. No Way Home verblijdt, verrast, ontroert en brengt simpelweg verruking. En ook al kon het haast niet anders dat Tobey Maguire en Andrew Garfield hun opwachting zouden maken omdat men anders een gigantische kans zou laten liggen: hun opkomst voelt alsnog magisch aan. En wordt vervolgens fantastisch uitgewerkt. Chapeau!

4,5*

Opgegroeid met de Tobey films, deel twee mijn favoriet. Deel drie was een gedrocht en daar sta ik nog steeds achter. Vier spider-man films later (into the spider verse niet meegeteld) zijn we beland met de derde film van Tom Nederland. No Way Home is een hele emotionele film. Niet alleen de terugkeer vanToby, Andrew wat serieus kippenvel was en hun introducties zo goed geschreven en geregisseerd waren maar de dood van May dat hij eindigt in zijn eentje nadat hij vroeg aan Strange dat iedereen hem moest vergeten
Dat raakte mij en dat is ze geen happy einde in een marvel film zie je zelden De terugkeer van Alfred Molina en Willem Dafoe waren geweldig. Met name Dafoe als Norman Osborn is uitstekend. Zijn Goblin persoonlijkheid is gewoon top 3 marvel villians. De traditionele Marvel humeur is weer volop aanwezig maar weet niet altijd te overtuigen maar over het algemeen goed tot er goed. Dan de minpunten. De rol van Strange in de film was heel slecht geschreven. Zijn handelingen en keuzes die hij maakt, zou die nooit doen in vorige films. Sandman was een bad-guy teveel. Alleen aanwezig voor de special effects.. No Way Home is een emotionele spektakel maar het is absoluut niet de beste marvel film.

Redelijk.

Net zoals veel Marvelfilms is ook dit derde deel van Tom Holland's Spider-Manavontuur een kakofonie. Men leent niet alleen Dr. Strange, men haalt zowaar figuren uit voorgaande Spider-Manfilms terug. Niet alleen de villains keren terug (ongeveer 2 per Spider-Man), maar ook de Spider-Men zelf keren terug. Dat is gezien de trailer, waar ik niet aan ontsnapte tijdens een voorgaand bioscoopbezoek, weinig verrassend, maar ik vind het op zich wel een stunt.

No Way Home is voor de echte fans dan ook ongetwijfeld één groot festijn der herkenning en nostalgie. Zeker Tobey Maguire, wiens superheldenavontuur toch al 15 - 20 jaar achter ons ligt, zal bij de meeste fans wel wat oproepen. Hij brengt ook de leukste schurken met zich mee. Zeker Willem Dafoe leeft zich andermaal uit. Geweldige acteur blijft dat.

Helaas ben ik niet echt een grote superheldenfan, ook al groeide ik op met Maguire's films en speelde ik als kind Spider-Mangames op de PlayStation. No Way Home is voor mij vooral overkill. Te veel personages, te veel gedoe. De zelfbewuste mopjes met de verschillende Spider-Men zijn tof voor even, maar men draaft het m.i. net te ver door. Ik had ook wat hogere verwachtingen van het eindspektakel. Daar slaagt men spijtig genoeg niet in goede actie voor te schotelen. Het is niet echt overzichtelijk en noch de verscheidende Spider-Men, noch de schurken hebben ook maar één moment waarop ze iets echt tof of cool doen. Ze lopen mekaar wat voor de voeten.

Spijtig, want ik heb me al bij al nog best vermaakt. Ik vind het ook wel leuk dat Maguire of Andrew Garfield (ook al vind ik hem maar platjes) door zo'n portaal kwamen gewandeld. En ondanks de lange speelduur heb ik me geen moment verveeld. Holland is ook een gemakkelijk te behappen acteur in deze rol. Dat jeugdige charisma alleen al houdt hem moeiteloos overeind, zelfs al wordt het in de tweede helft bloedserieus. De schrijvers van Marvel mogen van mij ook écht eens ophouden met al die verschillende tijdlijnen, universa en wat nog allemaal. Daar moet je na Endgame toch echt niet meer mee afkomen. De laatste scènes voelen dan ook wat vermoeiend aan. Weer terug bij af: na de vorige film kende iedereen Spider-Man, nu kent niemand hem. Zo tapt men te vaak uit hetzelfde vaatje.

