Madeleine Collins (2021)

Psychologische thriller over een succesrijke vrouw, die op slinkse wijze een dubbelleven leidt. Een film met een bizar verhaal, afgesloten met een onbevredigend einde. De film weet enerzijds op een aantal momenten spanning te creëren, maar roept anderzijds meer vragen op dan ie beantwoordt. Wel knap hoe de Belgische diva Virginie Efira (Benedetta) haar dubbele persoonlijkheid vlekkeloos gestalte geeft.

Ik deel de mening hierboven.

Mooie vrouw ook en goede actrice.

Speciaal filmpke maar toch nog best oke.

Eerste uur bouwt de spanning mooi op, de rest zal de drama zijn, in ieder geval voor de kijker.

Ik vond het een geweldige film. Hitchcockiaans. Echter snap ik de openingsact nog steeds niet. Wie is dat precies?

Ik meende gelezen te hebben dat het op ware feiten was gebaseerd. Niet dus.

Nou vond dit een prima film eigenlijk. In het begin vond ik het maar onzinnig. Een succesvolle vrouw die een dubbelleven lijdt. Die 2 gezinnen heeft. Dan denk je dat kan nooit. Je kan niet steeds tegen je partner(s) zeggen ik moet een halve week op reis. Maar gedurende de film wordt alles realistischer en logischer.

Een enigmatische mystery-thriller met Virignie Efira, dat is wat ik verwachtte van Madeleine Collins. Niet meer, niet minder. De openingsscène, met allerlei pashokjes-combines in een luxezaak, deden mij het beste vermoeden. Maar helaas, de denouement van Madeleine Collins blijkt een emo snotterfestijntje in te houden. Dit is zo een film waar alle personages het wel goed menen. Aan gratuite manipulatie zullen ze zich niet al te snel bezondigen. Het is een film waar we vaders oprecht bezorgd zien zijn over hun kroost ; toch een beetje onbetamelijk, niet waar? Een manifest gebrek aan kwade trouw, deze film.
De plotse uitbarsting van hysterie aan het einde is welgekomen, maar schromelijk te laat. Idealiter had een soort professor-type met een tweed vestje in een epiloog ons de pathologie van Judith / Margot / Madeleine komt uitleggen. "Dissociatieve persoonlijkheidsstoornis..." Of eventueel had er een soort scène kunnen zijn waar Melvil zich verkleedt als Judith, om Abdel te bedotten en hem vervolgens neer te steken. Allerlei verwijzingen naar Hitchcock opnemen, schept immers verwachtingen. Ach, ik dwaal af. Steengoede actrice wel, die Efira!

Mooie thriller... met diverse plotwendingen .. zeker de openings scène was goed.. en gaf stof tot nadenken ...

3.5 ***

Intrigerende film. Echter geen heel sterke film. De gekozen verhaallijn met de bijpassende plotwendingen kon ik wel waarderen. Het verteltempo is rustig met tevense rustige cinematografie. De spanning wordt rustig opgebouwd en is met name psychologisch. Wel erg onwaarschijnlijk allemaal; maar het zou kunnen dus dan toch wel spannend.
Goede muziek en degelijke acteer prestaties(niet over de gehele linie). Al met al dus een aangename zit. Het einde van de film is het begin van de film. Dit laat een aantal vraagtekens over en is het niet helemaal bevredigend. Drie sterren.

Wat een lage waarderingen hier. Een gedrocht als Avater krijgt vier sterren. Tja...

De laatste twee jaar koop ik honderdendendenden dvd''s voor een prikkie op Marktplaats...Actie, thriller., fout drama.

Merendeel Hollywood rommel, waarin alles onecht is. Zelfs de mensen.

Wat een verademing deze film...Echte mensen, echt drama , zeker niet alledaags, en het zal zeker niet iedereen overkomen. Wat er uit springt is de echtheid van de mensen , hulde aan de acteurs dus en met name Virginie Fera en Quim Gutierriez. De scenes tussen hen zijn indringend, en in veel mindere mate met haar echtgenoot Melvil, die er maar bij hangt. ( vandaar bijslaap Abdel natuurlijk...)

Als je de film ziet komt het eerste bij je op "'waar heeft in Godsnaam iemand zin in??' Het is ook geen keuze , het over komt je. Je voelt aan je klompen dat dit niet goed gaat met Judith . Van de zestien uur dat ze wakker is ( slaapt ze eigenlijk wel??) is 15 uur gevuld met leugens en smoesjes. Dat eist zijn tol: "'bloedrukval'...op zijn Vlaams vermoed ik.

Ik ben halverwege - te laat om af te kijken- , en kan niet wachten op morgen . Ze wordt het slachtoffer van haar eigen leugens en het zal niet lang duren voor de bom barst- of zij barst.

De echte slachtoffers zijn de kinderen altijd .

....................................................................................................................................................................

Jaren geleden zag ik een docu over een zeer succesvolle zakenman , multi miljonair, die er 3 gezinnen op na hield , in 3 verschillende werelddelen !!!. De VS , Spanje en nog ergens. s "Mans "zeer gezellige en zeer grote familieleven" eindigde erg bloederig.

Thriller staat hierboven...er staat mij nog wat te wachten.

Ik heb de rest gezien . Mwha... De makers wisten geen raad met een einde , onbevredigend. De film zat voor mij dik op 4*, maar de tweede helft op 1,5 * . Ook blijft er veel onduidelijk ; er is een Judith, Margot en een Madeleine. Hoe heet dat syndroom / stoornis ook weer? Hoe ze ooit in contact kwam met Abdel is mij onduidelijk- of ontgaan.

In zekere zin is het voor het verhaal onbelangrijk.

Mijn idee:; onbevredigend einde en als kijker word je met je vragen het bos ingestuurd.

Wacht....ik maak er ook 2,5 van

Vreselijk einde waar ik totaal niet van hou laat de film laat je te veel met vragen achter...

Een film met Virginie Efira valt nooit te negeren. De Brusselse staat sinds Benedetta echt in de spotlights en sindsdien probeer ik geregeld een filmpje van haar mee te pikken. In Vlaanderen nauwelijks bekend bij het grote publiek, maar zij is zeker één van die hedendaagse Europese topactrices genre Trine Dyrholm, Exarchopoulos, Hüller of Binoche.

Haar filmkeuzes zijn weinig spectaculair en liggen veelal binnen dezelfde marges van thriller of drama. Weinig uitschieters daar. Ook dit is al bij al een vlakke film, een film die ik eerder onevenwichtig vond. Nochtans een intrigerend onderwerp over personen met een dubbelleven, liefst nog ver verwijderd van elkaar. Je moet het maar kunnen om zoveel balletjes tegelijk in lucht te houden.

Een film die onduidelijk is en daarom misschien me wat met een onbevredigend gevoel achterlaat. Kan ook zijn dat dergelijke personen nimmer te doorgronden vallen en daarom een zweem van mysterie over zich heen trekken. Aan Efira lag het zeker niet!

De film begint met de dood van de zus van de hoofdpersoon, wiens identiteit Judith later overneemt. Abdel is dus de man van haar overleden zus. En diens dochtertje ziet Judith als haar moeder.

Mooie film met een mooie dubbelrol.