The Black Phone (2021)

Nou, zoveel missen jullie er niet aan hoor. Het is een dertien-in-een-dozijn-ontvoeringsfilm, waarbij de flauwe jumpscares en de voorspelbaarheid met name opvallen. Er is best wel doorheen te komen, maar goed is anders.

Tien jaar na Sinister, zijn Scott Derickson en Ethan Hawke terug met The Black phone. Ik ben een groot liefhebber van Sinister. Een horror film dat te weinig erkenning krijgt. De setting, plot, regie van Derriks', de beelden van de slides(dias), maakte het een angstaanjagende film die een einde wat toch wat teleurstellend was en daardoor voor mij niet absolute topper was maar nog steeds in de top 10 beste horrorfilms van de afgelopen tien jaar. In zijn nieuwe film, maken we kennis met Finney Shaw, een slimme, maar verlegen jongen van dertien, die bij zijn vader en stoere zusje woont. Op een dag wordt hij ontvoerd door een moordenaar (Ethan Hawke) die hem opsluit in een geluiddichte kelder. Om hulp schreeuwen heeft dus weinig zin, maar als een kapotte telefoon aan de muur ineens rinkelt, ontdekt Finney dat hij kan ontsnappen.

Laat ik beginnen met de acteurs. Finney en zijn zus(je) zijn geweldig samen. Ze hebben een band wat je weinig ziet vooral omdat zijn zus(je) zijn verlegen broertje beschermd en een vaak samen zijn met elkaar praten en helpen. De jaren 70 setting is uitstekend met veel film verwijzingen naar o.a. The Texas chainsaw massacre en Way of The dragon. Eerste akte is sterk, mooi opgebouwd, broer en zus tegen hun vader en de kinderen op school met het mysterie rond de gabber gespeeld door Ethan Hawke. Hij heeft een masker aan, maar met zijn stem en handelingen, speelt hij een angstaanjagende rol, die ik niet ga vergeten. Tweede acte is ontdekking waarom "The black phone" rinkelt en dat is waar Derrickson zo goed in was met sinister de gruwelijke dia films waar Hawkes personage naar keek.

Tot de derde acte is één en all suspense. Ik zat op het puntje van mijn bank te nagelbijten. Protagonist neemt uitstekende beslissingen en handelt over het algemeen snel.

The black phone een geweldige opvolger is van Sinister en met herkijk beter is door uitstekend scenario en acteerwerk. Vreemd dat Pathé de film steeds uitstelt. Van februari naar juni naar 31 december?

Goeie film maar wel wat speciaal.

Wel meer thriller vond ik, uiteraard zijn er nog betere thrillers dan deze maar dan is het wel een andere genre nog waarover ik spreek.

Ik heb me niet zitten vervelen bij deze film.

Int begin moest het wel wat opgang trekken.

Begrijp de hoge schore niet echt. Dit is toch geen spannende film? Er wordt nergens uitgeleg gegeven waarom De Graaier die kinderen nu ontvoerd, wat dat naughty boy idea nu is of waarom die zwarte telefoon daar überhaupt staat?

Niks wordt je duidelijker, geen twist, geen plotwendingen....niets.....niks bruut ook, je ziet niemand dood gaan..niets trakteert deze film je op.

Nog 2,5 voor de uitstekende jaren 70 sfeer en voor Ethan Hawke.

De film komt niet meer in Nederland vanwege gebeurtenissen in Limburg. Die 31 December is niet de realesedatum, maar gewoon om iets bij de film neer te zetten.

Vanaf 28 juli 2022 tóch in de Nederlandse bioscopen te zien!

Heb je een link naar de bron? Lijkt mij zeer onwaarschijnlijk. Eenmaal gecanceled, blijft ook gecanceled lijkt mij.

Mocht dit wel zo zijn zal het de slechte bioscoopmaand Juli, nog wat kleur geven.

Uit betrouwbare bron van Universal Pictures: ik heb nog met regelmaat contact met mijn oud collega's. Overigens staat het zowel op de site van Universal Pictures International Nederland aangegeven als op Filmdepot.

Te gek, bedankt voor de info.

Vreemde keuze. Eerst cancellen, en dan vervolgens toch uitbrengen. Denk dat ze zelf ook inzagen, dat het een stomme beslissing is geweest. Maar mij hoor je niet klagen.