Niet Marvel's slechtste en zeker voor de fans raad ik hem echt aan. Voor mij eerder een op de meeste momenten vermakelijke actieprent, maar verre van een topper.

3

Deze film in de bioscoop gezien, net voor de lockdown.
Man man man.. Wat een film. Ik ben wel echt een Spiderman "fan" maar niet perse en Marvel fan.
Maar hier kreeg ik even goed kippenvel zeg op het moment dat De spidermans uit de andere universums waaronder tobey maguire and andrew garfield opeens in beeld kwamen. GE-WEL-DIG. Ik heb in tijden niet meer zo'n goeie film gezien. Deze ga ik zeker voor de 2e x in de bios checken.

Dit is echt een knaller!

Meer kan ik echt niet zeggen.

Alles was goed, ik ben enorm verrast.

Marvel & Sony hebben dit enorm goed gedaan

Heel benieuwd wat Jon Watts met Fantastic Four zal doen

Eentje voor de fans. Het leukste aan de film is de link met de 2 andere franchises natuurlijk, maar meer dan een verfilmde wikipedia is het ook niet geworden. Slecht is het zeker niet. Leuk tempo met enkele klassiekers. Wie houdt van Spider-Man komt zonder twijfel aan zijn trekken. De nodige actie en humor in een vluchtig tempo. Het is nergens echt verrassend, ook al ben je blij met de reeks bekende gezichten. De humor werkt wel, het zorgt voor een aangename film. De drama tussendoor werkt wat minder, en ik mis het echte avontuur. Het verhaal zelf steunt ook net iets te veel op al die gastoptredens. Zeker niet de beste Spider-Man, maar wel een leuke film!

Matige film. Op zich een cool gegeven om de multiverse spidermen te laten opdraven maar het wordt allemaal veel te lang uitgesponnen. Het tempo zakt echt wel erg als ze tegen elkaar beginnen over hun trauma´s, gemiste kansen, verloren liefdes en weet ik wat nog meer. Far from home was gebalder, zwieriger (haha pun not intended) grappiger en intenser. 2u28 speelduur wordt dan echt wel een lange zit.

Heerlijk blockbuster-vermaak. De Marvel-formule werkt niet altijd even goed voor mij (hoewel er weinig échte stinkers in de franchise zitten, en ik bijvoorbeeld erg kan genieten van de Avengers-films of Guardians of the Galaxy), maar Spider-Man overstijgt de MCU een beetje natuurlijk. Dat komt in de voornaamste plaats door mijn jeugdsentiment naar de oude trilogie van Raimi, en dat geldt dan driedubbel voor deze No Way Home. Op geen enkel moment voelt het herintreden van al de vorige iconische villains als too much aan; er wordt goed de tijd voor genomen, en de makers hadden gelukkig ook wel door dat de focus vooral gelegd moest worden op Doctor Ock en de Green Goblin. Heerlijke moment wanneer ze ten tonele verschijnen op de brug, en wat lijkt vooral Dafoe enorm veel plezier te hebben om terug te keren naar de rol. Hetzelfde geldt voor de rollen van Garfields en Maguire's Spider-man. De drie Spider-mans bij elkaar vond ik veruit tot de beste en vermakelijkste momenten uit de film horen, en het voelt in alles als een liefdevolle ode naar de oude films aan. De actiescènes in de tweede helft zijn heerlijk bombastisch en komen geweldig tot hun recht op het grote scherm. Er wordt een prima balans gevonden tussen de kleinschaligheid van de eerste twee MCU Spider-Man films en het bombast van iets als The Avengers. Tom Holland zelf mag ook nog benoemd worden natuurlijk. M'n favoriete incarnatie van Spider-Man is hij niet, maar door zijn hele sympathieke invulling van het personage, landen de emotionele momenten in deze film perfect. Iets wat ik niet vaak bij een Marvelfilm ervaar, dus dat maakt van No Way Home echt wel meer dan alleen spektakel en bombast.

