Terrifier 2 (2022)

Heerlijk over the top wacko gore horror, met mijne favoriete clown 'Art the Clown' en ne hele vette knipoog. Desondanks de lange speelduur voor een horrorfilm, heb ik me geen milliseconde verveeld, integendeel, was top vermaak van begin tot eind. Dikke 9/10.

Het eerste deel had zo zijn (gruwelijke) momenten, maar had te lijden onder een laag budget, waardoor één en ander niet optimaal uit de verf kwam. Dit vervolg beschikt duidelijk over een groter budget en is in ieder opzicht superieur. Wat vooral goed werkte in het origineel was de verschijning van Art, de ijzingwekkend sinistere clown, dus is het niet meer dan logisch dat we hier veel meer Art krijgen. Zijn vele moordpartijen worden daarnaast nog smeriger in beeld gebracht. De plot is niet eens zo beroerd en de personages zijn beter uitgewerkt dan je in een dergelijke film zou verwachten. Jammer dat de film veel te lang is en in de finale een beetje begint te zeuren, maar tot die tijd is dit bloody good fun.

Eigenlijk is Terrifier 2 het beste voorbeeld dat meer niet altijd beter is. De eerste film had het gewoon, met een gruwelijke moordende clown die lekker los ging. That's it. Meer was het niet en het werkte. En nu zes jaar later is er een vervolg die liefst 130 minuten duurt voordat de eindcredits gaat draaien. Je verzint het niet, ruim twee uur voor iets banaals als dit. Want eigenlijk valt dit gewoon tegen en is het op een enkele scène na niet al te boeiend. Art the Clown gaat echt op een gruwelijke wijze los die soms zo smerig is dat het zijn doel voorbij schiet. Het is een beetje als Passion of the Christ, die film van Mel Gibson over Jezus die zolang met een zweep word gemept dat je als kijker mentaal uitcheckt. Ik kan gorigheid prima hebben, maar het word hier zo belachelijk dat ik er meer om moest lachen uit ongemakkelijkheid. Na een tijdje geloof je het wel met alle ingeprikte ogen en stukken vlees.

De intro is erg vet en er zijn meer nasty stukken (ik vond de wasserette wel geinig) met als meest opvallende moment het letterlijk uit elkaar trekken van die vrouw op bed, maar eigenlijk is het niet eens leuk om te bekijken. Er zit geen spanning of sfeer in de film en de liters nepbloed maken dat niet goed. Het is 130 minuten hetzelfde, gewoon een 45 minuten te lang. Zo rond de helft van de film was ik mijn aandacht kwijt en die is niet echt meer teruggekomen. Jammer, had hier veel van verwacht. Art verdient een betere regisseur want ik vind hem wel echt een horroricoon geworden.

Met moeite dan nog een kleine voldoende. Omdat het wel gewaagd is.

Kleine 3*

Terrifier was een pretentieloze horrorfilm die lak had aan logica en fans van splatterhorror gaf waar ze naar verlangden: een simpel verhaal, een enge seriemoordenaar, extreem geweld, expliciet bloedvergieten en een aangename dosis zwarte humor. Deze erbarmelijke sequel begint weliswaar met een bloedbad, maar – zoals de speelduur van 132 minuten al doet vrezen – het eerste uur bestaat uit een mislukte poging om de hoofdpersonen te voorzien van diepgang. Geschmier werkte in Terrifier, maar als dat moet doorgaan voor karakterverdieping gaat het de verkeerde kant op. Helaas komen ook de clichés van de nachtmerries en de nepschrikeffecten om de hoek kijken en is er een knullige poging om een satirisch element toe te voegen. Leone probeert zichzelf te overtreffen qua gruwelijkheid , maar daardoor is het geweld zo over-the-top dat het nauwelijks nog indruk maakt.

Terrifier 2


Na het lange wachten was hij er dan eindelijk en oh damm, wat had ik er meer van verwacht. Na het verrassende Terrifier, waar een mysterieuze mimic clown mensen vermoord, was ik heel benieuwd naar deze.

Het verhaal kon me totaal niet boeien en vond het ook niet echt bij de 1e film passen. Waarom hebben ze het niet gewoon simpel gehouden? Vertel wat meer over zijn achtergrond en hoe hij zo is geworden, maar het is allemaal zo mysterieus. Wat doet dat clown meisje ineens in de film? En het meisje die schijnbaar de uitverkorene is om hem met een speciaal zwaard te vermoorden? Beetje vaag allemaal. Misschien heb ik het gemist, maar ik vond dat het allemaal de verkeerde kant op ging. Ik houd meer van straight forward horror films, i guess.

Het aantal gruwelijke kills redt deze film enigszins. Die waren beter dan uit het 1e deel, maar hier en daar ook duidelijk nep en soms way over the top. Sommige stukjes waren best gruwelijk, maar ik zal er niet 'al overgevend' een theater voor verlaten haha. Het acteren was ook matig, al stoort mij dat wat minder bij slasher films. Oh trouwens, het nummer 'Clown Cafe' zit nog steeds in mijn hoofd. Leuke scene en leuk bedacht nummer.

Een magere 3 sterren.

Art the Clown kent al een lange geschiedenis; hij debuteerde in 2008 in de short "The 9th Circle" om vervolgens in 2011 weer op te duiken in de short "Terrifier" Maar pas toen in 2013 de anthologie "All Hallows' Eve" waar beide korte films in zijn te zien, een bescheiden hitje werd, viel de demonische moordenaarsclown op. Zozeer zelfs dat Art in 2016/2017 de ster zou worden van zijn eigen slasher-speelfilm genaamd "Terrifier" Tja en zoals gebruikelijk bij slashers komt na een succes van deel 1 en een vervolg, Terrifier 2...

De film begint direct na de gebeurtenissen van de eerste film en begint bloedig als Art (David Howard Thornton) uit het mortuarium ontsnapt. Een jaar later Halloween nadert en maken we kennis met Sienna Shaw (Lauren LaVera), haar jongere broer, Jonathan en hun moeder, Barbara en Art is terug en staat op het punt een bloedige nacht van chaos te beginnen.

