The Black Phone (2021)

(Op mijn vorige account kon ik ineens niet meer inloggen. Mogelijk vanwege mijn berichten, en kritiek over de omgang van deze film in Nederland. Maar hier ben ik weer!)

Het begin komt langzaam opgaan. En toont meteen twee hele maatschappelijke problemen. Dit wordt erg goed en geloofwaardig geacteerd.

Ook de mishandeling van Gwen vond ik best heftig.

Dan wordt Finney ontvoerd door "The Grabber".

Ik vind hem meer onvoorspelbaar dan heel eng. Alhoewel, dit misschien nog enger is. Ook de maskers zijn goed gelukt. Finney raakt hij in contact met de telefoon en de vorige slachtoffers van The Grabber.

Dit is best spannend, en gaat behoorlijk veel dreiging uit.

Ook Gwen haar visioenen zijn best eng.

Het einde is wel behoorlijk voorspelbaar, dit was jammer.

Dan de cast, waar ik behoorlijk positief over ben.

Ethan Hawke als "The Grabber" vond ik opzich vrij goed. Alleen de dreiging komt toch van de telefoon. En niet perse van "The Grabber".Komt ook door vrij weinig screentime van hem. Misschien was dat het doel ook.

Maar natuurlijk is hij wel behoorlijk eng, en tot alles in staat. Dus Ethan Hawke deed het prima.

En dan de kinderen. Wat speelde die geweldig zeg!

De band tussen Madeleine en Mason voelde ontzettend echt. En ook behoorlijk emotioneel.

Vooral Mason vond ik echt geweldig, ze speelde het heel overtuigend en mooi. Een van de beste kinderen die geacteerd hebben in een film.

Al met al een goede thriller maatschappelijke film. Wel wat aan de korte kant.

Waar Madeleine en Mason de film dragen, en het verhaal spannend en emotioneel is. En toch behoorlijk buikpijn krijg van "The Grabber" en ze vele gezichten en maskers.

De film mist iets waardoor je het anders wel een voldoende zou kunnen geven. Het is simpel uitgewerkt, niet echt spannend, weinig uitleg met achtergronden enz. Viel dus wat tegen.

Uitstekende thriller het kan dus wel.. ik dacht al wanneer nou eens een fatsoenlijke thriller zonder humor en op momenten erg spannend en zonder dat opgedrongen woke shit een dikke zeven dus 3.5 *

Aanrader.

Ik sluit me hierbij aan, setting was prima, op zich aardig begonnen....maar daarna verdwaald de film en ik kon mijn aanfdacht er moeizaam bij houden. Helaas.

2,5*

Het verhaal is warrig met weinig structuur. De spanning is minimaal. Zodra de film wat op gang komt blijken de maskers geen bijdrage te leveren. Ethan Hawke speelde zijn rol beneden niveau, terwijl de ik de beide kinderen behoorlijk acteerden. Madeleine McGraw, die de rol van de grof gebekte zusje Gwendolyne speelde vond ik top. De jaren 70 sfeer is prima verfilmd. Een matige film

Spannende, goed gemaakte en fraai vormgegeven bovennatuurlijke thriller die zich afspeelt in de jaren '70. Ethan Hawke is behoorlijk creepy als gestoorde kidnapper die het aan de stok krijgt met zijn meest recente slachtoffer (Mason Thames). Bepaalde verhaalelementen zijn een beetje vergezocht en/ of te dik aangezet, maar overwegend werkt de film naar behoren, met een mooi gerealiseerd tijdsbeeld en een aantal effectieve schrikmomenten.

The Black Phone

Ja deze thriller kon ik wel waarderen. Sterke cast, de jeugd acteerde in ook gewoon top. De spanning zat er af en toe goed in, gaat hij luisteren naar de overleden jongens of gaat hij zijn eigen plan er op na houden. The grapper vond ik, net als Cinefiel_1 ook meer onvoorspelbaar dan eng en dat maakt hem misschien wel enger. Leuk om de band tussen broer en zus te zien. Zo zie je het vrij zelden in het echt, des te mooier om het zo te zien in een film. Mede dankzij haar dromen konden ze ook de locatie van de overleden jongens opsporen.

Het einde is misschien wat ver gezocht, maar dat jochie deed het toch maar even met de hulp van de overleden jongens en zijn linkerarm .

