Scarface (1983)

Scarface is zo'n film die bestempeld is als klassieker. De eerste keer dat ik m zag, keek ik m dus ook met mijn klassieker bril op: "we hebben hier te maken met een goede film." Bij een herziening gisteren viel de film bij mij redelijk door de mand: ik vond het eigenlijk helemaal niet zo'n legendarische film als de gemiddelde MM'er (kijkend naar de top250). De film is eerder komisch door het vreemde script waarin een soort "held" naar de top gaat, bestaande uit drugs, geld, een ongeintereseerde vrouw en een lachwekkend overdreven slecht ingerichte villa. Het is maar wat je definitie van de top is: Niemand in zijn omgeving vindt hem eigenlijk sympathiek omdat Montana van begin tot eind iedereen verrot scheld en zelf ook nooit content lijkt. Ook op filmtechnisch niveau kan ik de film niet veel meer dan gemiddeld noemen. Er zitten een klein aantal aangename shots in maar eigenlijk niets noemenswaardigs. En dan de muziek.... Mijn god de muziek. Meer jaren 80 dan Morodor's score ga je nergens vinden: het knalt niet, maar weet op een of andere manier toch altijd er nadrukkelijk aanwezig te zijn, in negatieve zin.

De hiphop legacy is tenslotte hetgeen wat afbreuk doet aan de film, ondanks dit natuurlijk los hoort te staan van de film ansich: de een na de andere rapper emmert erop los hoe goed de film wel niet is. Zij halen er diepe wijze lessen uit zoals: je vriend doodschieten is niet goed, don't get high on your owns supply, als je een lekker wijf ziet (Voor de duidelijkheid, het gaat hier over Mischelle Pfeifer hehehe) dan moet je er gewoon voor gaan. meer van dat soort zwakzinnige-praat. Waarom vonden zij de film goed? Daar komen de rappers niet echt uit behalve dat hij gewoon goed is en dat de film een voorbeeld zou zijn voor Gettho jeugd. Dat laatste is een cultureel verschil waar ik waarschijnlijk nooit in zal komen...

De hiphop legacy extra op de dvd is ronduit fascinerend omdat het verraad dat er kennelijk een boel mensen zijn die deze film daadwerkelijk zien als serieus (goed, wel leven in een vrij land) en opzien tegen de man die 2 1/2 uur lang ongelukkig door het leven gaat, maar wel geld heeft. Het is.... gewoon heel fascinerend.

Al met al een grappige film, die zijn reputatie simpelweg niet waarmaakt, maar desalniettemin vermaakt.

Nog maar eens gezien. Ik stoor me elke keer meer aan die vreselijke muziek en ook Pacino kan me steeds minder bekoren. Maar toch heeft de film wel wat al kan ik er niet echt de vinger op leggen. Maar net zo vaak als ik denk : hier moet 1* vanaf, denk ik ook dat er een ster bij moet. Ik laat hem maar op 3* staan maar neig sterk naar een lager aantal.

Een epos in een notendop.

Al Pacino speelt hier de sterren van de hemel in een zeer overtuigende rol als immigrant latino, met een goed volgehouden accent + houding en een prima intense uitstraling, een soort van in de grond sympathieke bad ass. Het milieu eromheen is ook zeer goed neergezet.
Verschillende belangen komen aan de orde, inclusief de immigranten gemeenschap en de corrupte politie.
Het geluid vind ik erg goed, achtergrondgeluiden (bv markt- en straatgeluiden of desnoods pistoolschoten ingevoegd), overige soundscaping, latijns-amerikaanse muziek en Miami popliedjes, etc.

Ik heb het niet zo op gangsterfilms, maar deze vind ik meer aanvaardbaar dan andere.
Voor mij is dit een goede klassieker. De eerste helft 5*, de tweede helft 3*, want ik kijk niet voor mijn plezier in mijn vrije tijd naar gangsters of andere hebzuchtigen, kortzichtig en egocentrisch handelende, gewetenloze, verslaafde en afglijdende mensen. Het gedoe om geld kan mij niet schelen, maar het gedoe om (en met) mensen wel.
Het is wel een compleet plaatje.