Ook voor de bioscopen erg fijn. Want de films die in Juli uitkomen, word ik niet heel vrolijk van.

"The Black Phone" gaat hopelijk veel goed maken.

Daar gaat trouwens mijn excuus om naar België te gaan.

Maar was ie ook daadwerkelijk gecancelled of werd ie uitgesteld omdat de release te dicht op de gebeurtenis in Limburg zat? Ik kon er verder niks over vonden op internet, ook niet dat ie gecancelled was. Misschien dat Jotil daar meer van weet?

Universal Pictures Nederland en een aantal bioscopen wisten mij te vertellen dat hij gecancelled was.

En ook niet meer in Nederland zal uitkomen.

Waarom er nu toch voor gekozen is om de film te tonen, zal ik eerlijk gezegd niet weten.

Waarschijnlijk lezen ze hier mee en hebben ze mijn berichten gelezen.

Op de site van Pathé is hij vandaag van 31-12 naar 28-07 gegaan. Het lijkt erop dat we hem dan toch echt in NL kunnen gaan kijken.

Genoten van deze boeiende thriller!

Ik zag een tweet over de film staan. Besloot toch even te kijken wat de Pathé app zou zeggen, staat er ineens 28 juli. Ben ik blij dat ik de film niet gekeken heb vorige week op een andere manier. Mooi gebruik maken van Unlimited.

Aangenaam verrast door deze film.

Goede setting, sfeer, acteurs, slechterik...maar waar is het verhaal? Er was geen begin of eind uitgelegd en ik vond de politie maar een stelletje nietsnutten.De film had heel veel potentie, echt zonde..

Ik vond er ook niet veel aan, eerder matig.

Echt boeiend wordt het ook niet, het einde vond ik ook maar slappe kak .

Kleine 2 sterren

De laatste film van productiebedrijf Blumhouse is geen slechte film maar doet ook precies wat je kunt verwachten. Probleemgezin; moeder overleden, vader aan de alcohol, en de kinderen Finney en Gwen zijn op elkaar aangewezen. Mason Thames en Madeleine McGraw die de kinderen spelen zijn beide erg sterk en getalenteerd. Het stadje waar ze wonen wordt als een tijdje geplaagd door de seriemoordenaar met de bijnaam ‘The Grabber’ Wat volgt is pesten op school, het stoere vriendje of zusje (met paranormale krachten) wat in moet grijpen enz. Tja en dan komt...de kidnapping Nu is het begrijpelijk dat je de film publieksvriendelijk wil houden dus er zijn geen nare scenes met kinderen. Alhoewel het pak rammel van Gwen wel enigszins heftig was! Nu is het een horror dus voegen ze een bovennatuurlijke element toe Dit doen ze met een stel jump-scares. Waarvan de eerste best effectief was! Een ander goed aspect is het toch wel iconische masker van The Grabber (voor groot deel houd Ethan Hawke zich hier achter schuil) Dit masker is ontworpen door Horror special effects-legende Tom Savini! Het is denk ik een kwestie van tijd voordat er een vervolg komt! Het is inderdaad een erg fijne film, ook wel één van de betere Blumhouse, maar ik mis wel iets meer pit.

Verhaal is ok.
Maar de uitvoering laat imo te wensen over;
Acteren komt mij niet overtuigend over (vooral de kids; ze acteren niet slecht, maar ik kan gewoon de director directions horen geven, van "kijk nu verschrikt...loop nu naar het raam en kijk achter om" enz. .. net of elke scene de eerste take is en dat ze niet meer takes hebben gemaakt nadat ze meer vertrouwd met de scene waren en er qua acteren een speciale draai aan hebben kunnen geven oid).
De scenes met de geesten van de overleden kids vond ik eerder cringy dan creepy (is veel beter gedaan in b.v. The Pact (2012) ) en wat mij betreft was er veel te weinig (bijna geen eigelijk) bloed/geweld/gore of echt heftig shokkerende scenes die er in hakken waardoor ik me meer zorgen zou kunnen gaan maken om de protagonist.
Lijkt me als dat deze film een franse horrorproductie en op de franse manier grittier (a la Martyrs) had geweest, dat ik `m wel goed had kunnen vinden, want nogmaals; het verhaal vind ik op zich wel wat hebben.
Deed me ook n beetje denken aan stephen king films, die hebben ook altijd een imho beetje shoehorned in kinderdrama wat ik nooit natuurlijk vind aanvoelen ... (edit: Blijkt dat het gebaseerd is op kort verhaal van zoon king).
Ik vond Ethan ook niet creepy, ...eerder juist op de amerikaanse manier (Nog een reden dat ik denk dat ie beter had geweest als het een franse film had geweest of een frisse amerikaanse filmmaker die ook een hekel heeft aan amerikaanse filmclichees) clichee creepy (Ted Levine in silence of the lambs dee vond ik dat veel beter doen b.v.)
Ik vond wel de 70`s/80`s kleding beter kloppen dan in ander films/series zich in eind 70 begin 80 af spelen.
Vaak zien kleren er cooler in retrofilms/series uit dan het toen was; bij deze film zie je ook die truitjes met stomme printjes die in de broek gestopt zijn ipv over de broek hangen enz.

