The Voyeurs (2021)

Erotische films.

Altijd een lastig genre. Deze is ook best wel slecht uiteindelijk. Hoewel de film wel beetje erotisch wil zijn is het allemaal nogal slap verteld. Ze gluren bij de buren, en mevrouw vindt het wel spannend wil het beter zien. Ze loopt langs een winkel en ziet een verrekijker, hey die koop ik. Even later wil ze het horen en krijgen we een heel verhaal over hoe ze het voor elkaar krijgen om het te horen. Het is allemaal nogal flauwe filler voor wat de film eigenlijk moet zijn, opwindend. Hoewel ze enige opwinding teweeg brengen met het wachten van het showen van het hoofdpersonage haar boobs, Maar verder is het nogal flauw helemaal naar het einde toe is het wel heel slecht geschreven allemaal.

1.5 sterren.

Lekker thrillertje en dito Sidney 'Sweety' damn wat een geilerd

Halve film.

The Voyeurs is een relatief onderhoudende film als je puur naar het vlak van regie kijkt. Ken de man achter het stuur, Mohan, niet, maar met deze film laat hij zien dat hij wel degelijk een project met bekende acteurs aankan. Het is dan ook niet de look die deze film remt, maar het verhaal met bijbehorend schrijfwerk zelf.

Acteerwerk is in ieder geval naar behoren. Van Sweeney wist ik al dat ze kon acteren. Kan sterk ingetogen personages spelen, maar ook Smith weet aardig te verrassen. Hardy en Bordizzo spelen wat simpelere rollen die niet complex genoeg worden uitgewerkt maar puur op uitvoering krijgen ze uiteraard een voldoende. Weinig op de rollen aan te merken dus.

Verder ook een redelijk professionele indruk op het visuele vlak. Genoeg kleur en flair met treffende decoraties van de appartementen. Echt bijzonder of indrukwekkend is het niet, maar het doet zeker niet onder aan de norm. Toch jammer dat het niet over die extra punten gaat, zoals een camera die toch te saai de scenes in beeld brengt. Voor een film die een redelijk stijlvolle indruk wil maken blijft het allemaal te terughoudend en generiek. Wel jammer.

De film weet aardig te zijn tijdens de eerste helft omdat het simpele gegeven best goed weet te werken. Het gaat na de eerste wending echter mis. Vanaf dat punt wordt de film enkel en alleen belachelijker en verliest de logica en onderbouwing die het eerst aardig vooruit helpt bijna volledig. Het werkt zich toch naar een ridicule uitkomst toe die het eerste anderhalfuur van de film omver blaast.

Wel jammer, want de film was op weg naar een 3,0* of misschien 3,5*, maar uiteindelijk wil het te veel. Origineel is het misschien wel, maar vooral omdat het uiteindelijk allemaal zo vergezocht is. Soms treffende film, maar ook een film die na enige tijd de controle over zichzelf verliest waardoor het niet goed op z'n pootjes kan landen.

Leuk geprobeerd.

Het begint allemaal erg veelbelovend - een spannend verhaal, en ook nog een spannend. Mooie beelden - mooie locaties, mooie mensen, mooie kleuren en ongegeneerd veel bloot. En dat gaat dan ook wel een tijdje goed, ondanks dat de spanningsboog wel een paar keer ontspant. Maar naar de ontknoping toe moet het dan allemaal weer te mooi en te ingewikkeld zijn, en verliest het spel zich in de ene twist na de andere. Nouja, je wordt er als kijker nog wel een beetje bijgehouden met het fraaie lijf van Sydney Sweeney, maar om de inhoud gaat het dan al niet meer helemaal. Toch jammer - hoeveel meer had er niet ingezeten met iets meer beheersing, het einde iets eerder en wat minder gedraai.

Rear Window (1954) kruist met Body Double (1984). De film roept herinneringen op aan deze films van Hitchcock, resp. De Palma, maar haalt nergens het spanningsniveau van die klassiekers. Desondanks een boeiende film al zijn de wendingen tegen het einde minder verrassend dan regisseur/schrijver Michael Mohan allicht bedoeld heeft.