3,5 sterren.

Prima vermaakt met deze film

Lekkere grimmige thriller met paranormaal tintje. Hawke als psychopaat, ook weer eens wat anders. Kwa sfeertje kreeg ik soms een " Stranger Things" gevoel . Misschien ook wel door de jaren 80 periode waarin de film zich afdpeelt. En de personages. Prima thriller. 3.5*/4*

Echt wel origineel te noemen, uitstekend acteerwerk van de kind acteurs en Hawke deed het goed, met wel te weinig screen time. Ook net wat te kort deze film. Maar het mist iets, het mistte voor mij spanning. Ik zie mensen praten over spanning hier en dat is juist iets waar ik niet veel van zag en dat komt door......

Omdat Finney al vrij gauw met de dode kinderen praat en allemaal tips en advies krijgt is de spanning er al vrij snel van af. Het is wel tof bedacht, maar wij als kijker moeten maar gewoon meteen accepteren dat Finney met de doden praat, en Finney heeft geen enkele keer zoiets van "wtf, hoe kan ik met de doden praten?", dat ie na het zien van een geest van een kind niet zo geschokkeerd meer zou zijn over praten met de doden.....OK, maar je zou wel een reactie verwachten het moment dat je met kids praat die dood zijn.

Verder krijgen we hier geen uitleg over, net als de dromen van het meisje. Het is duidelijk dat het absoluut nogal paranormaal is

Verder wel mee vermaakt.

En dat jochie, ik dacht dat hij de zoon was van een bepaalde acteur. Ik kom niet op zijn naam, maar qua gezicht lijkt hij er echt op. Iemand enig idee wie ik bedoel?

"The Black Phone" is een kort verhaal van Joe Hill (zoon van Stephen King) dat is omgezet in een film die mijn vriendin en ik vorige week hebben gezien. De verhaallijn volgt een seriemoordenaar in Denver, Colorado in 1978, die zich richt op kinderen van de plaatselijke scholen als zijn slachtoffers. Een broer en zus die bij hun vader wonen, blijven kinderen om zich heen missen totdat de broer het volgende slachtoffer wordt. Kan de politie de broer vinden voordat het te laat is?

Deze film is geregisseerd door Scott Derrickson (The Exorcism of Emily Rose) en heeft hoofdrollen voor Mason Thomas (For All Mankind), Ethan Hawke (Training Day), Madeleine McGraw (American Sniper) en Jeremy Davies (Saving Private Ryan).

De verhaallijn hiervoor is uitstekend met fantastische personages, goed gecreëerde omstandigheden en genoeg unieke elementen om je van begin tot eind te boeien. De maskers hierin zijn geweldig (gemaakt door legende Tom Savini) en weerspiegelen de dader zijn gevoelsleven op dat moment, Ethan Hawke is een fantastische schurk. Het tijdperk en de band tussen broer en zus werden goed weergegeven. De doden met hun stemgeluiden hierin zijn ook goed gedaan. De speciale effecten waren indrukwekkend. Er zit een riemscène in die intens maar moeilijk te zien is. Mijn enige klacht is dat ze historische gebeurtenissen en wat er gebeurde een stap verder hadden kunnen nemen met iets meer voorafgaande moordscènes.

Al met al is dit een waardevolle toevoeging aan het horrorgenre dat ik als een absolute must see zou beschouwen.

Een ruime 7+.

ps: De kijker(s) die verwacht(en) dat het bloed bij het scherm opvliegt, adviseer ik toch een andere horrorfilm op te zoeken.

Helaas voor haar/hem/hen is dat hier niet het geval.

Afgekeken, maar wij hadden met bijna afgezet.

Totaal geen spanning, warrig verhaal en eentonig.

Terwijl ik toch een fervent horror kijker ben!

Wat een teleurstelling, na het lezen van die positieve reviews!

Goeie release dit!

Gisteravond gekeken. Erg leuke setting rond de jaren 70.

Was niet eng, maar keek zeker wel lekker weg! geen spijt van dat ik hem gezien heb.

Krijgt van mij toch 3,5 sterren!

"Help! The Grabber!"