Niks duidelijk? Dan heb je de film niet begrepen. Ga ik niet uitleggen om de boel te spoilen.

En uitleg waarom die vent kinderen ontvoert? Heb je dat ook aan Dutroux gevraagd? Om uitleg. Of aan andere gestoorde gekken?

Vond dit allesbehalve een topper, integendeel, echt veel te minnetjes qua horror, als horrorfan blijf je ferm op je honger zitten, 't is meer een drama. Pluspuntje is de 70s sfeer. Een 4/10.

“That arm is mint!”

Een nieuwe ‘Blumhouse’ productie, moet eigenlijk meestal wel gezien worden omdat men in het verleden hele leuke films heeft uitgebracht maar, ook een partij meuk. Je weet dus eigenlijk nooit wat je nou precies kan verwachten en wat een film gaat doen, en ik ben er vrij snel uit om wel te zeggen dat dit één van de leukere ‘Blumhouse’ producties is geweest van de afgelopen jaren, toch laat de film hier en daar te veel steekjes vallen wat ervoor zorgde dat je in het oude patroon valt en de film op veel vlakken gewoon simpelweg minder boeiend is. Toch blijf je met vlagen vastplakken aan de film, is de sfeer goed duister wat echt héél veel helpt voor deze film alleen ik voelde het niet altijd.

En ik ben het dan toch echt wel wederom eens met medegebruiker ‘joolstein’ als het gaat om zijn mening. De film is leuk, althans het concept vond ik aardig goed het script had hier en daar wellicht wat beter gekund. De film laat veel goede dingen zien maar, de film mist pit, de film mist de harde hand om het een waardige horrorfilm te vinden, waardoor de film soms gewoon weg wegvalt in het saaie. Al kun je daar makkelijk door heen bijten, de film wordt gedragen door de kinderen die zowel levend als dood een leuke toevoeging hebben en de film eigenlijk wel snel voor bij raast.

Maar, heel veel credits gaan in mijn ogen uit naar de rol van ‘The Grabber’ die gespeeld wordt door ‘Ethan Hawke’. Deze personage is heerlijk duister, op veel gebieden weird maar, wel een echte toevoeging voor deze film. En ik denk dat het ook mede komt door het masker dat hij draagt, wat een bepaalde uitstraling met zich meebrengt waardoor je de kriebels krijgt. ‘The Grabber’ is een onwijs duister personage, die ook zo weg wordt gezet door meerdere single shots die van hem zijn gemaakt om een wellicht duistere sfeer te creëren. ‘The Grabber’ is een waar horrorbeeld als ik ernaar kijk, met meerdere persoonlijkheden is de personage heerlijk onvoorspelbaar gemaakt, al was het verhaal dan wel weer meer voorspelbaar, dus helaas kwam dat niet altijd even goed naar buiten. Neemt niet weg dat ‘Hawke’ die behoorlijk afgetraind was, een prachtige rol neerzet.

Helaas vond ik de film inhoudelijk gewoon soms toch wat te zwak. De film en vooral zijn verhaal wil te vaak inkakken, waardoor de horrorfilm meer neigt naar een drama. Dit meer omdat er na de ontvoering vrijwel niks bijzonders gebeurt, buiten het feit van het praten met de geestenkindjes die soms echt nog een bepaalde horrorsetting kunnen neerzetten en uiteraard de ontsnappingspogingen die gedaan worden door ‘Finney’ wat dan wel weer voor de nodige zweetmomenten weet te zorgen, het is alleen te weinig soms. En daardoor kreeg je dat de film in zijn laatste twintig minuten hard aan de bak was om het verhaal er nog wat uit te persen, waardoor het soms allemaal net iets te makkelijk gaat dan gewenst. Toch weet het begin van de film mij als kijker te imponeren, waar je als kijker toch met veel vraagtekens zit en in afwachting tot er wat gaat gebeuren, en ook de ontvoeringscene is goed gedaan.