Een Sublieme Al Pacino in een Fenomale film.' De schoonheid van deze film is onbeschrijfelijk. Het is inderdaad een Romantisering van de misdaad. Scarface will be known and remembered for generations long!

Rating: Dikke 5*.

Dat Scarface zo’n populaire film is komt volgens mij o.a. omdat de film is opgebouwd als een Grieks drama. Eenvoudige jongen met criminele inslag komt tot grote rijkdom, wordt overmoedig en bewerktstelligt zijn eigen ondergang, zoals Icarus die te dicht bij de zon vloog, de was van zijn vleugels smolt en daardoor neerstortte. De film appelleert aan het menselijk genoegen om iemand van rags to riches te zien opklimmen en omgekeerd.

Buiten dat klopt alles aan deze topfilm, acteerprestaties en dan met name van Pacino die de film draagt, soundtrack van Gorgio Moroder en de regie van De Palma maken dit alles bij elkaar een uitmuntende kijkervaring. 5*

”You know what? Fuck you! How about that?”

Scarface wordt hier door velen op handen gedragen. Op zich is het niet moeilijk te raden waarom dat zo is. Een rise en fall verhaal spreekt vaak wel aan en Al Pacino speelt hier een charismatische, soms wat over-the-top rol als Tony Montana, die voor velen onvergetelijk is en hij doet het dan ook niet slecht, al vind ik persoonlijk dat hij het soms wel een beetje teveel overdrijft. Het blijft hier ondanks de lange speelduur vooral ook een bordkartonnen personage, die maar weinig uitdieping krijgt, iets wat ik eigenlijk wel jammer vind. Verder ben ik ook niet zo onder de indruk van Michelle Pfeiffer, die hier zijn vrouw speelt. Ze doet het redelijk, maar ook zeker niet meer dan dat.

De film heeft verder een typische jaren ‘80 uitstraling en dito aankleding. Best leuk om te zien, evenals de bijpassende muziek, maar groots wordt het nooit. Vooral het rise verhaaltje is nog best vermakelijk om te volgen. Het middenstuk is lang uitgesponnen en dat is ook het minste stuk. Hier en daar duurt het behoorlijk lang en persoonlijk het er wel iets meer vaart in gemogen richting het einde. Er zitten een hoop gewelddadige beelden in en ook redelijk wat verhaallijntjes, die verder niet zo heel interessant zijn. Toch is de manier waarop er een beeld wordt geschetst van de coke-handel in de jaren ’80 best leuk.

Ik moet trouwens wel enorm lachen om het einde. Tony Montana wordt in zijn huis aangevallen, maar ook nadat hij al door tientallen kogels doorzeeft is, blijft hij schreeuwen en schieten. Dat is zo lachwekkend, dat het hele gebeuren ook niet meer serieus te nemen is. Een hoop mensen vinden dit mooi, maar persoonlijk vond ik het de slechtste scène van de hele film. Uiteindelijk is Scarface voor mij zeker niet de topper die het voor vele anderen wel is. Ik kan best begrijpen wat mensen eraan aanspreekt, maar persoonlijk zie ik liever een Goodfellas, die toch in bijna elk opzicht beter is dan Scarface.

Verder is het wel opvallend dat Scarface mij minder bevalt. Maffiafilm en films van De Palma bevallen mij altijd erg goed, maar dit vind ik zelfs één van zijn minste films. Scarface begint veelbelovend en heeft een prima opbouw. Het mindere middenstuk en het zwakke einde zorgen uiteindelijk toch voor een kleine teleurstelling. Best aardig al met al, maar zeker niet top.

3,0*

In eerste instantie had ik toch wel mijn twijfels om deze film te bekijken. Ik ben eigenlijk niet zo van de misdaadfilms. Maar toen ik eenmaal ging kijken bleef ik ook aan de buis gekluisterd. Wow, wat een goeie film is dit zeg. Geen overdreven schietwerk (okee, op de eindscène na dan), geen overdreven gedoe maar een zeer spannend scenario en nog het allerbelangrijkste .... een acteerwerk waar je u tegen zegt.

