Filmpje! (1995)

Een grote onzinnige rotzooi maar wel een erg grappige film (getuigd weer van mijn slechte humor) ........ "een kaal geschoren nsb'er met wip tieten naar een scenario van Jan Blokker, dan is het een hitfilm" 3*

Erg plat en flauw, maar gelukkig valt er wonder boven wonder nog wel eens te lachen. Vooral in het begin is Filmpje! nog best geestig. Bob die gaat pinnen levert bijvoorbeeld een lekker lompe scène op. Maar tegen het einde wordt het allemaal een stuk minder en wordt het geheel zelfs langdradig. Op een gegeven moment weet je het wel. Goed filmmaken is dit sowieso niet, maar de platte flauwekul is gelukkig, zeker in het begin, nog wel eens goed voor een lach.

2,5 sterren.

Ik heb hier nu tweemaal een stuk uit gezien en ik vind dit echt niet grappig. Ik beoordeel 'm niet omdat ik 'm niet helemaal gezien heb, maar ik weet zeker dat ie 0,5 waard is.

Ik ben wel van de droge en/of melige humor maar hier vond ik echt niks aan. Jammerrr. Ik vind Paul de Leeuw leuker gewoon als presentator van mooi weer de leeuw of de leeuw is los.

eigenlijk is 'Filmpje!' een halfuur leuk, dan begint de humor in herhaling te vallen. Mist wat variatie. Desalniettemin blijft Paul de Leeuw geniaal. 2.5*

Bob de rooy vond ik vroeger altijd wel om te lachen (nu niet meer) maar het typetje Annie de Rooy vond ik altijd vreselijk, kan er nooit om lachen.

Ik heb deze film destijds in de Bioscoop gezien en met uitzondering van het eerste half uur was de rest zeer vervelend om naar te kijken. Na een half uur heb je het wel gehad met deze film. Het verhaal van deze film slaat ook echt nergens op, ik kan me het einde niet meer eens herinneren en dat zegt genoeg over deze film. Vanwege het begin van deze film (de vrouw die over stak) krijgt deze film nog 2 punten van mij.

Ik heb maar weinig leuke stukken gezien. De crematie was geinig; zo waren er nog een paar grappige momenten, maar daartegenover staat het slechte acteerwerk (van echt iedereen, ook Paul De Leeuw zelf), irritante personages en waardeloos geluid. Stemmen klonken soms net alsof ze ingesproken waren achteraf (vast ook echt), maar niet op een geloofwaardige manier.

Paul doet het met volle overgave en erg goed

Verders naast de humor heeft filmpje niet veel te bieden

3 sterren

Bob de Rooy, grappig figuur maar niet voor 100 minuten film.

Vanwege dat typetje wilde ik deze film eens zien. De eerste keer dat ik hem zag heb ik hem na 15 minuten uitgezet. Daarna nog eenmaal geprobeerd en het was me gelukt. Helaas was dit voor mij moeilijk door te komen. De humor vond ik echt vreselijk. Paul de Leeuw is niet te harden met zijn zenuwtrekkende typetje. Die drukte en de vreselijke schelle harde stem, brrrr. Ook bij dat vreselijke einde zat ik aftellend voor het beeld te wachten op de aftiteling. Een stukje van de film was een beetje leuk dus daarom nog een 1,0.

Tja Filmpje!, je houdt ervan of je vindt het helemaal niets. Paul de Leeuw kon zich destijds in ieder geval helemaal uitleven in deze af en toe wel erg platvloerse Nederlandse komedie.

Het verhaal slaat helemaal nergens op en als je goed kijkt is het gewoon een erg slechte film. Filmpje! Is eigenlijk een aaneenschakeling van allerlei korte filmpjes, die samen zo'n beetje het verhaal moeten vormen. De meeste grappen en stukjes zijn slecht, maar het moet gezegd worden dat er soms een paar grappige stukjes tussenzitten. Paul is als Bob ook een stukje leuker, dan als Annie. Annie is vooral irritant.

Maar als je op het einde blij bent dat het is afgelopen, zegt dat eigenlijk al alles.

1,5*

Het verhaal gaat nergens over en zit slecht in elkaar. De grappen zijn enorm plat. Normaal vind ik zo'n soort films flauw, maar Paul de Leeuw zoekt enorm de grens op wat deze film zijn kracht geeft. De enorme grofheid, overdrevenheid en onnozelheid maakt deze film hilarisch. Op het einde gaat men wat meer door op het verhaal en zakt de film wat in. Maar leuk om eens een keer te kijken als je goed wilt lachen.

Uitermate grof en plat, vaak tenenkrommend, maar even vaak ook wél grappig en soms zelfs ontroerend. Ik was elf toen deze film uitkwam en heb hem daarna tientallen keren gezien. Gisteren voor het eerst in zeker tien jaar weer eens bekeken en me toch weer slap gelachen. Zo fout dat het weer goed is.

Wat is Schiedam Franeker in een mensenleven...?

Paul de Leeuw, wat had ik in de begin jaren van De schreeuw van de Leeuw een broertje dood aan die zogenaamde 'afzeikhumor'. Mede waarschijnlijk door het feit dat ik zelf veel in die periode met pesten te maken had, pas later begreep ik de humor iets beter maar ik zag vooral de humor van de korte sketches met Bob de Rooij wel in. Ik lees overigens net dat De Leeuw eigenlijk voor ogen had dat zijn programma De schreeuw van de Leeuw helemaal door Bob geleid zou worden maar dat daar toch weer vanaf gezien werd. Toen het programma De schreeuw ten einde liep vatte De Leeuw het idee om een afscheidsfilm te maken over Bob en Annie.

Tja, wat moet je van Filmpje! eigenlijk zeggen? Dit vind je helemaal geweldig of echt helemaal niets, een middenweg is er simpelweg niet. En ik...vond het eigenlijk niets. Had ik het al eens gezien...? Vermoedelijk wel, want er waren toch wel kleine dingetjes die me bekend voor kwam. Zou ik het toen leuker gevonden hebben...? Ja waarschijnlijk wel, maar nu vind ik het werkelijk op het eerste half uur na, waar nog enkele genietbare grappen in zatten, werkelijk niet om aan te zien. Bepaalde fasen in de rechtzaak zijn best aardig, Bob heeft veel films gezien kennelijk, bovendien was het als inwoner van Franeker destijds hilarisch dat Franeker genoemd wordt. Waar ligt Schiedam eigenlijk...? Ergens bij Rotterdam vermoedt ik, mwoah...das een hele tippel. Het bloemetje moment van Het Spijt Me is erg bekend en heeft de nodige humor net als de pinautomaat. Maar daarna zakt het toch allemaal langzaam in elkaar, wordt het flauwer en flauwer.

Opvallend is wel de enorme lijst aan bekende acteurs, zangers of gewoonweg bekenden zoals Karel de Graaf en Jeroen Pauw in het Chinees restaurant die allemaal voorbij komen. De humor blijft toch vooral een poging tot een vrolijke en grove vorm van chaos die extreem humeur of stemming gevoelig is. Het is of ontzettend scherpe humor of het zijn juist tenenkrommend slechte grappen gedurende de film en eigenlijk een voortdurende reeks van hit or mis, en bij mij is het voornamelijk mis. Snel weer vergeten is mijn gevoel hierbij ook, al waren er best een paar aardige grappen bij.