De fanservice is af en toe té zeer aanwezig, maar dat ging onvermijdelijk zijn met dit soort concept. Toch had het af en toe een beetje minder gemogen. Ook zijn de verhaalwendingen an sich wel héél simpel en makkelijk. Dr. Strange en zijn magische spreuken komen op elk moment van de film maar wat al te goed van pas. Het einde is daardoor niet geheel bevredigend. Maar bon, er zit meer dan genoeg goeds in No Way Home, zodat de mindere punten nooit te hard gaan storen. Zoals ik al zei, blockbuster-vermaak van het hoogste niveau met een héle grote dosis jeugdsentiment/feest der herkenning, en zeker één van de betere films uit de hele Marvel-franchise. 4*.

Vaak heb ik wat moeite met die belachelijke speelduren van ‘tegenwoordig’. Een F&F film of Spider-Man die 2,5uur moet duren is in wezen natuurlijk gestoord. Echter, het zijn in dit derde deel van de reeks wel precies deze extra scènes die de film een hart geven. De Tom Holland saga krijgt hier zijn kers op de taart. Iconisch, grappig en soms zelfs een tikkeltje emotioneel.

Wellicht hebben we op een gegeven moment een villain te veel maar dat mag de pret niet drukken. Dafoe steelt sowieso de show. Fantastische rol opnieuw van hem. En ik ben niet de grootste fan van Doctor Strange als superheld, maar het charisma van Cumberbatch mag er zijn.

De actie is verder strak geregisseerd. Het slot opnieuw spectaculair en uiteraard moet je even de credits uitzitten.

Far From Home was het ritje Antwerpen wel waard. Absoluut een meerwaarde op het witte doek.

4,0*

Spider-Man: No Way Home is alweer het derde deel uit de Spider-Man franchise, waarin Tom Holland de rol van Spider-Man op zich neemt. Marvel combineert al jaren diverse superhelden in hun films en ook hier speelt Doctor Strange een grote rol in het geheel. Maar daarnaast verkend Spider-Man: No Way Home ook het concept van het multiversum, waarbij er een link wordt gelegd naar de oude Spider-Man films. Dit zagen we al terug in de trailers met de komst van de schurk Doctor Octopus De vraag was dan ook of Tobey Maguire en Andrew Garfield tevens hun opwachting zouden maken in deze film.

Spider-Man: No Way Home wist een enorme hype te veroorzaken en trok in haar eentje de Amerikaanse box-office uit het slop waarin ze de afgelopen 2 jaar dankzij de Corona-pandemie was beland. In haar openingsweekend bracht de film al meer geld in het laatje in de VS dan enig andere film uit het Corona-tijdperk. Dat is aan de ene kant bewonderenswaardig, maar het toont ook wel aan dat het Amerikaanse publiek nog nauwelijks te porren is voor films die niet rondom superhelden draaien. De top-5 van 2021 wordt andermaal gedomineerd door superhelden, waarbij alleen Fast & Furious 9 nog een plek wist de bemachtigen op plaats 5.

Maar als je de hype rondom de film achterwege laat, zien we andermaal dat Spider-Man: No Way Home wederom de bekende formule hanteert en verder keurig binnen de lijntjes blijft. De actie blijft uiterst spectaculair, maar aan de andere kant hebben we het allemaal wel eens eerder gezien. De terugkeer van Andrew Garfield en met name Tobey Maguire werd natuurlijk met gejuich ontvangen. Toch krijgen beide heren maar weinig te doen en spelen ze tweede viool achter Tom Holland. Het had me wel lachen geleken als ze ook Nicholas Hammond uit de oude tv-serie hadden teruggehaald. Dat had het geheel wel afgemaakt.

