Chaos Walking (2021)

Niets nieuws onder de zon. Jongen en meisje moeten van punt a naar b om iets te klaren en worden achterna gezeten door de bad-guys met een gemene leider. Het extraatje is dat de gedachte van mannen hoorbaar is. Net als in de film "what women want" met Mel Gibson. Dus zelfs dat wat niet nieuw. En net als die film bestaan gedachten uit afgeronde zinnen en voegen eigenlijk niet veel toe aan de film

"Every thought in our heads on display."

Pakweg acht à negen jaar geleden had ik bij Donner een vaste boekenverkoopster (bedankt Simone) die mij eens de 'Chaos Walking Trilogy' had aangeraden. Een zeer indringende trilogie die mij van begin tot eind heeft gegrepen. Om die reden was ik dan ook benieuwd naar deze adaptatie, ondanks de negatieve berichten.

Todd Hewitt is het jongste lid van een kolonie die zich in de nabije toekomst heeft gevestigd op een planeet waar mannen elkaars gedachten kunnen horen. Ze hebben als het ware geen geheimen voor elkaar en opmerkelijk genoeg zijn er geen vrouwen. Dit alles verandert zodra Viola strandt op hun planeet...

Uit het bronmateriaal zou meer dan voldoende geput kunnen worden, maar daar is hier helaas niets van terug te zien. Als kijker kom je werkelijk niets te weten over de personages; het is simpelweg van punt A naar punt B rennen. Tom Holland en Daisy Ridley - met haar idiote pruik - lijken in de verkeerde film te zitten en hebben nauwelijks chemie met elkaar. Zelfs een solide acteur als Mads Mikkelsen wordt misbruikt.

'Chaos Walking' voelt voornamelijk erg chaotisch aan, alsof de boel maar door elkaar is gegooid. Hierdoor ontbreekt zowat elke vorm van structuur. Ik denk dat de vele reshoots ook niet geholpen zullen hebben. Echt slecht is het allemaal niet, maar er is gewoonweg geen visie te vinden in het geheel. Zelfs een stukje meer achtergrond had al geholpen.

Al met al een nietszeggende Sci-Fi die je gerust kunt overslaan.

Kleine 2,5 sterren.

Rommelige, afgeraffelde science fiction-film met een amper boeiend plot en oppervlakkig uitgewerkte personages. De onduidelijke gimmick, het zogenaamde 'the noise', waarbij alle gedachten van een persoon zicht- en hoorbaar worden gemaakt voor anderen, werkt niet binnen de context van de film en leidt de aandacht op negatieve wijze af. Hier en daar enkele interessante details en een handjevol goede momenten, maar het is uiteindelijk te karig om de aandacht er goed bij te kunnen houden.

Een mooie film met een mooi verhaal en veel mysterie, waarvan het meeste wordt opgelost. Velen zeggen in de reacties dat ze de films rommelig vonden en dat the noise niks toevoegde. Maar ik vond er wel een duidelijke verhaallijn in zitten en the noise echt iets toevoegen. Het is daardoor makkelijker om bepaalde delen van een verhaal snappen, omdat het een keer duidelijk is wat de personages denken. Het acteurwerk van onder andere Tom Holland en Daisy ridley is uitstekend, zij vertolken de rollen goed.

Maar ik had wel iets meer verwacht van het verhaallijn en het einde. Ook hadden de personages iets beter mogen worden uitgewerkt. Want nu maakten de personages amper ontwikkeling door in de film, wat zonde is om acteurs zoals Nick Jonas te hebben als bijrol. De chemie tussen Todd (Tom Holland) en Viola (Daisy Ridley) mist ook wel een beetje.

