Spider-Man: No Way Home (2021)

En weer ben ik erin getrapt. Hoge waardering, nou vooruit nog 1 keer dan. Helaas. Wat een bagger is het toch allemaal. Natuurlijk prachtige special effects maar voor de rest is het veel teveel van hetzelfde. Actie die totaal niet meer interessant is. Wat een onzin allemaal. Zal mijn leeftijd wel zijn.

“You have a gift. You have power. And with great power, there must also come great responsibility.”

Ja, vet! Helemaal mijn ding natuurlijk, voor de mensen die mij een beetje volgen hier die weten dat ik echt fan ben van ‘Spider-Man’, en het wellicht beschouw als mijn favoriete superheld. Dit komt niet alleen door nostalgie (wat hier overigens echt ontzettend erg aan de tand gevoeld wordt), de interesse in deze held ligt mij het beste. De gekke moves door mijn favoriete stad ‘New York’ heen zijn uiteraard al een pluspuntje maar, ook de actiescènes en het acteerwerk vind ik altijd erg tof in deze films, behalve die van ‘Garfield’, slechtste ‘Spider-Man’ die ik ooit heb gezien.

Toch is er iets in deze film wat mij toch een beetje weerhoudt weer ouderwets te genieten van een ‘Spider-Man’ film. Wellicht is het dat mijn verwachtingen heel erg hoog lagen omdat de film zo ontzettend hoog en goed scoort met een lading aan positieve berichtgevingen, ook hier op ‘MM’. En omdat de vorige twee films met ‘Tom Holland’ in de hoofdrol mij toch wel uitermate vermaakt hebben en ik hem misschien wel als één van dan wel niet de leukste ‘Spider-Man’ vind in de universe van ’Marvel’. En dan vind ik het best leuk hoe ‘Watts’ deze film heeft verwerkt. Waar eigenlijk alle verschillende ‘Spider-Man’ van de verschillende films bij elkaar komen en dan ook hun tegenstanders, wat dus zorgt voor het ontzettend hoge nostalgische gevoel en de trip door goede herinneren die worden opgehaald, wat ik zelf erg tof vond. Ook dingen die ik voorbij zag komen in de games die ik nu hier zie wisten me zeker te overtuigen.

Het begon eigenlijk vrij direct, handig is het dus om even de voorganger te kijken of desnoods beide films die voorafgingen om weer even in het verhaal te komen. Het verhaal in deze film vond ik opzich best leuk, al zaten er wel vaak van die inzak momenten in waar ik nooit echt fan van ben, daar waar de film nét iets te traag wordt. En uiteraard het samenkomen van mijn oude held ’ Tobey Maguire’ was een enorme verassing en dat zag ik ook echt niet aankomen, en ook uiteraard oude ‘vijanden’ die we ook in de games terug zien komen, onder andere ‘Max Dillon’.

Is dit mijn favoriete deel in deze serie, nee totaal niet. De film is over het algemeen daar te traag, en de actie valt toch iets meer tegen dan verwacht. Zoals ik al zei kent de film vooral in het begin de nodige actie en op het eind, is de actie scene zeker een stuk beter wanneer de drie krachten worden gecombineerd. Ook de komst van Dr. Strange is leuk maar, niet toevoegend. Hij word ook weer snel terug gedrukt en we zien hem gelukkig daarna al een hele tijd niet meer, wat op zich wel beter was in mijn ogen.

Ik ben wel klaar voor weer een vervolg, aangezien dit toch de held is uit de ‘Universe’ waar ik het meeste voor voel, het leukste vind en ‘Tom Holland’ vind ik echt goed geschikt voor deze rol, en dat is allemaal erg positief. Nee, zeker niet de sterkste film maar, leuk vertier en ik heb me echt wel vermaakt. Het verhaal was niet altijd even interessant maar, gewoon prima te doen.

PS. Even door de begin van de aftiteling heen, daar hebben we nog een laatste scene die informatief van pas kan komen voor het volgende deel!

Vermakelijk maar veel te lang en inhoudelijk erg dunnetjes. Er is amper sprake van een plot en het terughalen van een grote reeks personages uit de vorige Spider-Man films zeurt, ondanks dat het best een leuke gimmick is, veel te lang door. Het hele multiverse-gebeuren zorgt er daarnaast voor dat alles steeds vlakker en meer inwisselbaar wordt. Goed gemaakt en qua emotionele impact registreert dit deel wat meer dan de vorige twee, maar tegelijkertijd wordt het nergens echt bijzonder, hoe spectaculair de film ook is.