Uiteraard is de kern van de film niet veel veranderd; Art gaat wederom los met zijn gewelddadige moorden maar de film is wel meer gefinetuned! Het meest opvallende is een sterkere focus op de menselijke karakters van de film. Er is een subplot over een overleden vader, zijn schetsboek en een magische dolk om uit te leggen waarom Art het op hen heeft gemunt...

De personages zijn geloofwaardig, waardoor je achter ze kunt staan ​​en hopen dat ze het overleven. Lauren LaVera's Sienna is een uitstekende laatste girl/scream Queen! (De eerste film miste een sterke held) Ook ging schrijver/regisseur Damien Leone meer terug naar de korte films! De bovennatuurlijke aard van Art werd volledig omarmd! Hij heeft zelfs een soort sidekick, een demonisch meisje dat zich ook in een clownsoutfit kleedt. Het gaf film een beetje surrealistisch sfeer...

En tja... de looptijd van 140 minuten...misschien is het lang voor een horror, en ja er is wat opvulling maar hiermee werden ook de fans beloont; meer Art dan ooit! (wie wil dat nu niet?) De film sleept ondanks de lange speelduur nooit! Trouwens...Wow, ik vond die droomsequentie met dat liedje...heerlijk! Maar de grote ster zijn de gore-effecten! Het is een deel 2 dus moeten/ mogen deze meer zijn en gewelddadiger! En dat doen ze...de moorden zijn, behalve dat ze overvloedig en grafisch zijn, ook sadistisch! Alle effecten waren praktisch (in de vorige werd er met ijzerzaagscène nog gebruikt gemaakt van CGI) en de slaapkamerscène is nu al iconisch!

Hm natuurlijk ga ik ook nog even in op dat er blijkbaar hulpdiensten moesten worden gebeld vanwege het flauwvallen en braken van kijkers in de bioscoop. Ja, Terrifier 2 is gewelddadig en bloederig met zijn effecten! Echter elke gore-hound of liefhebber van extremere horror weet dat er heel wat meer zwaarder grafisch geweld is te zien. Denk dus eerder dat door het succes van de eerste, er nu een groter publiek naar de film gaat, die waarschijnlijk het compleet onderschatten. Met deze tweede film is Art definitief toegevoegd aan de slasher Hall of Fame! En met het fantastische eind-Credit filmpje weten we dat hij nog lang niet klaar is!

"What's up with you and this clown all of a sudden?"

Het was even wachten, maar Damien Leone is na al die jaren eindelijk weer terug om ons te trakteren op nieuwe capriolen van Art the Clown.

De maniakale clown blijkt na de gebeurtenissen uit deel één nog te leven. Wederom keert hij terug tijdens Halloween om de boel flink op stelten te zetten. Ditmaal heeft hij het hoofdzakelijk gemunt op Sienna en haar broertje.

Vooraf was ik nogal huiverig over de lange speelduur, echter viel dat tijdens het kijken best mee. Ik kan het wel waarderen dat er de tijd wordt genomen om bepaalde personages beter uit te lichten. Met Lauren LaVera als Sienna heb je bovendien een waardige final girl te pakken; dat miste ik wel in de voorganger. Al hadden er hier en daar wel stukken uitgeknipt mogen worden voor een betere pacing.

Uiteraard zijn de kills weer lekker gory van aard. Het is duidelijk te merken dat Leone voor dit vervolg meer budget voorhanden had. Dit zorgt voor een aantal bloederige scènes waarin er toffe praktische effecten worden gebruikt. Het is soms niet te geloven hoe grafisch Art te werk gaat, geweldig! De nieuwe sidekick had overigens wel wat.

Al met al heeft Leone met 'Terrifier 2' duidelijk zijn stempel kunnen drukken in het horrorlandschap. Het volgende deel zie ik graag tegemoet.

3,0 Sterren.

Ik begrijp het niet. Dat hier mensen van flauwvallen en moeten overgeven in de bioscoop, ook lees ik engste film ooit. Ik vond dit vooral een zeer slechte film en de ketchup vliegt zo in het rond dat het eerder belachelijk werd. En ook de acteerprestaties waren niet bijzonder. Veel ketchup is geen garantie op een goede film, en deze was zeker niet goed en ellendig lang.....

Ik dacht eerst wow meer dan 2 uur, maar Ik heb me prima vermaakt. Bij de lange rit niet verveeld en prima kills en bloederig. De film heeft alleen de tag horror, maar comedy mag ook aangevuld worden. Ook genoeg de lachspieren bediend. Ik zeg kijken.

Wat een geniale film. Hoe krijg je het voor mekaar dat je sympathie krijgt voor de meest gestoorde sadistische killer ooit in een film vertoond?? Dit is film op zijn best! Natuurlijk weten we dat alles nep is maar het is zo goed zonder gebruik van computers in beeld gebracht. Heerlijk dit is hoe films gemaakt moeten worden niet perse zo gruwelijk maar wel met echte effecten.

♪ Drop on by the clown café your favorite meals on wheels ♪
♪ The menu is disgusting and it's full of special deals ♪
♪ Nothing here is good for you so grab yourself a tray ♪
♪ 'Cause food's a little funny at the clown café ♪
♪ Drop on by the clown café ♪
♪ Double up your order quick before it runs away ♪
♪ 'Cause food's a little funny at the clown café ♪

Bovenstaand liedje komt uit "clown café", welke een aantal keren te zien en te horen is in deze horrorfilm en welke gezongen wordt door een verkleedde en geschminkte vrouw spelend op een gitaar, die door clown Art uiteindelijk in brand wordt gezet.

Vanwege "All Hallows' Eve (2013)" en vooral "Terrifier (2016)" was ik een fan geworden van "Art the Clown" en vond ik hem ook één van de gaafste clowns die ik ooit in een horrorfilm had gezien en dat omdat hij heerlijk grof tekeer ging op zijn slachtoffers. Daarom keek ik ook uit naar dit vervolg en omdat het wederom afspeelt rond Halloween en het a.s. maandag Halloween is, leek het me wel gepast om dit vervolg nu te bekijken.