Dus daarom 3,5 sterren (gemiddeld)

Aardige science fiction film. Het verhaal is best origineel. De uitwerking redelijk. De opbouw is goed en gedurende de film wordt de hele situatie duidelijk. Verder is het een combi van spanning, avontuur, sci fi, actie met wat western invloeden. Een aardig allegaartje, maar redelijk geslaagd. Echter het einde is wat teleurstellend en wat makkelijk. Verder ziet de film er visueel mooi uit en is het gedachten lezen leuk uitgewerkt, hoewel het soms ook storend is. Het acteerwerk is verder van redelijk niveau. 3.0

Chaos Walking werd vier jaar na afloop van de filmopnames pas uitgebracht. De film was in november 2017 al af. Vertoningen voor een testpubliek in 2018 waren echter niet veelbelovend. Zodoende werd besloten om in 2019 nieuwe scènes op te nemen en in te voegen. Vanwege de coronaperikelen werd de lancering van de film herhaaldelijk uitgesteld. Tot nu. Tot in 2021.
De chaotische aanloop van de film is niet terug te zien op het scherm. De film ziet er solide uit. Een film die visueel in orde is met goeduitziende settings, leuke artefacten en een bijzondere gimmick heeft met de manier waarop het gedachtengoed van de personages in beeld wordt gebracht.
Het verhaal is wat simpel en weinig verrassend. De handeling bestaat uit de jacht op twee protagonisten door een groep gemene mannen onder leiding van een cliché schurkachtige Mads Mikkelsen. Veel meer handeling heeft de film niet. Een beetje spannend is het af en toe, maar vanwege de schraalheid van het verhaal nooit meer dan dat.
Dat de film mogelijk het eerste deel van een trilogie zal gaan worden, is zichtbaar door losstaande gebeurtenissen en verwijzingen zonder heuse binding met de handeling. Een voorbeeld hiervan is een gewelddaige ontmoeting met een inheemse bewoner. Die ontmoeting staat op zich en geeft het gevoel dat de film de kijker op dat moment voorbereidt op iets dat in andere delen zal gaan volgen. Die soms vlinderende insteek kijkt wat onbevredigend.
Chaos Walking heeft een aardig uitgangspunt maar een magere uitvoering. De visuele aspecten zijn in orde. Het acteerwerk is goed. Het is een degelijke film die best vermakelijk is, maar nergens echt spettert. Het is geen film die enorme nieuwsgierigheid opwekt naar eventuele volgende delen.

Het is 2257 en aardbewoners hebben een flinke prijs moeten betalen om zich te kunnen vestigen in ‘The New World’. De oorspronkelijke bewoners (The Spackle) hebben vrouwen gedood en alle gedachten van de mannen zijn voor iedereen te horen. Wanneer Todd Hewitt [Tom Holland] het wrak van een neergestort ruimteschip zoekt, is hij dan ook zeer verrast dat de piloot een vrouw [Daisy Ridley] blijkt te zijn. Todd besluit alles te doen om Viola te beschermen tijdens de zoektocht naar een plaats waar ze allebei in veiligheid kunnen leven. Een wat rommelig verhaal en heet feit dat Todds gedachten constant worden uitgesproken begint al snel te irriteren. De charismatische vertolkingen van Holland en Ridley helpen, maar het heeft allemaal weinig om het lijf.

Dit is wel het type SF film waar ik van houd en die ik wel vaker zal kijken. Het uitgangspunt is interessant en de vele stemmetjes van iedereens gedachte en vooral die van Tom Holland werken voor mij wel. Erg origineel en in mijn ogen ook humoristisch. Al snap ik wel dat dit voor de mensen die niet zo van flauwe humor houden op de zenuwen kan werken. Het plot is helaas erg simplistisch uitgewerkt en je vraagt je toch af hoe Holland en Ridley door de hele wildernis op de voet gevolgd kunnen worden.

Ach, prima vermaak voor tussendoor en het is ook weer eens fijn om films in de bioscoop te kunnen kijken.

3,0*

“I am Todd Hewitt. I am Todd Hewitt. I'm Todd Hewitt. I am Todd Hewitt.”