Wat heeft die Pacino toch een charisma en wat kan die man acteren. Vaak begin ik me snel te vervelen bij dit soort misdaadfilms maar in dit geval had de film wel 3 uur langer mogen duren. Ook Michelle Pfeiffer was supersterk qua acteerwerk. Als verveelde diva kwam ze heel sterk over. Zij voegde ook echt wat toe aan de film en dat vind ik niet altijd wat haar acteren betreft.

Wat voor mij eruit sprong was de kettingzaagscène en toch ook wel de eindscène. Zo triest om te zien dat hij zijn beste vriend toch om het leven brengt als blijkt dat hij een relatie met zijn zus heeft. Ook de manier hoe hij zich staande hield in het vuurgevecht op het einde was ook indrukwekkend alhoewel ik dat wel een beetje naar het overdrijven vind neigen.

Wat mij betreft één van de beste misdaadfilms die ik ooit gezien heb maar ik moet daar wel bij toegeven dat dat er niet zoveel zijn. Misdaadfilms die ik gezien heb, bedoel ik.

Dat is niet waar! Althans, volgens dit artikel: In het kort komt het er op neer dat wij ook apen zijn, we zijn een bepaald soort apen, net als de chimpansee of de gorilla. Biologisch gezien behoren we tot dezelfde groep, maar taalkundig gezien wordt er vaak een onderscheid gemaakt tussen de mens en de andere apensoorten. We stammen dus logischerwijs ook van andere apen af, maar niet van de andere hedendaagse apensoorten (zoals de chimpansee, gorilla, orang-oetan of gibbon). Met deze apensoorten delen we gemeenschappelijke voorouders. De apensoorten die onze voorouders waren, zijn inmiddels uitgestorven. Begrippen als "aapmens" en "missing link" ("ontbrekende schakel") zijn verouderd en onjuist. Deze kennis is terug te vinden in elk recent wetenschappelijk boek over de evolutie van de mens of primaten (2). Hieronder zal ik dit uitgebreider uitleggen.

Stammen wij van apen af? - deatheist.nl

Maar dat ter zijnde. Al Pacino zet in deze film een rol neer om van te smullen! Dat soort gangster-apen kom je in het echte leven ook tegen en hebben anders sowieso bestaan.

Boeiende gangsterfilm over het drugsmilieu en wat het met mensen doet. Scarface (een geweldige rol van Al Pacino) vergeet al gauw les 2, raakt verslaafd aan drugs en wordt overmoedig. Vooral de glijdende ondergang van Tony, waarin hij zijn beste vriend en zijn zus meesleept, is schitterend in beeld gebracht.
De geweldscenes zijn heftig, maar functioneel in deze rolprent.

Kort maar krachtig. Fantastische film met geweldige Al Pacino. Een echte klassieker!

Ik heb eens gehoord dat deze film bij zijn release in de bioscopen enigzins tegenviel, vanwege zijn extreme geweldadigheid. Naar mijn mening zijn er films die vele malen geweldadiger zijn en op de een of andere manier trekken zulke films mij wel, dat is ook de reden dat ik een liefhebber ben van bijvoorbeeld Quintin Tarantino. Even terug naar de film, ik vond het een geweldige ervaring en ik vind Pacino echt een van de beste acteurs die er zijn en helaas heb ik laatst vernomen dat er in 2014 opnieuw een remake van komt, aangezien deze film zelf al een remake is van de in 1932 uitgekomen film. Maar hoe dan ook, dit is een van mijn favoriete films en ook een van de beste in zijn genre

5*

Niet echt mijn ding, dit. Het vermaakt an sich wel, maar snap niet wat men hier zo geniaal aan vindt. Pacino schmiert er flink op los en maakt van Tony Montana een geinig en memorabel typetje, maar echt een uitzonderlijke acteerprestatie vond ik het niet. Hij heeft wel betere rollen gespeeld, in ieder geval. En ook de rest van de film vond ik alles behalve bijzonder. Goedgemaakt en best amusant was het hier en daar zeker wel, maar het hoogstaande is mij ontgaan. Paar toffe one-liners hier, paar coole actiescènes daar. Maar niets dat mij de volle drie uur lang wist vast te houden.

3 sterren.