Nadat clown Art (David Howard Thornton) weer tot leven wordt gewekt door een sinistere entiteit, keert de moordlustige clown Art terug naar het rustige dorpje Miles County. Op de avond van Halloween gaat hij achter een tienermeisje genaamd Sienna (Lauren LaVera) en haar jongere broertje Jonathan (Elliott Fullam) aan.

In dit vervolg heeft clown Art het dus specifiek gemunt op een tienermeisje en haar jongere broertje. Op halloweenavond (niet verwarren met deze Halloween ) jaagt hij op ze, waarbij iedereen die hij tegenkomt op gruwelijke wijze uit de weg wordt geruimd, waaronder hun overwerkte en super gestreste moeder Barbara (Sarah Voigt) en Sienna's vriendinnen Allie (Casey Hartnett) en Brooke (Kailey Hyman). Ondertussen doen de twee kinderen er alles aan om te ontsnappen aan Art. De grote vraag is, waarom moet Art hen hebben?

Dit heeft te maken met hun overleden vader, die een tekenaar was, zijn schetsboek met horrorafbeeldingen (waaronder een tekening van clown Art en Sienna in een outfit) en zijn magisch zwaard / dolk welke hij aan Sienna heeft gegeven. Verder heeft Jonathan een bijzondere interesse in seriemoordenaars (waaronder clown Art, die tijdens Halloween al heeft toegeslagen in Miles County, oftewel zie de film "Terrifier (2016") en in de Holocaust en ook wilt hij zich met Halloween verkleden als clown Art. Afijn, dat plot kun je snel weer vergeten, want het draait puur om de moordlustige clown die jaagt op de twee kinderen en dat is eigenlijk alles wat je moet weten.

Clown Art maakt de nodige slachtoffers in dit vervolg en dat is gelijk al in de eerste minuut van de film te zien, als hij gehavend (Art heeft o.a. wat aan zijn oog en aan zijn hersenen) toeslaat in een lijkenhuis, waar hij een mannelijk personeelslid in het gezicht slaat met een medische hamer, zijn oog eruit trekt en bij hem erin stopt, zijn hoofd open breekt en zijn hersens eruit haalt. Schijnbaar moesten in Amerika bioscoopbezoekers overgeven, flauwvallen en dagenlang nachtmerries hebben tijdens en na het zien van deze film. Maar dat is puur voor de commercie gebruikt (zoiets trekt natuurlijk meer publiek), want de horror welke in het eerste deel van "Terrifier" te zien was, is nog steeds onovertroffen en zeker wat betreft de beruchte moordscène waarin een volledig naakte vrouw in tweeën wordt gezaagd met een ijzerzaag.

Persoonlijk vind ik het eerste deel van "Terrifier" ook beter, want daarin wist het verhaal me tenminste te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurde ook maar circa 85 minuten) en vond ik het ook boeiend, creepy en gaaf en vond ik clown Art ook een schitterend personage. In dit veel te lange (duurt maar liefst 135 minuten, terwijl 100 minuten meer dan genoeg zou zijn) vervolg gaat clown Art nog regelmatig lekker te keer, maar echt indruk maakt hij dit keer niet met zijn brute moorden en ook het flauwe verhaal weet nauwelijks te boeien. Zelfs clown Art vond ik op een gegeven moment saai worden en zijn brute moorden (die niet bepaald creatief zijn) maken dit keer ook nauwelijks indruk op mij, op ééntje na dan, welke betrekking heeft op Sienna's vriendin Allie.

Als clown Art namelijk tijdens halloweenavond in Allie's woning inbreekt (van te voren heeft hij nog aangebeld i.v.m. "trick-or-treat"), snijdt hij haar in het gezicht en oog, scalpeert (oftewel het weghalen van de hoofdhuid) hij haar met een schaar, snijdt en steekt hij haar in de rug, breekt hij een arm en de andere arm trekt hij vanaf de vingers open en dat doet hij allemaal met een grote glimlach. Als Allie's moeder (Amy Russ ) op een gegeven moment dan thuiskomt, vindt ze Allie op haar bed, waarbij Art haar dan lachend in stukjes aan het snijden is. Allie's moeder begint dan te schreeuwen en zegt "Oh, no! No, no! No! No!", waarop Allie (die nog niet dood is) zegt:

"Mom."

Als daarna kinderen aanbellen voor "trick-or-treat", opent Art de deur en heeft hij het hoofd van Allie's moeder in zijn handen die hij gevuld (haar schedel) heeft met snoep

Opzicht werd die scène best fraai en gedetailleerd in beeld gebracht, maar om daarom te overgeven, flauwvallen en dagenlang nachtmerries van te krijgen, dat gaat er bij mij niet in, tenzij je helemaal niets gewend bent, maar dan moet je ook gewoon niet naar dit soort films gaan. "Terrifier 2" valt in Nederland niet in de bioscoop te zien, maar je kunt de film wel gewoon pindakazen.

Verder zien we Art tekeer gaan in het "clown café" (welke een droom is van Sienna) met een machinegeweer en vuur, gaat hij tekeer tegen een winkeleigenaar (Johnath Davis) van een halloweenwinkel (waar Sienna engelenvleugels koopt voor haar halloweenoutfit) met een fles (slaat hij tegen zijn hoofd en ramt hij in een oogkast) en een machete (daarmee slaat hij in zijn hoofd en onthoofd hij hem), schiet hij moeder Barbara dood met een geweer (haar hoofd vliegt er dan af), gaat hij met een mes tekeer tegen Brooke's vriendje Jeff (Charlie McElveen) als deze moet plassen (Art steekt hem dan met een mes en hakt ook de top van zijn penis eraf, waarna hij de rest van zijn penis van zijn lichaam trekt) en als laatste slachtoffer slaat hij Brooke tot moes met een zelfgemaakte morgenster (een knots vol met scherpe voorwerpen), waarna hij haar hart eruit trekt (wat dan nog klopt) en erin bijt.

