Coda (2021)

Erg genoten van deze film, maar het is niet een film zonder zijn gebreken. Waar ik dacht dat dit echt mijn soort film zou zijn verloor ik al snel een deel van mijn enthousiasme door het vaak wat simplistische script vol matige platte humor, conflicten die ontstaan doordat personages niet met elkaar communiceren en momenten die opzichtig op je gevoel inspelen. Formulewerk in het kwadraat. Het duurde enige tijd voordat ik de personages als meer dan alleen typetjes kon zien, en dat is echt alleen aan de fantastische cast te danken, die duidelijk helemaal aan boord was voor dit project.

Grote ster van de film is overduidelijk Emilia Jones. Ze is zo naturel, breekbaar en sterk, met ook nog eens een fantastische stem, en meer dan overtuigend genoeg met het accent en de gebarentaal die ze aan heeft moeten leren. Echt indrukwekkend wat ze allemaal heeft gedaan voor deze rol. Kotsur, Matlin en Durant maken hun aanwezigheid ook erg sterk voelbaar, zelfs zonder veel dialogen (in gebarentaal) nodig te hebben. Ze zijn allemaal zo expressief en direct sympathiek op een of andere manier.

Vond alle scènes met Miles wel erg ongemakkelijk en niet echt noodzakelijk voor de film, en de scènes met de muziekleraar leveren mooie quasi-inspirerende feelgood op, maar je bent je er wel heel bewust van dat je naar een sentimentele film loopt te kijken, zelfs tijdens die scènes met de vissers die het zwaar hebben. Vond Gloucester wel echt een oogverblindend mooie locatie. Dat huis van de familie is eigenlijk totaal mijn stijl niet, maar het is onmiskenbaar charmant en heeft meer karakter dan de personages in de film vaak hebben.

Keerpunt was voor mij toen de film uiteindelijk meer bleek te gaan om Ruby die haar familie zelfstandig laat zijn dan om haar eigen pad naar onafhankelijkheid. Dat is een slimme en originele variant op een typisch coming of age-verhaal. Hierna krijgen we net een of twee tranentrekkers van scènes teveel om het laatste bedrijf echt goed te maken, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat het geen gigantische guilty pleasure voor me was. 3.5*. Wel teleurstellend overigens om achteraf te lezen dat dit een remake is.

Al 103 stemmen, waar is deze te zien?

Charmant drama, waarbij ik ergens het idee krijg dat Apple probeert in te haken op het succes van Amazon’s Sound of Metal.

3,5

Enkel en alleen te zien via AppleTV+

Thanks, dus er komt geen bioscooprelease?

Er is er één in de VS en het VK, maar weet niet dat die er komt in de lage landen.

Van deze film verwachtte ik niet veel maar dat veranderde bij het zien van de zeer aantrekkelijke en sympathieke Ruby uitstekend geacteerd door Emilia Jones. Of deze re-make beter is dan het origineel durf ik niet te zeggen. Te lang geleden dat ik die film (La Famille Bélier (2014)) gezien heb. Dit soort films zijn voor mij niettemin zonder meer zeer welkom want ik ben al die al die restricties dit vanwege dat hele corona gedoe spuugzat. Ik kan daarom wel een oppeppertje gebruiken. Dus, mooie dames (ik zie de meesten altijd in de kroeg) al is het maar op het witte doek zijn voor mij meer dan welkom.

4,0*

Nog nooit lagen het moviemeter forum en ik zo ver uit elkaar. Kan mij vaak goed vinden in gemiddelde scores hier en heb ook niet een heel extreme smaak of voorkeur. De nummer 2 van 2021 en veel positieve reviews van gebruikers waar ik mij vaak in kan vinden, dat kon niet mis gaan…

…maar wat een vreselijke film vond ik dit. Heb echt met moeite einde gehaald, mijn vrouw (voorkeur romantische komedies en netflixdrama) was vooral heel blij dat ik hiermee gekomen was en niet zij, maar ook zij kon hier niks mee.

De film is zo mierzoet, voelt echt als zo’n disneyfilm, geen enkele verrassing in het verhaal, geen enkel rauw randje. Enkel clichés en plotwendingen die je mijlenver aan ziet komen. Geen mooie plaatjes, saaie soundtrack, had niks met hoofdrolspeelster, vriendje lijkt op sywert, haar familie komt rauwer over, maar krijgt geen enkele ruimte om hier iets mee te doen in het verhaal. Film geeft af op Glee, maar heeft juist continu die highschool vibe. Bij slot sprong glazuur van mijn tanden

Nog iets positiefs? Ja, both sides, now van joni Mitchell is erg mooi.

Blijft de verbazing over hoe deze film zo’n hoge waardering kan hebben.

Mooi drama.. niet verwacht.. maar zeer pakkend deze film..