Want, wat wil je als kijker? Wat mag je überhaupt vragen van een film als dit met een zeer gevoelig onderwerp in de huidige samenleving, je zag het dit jaar nog in ons eigen land gebeuren wat echt werkelijk waar verschrikkelijk is. Dus wat mag je vragen van een film met dit onderwerp, ik denk dat ‘Derrickson’ daar best zorgvuldig mee om is gegaan. Want als kijker word je nooit blootgesteld aan nare situaties met de kinderen, toch vond ik de strafscene van ‘Gwen’ al best hard om te zien, en dat waren ook momenten die deze film wist te maken, want ondanks dat het geen horror is had deze scene héél veel kracht.

Al had ik wellicht vaker gehoopt op meer speelse scenes. ‘Derrickson’ kiest er voor het allemaal wat save te spelen, en zo de vermoorde kinderen weinig in beeld te laten komen. Ik had daar graag wat meer van willen zien, bijvoorbeeld ook het ‘Sinister’ moment wanneer ’Gwen’ naar het huis fietst waar ‘Finney’ is opgesloten en opeens de vermoorde kids op de straat ziet staan en hiervan schrikt. Dat had ik vaker willen zien.

Neemt overigens niet weg dat ik me best vermaakt heb met deze film. Duistere rol, goed verhaal die makkelijk te volgen is (en soms wat voorspelbaar) en een vrij goede tijd. ‘Derrickson’ had wat meer van zijn klasse mogen laten zien, wat soms iets wegvalt, al mag het de pret niet bederven. De film is gewoon duister genoeg, sfeervol en bij vlagen spannend, en meer kon ik ook niet vragen op de vrijdagmiddag.

Toen ik de filmposter zag van "The Black Phone", dacht ik even dat dit een nieuwe "The Purge" film was, maar gelukkig was dat niet het geval. Horrorliefhebber Scott Derrickson is de regisseur en hij is o.a. bekend van de horrorfilms "The Exorcism of Emily Rose (2005)" en "Sinister (2012)". In die laatste film speelde acteur Ethan Hawke een hoofdrol en dat we hem nu weer in deze horrorfilm (hoewel ik het meer een Thriller film vond) terugzien is geen toeval. Leuk om te weten is dat de "The Black Phone" een verfilming is van een kort verhaal van de Amerikaanse schrijver Joe Hill, die de zoon is van Stephen King. En hij was de schrijver van het horrorboek "It" (welke o.a. verfilmd is geworden in de vorm van "It (1990)") en daar heeft deze film bepaalde overeenkomsten mee.

Finney Shaw (Mason Thames), een slimme maar verlegen jongen van dertien, wordt ontvoerd door een sadistische moordenaar met de naam "The Grabber" (Ethan Hawke) die hem opsluit in een geluidsdichte kelder. Om hulp schreeuwen heeft dus weinig zin, maar als een kapotte telefoon aan de muur ineens rinkelt, ontdekt Finney dat hij de stemmen van eerdere slachtoffers van de moordenaar kan horen. Zij zijn vastbesloten om ervoor te zorgen dat wat hen is overkomen Finney bespaard blijft.

"The Black Phone" lijkt op het eerste gezicht op het zoveelste spookverhaaltje dat we al tig keren hebben gezien en toch heeft het heel wat onverwachte wendingen wat alles des te fascinerend maakt. De film wordt omschreven als een bovennatuurlijke horrorfilm, maar in mijn beleving is dit voornamelijk een thriller met bovennatuurlijke elementen. Al helemaal omdat het, los van de visioenen van overleden kinderen en voorspellende dromen, best realistisch is geschreven en vormgegeven. Niet alleen toont deze film de gruwelijke en uitzichtloze momenten van kinderontvoering, maar het tackelt ook traumatische thema’s als zware pesterijen en kindermishandeling. Hoewel dit verhaal zeker een ijzingwekkende vertoning is, had de film toch wel wat meer achtergrondinvulling mogen hebben voor een nog sterker plot.

