Barbaque (2021)

Onweerstaanbare "Iraanse ham"

De film deed me nogal denken aan twee andere vergelijkbare komedies; namelijk Jean-Pierre Jeunet's Delicatessen (1991) en Anders Thomas Jensen's De Grønne Slagtere (2003) Beide films zijn toevallig ook beter dan deze film! Desalniettemin heb ik wel genoten van wat deze film te bieden had! Het is een zelfbewuste film die zichzelf niet al te serieus neemt. Maar juist omdat het zichzelf helemaal niet serieus neemt, werkt het grootste deel van de film! En het bespot zowel vleeseters als veganisten!

Fabrice Eboué (de regisseur, die eveneens het script schreef, en dus ook de hoofdrol speelt) als de zachtaardige Vincent en Marina Foïs als de altijd vastberaden Sophie, zijn volkomen geloofwaardig als een gewoon stel, wiens huwelijk niet meer is wat het was maar het beste ervan probeert te maken. Door een heerlijk morbide gevoel voor humor en eenvoudig gestructureerd was het absoluut een verrassend effectieve donkere komedie en verdomd leuke tijd.

Een ode aan, of anders gezegd: gejat van De Grønne Slagtere (2003), maar in plaats van de subtiele humor in die film gooit deze variant het over de boeg van de extreem botte politieke incorrectheid. Soms werkt dat (bij het bestellen in het restaurant, bijvoorbeeld) maar soms ook niet - als je vegan bent, of ietsje overgewicht hebt, lid bent van een of andere minderheid of een wat donkerdere huid hebt kan ik me best voorstellen dat het wel wat veel te ver gaat allemaal. Dat vind ik namelijk al, terwijl ik geloof ik niets heb om me over gediscrimineerd te voelen.

Toch, in de kunst van het over the top gaan doet de film dan wel weer een ding heel erg goed - als je over the top gaat, ga dan ver. En wellicht is het van het begin al naief om iets subtiels te verwachten van Fabrice Eboué - die overigens wel vakwerk levert met zijn rol. Net als Marina Foïs, maar dat had ik ook wel verwacht. Altijd leuk om haar in een film te zien.