Maar echt veel indruk maken deze moorden niet en na de laatste moord op Brooke wilt Art afrekenen met Sienna en Jonathan in de attractie "Terrifier" van een verlaten pretpark. Hoewel hij zich geregeld uitleeft op hen (o.a. snijdt en steekt hij hen met een mes, slaat hij hen met een ketting en schopt hij hen), lukt uiteraard niet. Sterker nog, Sienna en Jonathan rekenen juist af met Art (zo schiet Jonathan op hem en slaat Sienna hem met een ketting en ramt ze een staaf door zijn hoofd), waarbij Sienna hem uiteindelijk onthoofd met haar magisch zwaard / dolk.

Buiten dat het einde slecht en behoorlijk langdradig was, was het ook nog eens flauw en clichématig (pretparken hebben we inmiddels al vaak genoeg in horrorfilms gezien) en na dat einde volgt ook nog een extra scène na een gedeelte van de aftiteling, welke zich afspeelt in een psychiatrisch ziekenhuis en waarbij Art zijn hoofd wordt geboren via de zwaar verminkte (het gezicht) Victoria Heyes (Samantha Scaffidi), die de laatste overlevende was in het eerste deel van Terrifier en die tijdens een interview de verslaggeefster, te weten Monica Brown (Katie Maguire), aanvalt en verminkt.

Art handelt in deze film overigens niet alleen, want in een wasserette (waarin hij zijn kleren gaat wassen) ontmoet hij een denkbeeldig gruwelijk, griezelig en klein clown meisje (de vermiste 10-jarige Emily Crane) die niet iedereen kan zien. Hoewel ze er creepy uitziet en ze Art helpt, doet ze niet mee aan de brute moorden en haar rol stelt eigenlijk ook niet veel voor. Als Art op het einde onthoofd wordt, neemt zij zijn hoofd mee. Je kunt je afvragen waarom ze eigenlijk in deze film zat, want ze voegde eigenlijk niets toe.

De cast in deze film stelt helaas ook teleur, maar hoofdrolspeelster Lauren LaVera (als Sienna) mocht er best wezen (ze had qua gezicht wel iets weg van Anya Taylor-Joy) en ze had ook een fraai decolleté, welke één keer zelfs naakt te bewonderen is als ze na circa 60 minuten onder de douche staat. Dan zie je haar borsten (wel maar één borst) gefilmd vanaf haar achterkant / zijkant. Ze mocht er overigens ook wezen in haar halloweenoutfit (waarin ze er sexy uitzag en dat vond ook Brooke's vriend Jeff tijdens een halloweenfeest, die dan tegen haar zegt "Wow. That is a badass outfit"), wat wel wat weg had van de outfit van de vrouw Taarna uit de Animatie / Avontuur film "Heavy Metal (1981)" (welke ik afgelopen juni zag) of de Amazoneprinses Diana uit de Actie / Avontuur film "Wonder Woman (2017)" en dan beiden nog voorzien van engelenvleugels.

Al met al vond ik dit vervolg tegenvallen en behalve dat de film veel te lang duurt, stelt het verhaal ook weinig voor en deden de gruwelijke moorden van clown Art me dit keer weinig tot niets (ik heb in ieder geval nergens "wauw" om moeten zeggen, of ergens om moeten lachen). Ik had dat misschien wel kunnen raden, want zodra een horrorfilm in de bioscopen (wel niet in Nederland) te zien is, valt het meestal tegen en is het vaak ook te braafjes en te preuts, want anders komt er nauwelijks publiek (op de sicko's na dan ) op af. Helaas is dit ook van toepassing op "Terrifier 2".

Terrifier en zijn Art the Clown, ze doen me een beetje denken aan de Scream reeks. Al is het jammer dat de killer hier het moet hebben van zogenaamde bovennatuurlijkheid en dus zelf niet te killen is. Dat hadden ze nog kunnen rechttrekken na het einde van deel 1, maar in dit vervolg kiezen ze vol ervoor om Art the Clown een demonische, lees vooral onverslaanbare, verschijning te maken. De personages zijn beter uitgewerkt dan in deel1, en Art the Clown weet nog steeds een portie mime-hunor mee te geven, hoe gruwelijke zijn kills ook zijn. Ik vond m ietsje minder dan deel 1, maar zeker de perfecte film om te kijken met Halloween Applaus ook voor het verbannen van CGI-effecten!

De gore clown Art is terug, en hem heb je liever niet aan je voordeur voor een trick or treat. Hij mag zich nu al een horror-icoon noemen en in het rijtje geplaatst worden met Freddy Krueger, Pinhead, Jason en Michael Myers. Zeker eens met mijn voorganger dat dit een ideale Halloweenfilm is. Speelt zich ook op die avond af en het ontbreekt niet aan sfeer. De kills zijn verdomd gruwelijk maar het is allemaal met de nodige humor voorgeschoteld. Heb meer dan eens moeten lachen met de mimiek van Art, zoals wanneer hij zonnebrillen uitprobeert. Het was natuurlijk te verwachten dat het te lang zou aanvoelen en dat is een minpunt. More is less. Maar ik kan de ambitie van Leone wel waarderen om zichzelf te willen overtreffen en zijn publiek in de watten te willen leggen. We hebben er lang genoeg op moeten wachten. Acteerwerk is niet top maar wie zit op goed acteerwerk te wachten in films als deze? .... De special/makeup FX zijn van een hoog niveau... Hoewel ik de eerste film iets beter vond, zal deze een blijver zijn voor de Halloween avondjes. Zeker doorkijken bij de eindaftiteling...