4.0 ****

Ik heb het Franse origineel gezien, dat ik op zich wel oke vond, maar wat een beetje genekt werd door een wat kluchterig mal sfeertje.

Toch wel benieuwd geworden naar deze door het erg hoge gemiddelde. En ik moet zeggen dat ik deze film vrij vergelijkbaar vond, maar wel iets beter. Het kent zeker zijn mooie momenten, het is leuk als Ruby zingt en de momenten tegen het einde met haar ouders en het altijd mooie (en nu extra mooie) Both Sides Now maken de film wel de moeite waard, maar voor de rest lijkt het best heel erg op het origineel, dus ik was niet meer echt heel verrast. Beetje een been there done that gevoel.

Ze hebben deels het mallige humor-sfeertje met de seksgrage ouders erin gehouden wat ik toen al niet leuk vond, en nu nog steeds niet echt.

Verder steelt Emilia Jones wel de show, leuke meid om te zien die ook goed zingt.

Prima tussendoortje, maar een Oscar-nominatie lijkt me behoorlijk overdreven, zeker gezien het feit dat het vrijwel een één op één kopie is van La Famille Bélier.

3,5*

Vond hem ook niks nee, hadden ze daar niet een wat frissere knul voor kunnen casten?

Oscar nominatie dus toch maar even kijken. Waarom zo'n film een nominatie krijgt, geen idee, maar misschien vanwege de handicap en hoe men daar mee om gaat?

Neemt niet weg dat ik de ogen uit mijn oogkassen heb gejankt en van de bank ben gevallen van het lachen!!

Aanrader!

Fijne film wel, vooral omdat dit ding vrij naturel aanvoelt. Vooral Jones heeft een hele fijne rol al mag Kotsur als haar vader er ook zijn. Visueel valt er weinig te beleven, soms oogt de film zelfs als goedkope simpele televisie, maar qua inhoud biedt de film des te meer. Fijne sfeerschepping, enkele aardige scènes, prima coming-of-age. Ik heb vrij weinig minpunten, alleen is dit nu bij uitstek zo'n film die oké is zonder echt ergens echt te excelleren of uit te blinken. Gewoontjes, maar fijn. 3,5*.

Oscarwinnaar Beste Film, Beste Mannelijke Bijrol en Beste Geadapteerde Scenario.

Moeten we van Oscar aan de Apple TV ofzo?!

Blijkbaar mogen bijrollen nog wel genderspecifiek.

Knappe film. Stukken beter dan The power of the dog.

De Oscarwinnaar.

Het was een vreemde uitreiking. Ik zag het niet live, ik laat dat evenement al enige tijd een beetje langs me heen gaan en pik er wat winnaars uit, maar om de nieuwsberichten van die klap kan je gewoon niet heen. Wat was dan de film die onder al die gekkigheid toch het ultieme beeldje mee naar huis mocht nemen? CODA dus.

Opvallende keuze, aangezien ik enige tijd de indruk kreeg dat de Oscars de prijzen gaven aan films die een wat apartere stijl kennen, of gewoon buitenlands zijn. CODA is in dat opzicht heel anders. Het is eigenlijk de meest veilige, brave film die je maar kan maken. Niet vreemd ook dat het een remake betreft van een film die nog braver (en irritanter) is dan deze film.

Ik wist alleen niet dat CODA een remake was vooraf, dus toen ik de elementen herkende van een film die ik in het verleden een 2,0* heb gegeven maakte me niet bepaald vrolijk. En eigenlijk blijft de kritiek voor een deel hetzelfde. De eerste helft is wat absurder en de familie wordt redelijk kinderachtig neergezet. De vreemde manieren die ze kiezen om hun problemen op te lossen zullen nooit sympathie bij me opwekken, maar ook de overige overdreven personages zoals Derbez halen me uit de film.

Verder een film die wel een wat sterkere tweede helft kent met wat goed geplaatst sentiment, maar vrijwel alle bekende elementen om een zogenaamd goede film neer te zetten keren terug. Dat hoeft niet perse slecht te zijn, maar daarmee is het ook een veilige en voorspelbare film. Een film die het dan waarschijnlijk beter doet omdat het wat traantjes en lachjes uit de kijker teweeg kan brengen.

Voor mij persoonlijk is het alleen een film die te absurd is om leuk te zijn. De komedie is gewoon ronduit irritant, waardoor de film op een wat sentimenteler vlak niet aanslaat voor me. Dat neemt niet weg dat het een best boeiende film is die goed wegkijkt en wat mooie scenes in de tweede helft kent. Geen verrassende winnaar, wel een erg saaie winnaar.