Het concept van de multiverse werd al eerder verfilmd in de Oscarwinnende animatiefilm Spider-Man Into The Spider-Verse, en die film was hierin een stuk creatiever. Hier is het vooral makkelijk scoren met de nostalgie van de oude Spider-Man-films. Ik heb me er wel mee vermaakt, maar ik vond de film nergens echt opzienbarend.

Toch weer in de zaal gaan zitten. Maar het is weer typisch marvel. Veel te veel van alles. Ik zal wel niet de doelgroep zijn, en neem mij voor de zoveelste keer voor dat dit de laatste marvel is waar ik een kaartje voor heb gekocht.

Fijne film, maar niet die sterke film waarvan ik hoopte dat hij zou zijn. Ook de grote verrassing (de komst van de oude Spider-Mans) was al geen verrassing meer na alle memes die online inmiddels te vinden waren en wij Nederlanders als enige ter wereld zo ongeveer niet naar de bios konden gaan. Maar ik heb me wel prima vermaakt. Holland en Zendaya zijn een leuk koppel (en hoewel Holland het leuk doet is het Tobey Maguire die bewijst nog steeds de beste Spider-Man te zijn), af en toe mooie emotionele momenten, goed in beeld gezette actie en voldoende te zien. Maar ik vond ook de film vaak stil vallen, iets war ik de vinger niet op kan leggen. Ik verveelde me niet, maar vaak vond ik dit een wat tam beestje. De film is ook iets te vol eigenlijk waardoor alles een beetje aan de oppervlakte blijft hangen. 3,5*.

Ik ben licht verward over de enorme hoeveelheid lof die Spider-Man: No Way Home heeft geoogst in de afgelopen maanden. De afgelopen twee films, vooral Homecoming, konden me echt gestolen worden, maar de belofte van het Spider-verse dat zich nu in live-action variant zou openbaren, trok me toch zeker wel. Ondanks mijn desinteresse in de Holland-variant, draag ik Spider-Man immers nog steeds een warm hart toe. Jammer dat No Way Home niet om over naar huis te schrijven is en voor de dag komt als de meest matig geschreven fanfiction die ik tot nu toe bij het MCU heb gezien. Ik geef Holland verder niet de schuld dat ik hem de vervelendste Spider-Man tot nu toe vind, want de beste jongen kan echt wel acteren, ik vind deze versie gewoon niet om uit te staan in vergelijking met zijn twee voorgangers en geef daarbij vooral de schuld aan de schrijvers. Dit keer krijgen sidekicks Ned en niet-Mary-Jane-Watson-MJ vooral extra veel tijd en deze Scooby Doo-avonturen boeien me gewoon echt niet.

Goed, het voornaamste probleem zit hem in het schrijfwerk. Men wil vooral graag dingen laten gebeuren, maar faalt om een goed verhaal neer te zetten waarom deze dingen zouden plaatsvinden. Ik hoopte dat de trailer een verkeerde weergave van Dr. Strange zou geven, maar de werkelijkheid is niets minder waar: hij maakt gewoon een stomme beslissing om een slecht uitgedacht plan uit te voeren zonder er goed bij stil te staan. Uitzonderlijk ergerlijk dat een machtige wizard zo incompetent en idioot is, maar het laat het balletje in ieder geval rollen om over te gaan op de collectie villains uit alle andere films die hiervoor plaats vonden, om achter Spider-Tom aan te gaan. Dit levert ondermaatse prestaties van Foxx en Haden Church, een praktisch niet-aanwezige bijdrage van Ifans en twee fijne bijdrages van Molina en Dafoe op. Het was Dafoe’s bijdrage waar ik het meeste naar uitkeek, aangezien laatst bij herziening van de eerste Raimi-film bleek dat zijn over the top performance nog steeds zorgde voor minstens de helft van de lol. Zolang hij zich hier als een maniak mag gedragen, is het verder goed uit te houden, maar de ‘menselijke’ kant is in zichzelf nog steeds dermate karikaturaal dat het onwennig aanvoelt in deze film. Dan paste Molina hier gewoon beter in, al is uiteindelijk ook zijn bijdrage niet lang of goed uitgewerkt genoeg om echt een flink verschil te maken.