Redelijk derde deel in de reeks maar wel zwaar overschat. Het verhaal is mager en voorspelbaar ondanks dat men het waarschijnlijk als complex en verrassend voor ogen had. De uitwerking kan er net mee door. De vaart zit er lekker in en er is meer dan genoeg ruimte voor spanning en grootse actie. Helaas wordt dr. Strange erbij gehaald en dat weet je dat alles over the top gaat. Alle grenzen worden weer overschreden en alle logica wordt overboord gegooid. Wat volgt is een kitscherig en schreeuwerig overdreven gedoe wat ten koste gaat van de spanning. Visueel allemaal fraai, maar far to much. Het einde, hoe de baddies bestreden worden is simpel en lachwekkend. De emotionele scènes daarentegen zijn wel goed geslaagd. Gezien de vele lovende kritieken, toch een teleurstelling. Krappe voldoende. 3.0

Heel lang geleden de drie Spider-Man-films met Tobey Maguire gezien. Niet bijzonder, maar wel aardig voor een keer. De films met Andrew Garfield van pakweg tien jaar geleden heb ik overgeslagen. Dat had ik ook met deze nieuwste versie met Tom Holland moeten doen. Er wordt in de bijrollen weliswaar een hoop zwaar geschut in stelling gebracht maar die kunnen van deze flauwekul ook geen chocola maken. Gewoon zonde van mijn tijd dus.

Vooruitgang.

Maar dat mocht ook weleens gebeuren zo langzamerhand nadat de vorige twee films van Spider-Man zo op hetzelfde niveau zaten. Dit is de eerste film sinds tijden die door Marvel is gemaakt die wel eens een ander pad durft te bewandelen. Het blijft altijd voorspelbaar en tot zekere hoogte onnodig sentimenteel, maar bewandelt nieuwe uitkomsten.

Wat die paden precies zijn zal ik niet te diep op ingaan, want dat verpest alle plezier die mensen kunnen krijgen die de film nog niet hebben gezien. Ik denk echter dat de gebruikers die de film wel hebben gezien weten wat ik bedoel, maar in ieder geval vond ik het weer lekker leuk bedacht. Opent ook genoeg deuren om weer wat nieuws te kunnen doen, en ik ben blij dat deze film eindelijk de ruimte gebruikt om iets anders te doen op dat vlak.

De film verbindt nostalgie met een continuatie van de lijn. Afzonderlijk van elkaar zijn die alleen niet zo sterk. De personages zijn niet veel interessanter dan dat ze vroeger waren en Doctor Strange krijgt maar weinig te doen hier. De eerste helft van de film is best vlot, daarna vertrekt het meer naar het sentiment dat niet heel bijzonder aanslaat. Daarnaast hadden die schurken ook veel meer uitwerking verdient, maar die ruimte ontneem je jezelf als je zoveel personages in een film plaatst die al achtergrond hebben.

Daarnaast is het schrijfwerk ook regelmatig ronduit banaal te noemen. Een enkele scene waarin alle Spideys even een traantje laten en ze hebben ons weer mee. Ik geloof het niet zo. Ook de simplistische redenatie om dat multiversum te openen vind ik gewoon een slecht excuus om wat over lui schrijfwerk heen te wrijven. Zelfs in een film van 148 minuten hangt het allemaal maar wat zwakjes aan elkaar, en dat is jammer om te zien, maar zeker te verwachten.

Verder wel optimaal vermaak met een lekker tempo en prima in elkaar gestoken. De effecten zien er mooi uit, de film zelf gaat lekker episch over de top en ik vond het prettig om te zien dat een superheldenfilm me weer optimaal aan de buis kon luisteren. Het is dan weliswaar een lange zit, maar nooit een vermoeiende zit. Deden andere Marvels dit ook maar, al kan ik het zien aankomen dat de nieuwe Doctor Strange-film ook leuke dingen gaat doen.

Lieve deugd, wat een baggerfilm! Met een bloedloos plot, armetierig script en flauwe acteerprestaties was dit een rolprent om gauw weer te vergeten. Spiderman en zijn vriendjes leken wel de power rangers.

Marvel grijpt naar de nostalgie. In No Way Home duiken oude helden en oude vijanden op. Leuk. De makers gaan er trouwens gemakshalve van uit dat de kijker op de hoogte is van het bestaan van deze figuren, want veel aandacht wordt niet besteed aan hun introductie. Voor wie deze figuren onbekend zijn of misschien vagelijk bekend voorkomen zullen nostalgische gevoelens uitblijven. Onbekend maakt onbemind en de film een stuk minder leuk. Ik kende de meesten gelukkig wel.