De slechterik van dienst in "The Black Phone" is bekend met de weinig verhullende naam "The Grabber", een psychopaat die kinderen ontvoerd, een beetje zelfs zoals het "It" karakter Pennywise en die op zich een stadslegende begint te worden. Hij bestuurt een zwart busje gevuld met zwarte ballonnen (i.p.v. rode zoals in "It") en hij noemt zichzelf een parttime goochelaar en verleidt jonge jongens om met hem te kletsen op de stoep met het aanbod van een goocheltruc (ook al iets wat Pennywise deed), voordat hij ze knock-out slaat met een soort spuitbus en meeneemt naar zijn huis.

Het verhaal speelt zich af in een rustige buitenwijk van Denver aan het eind van de jaren 70 en de film pikt het verhaal op wanneer "The Grabber" al enige tijd actief is. Overal in deze buitenwijk van Denver hangen posters van vermiste kinderen en iedereen kent hun namen. "The Grabber" heeft duistere plannen met de jongeren, maar deze film zet de klemtoon op het paranormale en dat maakt van dit alles wel een zenuwslopend verhaal met een Ethan Hawke die we zelden zien zonder zijn masker. En dat was misschien wel jammer omdat hij eigenlijk geen masker nodig had om eng te zijn.

Het masker lijkt overigens op een grijze mimespeler met een hele sterke kin en duivelshoorntjes. Het masker voegt ook een extra laag toe aan de onstabiele mentaliteit van "The Grabber". Het mondstuk kan namelijk telkens vervangen worden, namelijk een lachend gezicht als hij de kinderen wil opjagen, een verdrietig gezicht als hij boos is en een mondloos gezicht die griezelig genoeg niet veel weggeeft van wat "The Grabber" op dat moment denkt. Het masker zag er fraai uit en geeft een onwennige sfeer rondom Ethan Hawke’s personage.

"The Grabber" en Finney zijn overigens niet de enige hoofdrolspelers, want Finney heeft ook nog een jongere zus genaamd Gwen (Madeleine McGraw). Zij beschikt over een speciaal soort helderziende vermogens, die een belangrijke factor lijkt te gaan spelen in het vinden van Finney. Dit was een erfenis van de overleden moeder van de kinderen, wiens voorspellende dromen haar tot een tragisch einde hebben geleid. Als gevolg hiervan is de vader van Finney en Gwen, te weten Terrence (gespeeld door Jeremy Davies, die ik in deze film enigszins vond lijken op Charles Manson) een gewelddadige dronkaard geworden die zijn kinderen ook slaat (zo zien we een heftige scène waarin Gwen een pak slaag krijgt van haar vader met zijn riem). Maar deze kleine verhaallijn, wordt hier niet verder uitgewerkt.

Ondanks dat Ethan Hawke nauwelijks herkenbaar is, speelde hij de rol van "The Grabber" wel sterk en zag hij er er ook regelmatig imponerend uit met zijn masker en vooral als hij op een gegeven moment met dat masker en met ontbloot bovenlichaam in een stoel zit. We leren van "The Grabber" dat hij een broer heeft, te weten Max (James Ransone), en dat hij van spelletjes houdt. Maar verder ontbreekt deze onstabiele maniak aan gelaagdheid of identiteit. Ethan Hawke is zeker niet de ster in deze film, want al die eer komt toe aan de uitstekend spelende en getalenteerde kindacteurs Mason Thames en Madeleine McGraw als broer en zus wiens leven opgeschud wordt door toedoen van "The Grabber".

Sowieso is een sterk element van deze film de hechte broer / zus relatie tussen Finney en Gwen. Finney is een introverte jongen die conflict het liefst vermijdt, terwijl Gwen een extroverte vuurvonk is die geen hand voor haar mond neemt. Dit contrast is vermakelijk om te volgen en al helemaal omdat dit hun band totaal niet in de weg zit, maar juist sterker maakt. Ze vullen elkaar aan, komen voor elkaar op, en dat was mooi om te zien. Beiden dragen zeker bij aan de aantrekkingskracht van deze film.

Ook zien we nog verschillende andere kinderen in verdienstelijk rollen, waarvan we een aantal naderhand als vermoorde geestkinderen (o.a. een vriend van Finney) terugzien in de kelder waar ze Finney helpen en dan horen we ook hun stemmen door de telefoon. En verder hebben E. Roger Mitchell en Troy Rudeseal nog verdienstelijke rollen als de politiedetective Wright en Miller.