Nee, dan de bijdrages van de andere twee Spider-Men. Garfield is mijn persoonlijke favoriet en hij stelde ook niet teleur, helemaal omdat zijn personage nog een einde verdiende. Maguire is aanwezig. Niet vervelend, maar uiteindelijk is het daar toch duidelijk dat zijn verhaal al klaar genoeg was en zijn scenes hebben, helemaal in vergelijking met die van Garfield en Holland, weinig emotionele impact. Uiteindelijk zijn de leukste stukjes vooral te vinden als de drie zonder masker op met elkaar communiceren, maar ze komen pas na een ellenlang voorstuk met fluthumor (haha, Dr. Strange glijdt bijna uit als hij op de sneeuw landt!), vervelende personages (de eerder genoemde Ned en MJ- en hoe de film hen wanhopig in het verhaal blijft forceren, bijvoorbeeld omdat Strange kennelijk niet in staat is om nu een spreuk te doen waarmee de boeven te vinden zijn, dus zij mogen nu op de achtergrond internet gebruiken, maar ook de immer irritante Flash Thompson die kennelijk geen problemen heeft met Spider-Man associaties en de rest wel…) en bijzonder teleurstellende actie (want alles in overdreven felle CGI, dus ruimte voor echte stunts is er niet en interessante choreografie of boeiend camerawerk kunnen we ook wel vergeten), waardoor het te laat is om de film op dat punt nog aantrekkelijk te maken.

Uiteindelijk bleef ik zitten met een film waarin een hoop gebeurt, maar praktisch alles gebeurt door de regels van slecht schrijfwerk. Ned kan ineens magie. Peter Parker is ineens uit zijn lichaam geslagen door Strange nog steeds machtig en kan zijn lichaam nog steeds besturen? Strange’ krachten vliegen alle kanten op, maar stellen hem niet in staat om de simpelste dingen (zoals het tegenhouden van Spider-man) te doen. Flash Thompson komt kennelijk overal mee weg, terwijl de publieke opinie tegen al het Spider-Man gerelateerde al bijzonder vijandig is. Niemand van de Avengers komt ook maar even kijken of ze iets kunnen doen voor Peter. En dan is die eeuwige ge-Disney-ficeerde kuthumor aanwezig. Ik heb gelachen om de twee memes, dat was nog iets.

De dood van Aunt May zou nog emotionele impact kunnen hebben, maar die was er slechts in het feit dat Holland nog behoorlijk emotioneel kon acteren daarna. Als acteur is er niets mis met hem. Haar dood zelf voelde vooral geforceerd aan, helemaal omdat ze vanaf Goblin’s doordraaien het tegengif pakte om naar beneden te vluchten en daar alsof het allemaal gepland was dan aanwezig kon zijn toen Peter en hij daar belandden. Ja, handig voor het plot dat ze daar was, maar als ze echt al had willen ingrijpen, dan was ze gewoon boven gebleven.

De uiteindelijke eindbattle was een van de meest ondermaatse uit het hele MCU en Spider-Man films in het algemeen. Slechte CGI en daardoor vooral saaie actie zonder impact. Dat Garfield hier zijn redemption-arc kreeg leverde verder nog een mooie scene op. De aanwezigheid van J.K. Simmons gedurende de hele film ergerde me ook meer dan ik had gehoopt, al heeft dit vooral te maken met het feit dat Jameson in de Raimi films daadwerkelijk een personage met duidelijke karaktertrekken was. Leuk dat het hier een Alex Jones-parodie is, maar hij is daarmee ook in een klap vervallen tot ‘vervelend zij-personage’ in plaats van een echte aanwinst voor de film. Maar goed, men had iemand nodig om iets te laten gebeuren.

Wat mij betreft onbegrijpelijk dat iedereen hier zo lyrisch over is, maar ik vind het vooral onvergeeflijk dat men gewoon niet in staat is om een goed Spider-man verhaal te schrijven die in live-action variant ook maar iets van de glorie van Into The Spider-verse evenaart. Maar hey, onder het motto ‘dingen gebeuren en men herkent dit’ zal de kassa wel blijven rinkelen. Wat mij betreft gewoon nog steeds meuk.