Ook in deze film wordt Peter Parker geconfronteerd met de moeilijkheden die het leven als superheld met zich meebrengt. In veel comic-adapties worden de helden en hun avonturen tamelijk abstract weergegeven. In de reeks Spidermanfilms met Tom Holland in de hoofdrol lukt het echter goed om van al die films een soort Coming of age-reisverslag te maken. Aan het einde van de reis is Spiderman een stuk volwassener geworden. Spiderman is in Homecoming niet zomaar als abstracte superheld uit de hemel gevallen (zoals al die andere superhelden), maar is als mens en als superheld in drie films geëvolueerd tot een interessant en gelaagd personage. Spiderman is een menselijke superheld. Dat maakt het gemakkelijker om je in het personage in te leven.

De hernieuwde kennismaking met oude figuren is leuk. Inhoudelijk biedt de film verder weinig dat zich onderscheidt van de andere twee films. Je krijgt precies wat je verwacht. Wederom moet er een boosaardige tegenstander worden geneutraliseerd. Wederom heeft de film grootse effecten. Wederom stelt het verhaaltje weinig voor. Eigenlijk zijn de enige verrassende elementen de nostalgische elementen. Ik vond het leuke verrassingen.

Heb al enige Marvel en DC Comics films gezien en heb altijd wel iets gehad voor de luchtige Spidey met bijhorende humor. Nooit zo zwaar als andere superhelden genre Batman of Superman van DC Comics. Deze Spider-Manfilm bekeken met mijn dochter en was voor haar eerste kennismaking met deze superheld. En ze was er helemaal weg van. Cast is dan ook wel populair bij jeugd, Tom Holland en vooral Zendaya was voor haar geen onbekende. Waar ik kon van genieten was de cast van de vorige Spider-man films en hun humor onder elkaar. Wel leuk en zo kan ik besluiten dat Tom DE beste Spidey is van de drie. Film zelf is ook origineel en actie ten top. Grafisch zeer mooi om te zien. Misschien iets minder Spidey en iets meer diepgaand verhaal, maar kwam niets tekort. 3,5*. En ja zoals vanouds blijven kijken bij de aftiteling, zowel in begin als helemaal op einde…

Een fan-service eerste klas, maar wie maalt erom? Dit is puur genieten. Een geweldig weerzien met allemaal oude helden en slechteriken.

Het geval wil dat ik met mijn vrouw, toen vriendin, bijna 20 jaar geleden op ons tweede afspraakje de eerste "Spider-Man" film keek. Hoe mooi is het dan om dit een bruiloft, drie kinderen en een hypotheek later weer terug te zien?

Het plot zit natuurlijk niet altijd even logisch in elkaar maar dat hoort nou eenmaal zo bij films die gaan over tijdreizen en toverspreuken. Ook is het jammer dat Doctor Strange een beetje een deus-ex-machina superheld is geworden, die vaak allerlei dingen kan terugdraaien of oplossen die andere helden niet voor elkaar krijgen.

Wat ik opvallender vond, was dat Strange een cellencomplex had gebouwd voor boeven, zonder een plee op de cel. Sowieso vraag ik me af hoe het eruit ziet als Dr. Octopus moet schijten. Hij kan in elk geval wel makkelijk zijn reet afvegen met die vier tentakels.

Zendaya, het meest over het paard getilde acterende modelletje van deze eeuw, heeft zowaar wat acteerlessen gevolgd en is wat minder houterig dan in de vorige delen. Prima!

Het is ook opmerkelijk hoe Tom Holland is gegroeid is zijn rol, temidden van al die andere helden en schurken staat hij zeker zijn mannetje. Tijdens zijn eerste optreden als Spider-Man vond ik hem maar niets, maar ondertussen is hij wel de beste die we hebben gehad.

De film bevat ook verwijzingen naar Marvel-series (Daredevil o.a.) die me niet interesseren. Ik vind dat een beetje teveel van het goede. De films komen al in zo'n enorme sneltreinvaart op je af, dat ik me niet ook nog hoef onder te dompelen in een serie. Sowieso krijg je dan teveel geforceerde diepgang in verhalen en dialogen, wat bij films gebaseerd op stripboekjes natuurlijk louter komisch is, want superhelden hebben nou eenmaal heel weinig diepgang.

In die zin is de allerbeste grap in de film een dialoog tussen Electro en Sandman:

"I fell into a pool with electric eels."

- "I fell into a hadron collider".