Over het algemeen sta ik altijd wel open voor een leuke sci-fi film. Ik ben fan van dat genre en kan soms heerlijk genieten hoe regisseurs ons meenemen in hun fantasieverhalen wat zich voornamelijk in de ruimte af speelt. En daar ben ik enorm fan van, aangezien dat stukje (de ruimte) altijd mijn interesse weet te strikken, en ik vind het altijd heel mooi om naar te kijken. Ook hier krijgen we daar een beetje een beeld van maar ‘Doug Liman’ kiest ervoor om voornamelijk gewoon op de planeet zelf te blijven met veel CGI werk. Zo zijn die wolken om de hoofden van de personages leuk al moest ik in het begin heel erg daaraan wennen en wist ik ook niet precies de bedoeling van dit fenomeen.

En dat is eigenlijk gelijk een beetje waar deze film blijft steken, en dat is toch wel echt waar hij begint. ‘Doug Liman’ gooit je als kijker vrijwel in het diepe van de film, weinig informatie buiten een nietszeggende quote op het begin en gelijk in de setting waar hij de film wil hebben. Ik ben dan als kijker vaak benieuwd (al is het maar een klein deel van de film) hoe de eerste kolonie zoals dat ook zo mooi werd gezegd op de huidige planeet zijn gekomen, en voornamelijk het vechten tegen de ‘vijanden’ wat de inheemse groepering was in de film, die dan ook nog even voorbijkwamen maar, waar ik toch wat meer van had willen zien, als een soort extra dreiging. Er wordt duidelijk gefocust op het kat en muis spel met daarbij een slappe humor en toch wel een soort liefdesverhaal waar helaas niks uitbloeit, al is dat niet de hoofdkern, dat is het vluchten.

Dan het verhaal, iets waar heel veel energie in wordt gestoken maar eigenlijk nergens echt tot zijn doen komt zoals je hoopt. We ontmoeten ‘Todd’ gespeeld door ‘Tom Holland’, één van de jongeren in het kamp op de planeet. Hij heeft er moeite mee dat men zijn gedachten kan horen en denkt constant dezelfde zin (zoals mijn quote hierboven), en is niet bepaald geliefd door sommigen in zijn dorp. Daarna komt al gauw ’Viola’ naar de planeet, als enige dame in dat kamp wordt ze al gauw gevangengenomen en men wil weten wat ze daar doet. Ze ontsnapt en daarna begint de klopjacht op haar en later ook op ‘Todd’ omdat hij haar wil helpen natuurlijk. Dit kat en muis spel is actierijk en word steeds boeiender om te volgen, en dat is precies waar ik last mee had in de film. Het duurde voor mij sowieso een veertig minuten voordat ik eindelijk een keer in de film zat, het begin was heel stroef en misschien ook wel een beetje saai.

Door dit op een stapelend probleem voelt de film erg chaotisch aan en dat gevoel rust eigenlijk nergens, het draaft door en meer informatie we vergaren over de film hoe beter en vooral duidelijker het wordt. De CGI is een mooie toevoeging op de film, en maakt het verhaal ook wel wat leuker met het hele gedachtenlezen. Toch had ik er wat meer van willen zien, misschien wel wat meer van de vreemde monster op de planeet.

Het is dan toch wel na een tijdje een vermakelijke film geworden die met een hele moeizame start (ik keek na de 18 minuten al hoever we waren) stukje voor stukje interessanter werd maar nergens echt een uitschot had, het blijft erg binnen het boekje wat het verhaal na een gegeven moment ook wel erg cliché wist te maken. Het concept is aardig, het script is slap. Voor als nog een redelijke zit.

3.0*

Naah, dit was het niet voor mij, eerder saaie en vervelende sci-fi. De film kreeg me nooit echt mee en irriteerde mij eigenlijk vooral aan sommige karakters.

Leuker dan verwacht, gezien de lage cijfers. Het verhaal is best vermakelijk, de cast speelt niet verkeerd en het ziet er allemaal ook nog aardig uit. Ik vond hier eigenlijk niet veel mis mee. Een ruime voldoende.

Verrassende goede film.

Orgineel verhaal.