Sydney Sweeney mag nog vaker mijn netvlies teisteren.

Een film die hoe langer hoe belachelijker wordt. Het feit dat de andere twee eigenlijk de voyeurs zijn is redelijk voorspelbaar en had ik het in begin al ergens in mijn achterhoofd. Net toen ik dacht dat ik de slechtste film ever zat te kijken omdat er maar liefst twee mensen zelfmoord plegen na bedrogen te worden door hun partner (waarschijnlijk de eerste en enige keer dat ik schaterlach om iemand die zich verhangen heeft), kwam de twist dat het stel alles hadden gestaged voor hun kunstproject. Vooruit, daar had de film me, maar alsnog werd het er vanaf dat punt allemaal niet beter op.

Sydney Sweeney ken ik van de HBO-serie Euphoria, en hoewel ze daar binnen de serie nog wel een aardige rol speelt is het in deze film vrij zwak. Met name door hoe ze praat met die vreselijke vocal fry. Ook de rest van de cast houdt allemaal niet over.

Het enige wat de film nog mee heeft zijn de interieurs en de setting met die woningen met grote ramen dat wel aardig is om te zien (en ik moet nu zeggen ‘het lichaam van Sweeney’, maar eigenlijk vond ik het hele erotische aspect behoorlijk aan de saaie kant en niet veel voorstellen).

In de verte is het allemaal wel een leuk idee voor een thriller met twists, maar de film mist duidelijk de middelen en het talent om er echt iets van te maken.

1,5*

Goeie film waarin een koppel een appartement betrekt dat uitzicht heeft op een ander appartement. De vergelijking met Rear Window is natuurlijk snel gemaakt, en uiteraard legt deze film met een erotische inslag het daarbij af. Echter is vooral de eerste helft goed uitgewerkt, waarbij je je blijft afvragen waar het naar toe gaat. Hierna wordt het allemaal wat vergezocht, maar de film blijft zeker onderhoudend. Een kleine 3.5 sterren.

Geweldige film, maar dan alleen dankzij het plot met een paar goed bedachte wendingen. Het einde was het minste van de film, dat vond ik niet in het geheel passen en had mogen eindigen na het nuttigen van dat wijntje. De cast was niet slecht, maar wat heeft die Smith (Thomas) een ongelooflijk irritante stem. Die hadden ze wat mij betreft al na 5 minuten eruit mogen schrijven. Ik weet niet of ik nog ooit een film met die gast wil zien, tenzij hij zijn mond houdt. Dan geef mij Hardy maar... om meerdere redenen. Al met al genoten van deze film.

Een, blijkens de score, ondergewaardeerde thriller. Er wordt door de meeste acteurs degelijk geacteerd en er passeren bovendien enkele bloedhete dames de revue. Onder hen Pippa, een onverantwoordelijke slet die zich uiteindelijk geconfronteerd weet met de gevolgen van haar losbandig en loslippig wangedrag. De plottwists mogen er ook zeker zijn. Eigenlijk wel een meer dan behoorlijke rolprent.

Prima thriller met een snoezige Sydney Sweeney die een ondeugend spelletje speelt, maar daar zo geobsedeerd door geraakt dat zowel haar relatie als haar eigen geweten een deuk krijgt. Het verhaal wordt goed opgebouwd naar een verrassende climax waarbij al enkele plottwisten zijn gepasseerd. Ook redelijk wat naakt passeert met als klapper de rondborstige Sweeney die zich naakt laat fotograferen en samen in bed duikt met de fotograaf die zo zijn eigen plannen heeft met haar. De slotscène heeft zelfs een horrorelement voor de kijker te bieden die wel zeer geslaagd en effectief is. Eén smetje is de rol van de vriend van Pippa die een zeer vervelende stem heeft. 7/10

Werkje begint - op het zeer matige acteerwerk van Justice Smith - best onderhoudend, maar verliest langzaam maar zeker alle geloofwaardigheid wanneer het plot ontspoort. De wat erotische sfeer in combinatie met de wonderlijke twists doen met momenten denken aan Wild Things, behalve dan dat deze film geen parodie is en de twists vrij voorspelbaar zijn. Na 90 minuten heb je het ook echt wel gezien.

