The Batman (2022)

Keek er best naar uit om deze film te bekijken. Vind alle batman films/ series wel erg goed en daar komt deze bij. Hij kwam een beetje traag op gang en is best een lange zit maar zit wel goed in elkaar en word erg goed gespeeld door de acteurs. Het einde vond ik erg sterk en daarom geef ik deze batman toch een 8 aangezien je geen 7.5 kan geven.

Lastig hoor. Er zitten goede rollen voor en vertolkingen van Pattinson, Turturro, Dano en de onherkenbare Farrell in, het ziet er allemaal redelijk (maar niet extreem) goed uit, de muziek (inclusief het onheilspellende thema) van Michael Giacchino is sterk, en er wordt aardig wat opgehangen aan het thema van de overgang van wraak nemen voor het aangedane leed uit het verleden naar het bieden van hoop voor de toekomst. Ik heb dan ook met veel plezier gekeken, maar er zitten toch ook een aantal minpunten in: de film duurt wel èrg lang, de "ledgers" vol minuscuul gekriebel van de Riddler doen te veel aan de huisvlijt van John Doe in Se7en denken, Catwoman is best een aardig personage maar wanneer ze rondloopt met die rare bivakmuts die alleen haar neus bedekt kan ik haar niet helemaal serieus nemen, en de actiescènes zijn niet bijzonder spectaculair of intens, zodat zelfs de goed bedachte en in potentie redelijk heftige climax met 500 vijanden uit de "community" van de Riddler eigenlijk enigszins teleurstellend is. Ik hoop dat Reeves en Pattinson er in slagen om het niveau van deze franchise in de komende twee delen wat op te krikken, want wat het bestaansrecht van deze film na de trilogie van Christopher Nolan precies is maken ze niet helemaal duidelijk.

Ja, ik kan hier wel wat mee. Het is echt een frisse wind in de Batman franchise. Het is wat rauwer, realistischer dan de flitsende nonsens, die zijn felgekleurde dieptepunt natuurlijk beleefde met Batman & Robin. Geen megalomane schurken in neon-suits uit de feestwinkel, maar een meer realistische kijk op de personages. In die zin lijkt het een beetje op de film Watchmen.

Ook het feit dat Batman niet van de ene megagrote stuntshow in de andere belandt maar vrij ingetogen de detective uithangt, doet denken aan oude strips en de cartoon uit de jaren 80. Wel had ik grote moeite me in te leven in de scènes dat Batman in zijn leernichtenpak doodleuk tussen agenten door wandelt en iedereen dat volkomen normaal vindt. Maar soit.

Dit smaakt wel naar meer, wat mij betreft. Pattinson blijft natuurlijk een zeurend generatie Z emo sukkeltje, maar hij krijgt het voordeel van de twijfel.

Ondanks dat de film amper een paar seconden aan daglicht scènes bevat, is het werkelijk prachtig in beeld gebracht.

4 sterren

Alweer een Batman film. Nieuwe cast, die het zeker niet slecht deed. Het was zeker geen slechte film, maar de film duurde wel erg lang. De film was ook redelijk donker. Het verhaal was nog interessant en je komt weer wat meer te weten over het verleden van zijn familie.

Intrigerend hoe het universum van DC als loep dient waardoor de maatschappij vandaag bekeken kan worden. Frappant is immers hoezeer ‘The Batman’ weggelopen lijkt uit het hart van de 21ste eeuw. Het idee dat zwaarbewapende extremistische groeperingen – sociale media en ijzingwekkende live streams incluis – het heft in eigen handen nemen en massaal aan het moorden slaan, lijkt sinds de recente bestorming van het Capitool niet eens zo’n absurde dystopie. Huiveringwekkend actueel, en met een metier dat aan David Fincher doet denken werkelijk bloedstollend in beeld gebracht: Matt Reeves is een groot vakman, laat daar geen twijfel over bestaan.

Toch rijdt ‘The Batman’ zich vast in de axioma's van de Batman-sage, die schijnbaar steevast suspense boven psychologie plaatst. Waar is de intermenselijke, relationele densiteit in deze film, die van cinematografisch onweerstaanbaar gedetailleerde gruwel naar gruwel beweegt? De romance tussen katvrouw en vleermuisman komt halfslachtig over, en de actiescènes lijken weggelopen uit een prent waar bombarie de boventoon voert. Het lijkt met andere woorden alsof ‘The Batman’ op de valreep toch geen knap in elkaar gezette, stilistisch hoogstaande genrefilm wil worden, noch een emotioneel spectrum thematisch wil gaan ontwikkelen.

Wat overblijft, is dus vooral een kwestie van effect. Daarin blinkt de film weliswaar uit, maar het maakt de ervaring – bijna drie uur! – finaal toch een beetje armtierig. Wie ontwaakt uit deze escapistische horror heeft met hart en ziel gekeken en meegeleefd, maar voelt zich achteraf vooral murw geslagen door cinema met grote gesten en weinig artisticiteit – terwijl het anders had gekund…

3,25*