Tom Holland en Daisy Ridley een prima combinatie.

Meer dan de moeite waard.

Na de films van Star Wars gezien te hebben dacht ik van eens kijken wat Daisy Ridley nog heeft gemaakt en toen ik ook nog eens bij deze film zag dat het geschreven was door Patrick Ness, voor mij bekend van A Monster Calls wou ik het wel eens zien. Deze film is helaas niet zo sterk, het is wel origineel maar het concept van mannen hun gedachten steeds te kunnen horen is wel angstaanjagend en in de film soms een beetje vervelend. Wennen is het zeker. Toch is het uiteindelijk geen slechte film maar het is ook nergens super. Toch een behoorlijke cast dus daaraan merk je wel dat het script en concept wel interessant waren.

Best leuk. Aardig concept dat tot grappige momenten leidt maar ook een duister geheim met zich meebrengt.

Tom Holland is de eeuwige onschuldige en sympathieke jongen maar weet de film met die routine toch redelijk te dragen. Daisy Ridley...met dat geblondeerde haar ziet ze er toch wel anders uit, het deed mij een tijdje denken, goh ze lijkt best op Daisy Ridley, zonder door te hebben dat ze het was. Fijn om haar in iets interessants aan het werk te zien met zowaar een redelijk script na twee teleurstellende Star Wars misbaksels uit de Mickey Mouse fabriek (TFA vond ik nog redelijk).

Er zijn wat gemiste kansen. Zo zijn er aliens op de planeet die we amper zien. Qua omgevingen zien we ook niks interessants terwijl dit toch echt een andere planeet is. Een verklaring hoe het komt dat mannen Noise maken en vrouwen niet blijft ook uit. Echt spektakel of enerverende actie zien we ook niet. Het verhaaltje is aardig maar past in 1 (op zich niet verkeerde) Star Trek aflevering.

Redelijk tussendoortje alles bij elkaar.

Op zich best een origineel idee, de lekkende gedachten uit te beelden met wat rokende hoofden, maar het is ook wel knap lelijk visueel. Dat gecombineerd met het wat slordige verhaal en wat lelijke actiescenes maken dat de film eerder aanvoelt als een aflevering van een serie waar je de rest maar van over slaat. Jammer wel, er had beslist meer in gezeten, en met Holland, Ridley en Mikkelsen in de cast verwacht je er meer van.

2,75* op dit moment? Ik geef hem toch echt wel een 7, dus 3,5*

Alleen al voor de beelden en het The 100 sfeertje.

Idee van de Noise is ook grappig en het verhaal best okay.

De buitenaardse wezens hadden iets meer verhaal kunnen hebben, maar goed die hadden blijkbaar niets te zeggen.

Matige Liman.

Ik kan de titel eigenlijk wel goed gebruiken om het verloop van de film te beschrijven. Wandelende chaos. Boekverfilmingen zijn altijd riskant en een boek van bijna 500 pagina's proppen in een film van 109 minuten is natuurlijk vragen om problemen. Vanaf de eerste scene voelt het dan ook aan alsof drie hoofdstukken in 5 minuten worden behandeld.

Het concept van "The Noise" is best leuk bedacht. Je kan me altijd wel wakker maken voor dit soort bizarre sciencefictionconcepten, alleen is het snel duidelijk dat de film nogal onrustig aanvoelt door constant een kijkje te krijgen in de gedachtegang van Holland. Eigenlijk is hij vanaf zijn introductie geen moment niet aan het woord geweest. Liman had zich er goed aan gedaan The Noise wat te beperken. Dat had voor de opbouw meteen wonderen kunnen doen.