"You gotta be careful what you fall into".

Een hilarische meta-grap die onbewust onderstreept wat voor stupide eenheidsworst die strips eigenlijk zijn: booswichten zijn vaak niet in- en inslecht, maar bijna altijd door omstandigheden zo geworden. En het lijkt ook allemaal op elkaar.

Al met al prima vermaak, op het laatst vloog het wel wat uit de bocht en werd het me allemaal een beetje te ADHD. Desalniettemin een heerlijke trip down memory lane.

4 sterren

Goeie film waarin de identiteit van Spider-man niet langer een geheim is voor de wereld. Het verhaal gaat direct verder waar de vorige film ophield. Een onverwachte verrassing waarbij de eerdere Spider-man reeksen op een leuke manier hun intrede doen in deze film (alhoewel het ook wat gemakkelijk is). Een goeie balans tussen actie, humor en avontuur. De lange speelduur speelt voornamelijk tegen het einde parten.

Beste film in de reeks Spiderman met Tom Holland. Toch blijf de voorkeur voor Andrew Garfield en zeker voor Tobey Maguire. Toegegeven, de associatie Tom Holland met Spiderman voelt nu wel beter aan, maar dat zal ook wel liggen aan The Avengers waardoor je toch wat meer vertrouwd geraakt aan zijn naïeve, speelse karakter. De luchtigheid in zijn vertolking wordt een minder obstakel dan voorheen en om Andrew hier terug te zien maakt het ook al wat vager qua verhoudingen tussen elkaar want qua gevoel geeft hij ook een rare indruk als Spiderman.

Deze film heeft toch wat meer positieve punten dan de vorige twee delen. Om te beginnen heeft het verhaal een mooie insteek met de verschillende werelden die Dr. Strange creëert door onbezonnen beslissingen van Spiderman. Zo krijgen we een fascinerend weerzien van Green Goblin Doctor Octopus, Sandman, Lizard, Electro en natuurlijk ook de twee andere vertolkingen van Spiderman, nl. Andrew Garfield en Tobey Maguire. Daarnaast zijn er ook heel wat leuke effecten en knappe actiescènes gecombineerd met wat humor en sentiment. 7/10

Marvel begon ooit als uitgever van comics, Amerikaanse stripverhalen met meestal superhelden in de hoofdrol. De laatste jaren worden we overspoeld met een reeks films en worden er steeds meer fantastische figuren verzonnen. Met behulp van computers CGI lijken de mogelijkheden onbeperkt. Ik krijg steeds meer het gevoel naar een computer-game te kijken i.p.v. naar een speelfilm. Stripboeken scheppen ook een fantasiewereld en daarin is met behulp van je eigen fantasie van alles mogelijk. De laatste Marvel films doen geen enkel beroep op je fantasie of denkvermogen, geheel in de trend die de laatste jaren aan de gang is waarbij de jeugd de hele dag naar Tik-Tok zit te kijken, voorgekauwd vermaak.

Het is prima dat er dit soort films worden gemaakt, blijkbaar is er een groot publiek voor. Ik hoop alleen niet dat dit de nieuwe standaard wordt.

Wat niet voor de film spreekt, is dat de interviews met Holland, Zendaya en Batalon, een stuk leuker zijn dan wanneer je ze in Spider-Man samen ziet. Verder nogal wisselend niveau, in het begin vond ik er weinig aan, maar dat gevecht tussen Spider-Man en Doctor Strange is wel tof en ook de oudere Spider-Mans voegen zeker wat toe (vooral Maguire). Mooi einde ook, wat het klein houdt. Zeker dus niet het slechtste uit de Marvel-stal maar ook niet echt een topper.

Mijn kindertijd in een film gedraaid.

Hoe geweldig was het om Garfield, Maguire en Holland samen te zien. Alleen dat was al is de lange zit waard.

Dafoe glanst als Osborn en Molino voelt zo goed aan in deze film. Enkel Jamie Foxx vond ik niet zo overtuigend. Zijn story-arc was wat te oppervlakkig imo.

De film heeft prachtige shots, vette actie en een emotioneel geladen einde.

4,5* want ook dit is ware cinema.

Ik heb Far From Home maar overgeslagen, en volgens mij heb ik daar plottechnisch ook weinig aan gemist als voorloper voor dit deel. Deze vond ik wel weer prima. Het verhaal is allemaal niet uitgebreider of ingewikkelder dan nodig, ondanks dat het gaat over de multiverse. Ik vind Dr. Strange ook altijd wel een leuk personage en zijn speciale krachten leveren altijd spectaculaire beelden en scènes op.