Helemaal vergeten te stemmen voor deze film. Heb Al Pacino zeer zeker in beter films gezien, al blijft die man natuurlijk een enorm goede acteur, ook hier. Het verhaal blijft m'n aandacht vastpakken tot het einde; nergens verveelt deze ultieme gangsterfilm. Niet echt een geniaal werk, zoals anderen beweren, maar zeker een lekker filmpje voor op de bank met verstand op nul en Scarfaces bekende quotes mee citeren. Aanrader voor een saaie zondagavond!

En dat is natuurlijk volstrekte onzin; ik kan enorm genieten door films te kijken uit de jaren '40 en '30. Een van mijn favoriete films, Das Kabinet des Dr. Caligari, komt uit 1920; dat is dus bijna een eeuw geleden. In film-historische relatieven is deze film absoluut niet oud. Ik weet niet hoe het voor de gebruiker was waar jij op in ging, maar ik stoorde me absoluut niet aan de 'veroudering' (al is daar dus nauwelijks over te spreken). De film is gewoon enorm cliché; dat is inderdaad erg leuk gedaan, maar naar mijn mening niet geniaal. Er zijn genoeg films uit de jaren '70 en '80 die stukken beter zijn (al heb jij het over flitsend; eigenlijk geen idee wat je daarmee bedoelt). Scarface heeft, denk ik (nogmaals, mijn mening, ik kan er naast zitten), gewoon het geluk dat het door toevallige omstandigheden is uitgegroeid tot een cultfilm. Een film waarvan iedereen het citaat van Scarface na kan doen, een citaat dat ik hier niet eens hoef over te typen. Scarface is een begrip geworden in Amerikaanse cultuur. Dat is allemaal heel leuk; maar ik begrijp de mensen hartstikke goed die niet begrijpen wat er nou zo geniaal aan deze film is.

Wat een film. Een van mijn favorieten. Al Pacino speelt het geweldig als Tony Montana. Wat een verandering heeft hij ondergaan t.o.v. the godfather. Hij ziet er daar heel anders uit en acteert ook een totaal ander persoon, prachtig. Maar de hele sfeer in deze film is mooi. Echt zon Miami/Florida sfeer.

Ook het verhaal in de film vind ik mooi. Heerlijk gangsterverhaal. Tony werkt zich omhoog maar wordt steeds gekker en gekker.

Toen ik de film voor de 1e keer zag maakte hij al indruk op me en dus besloot ik hem gelijk te kopen. Al vaker gezien en hij verveelt echt nooit.

Eerste scène. In een ogenschijnlijk onschuldig onderonsje meteen die felle, demonische blik in de ogen van de Cubaan. Komt nog een paar keer terug. De Palma laat er geen misverstand over bestaan wat voor een megalomane psychopaat Montana is. Koning van de wansmaak ook met al die kitsch in z'n paleisje. Frappant dat zo iemand zoveel navolging heeft gekregen. Het zal wel iets met Pacino van doen hebben.

Eerlijk gezegd hou ik er wel van wanneer hij als een maniak tekeer mag gaan. Hij krijgt er hier alle ruimte voor in iets wat eigenlijk een enorm lompe, opgepompte en hier en daar cheesy film is. De Palma stript het in ieder geval van alle mogelijke subtiliteit en gaat zuiver voor de rush. En daar scoort het dan ook op. Hoe meer poeder Tony door z'n systeem jaagt, hoe groter de kick aan de andere kant van het scherm.

Sfeertje komt ook overeen met wat ik dan maar associeer met die volledig losgeslagen cocaine wars van toenmalig Miami. Geen idee wat daar de oorzaak van is. Moroders verschrikkelijke '80s pop is ook zoiets. Het past op de een of andere manier, wellicht mede dankzij Rockstar Games. Memorabele meuk te over, maar, om dan eens iets anders te noemen, ik vind de scène in het bad een van de meest illustratieve.

Top ganster film. Naast de regie van de Palma vind ik Al de rol schitterend invulling geven. Ook de bijrollen zijn prima ingevuld door de cast.

Het is en blijft maffia/ gangster dus hier en daar vinden mensen het misschien wat overdreven/ "fake". Voor mijn gevoel zit het niet ver af van de gekte die in die werelden om zou kunnen gaan.