Al met al is "The Black Phone" een perfecte nachtmerrie. De film is niet alleen eng maar het brengt ons ook naar plaatsen wat we niet verwachten. Dit alles geregisseerd door een bekwame regisseur met een geweldige aandacht voor details die resoneren met het macabere. De kindacteurs tillen deze film naar een hoog niveau en het emotionele, sterke en verdiende einde mocht er zeker wezen.

Zelfs na alle negatieve reviews en reacties was ik nog overtuigd dat ik dit wel een goeie film zou vinden, want alle ingrediënten waren daar en de IMDB score was nog behoorlijk hoog dus ik zat al helemaal klaar om hier positief over te zijn.
Dat was ik ook! Over de eerste 20 minuten. Tot het moment dat de jongen ontvoerd wordt dacht ik dat het een hele spannende film ging worden. Goed opgebouwde karakters, sfeervolle beelden, de belofte van een hele creepy killer.
Alles stortte in elkaar vanaf t moment dat de film echt begon, geen spanning, slecht acteerwerk van de hoofdrolspeler (Finney)...echt een stuk hout heeft nog meer expressie. En ik vond het karakter van Ethan alles behalve dreigend...hij was er gewoon maar een beetje. Leuke gimmick hoor die diverse maskers, maar dat maakt iemand niet eng.
Heb me oprecht verveeld tijdens deze film. Het zag er allemaal gelikt uit en die (inmiddels uitgemolken) jaren 70 vibes waren leuk maar uiteindelijk heb je daar allemaal niks aan als het plot gewoon kut is.

Slaap kindje slaap, wat een bijzonder saaie film, dit is iets dat ik graag zag toen ik 15 jaar was, vond dit eerder een tienerfilm, waar zat de horror hier? De grootste horror vond ik deze film uitkijken wat mij gelukt is en dat is al een hele prestatie, nog één ding, in welke goedkope supermarkt hadden ze die pruiken gekocht???

Ik vond het best wel vermakelijk deze film. Ik heb me er totaal niet bij verveeld. Ik heb genoeg slechtere films gezien de laatste tijd. En dat we zo weinig info krijgen wat betreft het hoe en waarom de Grabber dat allemaal doet, stoorde me nou ook niet bepaald. Het is gewoon een mysterieus gebeuren dat met de dromen van Finney's zusje Gwen in verband staat. En dat sommige dit een slechte film vinden? Ach, dat blijf je toch houden he. Niet iedereen heeft dezelfde smaak, maar ik heb me prima vermaakt met The Black Phone.

Voor een Blumhouse is deze film goed. Maar je merkt wel dat het een kort verhaal is waar deze film op gebaseerd is. Er zit een leuke gimmick in met een paranormaal tintje. Maar het is echt een simpel verhaaltje en de karakters zijn van bordkarton.

Jeremy Davies als boze alcoholistische vader en Hawke als slechterik? Nee dat zijn geen goede keuzes. Ze komen er nauwelijks mee weg en wel vaker zie je dat deze film te braaf is. Te Amerikaans. Het is als neuken met condoom. Best wel lekker allemaal maar het voelt niet echt. Het had veel rauwer en naarder gemoeten.

Misschien moeten we maar een Franse remake krijgen van deze film dan gaan we naar de 4/5 sterren. Voor nu hou ik hem op 3.5. leuke film kijkt goed weg maar mist net dat toplaagje durf.

Het is 1978 en North Denver is in dep en roer door de verdwijningen van een aantal kinderen. De zachtaardige Finney [Mason Thames] is het volgende slachtoffer van The Grabber [Ethan Hawke]. Terwijl zijn zusje Gwendolyne [Madeleine McGraw] probeert haar van haar moeder geërfde visioenen gebruik te maken om haar broer te vinden, weet Finney vanuit de plek waar hij vastzit contact te leggen met de buitenwereld via een defecte, zwarte telefoon. De stemmen met wie hij contact heeft proberen hem te helpen een uitweg te vinden, maar daarvoor moet Finney zijn ontvoerder te slim af zijn. Gebaseerd op een kort verhaal van Joe Hill, dat zo uit de koker had kunnen komen van zijn vader Stephen King. Derrickson omzeilt de clichés van het seriemoordenaargenre en creëert een boeiende karakterstudie van een met zichzelf worstelende tiener zonder de spanning uit het oog te verliezen.