Deze Black Phone weet de aandacht constant vast te houden. Er is een voortdurende dreigende sfeer in de film en er gebeurt genoeg. Ook zijn er wat mystery elementen, maar die zijn niet zo over-the-top, als in bijvoorbeeld Stranger Things. De film schuwt geweld niet: er zitten aardig gewelddadige vechtscenes in. Ik vond het verhaal verder goed in elkaar zitten van begin tot eind. Het wordt nergens te pretentieus. Acteerwerk is ook dik in orde.

De sfeer in The Black Phone doet een beetje denken aan een Stephen King. Bij nader 'onderzoek' vond ik dan ook dat The Black Phone gebaseerd is op een novelle van Stephen King's zoon Joe Hill (zoals ook al opgemerkt door knusse stoel zie ik nu) De ontvoering met ballonnen leek mij een verwijzing naar Stephen Kings IT . Voor mij een van de beste horror/thriller releases van dit jaar tot nu toe.

Gaat dit zien op het grote doek!

4*

Prima acteerwerk van de jonge cast, goed opgebouwd verhaal, constant dreigende sfeer, een paar gewelddadige scènes, voldoende mysterie en een paar effectieve horrorelementen zorgen voor een geslaagde goede horrorfilm die mits wat meer spanning een toppertje had kunnen zijn. Het verhaal is gebaseerd op een novelle van Joe Hill, de zoon van Stephen King. De verschillende maskers ( gemaakt door Tom Savini ) weergeven telkens het gevoel van de The Grabber vertolkt door Ethan Hawke. Verwacht geen pure horror, maar een goed opgebouwd origineel verhaal met wat thriller en horrorelementen. 8/10

Ergens had ik verwacht dat dit een vernieuwende film zou zijn, maar de clichés worden aan elkaar gerijgd als parels aan een ketting. Werkelijk nergens blinkt deze film in uit. Maar als doorsnee, standaard werkje nog net vermakelijk genoeg om één kijkbeurt aan te spenderen.

Corcicus Kun je me dan een film opnoemen die dat zelfde gegeven heeft met deze uitwerking waar bijzondere krachten een belangrijke rol spelen ? Volgens mij is de film toch zeker origineel te noemen wat verhaal betreft en op dat gebied al niet de clichés bezit zoals vele andere films. Dat er in de uitwerking clichés zijn, tja in welke films niet als er zoveel films zijn gemaakt. Trouwens vernieuwend wil niet zeggen dat het goed is, niet dat je dat beweert, maar het lijkt tegenwoordig zo dat als je met iets vernieuwend komt en het is toch slecht dat het gewoon een acceptabele film wordt voor een bepaald publiek. Ik ga wel akkoord dat de film de kans laat liggen om een toppertje te zijn want echte uitmuntende scènes ontbreken.

jacobine_rodijk ok, lang geleden dus, film ook gezien maar had toch een andere benadering dan in deze film waar de kidnapper kinderen ontvoerd en vermoord en dan te maken krijgt met een uitzonderlijk kind.

"Hang up the phone!"

Deze film brengt Scott Derrickson en Ethan Hawke weer bij elkaar na 'Sinister' en het pakt zeker niet slecht uit.

Eind jaren '70 wordt een Amerikaans stadje geteisterd door een kinderontvoerder genaamd The Grabber. Links en rechts verdwijnen er om de haverklap kinderen. Wanneer Finney aan de beurt is, komt hij terecht in een geluiddichte kelder met een niet aangesloten huistelefoon die om de zoveel tijd begint te rinkelen...

De spanning wordt geleidelijk opgebouwd en met The Grabber heb je een angstaanjagende bad guy te pakken. Dit komt voornamelijk door de creepy maskers die zijn gemaakt door legende Tom Savini in combinatie met het geweldige spel van Hawke. Op een bepaalde manier kreeg ik bij zijn lugubere personage wat 'It' vibes.

Er worden wat bovennatuurlijke elementen geïntroduceerd die een extra laag geven aan het geheel. Ondanks dat het niet uitgebreid wordt uitgelegd, vond ik het wel wat hebben. Daarbij zorgt het voor een aantal leuke jump scares. Hier en daar mocht het iets rauwer van mij, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Overigens is Madeleine McGraw geniaal als het mondige zusje.