Tja wat moet je hier nou weer mee. Ik ben op dol op horrorfilms, hoe vaag en cult die dan soms ook kunnen zijn. Maar er zit vaak de spanning van het onbekende en het mysterie achter, die het een rollercoaster maken om zulke films te kijken. En er zit natuurlijk vaak dood en verderf in, want anders valt de dreiging en spanning weg. Het hoort erbij. Maar wat je nu met minuten lange scènes moet waarin onschuldige meisjes in tergend langzaam tempo stapsgewijs hun armen erafgedraaid zien worden, dan armen verticaal gespleten, dan hun vel langzaam van hun gezicht gesneden, dan hun rug, dan een oog doorsnijden, dan nog wat steken, om vervolgens om extra pijn toe te brengen zuur in het gezicht te gooien en dan daarbovenop uitgebreid potten zout in de wonden te strooien. Het kan komisch gebracht worden; maar ook heel mean-spirited. Dat laatste had ik met deze film. Het haalt de lol weg van het kijken van een horrorfilm als deze.
Op zich wel goed gemaakt, zonder overdreven CGI, en in de 70’er en 80’er jaren waren er veel meer van dit soort films. Dus nieuw is het absoluut niet, maar misschien wel voor de huidige generatie.
Art is wel een fijn verzonnen en goed uitgevoerde bad guy. En aangezien het geen knoop kost om dit soort pulp te maken, zal er wel tot deel 30 een franchise van gemaakt worden. Iets minder overdreven sadistisch mag van mij wel, maar als een echte die-hard hiervan geniet dan gun ik het ze wel, maar ik vraag me af waar je dan precies zo enthousiast over bent als je naar dat soort scènes zit te kijken…

Hard uitgekeken naar deze sequel, maar een overkill (pun intended) aan zowel moorden als speelduur doen de film een beetje de das om. Fijn dat men opnieuw voor practical effects gekozen heeft en de mime clown blijft een heerlijk zieke killer. Dat bovennatuurlijke gedoe had voor mij echter niet gehoeven.

Als liefhebber van Art The Clown in de originele Terrifier was ik enorm benieuwd om te zien hoe het vervolg eruit zou zien. De trailer deed me jammer genoeg vrezen voor het slechtste want die zag er wel heel amateuristisch uit. Gelukkig is het eindproduct veel beter dan mijn verwachtingen en kan zowat iedere gore-fan zich hier goed mee uitleven (hoop ik).

De meesten klagen over de lange speelduur. Mij stoorde dit helemaal niet al is de climax inderdaad wel een tikkeltje te lang. Toch heb ik nergens het gevoel dat het onnodig lang was. De 140 minuten worden vooral geweid aan het gezin van Sienna en hun problematiek. Veel deed het verhaaltje niet voor mij maar het keek lekker weg. Wat mij echter overwon waren de lang uitgerekte moordscènes. Deze filmserie gaat toch wel de geschiedenisboeken in voor zijn gore. Ja, het ziet er vaak cartoonesk uit maar dit draagt extra bij aan het imago van Art the Clown. Het hoogtepunt is uiteraard de scène in de slaapkamer. Ik zat met open mond te staren naar het bloedbad en genoot van elk moment (sluit mij a.u.b. niet op). Dit was geweldige horror.

Wat me wel hard stoorde was dat de belichting niet altijd op punt stond. Vaak waren scènes overbelicht of onrealistisch belicht. Dit viel hard op en ik kan het alleen jammer vinden. Ook niet al het acteerwerk is goed genoeg. Lauren LaVera is goed en David Howard Thornton speet uiteraard geniaal. De moeder had echter nog nooit van acteren gehoord, denk ik. Wat een verschrikkelijke overacting. Dit werd na een tijdje gewoon ironisch lachwekkend. Ook de toevoeging van Arts sidekick snapte ik niet zo goed. Het was me allemaal te vaag en hielp het plot niet echt vooruit.

Verder kan ik alleen maar uitkijken naar wat Damien Leone nog van plan is met Art the Clown. Hopelijk heeft hij wat geleerd van deze film en levert hij the best of both worlds: goede kills én goede filmmaking.

3,5*

Lekkere ordinaire gore horrorfilm. Het verhaal stelt weinig voor. De uitwerking is eenvoudig, gewoon verstand op nul en recht toe recht aan te keer gaan waarbij weinig aan de verbeelding wordt overlaten. Het bloeit rijkelijk en er wordt niet gekeken op een ledemaatje meer of minder. Gewoon lekker grof. Ondanks de lange speelduur en de voorspelbaarheid verveelt de film geen moment. Het acteerwerk kan er net mee door, maar is niet van heel hoog niveau. Art the Clown blijft soms wel wat lachwekkend. Visueel best redelijk. Prima film voor de liefhebber. 3.0/3.5

Bruut begin, daarna krijgen we een stukje puberen. Waarna de Gore weer terugkomt. Ik snap dat mensen hiervan zullen walgen dan niet schrikken. Het is allemaal goed in beeld gebracht en het geweld is zeer fors. Voor de scènes met het afrukken van ledematen en het uitrukken van ogen zal niet iedereen graag zien.

Vond trouwens de moeder erg slecht acteren, die kwam totaal niet over.
Scènes in het spookhuis voor mij het interessantste

Nog steeds goedkoop.

Had op iets meer gehoopt op dit tweede deel. 1 was matig maar deel 2 had wat buzz en ik had gehoopt op wat anders. Helaas is het eigenlijk best wel hetzelfde maar nu met een belachelijke speelduur van 2 uur en 18 minuten!

Met een dikke 2 uur is het ook te verwachten dat je meer “verhaal” krijgt. Wat misschien een beetje gemist werd in deel 1 maar of je dit dan wil…een generiek verhaaltje over broertje en zus die meer over Art the Clown te weten komen. Het boeit geen fluit en het is vooral filler om om de zoveel tijd met wat gore te komen. Dat blijft soms nog best aardig. Maar het is teveel van hetzelfde en het is nooit dat de film het voor elkaar krijgt om je echt naar te laten voelen omdat het zo saai in beeld word gebracht.

1,5 ster. Speelduur is gewoon niet te doen.

Het was een sequel XL, met een speelduur van meer dan 2 uren. De film zag er wel beter uit dan de vorige en de film was weer heel bruut. De film deed met ook een beetje aan Nightmare on Elm Street denken met die dromen, al ging het al gauw weer een andere richting uit. De film had nog een catchy nummertje.

Er was ook nog een lange scène tijdens de aftiteling, dus zeker blijven kijken.