Film van uitzonderlijke klasse!

Het eerste wat in mij opkomt na het zien van deze film is: Waarom wordt deze film in Hemelsnaam beschouwd als een klassieker?

Het acteerwerk vond ik erg matig. Zeker niet de beste rol van Al Pacino.

Verder vond ik dat er veel onderdelen zijn weggelaten. Zijn hele weg naar de top wordt totaal niet behandeld.

Het meest tenenkrommende was waarschijnlijk nog wel de soundtrack. Die de tand des tijds totaal niet heeft doorstaan met die jaren 80-sound.

Hij stond nog op mijn to watch lijst, maar deze verdient in mijn ogen geen 2de kijkbeurt.

2,5 *

Soms heb je van die films die je al heel lang wil zien, maar waar het nooit van komt om de een of andere reden. Scarface was daar een van. Vandaag eindelijk gezien en ik vind dit wel een van de betere, zo niet beste, rise and fall-films die er is.

Dit is vooral te danken aan Pacino. Hij zet een geweldige rol neer. In de eerste scenes dat je kennis maakt met Montana, zie je de lust naar macht al in zijn ogen. En dan weet je ook meteen dat die lust hem op een dag de das om zal doen.

Verder is de film grof en gewelddadig, al wordt dit nooit echt overdreven getoond. De 80's sfeer is fijn en stoort geen moment. Behalve dat speelt Pfeiffer ook een aardige rol als de enige persoon die een beetje tegengas durft te geven tegen Montana en dat zorgt voor enkele interessante scenes.

Uiteindelijk brokkelt zijn macht steeds meer af, mede dankzij zijn paranoide gedrag, wat perfect tot uiting komt in met name de laatste 10 minuten. Een film die ik zeker nog eens ga kijken!

Iedereen in mijn omgeving is lovend over Scarface. Dat zorgt voor hele hoge verwachtingen. Zo hoog, dat ik toch een beetje teleurgesteld was. Toch heb ik erg genoten, er zitten een paar bekende scenes in, waarbij de laatste de allerbekendste is en misschien wel een van de bekendste uit de hele filmgeschiedenis is. Het verhaal is wel wat onrealistisch, maar zeker weten genietbaar.

Alle ruimte voor een excellerende Al Pacino in dit misdaadepos. De grote misdaadfilms van de jaren 70, 80 en 90 ben ik nu een beetje aan het ontdekken, en na the Godfather-trilogie was Scarface de volgende stap.

Overtuigd van deze film ben ik nog niet, alhoewel de genialiteit er in sommige scenes wel echt vanaf spat.

Dat Al Pacino een klootzak speelt moge duidelijk zijn, en het is dan ook daarom dat ik het lastig vond mezelf echt in het verhaal te laten meetrekken.

Montana wekt nergens sympathie op, al ga je gaandeweg zijn karakter snappen, mede door wat hij meemaakt.

De film als geheel vond ik iets te lang; ik verloor bij vlagen mijn interesse, waar dit bij the Godfather-films nooit het geval was. Het gaat om een aantal scenes en quotes die ik briljant vond, en die me weer op scherp zetten.

Ik zal de film dan ook vast later nog eens herzien.

De slotscene is memorabel, en de synthesizer-score van Moroder past perfect bij de sfeer van de film.

Het acteerwerk is uitermate sterk, en zo ook de regie.

Montana´s persoonlijkheid, en sommige scenes die me hierdoor tegen stonden, zorgde er echter voor dat ik constant met een gemengd gevoel zat te kijken. Apart dat iemand die zo egoistisch is wel weigert een vrouw en 2 kinderen om te brengen.

Ik vind het enigszins lastig deze film na deze 1e kijkbeurt echt goed te beoordelen.

De superlatieven in dit forum snap ik goed, deze zijn ook vaak terecht, maar voor mezelf houd ik het nog even op 3,5*

Totale over-the-top jaren '80 Miami Vice gangster nonsens. Klinkt dat niet goed in de oren?

Wat hier in ieder geval niet al te lekker in de oren klinkt, is de soundtrack. Moroder heeft mij nooit echt kunnen bekoren, en deze film is helaas doordrenkt met zijn welbekende, zeurende synthesizer geluid.