Ik ben geen echte Spider-Man kenner, ik heb één film met Andrew Garfield gezien, die met Tobey Maguire niet. Voor mij betekende het dan vast ook minder dat ze allebei meededen dan voor de echte fans en kenners, maar alsnog waardeer ik het altijd wel als een film zelfbewust en meta is. Ik neem aan dat dat hele stuk over waar het spiderweb uitkomt bij Toby Maguire-Spider Man iets is wat onder de kenners een ding is wat nu komisch terugkwam, en dat vond ik alsnog allemaal wel vermakelijk. Ik vond dat eigenlijk leuker dan alle gevechten. De meeste van de schurken kende ik niet echt (meer), dus dat moest ik verder allemaal maar voor kennisgeving aannemen. Soms wat te lang, verder wel gewoon prima vermaak.

Kleine 4*

Alles in overdaad en overdrive, maar met zoveel plezier en inventiveit gemaakt dat de 2½ uur voorbij vlógen. Geweldige cameo's, niet alleen Maguire en Garfield maar ook de acteurs die er kennelijk veel plezier in hadden om hun schurkenrol nog eens te hernemen – een geweldige stunt dat ze al die mensen bij elkaar hebben gekregen. Kortom, heel veel kijkplezier als je hier in de juiste stemming aan begint (en geen probleem hebt met de overvloed aan CGI, die er wat mij betreft overigens weer voortreffelijk uitziet), maar ik heb wel het idee dat ik de film voor een echt weloverwogen oordeel nog wel een tweede of derde keer moet zien. Hetgeen ongetwijfeld gaat gebeuren.

Deze een jaar of wat geleden aangeschaft en inmiddels al weer een paar keer bekeken.

Het typische is dat ik telkens, een paar weken later nadat ik 'm weer heb gezien, mij er vrij weinig nog van kan herinneren, behalve dan dat door het knoeien met tijdlijnen er allerlei schurken uit vorige films én de twee eerdere Spider-man vertolkers opkomen dagen.

Is dit perse erg? Nee, want er valt genoeg te genieten, sowieso een film waar ik bij moet lachen, juichen en zelfs hier en daar een traantje weg pink, kan in mijn opinie geen slechte film opleveren.

Van de schurken steelt zonder twijfel Molina de show, hij is weer van ouds als Doctor Octopus. Dafoe is ook goed, maar het is iets wat teleurstellend dat hij alleen bij zijn introductie te zien is als The Green Goblin en de rest van de film alleen nog maar als Osborn. Foxx is nog net zo irritant als Electro als dat hij dat ook in zijn eigen film was en de andere twee, Sandman en The Lizard, komen er vrij bekaaid van af, zeker die laatste, Ifans wordt bij de begintitels niet eens genoemd tussen de andere schurkenvertolkers.

Wellicht dat deze twee er in de inmiddels ook uitgebrachte extra lange cut wat meer voorkomen, maar eerlijk gezegd heb ik er niet echt belangstelling voor om die ook nog eens te gaan bekijken, daar ik de normale versie eigenlijk al (veelte) lang genoeg vond.

Kortom: leuke blockbuster, met een aantal verassende optredens, die ik zeker in de toekomst nog vaker zal bekijken.

Een acht ofwel vier sterren.

Met een 8,2 op IMDB als trigger ben ik ondanks mijn MCU-vermoeidheid over mijn scepsis gestapt. Ik kan me goed voorstellen dat de liefhebbers laaiend enthousiast worden van alle fanservice in No Way Home. Met talloze referenties naar (voor mij grotendeels onbekende) andere verhaallijnen en personages is het voor mij vooral schakelen. Dat mag door de prettige balans tussen actie, humor en drama de pret echter niet drukken. De film kijkt namelijk even soepel weg als dat Spider-Man door de wolkenkrabbers webslingert.

3,5 * Spidey's Greatest Hits

Deze Superhelden film met de vriendelijke buurt Spiderman.

Komen de drie Spidermans samen om hun krachten te bundelen.

Om de wereld te redden, wanneer er een tijd scheur ontstaat en er Super villans doorheen komen.

Deze film blijft zo heerlijk sfeervolle zelfs met een klein kerst tintje in het laatste gedeelte van deze film.

Een film met uitstekende Cgi en prachtige special effecten.

Spectaculaire aktie en ook ontroering dat maakt deze film nog sterker.

En een fantastisch spelende cast.

En prachtige film muziek.

Blijft èèn van de beste Superhelden films van Marvel in het rijtje.