Al met al is 'The Black Phone' een erg vermakelijke thriller te noemen, hoewel ik wel een bepaald scherp randje mis.

3,5 Sterren.

Ik hoor niemand over dat The Grabber niet opmerkt dat de tralies uit het raamkozijn zijn getrokken. Dat hij niet opmerkt dat er een gat is gegraven in de kelder.
Dan ontsnapt Finn en komt op straat terecht. The Grabber heeft snel zijn bus gepakt. Hoe snel doet hij dat? Finn had zich toch gemakkelijk kunnen verschuilen bij een van de huizen in de straat ... maar toch weer gepakt.
Aan het einde de hond die verder nauwelijks van betekenis is. En Finn vermoordt The Grabber; dat ging net even te gemakkelijk. Dingetjes waar ik mij aan irriteerde.
The Grabber was een ziekelijke psycho maar nergens was hij echt eng.
Voor de rest geen spijt dat ik hem zag. Mooi gefilmd, goede eighties sfeer, goed acteerwerk, drie aardige schrikmomenten. 3*

Paar dagen geleden gezien en dit was best sterk, ook al heb je na een tijdje wel door wat de bedoeling van de film is. Maar ik heb me er prima mee vermaakt, mede ook door de wat ongemakkelijke sfeer en een aantal zeer sterk getimede schrikmomenten. Het is zeker geen horror, maar wel meer dan slechts een thriller. De mix beviel me goed en het paranormale sausje werkt ook. Je krijgt alleen geen uitleg over hoe dit kan, je moet het als kijker maar gewoon accepteren dat zoiets bestaat. Als je dat niet kan erger je je, als je dat wel kan heb je een sfeervol filmpje voor je neus waarbij ik het jaren 70 tintje weer goed kon hebben.

Het enige wat me wel wat stoorde is dat Finney wel probleemloos zijn gang kon gaan in de cel. Hij haalt de tralies eruit, hij graaft de ruimte bij de wc open, hij beukt zich door een muur heen en onze psychopaat heeft niks door? Ook had hij wel iets slimmer kunnen ontsnappen door weg te rennen en dan op de stoep te blijven hollen. Maar goed, het was verder niet storend, maar iets beter schrijfwerk had de film een halfje meer bij me opgeleverd. Prima acteerwerk ook van een groep kinderen waarbij broer en zus een leuke chemie hadden maar zeker ook met een creapy Ethan Hawke.

3,5*

Eigenlijk wel eens met de twee voorgaande MM users die terechte kritiekpuntjes hebben, daarom toch een kleine verlaging van 8 naar 7,5/10. Het stoorde niet, maar wel een beetje jammer.

Begint redelijk sterk, maar ontpopt zich daarna helaas al snel tot de zoveelste standaard Hollywood-horror.
The Black Phone lijkt vooral gemaakt om aan te haken bij het 80s retro-succes van series zoals Stranger Things, waar het vooral het tijdsbeeld mee gemeen heeft (eind jaren 70/begin jaren 80).

Zoals sommige mensen hier al opmerkten is de invloed van films zoals Stir of Echoes (1999) en The Sixth Sense (1999) voelbaar, m.n. in de paranormale begaafdheid van één van de protagonisten, en het onverwachts opduiken van een aantal spooky geesten (al blijken ze slechts te willen helpen).

En Joe Hill mag dan de zoon zijn van Stephen King - naar mijn mening is dat niet bepaald een aanbeveling, daar King's literaire kwaliteiten enorm worden overschat. Met Carrie (1974) en The Shining (1977) leverde hij weliswaar horrorklassiekers af, maar daarna heeft hij vrijwel niets meer geproduceerd (afgezien van een enkele roman en een handjevol effectieve korte verhalen) dat die kwaliteit zelfs maar benaderde, laat staan evenaarde.

The Black Phone is een film zoals een suikerspin: je wil er je tanden inzetten, alleen om er achter te komen dat er niets substantieels is om in te bijten. En waar grimmig realisme wordt beloofd, springt het glazuur van je tanden bij de mierzoete Hollywood genre-fare.