Na zes jaar keert de bloeddorstige killer Art the Clown terug in Terrifier 2. Begeleid door sensationele berichtgeving als deze: *klik*, werd de film een aardig succes in de Amerikaanse bioscopen. Echte of valse berichtgeving? Ik neig naar het laatste. Hoe dan ook. Terrifier 2 is in ieder geval een hele brute slasher en ik kan me voorstellen dat er kijkers zijn die bij sommige scènes even wegkijken.

Liefhebbers van gore en buitensporig moordgeweld zitten goed. De kills zijn smerig, bruut en fantasievol in scène gezet. Damien Leone houdt zich niet in en voorziet zijn film van groteske plastische effecten die met ouderwets handwerk tot stand kwamen en met de inzet van CGI niets hebben te maken. De speciale effecten zijn indrukwekkend en zien er behoorlijk ranzig uit. Klassewerk.

De bruut en spil van de film met de naam Art the Clown wordt schitterend vertolkt door David Howard Thornton. Zonder enig stemgeluid en slechts met gebruikmaking van mimiek en gebaren weet hij de clown een angstaanjagende aanblik te geven. Tegelijkertijd brengt hij met zijn pantomimespel een dikke laag inktzwarte humor in de film. Art is een zeer boosaardige psychopaat die duidelijk vreugde ervaart bij het uitvoeren van zijn lugubere werken.

Terrifier 2 is bloediger en schokkender dan zijn voorganger. Toch is de film niet in alle opzichten anders dan de eersteling. Neem het verhaal. Dat stelt nog steeds amper iets voor. Ook de personages zijn maar bleekjes ingevuld. Net niet plat genoeg om helemaal zonder gevoelens van empathie hun handelen te observeren maar wel te plat om daar verder erg veel last van te hebben. Zijn ze eenmaal geslachtofferd dan is het bestaan van de personages ook meteen vergeten.

Merkwaardig trouwens dat een film met zo’n mager verhaal maar liefst 140 minuten duurt. Ook merkwaardig dat ik mij in die tijd niet heb verveeld. En misschien is dat ook helemaal niet merkwaardig. Art the Clown is natuurlijk een fascinerende killer. En neem de talrijke kills. Ook fascinerend. Bijzonder meedogenloos en bijzonder creatief. Bovendien worden ze bijna zonder uitzondering met een fijne dosis zwarte humor geserveerd. En dan is er nog Lauren La Vera. Een bijzonder leuke actrice die veel in beeld is. Voldoende elementen om van een fijne film te kunnen spreken.

Deel 1 onderscheidde zich nog vanwege het nieuwe personage van Art. Dit 2e deel heeft me geen moment kunnen pakken. Het drijft uitsluitend op de slasherscenes en die zijn er dan eigenlijk te weinig om het slechte script en acteerprestaties te kunnen compenseren.

"They never found the body... what if he decides to come back here?”

Het tweede deel van ‘Art the Clown'. Ik heb me er gisteren maar aan gewaagd samen met een kameraad van me, na de vele angstaanjagende berichtgevingen over deze film. Mensen zouden kotsend de bioscoop uit gaan, en iets viezer zou ik nog nooit hebben gezien. Goed, nu weten wij wel wat dat soort mediapraat inhoudt, en ik denk de meesten hier ook, daar trappen we niet meer in. Ik was meer nieuwsgieriger door het feit dat ik de eerder benoemde personage gewoon weer graag wou zien. ‘Art’ is namelijk langzamerhand wel stiekem een kleine cultheld aan het worden, en voor iedereen die van een heerlijke splatter slasher houdt, dan is deze personage daar geschikt voor. Of beter gezegd waar wij gisteren aan dachten; de gene die deze film heeft gemaakt moet even twee keer bij zichzelf na denken of hij nog wel helemaal gezond in zijn bovenkamer is. Het neemt allemaal niet weg dat deze film gewoon een heerlijke slasher is, eentje die we weer nodig hadden.

Maar, de film kan niet alleen maar lof ontvangen. De film kent veel pijnpuntjes, misschien wel iets te veel. De grootste dooddoener in deze film is de onwijs lange tijdsduur. De 140 minuten (ruim twee uur) is gewoon te lang voor deze film. Daar kun je hoog of laag in springen, het is gewoon te lang. Het eerste uur duurt het langste, de film komt bijna niet op gang en moet het doen met enkele slacht scenes. Die overigens gelijk gaaf zijn, maar niet bijzonder genoeg. Het tweede uur is een stuk vermakelijker maar, daar ga ik het zo even over hebben. Ook druipt het b-niveau er natuurlijk van af maar, ik denk niet echt dat je dit streng mag gaan afrekenen op de film. Alles oogt B, en het eerste deel is nou ook niet van een beter niveau. En daarnaast vond ik het verhaal te saai. Als er überhaupt een verhaal in zit want de film weet nergens echt duidelijk te zijn. Het verhaal raakt kant noch wal, en daarvoor moet je deze film dus ook zeker niet op zetten.

De prachtige ‘Lauren LaVera’ weet de film aardig mee te nemen. Prachtige verschijning en dan hult ‘Leone’ haar ook nog eens in zo'n mooi pakje. Een lust voor de ogen met prima acteer werk. Als je haar namelijk vergelijkt met ‘Kailey Hyman’ dan zie je het verschil erg goed. ‘Hyman’ was ook prachtig om te zien verder maar, deed vooral erg aan overacting. Misschien wel typerend voor een film als dit alleen ik heb daar echt een onwijze bloedhekel aan. Helaas zie je dat vaker in dit soort horrorprenten, en dat haalt voor mij toch altijd wel een stukje plezier weg. Mooi voorbeeld is wanneer ze door de kermis achtervolgt wordt door ‘Art’, en ze ook gesneden werd in haar been. Maar, zo ongelooflijk veel en vooral onnodig zat te schreeuwen. Waarvan je toch zelf mag denken; als je dat niet doet heb je standaard meer overlevingskans. Dan moet je altijd wel even beseffen dat je gewoon simpel een film zit te kijken. Voor de rest vond ik uiteraard ‘David Howard Thornton’ erg sterk, zijn rol als ‘Art’ was weer geinig. Het blijft leuk.