Prima film. Goed acteerwerk van de (voor mij nagenoeg geheel onbekende) cast. Hoofdrolspeelster Emilia Jones zet de beste rol neer, maar ook het overige acteerwerk is dik in orde. Het thema doofheid heb ik zelf nog niet in andere films zo goed terug zien komen. De beide verhaallijnen (het visserijbedrijf van de familie en het zingen van Ruby) zijn goed uitgewerkt. De film wint met name naar het einde toe aan kracht. De zangscènes van Ruby zitten goed in elkaar. Met name de scène waarin het geluid tijdens het zingen ook voor de kijker van deze film ontbreekt, vond ik sterk gedaan. Kennelijk is dit een remake, maar het origineel heb ik niet gezien, dus daar kan ik geen vergelijking mee maken. Dit is in ieder geval een sympathieke film die zeker een kijkbeurt waard is.

Mooie film, natuurlijk heedt het een hoog billy elliot gehalte, iemand die met barrieres om moet weten te gaan. Ik las ergens dat zij een balans tuasen familie en haar droom moest vinden en dat dat haar luktte op het eind. Maar hoe het verder moet met de vissersboot is ombekend. Betekent dat zij haar droom volgt dat de familie geen inkomsten meer heeft? Blijkbar doet dit er niet toe wat ik niet begrijp....

Genoten van deze film die zeer terecht de nodige prijzen in de wacht heeft gesleept.

Het thema doofheid wordt in deze film prachtig weergegeven en zo mooi om een inkijk te krijgen in de wereld van mensen die doof zijn.

Prachtig verhaal en voor mij in ieder geval een topfilm.

Een Oscar winnen met een goedkoop aftreksel van een al bestaande film (La famille Belier), dat kan blijkbaar alleen in America. Vond er eigenlijk niks aan.

Mooi en sterk drama met een lach. Het verhaal is best origineel en de uitwerking is erg goed. Het dilemma van de hoofdrolspeelster om haar droom te volgen of toch voor haar familie te kiezen wordt fraai uitgewerkt. Naast drama is er genoeg ruimte voor humor. Er zitten een aantal zeer geslaagde grappige momenten in. De film doet soms denken aan Little Miss Sunshine. Het acteerwerk is ook erg goed en de chemie tussen de diverse acteurs is eveneens sterk. Een fraai geheel. 4.5

De betere feelgood film, maar de Oscar voor beste film? Neen, dat nu ook weer niet...

prachtige film , geprobeerd me te verzetten tegen eventueel vals sentiment . Maar het klopte gewoon .

Leuk ook om Marlee Matlin terug te zien in een weer terecht oscar winnende film .Had ik niet verwacht dat zij ooit nog eens in een film zou spelen die er toe deed .Maar deze rol is op haar lijf geschreven en ze ziet er nog prachtig uit !!

Zingende mensen zoals in Glee ( wat hier ook even vermeld werd ) word ik allergisch van , mits het echt goed verwerkt is , en ik kan gewoon niet ontkennen dat de balans tussen eventueel gezongen muziek en gewoon film/spel hier weergaloos mooi is .

dikke 4 *

zeker niet perfect maar al met al een mooie sympathieke film

mooie en herkenbare thema’s (zeker als ouder)

Bij het eerste half uur van de film was ik een beetje bang dat het een zoetsappige film over een tiener zou worden, maar naarmate de film vorderde, werd hij steeds beter. Wat ik heel sterk vond is dat de film zich opbouwt naar het duet, maar dat wij als kijker het duet ook niet horen. Voelt als een teleurstelling, maar de te meer moet dat voor hen zo voelen! Naast dat het acteerwerk goed is, zit er ook genoeg humor in. Ik heb een paar keer erg gelachen.

Flets. Plot flets, muziek flets, zang flets, personages flets, acteerwerk flets, sentiment flets. Zo consistent flets zijn is ook niet makkelijk natuurlijk, maar hoe iemand dit tot beste film van het jaar kan bombarderen is mij een compleet raadsel.

Ik heb genoten. Gewoon een goede film. Sterk geacteerd. Beetje clichématig wellicht, maar als mij dat een fijn gevoel geeft dan heb ik daar absoluut geen moeite mee. Ik heb gelachen, was ontroerd, gewoon zeer sterk gemaakt.

La Famille Bélier, maar dan in Amerika. En op een boot in plaats van op de boerderij. Voor de rest zo ongeveer precies hetzelfde, alleen in plaats van de schattige Louane is de hoofdrol voor de even schattige Emilia Jones. Zoeken naar de acht verschillen. Toch beviel de Franse versie me net iets beter, maar waarom dat dan zo is is een vraag waarop ik het antwoord niet meteen paraat heb - misschien is het wel gewoon omdat Fransen me als regel toch wat sympathieker zijn. En nouja, waarom moet er dan overal weer een remake van zijn. Dat al alleen.

En voor een remake had er ook wel net iets meer durf mogen zijn, iets minder mierzoet, iets minder aalgladde productie en te mooie beelden. Dat kan toch echt wel wat dapperder.