Meisje, weet je moeder wel dat je in dat grote flat gaat wonen? En waarom was je niet wat kieskeuriger toen je een vriendje uitkoos? Nu zit je opgescheept met een bebaarde Kermit de Kikker met een stem die 6 mijl onderwater niet slecht klinkt. Afijn, welkom bij gluren bij de buren. Vanaf het begin gaat 't dus al mis. De personages lijken nergens op, de dialogen dito. Tel daarbij op de gekunstelde manier waarop de gebeurtenissen plaatsvinden. Voorbeeldje: meisje gaat winkelen en ziet in de etalage een verrekijker naast, jawel, een trekharmonica liggen. Nog eentje dan: in het verleden heeft Kermit toevalligerwijs kennis vergaard over het op afstand hengelen naar geluid.

En zo gaat 't maar door, om uiteindelijk te belanden bij het hoogtepunt: meisje gaat uit de kleren. Haar borsten zijn inderdaad juwelen van moeder natuur, maar detoneren bij de rest van haar frêle lichaam. Dan volgt er nog 't een en ander waardoor de geloofwaardigheid al maar verder uitzicht raakt.

Jammer, het verhaal was op zich niet slecht en met Scarlett Johansson of Amanda Seyfried, die wel kunnen acteren, naast een Collin Farell had dit zomaar een boeiende zit kunnen zijn.

Pippa [Sydney Sweeney] en Thomas [Justice Smith] zijn net ingetrokken in een prachtig appartement waar vrij uitzicht hebben op de seksuele escapades van hun overbuurman [Ben Hardy], een fotograaf, en zijn vriendin [Natasha Liu Bordizzo]. Wanneer blijkt dat de fotograaf al zijn fotomodellen weet te verleiden, verzinnen Pippa en Thomas een list waarmee ze een microfoon in het appartement plaatsen. Niet onaardig uitgangspunt, maar wordt steeds minder geloofwaardig en heeft een paar plotwendingen te veel.

Sydney Sweeney herkende ik van White Lotus. Aangename en aantrekkelijke actrice.
Nee natuurlijk kan de film niet tippen aan Rear Window of Body Double, maar het is toch leuk dat dit type voyeur-film nog steeds gemaakt wordt.
De film slaat uiteindelijk te ver door in twists, maar de film vermaakt van begin tot eind.
Wat hier al vaker genoemd is; die ene jongen had een heel irritant stemgeluid.
Ik hoop dat Prime Video nog vaker zulke interessante 'original' films zal presenteren.

Aardige thriller die iets te lang doorgaat met te veel twistjes en ook wat vlakjes is. Nooit echt spannend, nooit echt geil of erotisch, nooit echt drama. In ieder geval dan nog met wat frontaal naakt, maar dat is het enige dat echt opvalt. Jammer, want het eerste halfuur is nog wel oké en zeker visueel is dit ding erg fijn. Mooie warme kleuren, chique uitstraling, echt heel stijlvol gefilmd allemaal. Alleen wel wat saai in beeld gezet dan. Sweeney is prima hier (met een matige rol waar ze weinig mee kan verder), haar vriend vond ik vanaf seconde 1 strontirritant. 2,5*.

Begint aardig, en is redelijk stomend, maar wordt steeds ongeloofwaardiger. Het andere stel kan dingen in illegale dingen in een contract zetten, dat maakt het niet legaal. Net zoals in Nederland krijgt geldt ook in Canada dat een autopsie uitgevoerd wordt bij een onnatuurlijke dood. De vergiftiging van de partner van de hoofdpersone zou dus de autoriteiten opgevallen moeten zijn. Portretrecht van de hoofdpersone wordt geschonden. Hoofdpersone kan blijkbaar mensen blind maken en er mee wegkomen. Noem maar op. Het kost de film flinke punten. 1,5*.