Pacino zet hier echter wel een charismatische, ijzersterke rol tegenover, al is het vanaf het begin overduidelijk dat het met zijn karakter Tony Montana niet goed zal aflopen. Cinematisch is het allemaal erg verfijnd; de shots en kleurselectie zijn uitstekend, waardoor de Miami-sfeer zowat van het scherm af spat.

Ondanks de vrij lange zit kijkt deze film best lekker weg, met name in het begin en midden gedeelte. Naar het einde toe begint het een en ander wel af te takelen, en is het verhaal nog allesbehalve serieus te nemen. Buiten de hoofdrolspeler worden de andere karakters ook niet echt uitgediept, maar dat lijkt gezien de materie ook nooit het uitgangspunt te zijn geweest.

Scarface is gegarandeerd onderhoudend, maar echt aangrijpend wordt het nooit. Daarom is het dan ook lastig om dit als een ware klassieker aan te duiden.

"What you lookin' at? You all a bunch of fuckin' assholes. You know why? You don't have the guts to be what you wanna be? You need people like me. You need people like me so you can point your fuckin' fingers and say, "That's the bad guy." So... what that make you? Good? You're not good. You just know how to hide, how to lie. Me, I don't have that problem. Me, I always tell the truth. Even when I lie. So say good night to the bad guy! Come on. The last time you gonna see a bad guy like this again, let me tell you. Come on. Make way for the bad guy. There's a bad guy comin' through! Better get outta his way!"

Na lang uitstellen is het er dan eindelijk een keer van gekomen. Scarface een van de beste films ooit gemaakt. Een heel andere film als The Godfather maar toch wel ongeveer even goed.

Al Pacino is erg goed als Tony Montana, hij heeft speciale training gehad voor het Cubaanse accent (hij is namelijk Italo-Amerikaan). Verder is het acteerwerk ook helemaal in orde.Het script voor de film is geschreven door regisseur Oliver Stone. Stone en DePalma zijn een uitstekende combinatie.

De film bevat aardig wat geweld. Van een drugsbaas met een kettingzaag tot erg gave shoot-outs. Volgens daadwerkelijke drugsbazen destijds zou dit een realistische weergave zijn van het Amerikaanse drugs-circuit. De film werd eerst geweigerd door de MAA omdat hij te gewelddadig zou zijn. En wat DePalma ook aanpaste ze vonden het nog steeds "Rated-R". Uiteindelijk werd een versie wel goedgekeurd maar volgens DePalma was er weinig verschil met waar ze mee begonnen en dus bracht hij gewoon de oorspronkelijke versie uit. In het buitenland werd wel een aangepaste versie van de film vertoond.

Fenomenale soundtrack van Giorgio Moroder. Analoge synthesizers in overvloed. Van duistere synth, 80s disco naar synthpop. Kan er uren naar luisteren. De muziek past ook erg goed bij de film. Bij de re-release in 2003 waren er plannen om Moroder's 80s-geluid te vervangen door rap en hiphop, DePalma weigerde daar aan mee te werken.

80s actie op zijn best. De effecten en stunts zijn fenomenaal en alles ziet er erg goed uit. Ik blijf zeggen dat de goede oude bloedzakjes er veel beter uitzien dan die achterlijke CGI-spetters.

Een van de beste crime-films die ik ooit heb gezien. Scarface is een erg indrukwekkende en goede film. Eentje die je gezien moet hebben.

Net herzien, conclusie: het kan gewoon niet beter dan dat het is, dus de sterren zijn aangepast. Heerlijke film, waarbij het verhaal, acteerwerk en muziek werkelijk prachtig is. Dit is zonder twijfel een van de allerbeste films ooit.

Scarface

Wow! Dit was me toch wel een film hoor. Bruut, zonder gevoel. Ik schaam me eigenlijk diep dat ik deze nu pas gezien heb terwijl ik nu toch twee jaar fanatiek bezig ben met films. Misschien wel drie, dat weet ik zo niet meer. Maar toch heb ik hem nu gekeken en ik kan hem eindelijk afstrepen. En dit is daadwerkelijk een AANRADER! Ik heb mij de gehele film amper verveeld en de weg tot the Real Tony Montana is erg gaaf in film gebracht!