De laatste Spiderman trilogie moest perse het woord "home" in de titel hebben. Het is soms wel in meer opzichten geforceerd.

Maar ik vond dit denk ik de beste van de 3. Sommigen zullen het een te commerciele bedoening vinden met veel karakters uit eerdere films die erin geschoenlepeld worden. Maar ik vond het verhaal eigenlijk wel leuk bedacht. En verassend. Vond het heerlijk om veel van die acteurs te weerzien, met name Toby MacQuire en Andrew Garfield.

Het is een beetje het klassieke verhaal van de geest uit de fles en de wens die altijd anders uitpakt dan je wilt.

Het verhaal behandelt ook een behoorlijk aantal serieuze impacts in het leven van Peter Parker, waardoor het karakter veel meer volwassenheid krijgt. Een van de leukste Marvel films van de laatste jaren. Niet dat daarvoor veel nodig was, ze maken nu echt teveel commerciele rotzooi die je net zo snel vergeet als dat je het ziet, maar deze vond ik oprecht plezierig.

Van de drie Spider-Man films met Tom Holland is dit wel nipt de beste. Een onderhoudend plot, dat uiteindelijk echter niet heel bijzonder is. Wel leuk om veel bekende gezichten uit de eerdere Spider-Man films terug te zien. Vond het vooral leuk om Andrew Garfield en Tobey Maguire hier terug te zien. De fanservice is hier en daar wel iets te zeer aanwezig. Goed bedoeld, maar niet altijd een toegevoegde waarde voor deze film. Men wil ook wat veel in deze film proppen, waardoor zeker niet alles even goed uit de verf komt. Toch kijkt het wel fijn weg. Het ziet er visueel ook prima uit, zeker op het grote scherm in de bioscoop.

Viel me nogal tegen, gezien de hoge waarderingen en mijn ervaring met de vorige twee films die ik best leuk vond. Het idee om Spideys en villains uit andere franchises samen te brengen is natuurlijk leuk, maar in de uitwerking wordt de film er vooral rommeliger en drukker van. En laat dat nu net iets zijn waar Marvel films vaak toch al last van hebben.

Belachelijk hoge cijfers voor deze best aardige superheldenfilm. Veel te veel zijlijntjes en personages maar dat zijn we gewend bij Marvel. Vind de plichtmatige koppeling met allerlei andere Marvel-franchises weinig toevoegen. Uiteindelijk heeft het verhaal weinig om handen. Wel gave, originele actiescènes en voor de fans (zou ik mezelf neit direct noemen) van de vorige series een feest van herkenning. Tweede helft wel stuk beter dan eerste helft doordat het wat meer gefocust is.

Na de voorfilm was ik al erg benieuwd naar de film en door de lovende reacties nog meer. Maar eigenlijk bevat de voorfilm de beste stukken uit de film en is de rest, nou ja, gemiddeld.

Wat een vervelend lange zit is dit geworden zeg.

Toegegeven, ik ben geen fan van Marvel/DC superhelden geneuzel, en kijk dit soort films alleen omdat mijn wederhelft een groot fan is. Maar zo nu en dan kan ik mij er best mee vermaken, bijvoorbeeld de Batman trilogie van Christopher Nolan, of Blade met Wesley Snipes. Ik ging deze film dan nog hoopvol in gezien het gemiddelde cijfer, maar helaas. Veel geblaber, drama, weinig geslaagde humor, nog wat oude acteurs voor sentimenteel gewin en een verhaal dat mij totaal niet kon bekoren. Na een uur zat ik meer met mijn gedachten bij werk dan bij deze film, dan is het wel erg slecht.

Afijn, deze gelukkig ook weer achter de rug. Helaas blijven ze het uitmelken dus ongetwijfeld dat ik mij binnenkort weer kan "vermaken" met de volgende Marvel/DC parel.