Verder zou er zomaar een budget van 100 miljoen uitgegeven kunnen zijn aan Chaos Walking, waardoor ik het onbegrijpelijk vind dat Liman dan kiest voor dit soort omgevingen. Zal vast wat met het bronmateriaal te maken hebben, maar Prentisstown ziet er ontzettend lelijk uit. Liman kan best actie regisseren, dat liet hij zien met Edge of Tomorrow, maar de avontuurlijke actie in deze specifieke film maakt allesbehalve indruk. Zeker de finale is nogal kaal en het enige echte moment waarover ik te spreken was is de scene waar Jonas per ongeluk dat wapen van Ridley activeert. De cameravoering is wel bovengemiddeld en de CGI niet onaardig, maar de actie voelt nergens spannend, spectaculair of bewonderenswaardig aan.

Het tempo ligt gelukkig hoog en enkele ontwerpen zien er meer dan redelijk uit. Er wordt goed geacteerd (met uitzondering van Ridley), maar er worden ook een hoop niet onaardige namen in ondankbare bijrollen geplaatst. Zeker Oyelowo mag wel een goed gesprek hebben met zijn agent. Conceptueel weet de film uitstekend te boeien en ondanks het soms rommelige verloop is 109 minuten goed te doen. Misschien dat de studio's de film hebben ingekort, want Chaos Walking voelt aan als een gehalveerde film. Zo te zien was het geen kassucces, maar op deze manier hoeft een vervolgdeel ook niet van mij.

Een aardig uitgangspunt, en iedereen doet z'n best, maar de combinatie van èn de "hardop-gedachten" èn de achtervolgingen èn de verschillende pogingen tot kolonisatie èn het raadsel van de geheel masculiene gemeenschap maakt hier een beetje een topzware film van, alsof de makers niet goed wisten wat nou de kern van deze dystopische fantasie moest zijn. Daar komt nog bij dat ik de motivatie voor de slachtpartij door de mannen niet heel sterk vind (hoe kun je hopen een kolonie in stand te houden zonder vrouwen?) en dat ik op een gegeven moment ook wel genoeg kreeg van dat gedoe met die gedachten en de bijbehorende psychedelische walmpjes, zodat de film eigenlijk reeds láng voor het einde mijn aandacht had verloren.

Vind het verhaal over de stemmen of hoe zei het noemen de noise opzich wel grappig bedacht, maar op sommige momenten vond ik het ook wel een beetje irritand worden. Aan het acteerwerk ligt het niet . Zowel Tom Holland en Daisy Ridley spelen prima alleen het verhaal is wat magertjes en daarom kan ik niet verder dan een 6 komen. Leuk voor een keertje

Mijn eerste review over een film, want helaas kon ik het niet laten. De trailer zag er leuk uit en ik dacht ik probeer het, zelf ben ik zeker fan van Sci-Fi dus dit leek een leuke combo.

Helaas houdt het daarbij op, de film komt zeer traag op gang, het verhaal is flinterdun en er komt niet echt dieptegang in de film. Er zijn misschien 4 "Actie-scenes" maar ook die zijn zeer saai.

Het idee is zeker leuk, echter is de constante "I am Todd Hewitt" wel zeer irritant na een tijdje, in de hele film zegt Tom Holland dit misschien wel 200 keer waardoor het echt gaat storen.

De aliens hebben welgeteld 5 minuten schermtijd in de hele film, terwijl je in de trailer ervan uitgaat dat ze een meer prominentere rol hebben. Ook het feit dat geen enkele bewoner van de groep nooit getwijfeld heeft of de aliens wel degelijk alle vrouwen gedood hebben, maar een meisje wat 1 dag op de planeet is meteen het probleem zien.

Ook zitten uiteraard alle cliché's erin, jonge held redt verdwaalt meisje, verliest daarmee meerdere geliefden door dat te doen, de "bad-guys" weten altijd iedereen te vinden en zijn nooit meer dan 5 minuten op afstand, het eeuwenoude schip heeft natuurlijk nog altijd back-up stroom (ookal is het bos erdoorheen gegroeid), en natuurlijk na het noodsignaal zijn de "saviors" er binnen de 5 minuten om de dag te redden.

Nee, helaas was dit gewoon een erg saaie zit en leek het alsof de film niet echt goed wist waar het heen moest, jammer dat een ster zoals Tom Holland hierin meespeelt.