Al Pacino speelt echt een hele goeie rol als Tony Montana, de grote man.. Wow! Ik vind hem er echt bij passen zeg!! Steven Bauer natuurlijk ook een hele mooie rol gespeeld! Michelle Pfeiffer deed het ook niet slecht! Ze houd zich op het moment wel erg stil in de film industrie! .

Ik vond het verhaal van Scarface vond ik fenomenaal! Ik vond het erg fijn om hem te volgen en heb me zeker ook amper verveeld. Het concept is mooi, maar ik vond het niet leuk toen ik hoorde dat Tony Montana nooit in het echt heeft bestaan... Iedereen zei van wel??? Afijn, goeie film en zeker het kijken waard. Aanrader voor een avondje film kijken met goeie acteurs en op het eind natuurlijk de lekkere actie-scene en de quote "Say hello to my little friend!". Heerlijk!

4.5*

Scarface van regisseur Brian De Palma is een misdaadfilm die ik telkens weer opnieuw kan kijken. Ik vind het echt een briljante film die ten tijde van de release in 1983 voor veel opschudding zorgde. Excessief geweld, zoals de beroemde scène met de kettingzaag, en grof taalgebruik werden niet geschuwd en dat zette kwaad bloed bij veel critici en bioscoopbezoekers. Ook de Cubanen waren niet blij met de door Oliver Stone geschreven film waarin zij werden afgeschilderd als drugshandelaren. Controversioneel of niet, Scarface is nog steeds een van de betere misdaadfilms die er ooit gemaakt is.

Al Pacino speelt misschien wel een van zijn beste rollen ooit in Scarface. Met passie en vol overtuiging speelt hij de rol van een van de beroemdste filmgangsters uit de geschiedenis. Tony Montana is een kleurrijk personage dat met charisma en met een overdosis aan zelfvertrouwen zichzelf weet op te werken naar de top van de georganiseerde misdaad in Miami. Het heeft dan ook niet lang nodig totdat de naar eigen zeggen politieke vluchteling een connectie legt met de lokale drugsbaron Frank Lopez (Robert Loggia). Lopez gebruikt de doortastende Cubaan als breekijzer, maar de succesvolle samenwerking is van korte duur als Tony zich realiseert dat hij Frank niet nodig heeft om de lokale drugshandel naar zich toe te trekken.

Zoals gezegd speelt Al Pacino de rol van Tony Montana voortreffelijk, maar ook Michelle Pfeiffer speelt de rol van Elvira prima terwijl Steven Bauer de rol van Tony’s beste vriend en compagnon uitstekend invult. Het is ook te danken aan het goede acteerwerk, zoals ook dat van Robert Loggia als drugsbaron Frank en Mary Elizabeth Mastrantonio als Tony’s zusje Gina, dat Scarface een geweldige film is geworden.

Met een speelduur van bijna 3 uur lijkt Scarface een lange zit, maar in werkelijkheid kijkt de film heel makkelijk weg. Dit is niet alleen te danken aan het overtuigende acteerwerk van de veelzijdige cast, maar ook aan de wijze waarop het boeiende verhaal is uitgewerkt, de fantastische beelden van de exotische locaties waar de film zich afspeelt en de geweldige soundtrack van Giorgio Moroder, maken Scarface een ongeëvenaarde misdaadfilm die zelfs nog na ruim 30 jaar imponeert en de kijker van het begin tot het einde vermaakt.

Schandalig dat ik deze film niet eerder heb gekeken! Wat een topper is dit, fascinerend verhaal. Geen enkele maffia film kan dit evenaren, je ziet in iets minder dan 3 uur Tony Montana van begin tot eind. En wat speelt Al Pacino hier goed!

Deze eindelijk eens volledig bekeken en het is wel een redelijk lange film, die me toch niet altijd even veel wist te boeien. Het acteerwerk is wel prima, een glansrol voor Al. Verder zag de film er prima uit.

De film staat wel bol van de one-liners.

Al bij al toch eens het bekijken waard, maar het zal toch nooit m'n favoriete film worden.