Een Spider-Man film met heel veel fan-service. Wat vooral duidelijk wordt aangetoond, is dat Tom Holland met zijn babyface en piepstemmetje een veel zwakkere Spidey neerzet dan voorgangers Andrew Garfield en vooral Toby Maguire. Niet dat zij zo mannelijk zijn, maar ze hebben meer uitstraling en charisma dan Holland. Spider-Man (2002) vind ik nog steeds de beste Spider-Man film.

Wat kan ik nog meer zeggen over deze zoveelste superheldenfilm, waarmee we de laatste jaren worden overladen? Wat vreemd dat Spider-Man dr. Strange zomaar de baas kan in zijn eigen spiegelversum, waar hij toch de baas zou moeten zijn? Wat gebeurt er nu met de slechteriken die door Spidey omgetoverd zijn tot goedzakken, gaan die nu boompjes planten en oude vrouwtjes over de straat helpen in hun eigen universum? En hoe komt het dat Tobey in de rug wordt gestoken maar er niets aan lijkt over te houden?

De twee jonge side-kicks lopen vooral in de weg. De liefdesrelatie tussen Holland en Zendaya overtuigt niet echt, er is geen 'magic in the air' als zij het scherm delen. Zendaya kan helemaal niet acteren en het Filipijnse dikke ventje is niet grappig. Hun gezeur over studiebeurzen, de reporter die aan het begin van de film tegen Holland zegt: "You're just a kid?", het onderstreept allemaal dat we hier met een tienerfilm te doen hebben. Ik vind het ook raar dat Holland de eerste Spider-Man nummer 2 noemt, en de tweede Spider-Man het nummer 3 geeft. Hij is zelf namelijk de derde en niet de eerste Spider-Man.

Om positief af te ronden: de CGI ziet er over het algemeen wel goed uit. Marisa Tomei is altijd een leuke verschijning. En Willem Dafoe als Norman Osborn/Green Goblin steelt weer de show. Er zal wel weer een zoveelste vervolg op deze film komen, aangezien er zoals gewoonlijk een after credit scène wordt aangebreid. Na Spider-Man :Homecoming, Spider-Man: Far From Home en Spider-Man: No Way Home, nu misschien Spider-Man: Home Alone?

Weer vette Spider-Man film, waar de 3 Spider-Mans, Dr Strange, bondgenoten en verschillende superschurken tesamen komen, uit verschillende universums. Film gaat in snel tempo vooruit, top vermaak.

Sinds 2002 zijn er maar liefst drie verschillende filmreeksen over Spider-Man verschenen en dat steeds met een andere hoofdrolspeler, te weten Tobey Maguire, Andrew Garfield en Tom Holland. Voor Tom Holland is het sinds 2016 alweer de zesde keer dat hij in de huid van Peter Parker kruipt. De titelheld werkt ditmaal samen met Doctor Strange (Benedict Cumberbatch), die met een mislukte toverspreuk per ongeluk allerlei parallelle universums opent. Dat leidt tot verrassende bijrollen en de nodige humor, maar niet per se tot een heel sterk of coherent verhaal. Het is vooral genieten van de fijne ensemblecast.

"Spider-Man: No Way Home" begint" begint waar de vorige zeer matige, o.a. door de kinderachtige humor, "Spider-Man: Far From Home" uit 2019 eindigde, namelijk na de onthulling van Spider-Man’s echte identiteit door Mysterio (Jake Gyllenhaal). Dit heeft grote gevolgen voor Peter Parker. Al helemaal wanneer hij vermoedt dat zijn vriendin MJ (Zendaya) en beste vriend Ned (Jacob Batalon) hierdoor niet op hun gekozen universiteit worden aangenomen. Radeloos benadert hij Doctor Strange en die stelt een gevaarlijke spreuk voor om dit op te lossen. Namelijk een spreuk om de hele wereld te laten vergeten wie Spider-Man is. Tijdens de spreuk begint Peter Parker zich ermee te bemoeien (zodat niet iedereen vergeet wie Spider-Man), met nog grotere gevolgen dan ooit.