Zoals ik al zei, het blijft leuk. De film kent namelijk hele duistere komedie, wat misschien zelfs overslaat naar het sadisme. Het blijft gewoon mooi hoe droog en komisch ‘Art’ zich begeeft naar een bepaalde daad. Ik moest daar helaas soms iets te vaak om lachen.

Daarbuiten is de gore in de film van uitstekende klasse. En dat is één van de grootste pluspunten aan deze film; bloederig is de film, en dat is overal te merken. Ik ga het niet eens allemaal opnoemen, laat het op je af komen en geniet ervan als je het interessant vindt. Want voor de horrorfilms onder ons is deze film waanzinnig gaaf, en dan kun je, je vingers erbij aflikken. Als reguliere filmkijker of als filmkijker waarbij horror niet centraal staat kan dit wel een gore zit worden, fantastisch.

Wij hebben ondanks de lange speelduur toch een leuke zit gehad, en ik ben al wel klaar voor een deel drie. ‘Art’ is langzamerhand gewoon een cultheld aan het worden. En kan zich makkelijk plaatsen naast een ‘Meyers’, ‘Voorhees’ en ‘Krueger’ als slasherheld.

Een stuk leuker dan deel 1. Met name het eerste uur/anderhalf uur is een mooie mix van humor en horror. Ok, de 'karakteruitdieping' had niet per se gehoeven, maar wordt ook weer niet zo serieus aangepakt dat het irriteert. Meer als een extraatje, het is niet dat deze film nu ineens 'verhaal' heeft. De speelduur is wel echt te lang en richting het einde wordt het allemaal wat minder. Door de overdaad aan gore raak je daar op een gegeven moment op ingesteld en is dat niet zo spectaculair meer. Echt erg wordt het pas als het zwaard van de hoofdpersoon ineens superkrachten bevat waardoor ze weer kan terugkeren voor een eindgevecht, of zoiets. Het einde - na de aftiteling, de halve zaal was al leeg - is dan wel weer grappig en laat in ieder geval weer ruimte voor een Terrifier 3.

Zes jaar geleden leek Terrifier maar een bescheiden hit te zijn. In de tijd dat ik er wel zin in had leek de dvd in 2020 al vrijwel slechts bij de tweedehandsafdeling van Bol.com te vinden zijn. Best vreemd, want dit was toch wel een erg fijne en lekkere gore horrorfilm met een Clown die het nu anders aanpakt.

Vorig jaar is Art de Clown teruggekeerd en leek er met het tweede deel toch plotseling animo te zijn voor de bioscoop. Dan wel een stuk later dan Halloween. De nieuwsberichten en de recensies spraken ver voor de Nederlandse release al boekdelen. Kotsende en flauwvallende bioscoopbezoekers. Dat heb ik wel vaker gehoord, maar het was al duidelijk. In de Woke-2020's laat Leone er nog altijd geen gras over groeien. Ik was best wel benieuwd en hij was al te streamen, maarja... pfff 140 minuten... Ik merk dat ik er naarmate ik ouder word steeds sneller op afhaak als een film te lang duurt. Ik weet ook niet wat dat is.

Maar gisternacht heb ik na een lange wandeling toch nog even spontaan het besluit genomen. Ik heb het veelal uitgesteld, maar toch... Nu dacht ik er niet al te veel bij na. En ik moet toch wel zeggen dat die 140 minuten wel erg snel voorbij vlogen. De film pakt meteen al uit met die lekkere gedetailleerde slachtpartij in die wasserette, en kreeg ik toch wel even de kriebels over mijn rug als Art de Clown ineens kennis maakt met een veel jongere soortgenoot. Een meisje dat er met dezelfde schmink en dergelijke er misschien nog veel enger uitziet dan Art de Clown zelf. Een prachtige binnenkomer al meteen dat al beloofd dat dit deel stukken dieper zal gaan. En dat zal het ook zonder meer!

Sienna is een tiener die samen met zijn broertje Jonathan zich klaarmaakt voor het grote jaarlijkse Halloweenbal en ondertussen kampen met een egocentrische moeder. De verontwaardiging is groot als Jonathan voorstelt om als Art de Clown te gaan. Ook zijn interesse in seriemoordenaars en zijn onderzoek naar zijn overleden vader die iets van deze clown schijnt te weten lijken voor het gewone Amerikaanse gezinsleven al een bevestiging te zijn om eens een afspraak met de psycholoog te maken. Op school trekt ze op met de bemoeizuchtige vriendinnen Brooke en Allie en zo krijgt Jonathan op een dag Art de clown en dat meisje zelf te zien. Maar wie gelooft hem nu nog?

Want hij is terug en hij zal zijn prooien primair op een meest buitensporige manier lastigvallen en op een subtiele en "clowneske" wijze provoceren, voordat hij toeslaat. En Sienna en Jonathan lijken voor hem de volgende doelwitten te zijn, vanwege de vader.

Dit tweede deel wordt vervolgens een film zoals je kon verwachten, of toch net niet? Bedenkend dat er wel een punt zal komen dat Jonathan eindelijk zijn gelijk krijgt, maar voordat dat gebeurd en de eventuele betrokkenen de clown zelf onder ogen kunnen zijn (ze denken inmiddels dat er wel een een of andere mafkees is die zich als Art de Clown verkleedt) moeten ze het met een gruwelijke dood bekopen.

