De Uskyldige (2021)

En daarmee zijn we wat de jaartallen van de subgenres voor de horrorchallenge 2024 betreft, aangekomen bij ons huidige decennium.

Vier kinderen tussen zes en twaalf jaar spelen samen in de zomerperiode. Ver weg van het alziende oog van de volwassenen komen hun bovennatuurlijke krachten naar boven. Het is alsof een geheime, nieuwe wereld voor hen opengaat waar evenwel onverklaarbare en angstaanjagende gebeurtenissen zich voordoen. Marvel? Verre van, dit is filmhuis tot en met. Joolstein vermoedde het al.

Ik heb geen idee of dit herkenbaar is, maar soms wil ik iets heel graag zien, maar wanneer het mislukt is de haast er compleet van af en blijft het liggen tot alle andere usual suspects het al gezien hebben. Dat gebeurde me met Robert Eggers' The Lighthouse bijvoorbeeld. En nu met De Uskyldige; ik was er zelfs al eens aan begonnen, maar teruggefloten na 13 minuten met het oordeel dat 'dit niet de juiste film was voor die avond'. Tjsa, dan beland je met 13 minuten gekeken enigszins half op de kijkstapel. Een beetje sneu voor de Noorse regisseur Eskil Vogt, want exact datzelfde is met zijn regiedebuut Blind (2014) gebeurd.

Toch is zijn naam blijven hangen, want ik kwam hem reeds tegen als schrijver van het indrukwekkende Oslo, 31. August (2011), Thelma (2017) en Verdens Verste Menneske (2021); inderdaad niet de minste. The Innocents was daarmee een van de must-see titels voor mij deze challenge, eentje die meermaals werd aangeraden en die ik op verscheidene lijstjes terugzag.

De vraag is dan natuurlijk altijd of die verwachtingen dan worden waargemaakt, en het wachten wordt beloond. Bij The Lighthouse was dat absoluut zo. De Uskyldige begint gelijk intrigerend, maar zal sommigen wellicht iets te lang duren qua opbouw. De sfeer is ongemakkelijk, maar de film vliegt niet uit de startblokken; het duurt een klein uur voor er een beetje schot komt in de zaak. Toch blinkt de film uit in zijn vakmanschap, zowel regie als spel. De kindacteurs zijn bijzonder sterk, met name de dochter van. Of de film je met al die kwaliteiten echter ligt, is volgens mij wel degelijk een tweede. Als je niet in dit tempo kunt komen, wordt het geen leuke zit.

Als jonge pappa (ok, ouwe pappa met jong kind) vond ik dit erg fascinerend, aangezien ik dagelijks zie hoe die ukken met elkaar (en volwassenen) omgaan. Daarom is het des te interessanter dat Vogt het lef heeft gehad om eerlijk te verkennen hoe het zou zijn als zulk grut dergelijke krachten zou hebben.

Al kan het natuurlijk zomaar zijn dat die kiddo's weer een afspiegeling van ons zijn.

3,6*

Review Moviemeter horror challenge 2024: Pff, je hebt binnen een minuut of 10 een hekel aan dat kolereventje en dat wordt gedurende de film alleen maar erger. Verder vond ik het op zich wel een vrij lange zit moet ik eerlijk zeggen, terwijl de film je toch wel redelijk vast houdt, maar voor mijn gevoel werkt het toe naar een qlimax die er niet echt komt. Al met al niet vervelend om een keer gezien te hebben, op het sadistische gedrag na, en op zich ook wel net boven gemiddeld, maar ik zal hem niet snel nog een keer aanzetten vermoed ik.

Ik had hoge verwachtingen van deze film. En de verwachtingen zijn zeker uitgekomen. Wat een boeiend en interessant bovennatuurlijk verhaal. De kids spelen allemaal erg goed. Ook de volwassen spelen subliem. Je moet wel in alle rust en geduld de film gaan bekijken. Want de opbouw naar spanning gaat best traag. Ook het bovennatuurlijke wordt heel subtiel opgevoerd. Maar het wordt wel steeds spannender en enger. Ik vond het in ieder geval een goede film in zijn genre. Je kunt het meer een filmhuis achtige bovennatuurlijke film noemen. Echt horror vind ik het niet. Maar het is ook weer geen thriller of drama film Eigenlijk alles in één. Zeker de moeite waard om deze film te gaan zien.

Deze thriller eens bekeken en het was niet mis. In het begin is het nog niet echt duidelijk waarover het gaat, maar dit veranderd wel als de film vorderde. De kinderen speelden heel overtuigd. Ondanks de langere speelduur verveelde de film ook niet. Toch wel de moeite om eens gezien te hebben.

Zeer naargeestig drama in de categorie horror over kinderen in Noorwegen met paranormale gaven die goed en kwaad vertegenwoordigen: een soort stadsversie van Carnivale zonder religieuze invalshoek of enige andere diepgang. Wel goed gefilmd en geacteerd door die kinderen. Moeilijk verteerbaar vanwege enkele uitermate sadistische uitspattingen.

Wat een heerlijke kerstfilm!

Mooie film over het gevoelsleven van kinderen met een vleugje magie.

Dikke 4*

Goed wel. Maar te lang.

Heerlijke film, heel veel 'zie ik dat nou goed'-momenten. Sfeervol, krankzinnig goed geacteerd door al die kinderen. Dat de film een open einde heeft vond ik jammer maar het deed niets af aan de rest van de film - ik werd hier zielsgelukkig van. Per ongeluk 4,5* gegeven in plaats van 4,0* maar ik laat 'm lekker staan zo.

We are all special

Tja lastig. Aan de ene kant goed bedacht, aan de andere kant wtf. Wat een vreemde film zeg. Ik vond het einde wel heel makkelijk. Sowieso is het verhaal ook niet heel origineel, want het leek veel weg te hebben van The Chronicle en die vond ik heel veel beter.

De reden dat ik hem toch nog 3 sterren geef, is vooral vanwege het mega goede acteerwerk van het autistische meisje. Toen ik erachter kwam dat zij helemaal niet autistisch is, was ik perplex. Zo realistisch gedaan. Echt super knap.