De opening van "Spider-Man: No Way Home" vond ik tenenkrommend slecht, op een paar prachtige visuele effecten na dan (o.a. een slingerende Spider-Man, samen met zijn vriendin MJ, tussen de hoge gebouwen van New York City) en tijdens de opening draait het ook vooral om de chemie tussen Peter Parker en MJ, die ook in het echt een stel zijn geworden.

Na circa 30 minuten na intrede van oudgediende slechteriken Dr. Octopus (Alfred Molina), Electro (Jamie Foxx) en Green Goblin (Willem Dafoe), hij is psychotisch en nog onvoorspelbaarder dan zijn oorspronkelijke incarnatie, wordt het gelukkig beter en lopen ook de actiescènes (o.a. in een spiegelwereld) flink op. Met name de gelaagde en indrukwekkende performances van Willem Dafoe en Alfred Molina hebben hier aan bijgedragen. Willem Dafoe en Alfred Molina schitteren voornamelijk als sympathieke wetenschappers die slecht zijn geworden door de duistere kant die in hun hoofden leeft.

Emotie ontbreekt ook niet in "Spider-Man: No Way Home" met o.a. het doodgaan van May Parker (Marisa Tomei, die ik nog steeds een mooie vrouw vindt) en ook vindt er een gesprek plaats op een dak over het verliezen van dierbaren. Gedurende die scènes laat hoofdrolspeler Tom Holland zien dat hij als acteur nog steeds aan het groeien is.

Buiten dat we de oudgediende slechteriken terug zien, zien we na circa 85 minuten ook de oudgediende Spider-Man's Andrew Garfield en Tobey Maguire hun entree maken in het verhaal op een leuke manier. En vanaf dan gaan we ook richting een spannende en interessante finale welke zich afspeelt op en rond het Vrijheidsbeeld in New York. Ook dan is er weer de nodige actie te zien, die eveneens fraai in beeld werd gebracht. Gezien het einde (waarbij de spreuk alsnog wordt uitgesproken door Dr. Strange en iedereen Spider-Man vergeet) is het onbekend hoe de toekomst er voor een nieuwe Spider-Man reeks eruit gaat zien, maar wat mij betreft mag men nu wel voorlopig stoppen met de Spider-Man films, want het concept is nu wel volledig uitgemolken in 20 jaar tijd.

Het leuke aan "Spider-Man: No Way Home" is dat Spider-Man het aan de stok krijgt met Dr. Octopus, Electro, Green Goblin, Sandman en de Lizard. Allemaal gespeeld door dezelfde acteurs uit de vorige films, respectievelijk Alfred Molina, Jamie Foxx, Willem Dafoe, Thomas Haden Church en Rhys Ifans. Helaas krijgen niet alle slechteriken evenveel aandacht en karakterontwikkeling en sommige dienen meer om de climax te voorzien van een groots actiespektakel. Verder is het natuurlijk ook leuk om de twee vorige spelers van Spider-Man terug te zien, die Spider-Man helpen en meevechten.

Tom Holland doet het goed als Peter Parker, die hij voldoende karakter geeft om zich te kunnen differentiëren van de acteurs die eerder Spider-Man speelden en hij krijgt prima tegengas van zijn tegenspelers en vooral van Zendaya. De aanwezigheid van Doctor Strange (Benedict Cumberbatch) is nodig voor het plot, maar de interactie (de band) tussen de twee superhelden is vrij minimaal.

Al met al komt "Spider-Man: No Way Home" verrassend duister en volwassen uit de hoek t.o.v. het flauwe "Spider-Man: Homecoming (2017)" en het nog slechtere "Spider-Man: Far from Home (2019)" en ook de volledige cast draagt dit keer zijn steentje op positieve wijze bij. Ook in deze "Marvel" film zit weer de nodige actie en humor, maar net als alle andere Marvel-films varieert de humor niet genoeg. Doorgaans komt het toch wel neer op hetzelfde grapje wat een paar keer herhaald wordt.