Als dit soort fluff voor grensverleggende horror moet doorgaan, dan heeft die term behoorlijk aan betekenis ingeboet. Teleurstellend, zeker voor een film die meermaals naar horrorklassiekers zoals The Tingler (1959) en The Texas Chain Saw Massacre (1974) verwijst. Ik voorspel dat The Black Phone deze canonieke status onthouden zal blijven, met name omdat het regisseur Scott Derrickson aan de cojones ontbreekt om het potentieel van de premisse werkelijk in te lossen. Kort gezegd: The Black Phone wordt nooit écht eng, duister of angstaanjagend. Voor een film die dit wel pretendeert is dit onvergeeflijk.

Enig lichtpuntje in de film: Madeleine McGraw, die als het heerlijk sassy zusje Gwen elke scène steelt waarin ze voorkomt.

Stijlvolle thriller-horror met prima vertolkingen. Spanning en mysterie zijn voldoende aanwezig, al wordt wat later in de film af en toe wel erg vrij omgegaan met het bovennatuurlijke aspect. Maar het blijft wel interessant om te zien wat Finney kan en probeert met de beperkte middelen en info die hij tot zijn beschikking heeft en krijgt.

Ik moest alleen wel even moeite doen om over een paar ontzettende gaten heen te springen.
Zo waren ook in 1978 de opsporingstechnieken vast niet zo slecht dat een opvallende man in een opvallende bus met opvallende zwarte ballonnen probleemloos en met regelmaat op klaarlichte dag, kinderen zijn bus in kan gooien zonder dat iemand ook maar iets ziet of weet.
En wat me misschien nog wel meer stoorde: Als je dan eenmaal boven bent, en de moordlustige psychopaat slaapt, dan laat je hem rustig zo zitten en ga je aan het slot morrelen? Kom op zeg. Je kan hem vast binden, neersteken, met iets zwaars op zijn hoofd meppen, noem het maar op. En dat voor zo'n slimme jongen.

Dergelijke, ik mag wel zeggen, blunders, zitten een hogere score voor mij in de weg.

Derrickson op niveau.

Film die behoorlijk wat lawaai heeft gemaakt binnen de horrorwereld, terwijl de film zelf inhoudelijk eigenlijk helemaal niet zo bijzonder is. Wel moet ik zeggen dat dit onder de films van tegenwoordig die als horrorfilm gezien kunnen worden absoluut als één van de betere eruit komt. Veel concurrentie heeft het niet, maar toch is het knap.

Derrickson is ondertussen wel bekwaam binnen zijn vak en daardoor kan hij gemakkelijk films als deze tot een goed einde brengen. Het verhaal is wat moeilijk omdat de film erg moet steunen op bepaalde rollen. Uiteraard valt daar ook die van Hawke onder, die ik alleen niet echt helemaal geweldig vond. Aan de ene kant erg innemend en interessant, maar aan de andere kant iets te melig om bedreigend en/of intimiderend te zijn.

Visueel ook bovengemiddeld. Zeker het begin maakt indruk aangezien Derrickson geen problemen heeft om een degelijke atmosfeer neer te zetten. Goede locaties, aardige filters. De film ziet er oprecht goed en netjes verzorgd uit. Het verhaal is gebaseerd op bronmateriaal maar maakt niettemin een wat rommelige indruk, aangezien de fantasierijkere elementen nooit geweldig worden verklaard. Toch blijft het goed wegkijken en interesseren.

Spanning ontbreekt ook wat, maar The Black Phone blijft ten alle tijden intrigeren en bevestigd eigenlijk alleen maar dat Derrickson wel op de juiste plek zit binnen de regiewereld. Ik zie hem graag nog meer horror maken, ook al vond ik een superheldenfilm stiekem zijn beste toevoeging. Deze film is niet het beste werk dat hij heeft afgeleverd, maar vormt een mooie toevoeging aan een oplopende carrière van solide films.

Sorry, maar volgens mij zegt dat meer over het algehele gebrek aan kwaliteit van hedendaagse horror, dan over de specifieke kwaliteiten van deze film. Maar goed, misschien word ik een oude knorrepot, die vind dat vroeger alles beter was

We hebben alles zo langzamerhand wel gezien, hedendaagse films zijn niet tot nauwelijks nog 'origineel'. Er is geen gebrek aan de kwaliteit van hedendaagse horror maar, na vijftig films over een geest op een zolder kun je de scripts wel dromen, en zo is dat wel bijna bij elk onderwerp.