Ja, dan de gore, moorden en absurditeit, dat hier in volle overvloed is en waarschijnlijk voor het hedendaagse begrip meer dan "grensoverschrijdend" zijn. Absurditeit: die "Clown Café-musical" was echt pure kunst en deed het hem helemaal voor de hele film. Echt helemaal over de top, bizar, fout en geweldig. Maar dan die slaapkamer-scene, poeh... Dat ging niet in de koude kleren zitten. Schrijnend en sadistisch tot het uiterste. Dit was ook de desbetreffende scene die zodanig besproken werd en waar mensen op afhaakten. Ik werd er niet misselijk van, of viel niet flauw, maar ik had het er toch wel vrij moeilijk mee. En dan voornamelijk als moeder thuiskomt en het tafereel op Alies slaapkamer zelf mag aanschouwen. "Mom!" Terugdenkend aan die ene zaag-scene uit deel 1, zijn we nu wel overtuigt dat Art de Clown tot het uiterste gaat. Maarja, dan toch ook hoe Alies gekapte hoofd als snoeptrommel wordt gebruikt voor de volgende "Trick or treat" aan de voordeur.

En ja, moeten we even doorgaan? Die "Wild at Heart" achtige headshot bij die moeder, die vervolgens aan tafel in haar beschoten gat in haar gezicht wordt gevoerd, hoe er met een mes in een piemel wordt ingehakt, zoutzuur in gezicht, moeiteloos een schedelpan opentrekken... Ja, voor de shock-liefhebber genoeg te beleven.

Dat climax in dat pretpark was fantastisch. Koekje van eigen deeg! En dan komen we bij de credits, maar dan is er toch nog een ultra-ranzige mid-credits-scene dat je adempauze ontneemt.

Ja, toch wel een ultra-gruwel dat al kenmerkend is met de vrij nieuwe 18+ logo van Kijkwijzer. Ik heb er wel gewoon mijn Kaastengels en Cheese Chili-bites uit de Airfryer met wat blikjes bier bij kunnen nuttigen zonder te hoeven overgeven. Ben ook echt een horrorveteraan. Nee, die 140 minuten vielen achteraf gezien wel mee en vliegen zoals gezegd voorbij omdat het nergens blijft hangen en op timing en ritme blijft. Het was een geslaagde horrornacht voor mij.

En dan is deel 3 ook al aangekondigd...

4,5*

Geef Art the clown een oscar! Hij is eng en grappig tegelijk en doet dit allemaal zonder tekst! Klein budget maar wel ver geschopt met een internationale bioscoop release!

Acteerspel van de andere was goed, maar sommige iets minder vooral de moeder.

Camera en point of view is super en goeie sfeer aan de film die goed werkt.

Best vermakelijk met heel veel gore. Nog nooit een clown zo gehaat

Art the clown is gewoonweg geweldig met zijn mimiek en zijn brute manier van handelen. Het bloed spat van het scherm als hij in actie komt. Overtuigende heerlijke bloederige scènes met een paar geweldige shots. Daarbij nog een vleugje humor en surrealistische benaderingen om het geheel een beetje mysterieus te maken met een bovennatuurlijke link. Een horrorfilm die 2 uur en 20 minuten duurt en toch constant zijn aandacht weet te houden. Vlot tempo en het kakt nergens in. Dit is ook te danken aan de toffe locaties, vooral de scènes in het themapark Halloween zijn heel leuk. Maar ook de cast doet het bijzonder goed. Lauren LaVera als Sienna lijkt iets magisch te hebben gedurende het verhaal en zeker wanneer ze haar halloweenoutfit draagt. Maar ook haar jongere broer Jonathan ( Elliott Fullam ) speelt een overtuigende rol. En natuurlijk niet vergeten David Howard Thornton als Art. Heerlijke horrorfilm waarmee ik dit jaar de horrorchallenge wil mee afsluiten. 8/10

Voordeel van de twijfel

Na een aantal weken gewacht te hebben, omdat Terrifier echt als uitzitten voor mij gevoeld had, uiteindelijk toch maar aan dit vervolg begonnen. De positieve berichten lieten mij niet los, en ik moet zeggen dat dit vervolg inderdaad veel beter is dan zijn voorganger. Niet dat dit moeilijk was, en je nu opeens te maken krijgt met een meesterwerk, maar slecht kon ik dit zeker niet noemen.

Wat wel duidelijk naar voren komt, en wat ik eigenlijk ook bijna overal teruglees, is dat de speelduur veel te lang is. Ook dit kan ik niet ontkennen: het wordt op den duur enorm herhalend en het einde voelt veel te slepend en uitgerekt aan. Een speelduur van 90 tot maximaal 100 minuten was meer dan voldoende geweest. Het enige voordeel hieraan is wel dat er meer ruimte is voor rustige momenten waardoor ik ook beter met al het extreme geweld op het scherm om kon gaan. Het is niet dat je de film nu opeens een karakterstudie kan gaan noemen maar ik bouwde hiedoor wel meer een band met het hoofdpersonage Sienna op. Wat ik ook niet vervelend vond was om naar de actrice zelf te kijken, en het was heerlijk om te zien hoe zij uiteindelijk degene wordt die Art, letterlijk een kopje kleiner maakt.

Het open einde en het inmiddels aangekondigde vervolg wekt de indruk dat dit een langlopende franchise zal gaan worden. Art de clown is inmiddels een waar horroricoon te noemen, maar de vraag is nu hoelang dit voldoende gaat blijven om de franchise draaiende te houden zonder meer diepgang dan alleen een psychopathische onsterfelijke bovennatuurlijk clown als je voornaamste trekpleister.

3,0*

Iets gepolijster en minder nostalgisch dan het eerste deel. Maar Art the Clown (David Howard Thornton) blijft onverminderd amusant als de sadistische oerkracht die zijn eigen lusten botviert op onwillige passanten. Alleen al Art's malicieuze glimlach en woordeloze blikken. Ook hilarisch hoe het Halloween-thema consequenter wordt opgeworpen met zieke grappen rond trick or treat, tuinversiering en verkleedpartijen. Net als in het eerste deel word je een beetje op het verkeerde been gezet door de jolige toon, want opeens gooit 'Terrifier 2' (2022) het over een ongemeend harde boeg door steeds iets verder te gaan dan andere genrefilms. In die zin krijgt 'final girl' Sienna (Lauren LaVera) haar spaarzame ontsnappingen niet cadeau als ze tot bloedens toe wordt mishandeld of ziet dat Art zijn zinnen heeft gezet op haar jongere broertje.