Al Pacino in zijn beste rol aller tijden als de charismatische Tony Montana. Dit is 1 van de beste misdaad / drugs films die er is. Een genre waarin ik het gros wel voorbij heb zien komen (denk hierbij aan blow, american gangster enz., maar ook films als once upon a time in america).

Dit is een film die ook veel bekendheid heeft vergaart vanuit de hiphop scene, met talloze quotes op cd's van de bekendere platen uit de 90's. De film word naar mijn mening dan ook door een hoop lieden goed ontvangen door het 'stoere' imago wat de film heeft en niet altijd even goed op echte waarde geschat. Leuk kijkvoer, zeer zeker, maar deze film is goed om veel meer redenen dan alleen die.

Vanaf de openings scene word de toon voor de hele film eigenlijk al gelijk gezet; de vluchtelingenstroom vanuit Cuba met voornamelijk criminelen aan boord. Een politieke zet welke Amerika een tijdlang volledig op zijn kop heeft gezet, met name in en om Miami. Dit heeft uiteindelijk zelfs geresulteerd in het ontstaan van de CIA(!). Een executie op klaarlichte dag, een paar scenes verder, is er 1 die in die tijd echt aan de orde van de dag kon zijn en is dus niet alleen maar 'bedacht' om het verhaal van de film wat kracht bij te zetten. Deze bladzijde in de Amerikaanse geschiedenis spat hier 170 minuten lang van je scherm vanuit de ogen van Tony en zijn crew, met een zure nasmaak vanuit cuba en een wil om het snel te maken.

De rise en fall van Tony gaat vlot, maar zeker niet zonder problemen. Hij is niet bang om risico's te nemen, wat zorgt voor de nodige oproer bij de andere karakters. Hoogtepunten vanuit deze weg worden tactisch op beeld gebracht en geven je van begin tot eind echt het idee dat je het hele verhaal van Tony in Amerika hebt bijgewoond. Vele quotables die elkaar in een vlot tempo opvolgen, snelle montages en een hoop drugs maken de film tot een ware achtbaanrit. Must see!

De opkomst en ondergang van een Cubaanse drugsbaron verteld in een kleurrijk en gewelddadig stripverhaal zo zou ik deze film omschrijven. Een bijzondere kijkervaring.

“I always tell the truth. Even when I lie.”

Keihard, expliciet, grof, beeldschoon en nog steeds steengoed. Zomaar een paar woorden die van toepassing zijn op de klassieker Scarface. Regisseur Brian De Palma weet het Miami van de jaren 80 op briljante wijze tot leven te wekken en de film is echt een momentopname van die tijd. De Cubanen proberen allemaal hun “American Dream” te verwezenlijken maar ieder persoon geeft daar zijn eigen invulling aan. Icoon Tony Montana werkt zich steeds verder op in de cocaïne handel en dat gaat gepaard met veel geweld.

Als ik Scarface in één woord zou moeten omschrijven dan is het excessief. Alles aan Scarface is grotesk maar dat maakt de film ook zo sterk. Vooral de kitscherige aankleding en de kleurrijke decors vind ik echt fantastisch gedaan door De Palma. De jurken van de dames, de pakken van de mannen, het onderkomen van de grote bazen, de disco, het huis van Montana etc… Briljant. Al Pacino gaat helemaal los en ik denk dat de man nergens beter is geweest. Michelle Pfeiffer is ook erg sterk en het “poederen van haar neus” wordt op een gegeven moment bijna een running gag. Steven Bauer wordt niet vaak genoemd maar ik vind hem echt een held in deze film. Manny’s loyaliteit aan Tony maar ook de angst voor de man speelt Bauer erg goed. Ook actrice Mary Elizabeth Mastrantonio is geweldig als zusje van Montana en ik weet nog wel dat die laatste scene tussen Tony en Gina mij vroeger slapeloze nachten heeft bezorgd. Very disturbing. De film voelt op sommige momenten wat langdradig aan maar De Palma weet de kijker bij de les te houden. En dat einde… Alles komt samen, excessief geweld, Pacino op zijn maniakaals, het kitscherige decor, de muziek en tijdloze quotes. Prachtig!