Greenland (2020)

Enorme tegenvaller. De trailer was spectaculair maar het viel erg tegen. Weinig actie, saai zelfs.

Geen reet aan.

Redelijk voorspelbare film, waarbij het toeval hoogtij vierde. Wat erover was werd niet aangegeven.

Toch afgekeken, omdat mijn vrouw de film spannend vond

Best verfrissend dat een rampenfilm eens kleinschalig en relatief nuchter blijft. Geen al te grote heldendaden etc, en op het einde wordt ook gewoon een groot deel van de populatie uitgeroeid. Alleen zet de film wel zwaar in op het familiedrama. Altijd al een zwak punt in dit soort films, maar nu nog wat meer. Er is zo weinig chemie tussen Butler, Baccarin en Floyd. Niet zo verwonderlijk ook als Butler nog de beste acteur van het stel is. Baccarin mag duidelijk alleen vanwege haar looks in deze film verschijnen. Scott Glenn brengt nog wel wat leven in de brouwerij als de (schoon)vader. Jammer dat hij pas zo laat in de film op mag draven.

Ondanks dit alles is de film na een zwak eerste bedrijf nog behoorlijk te pruimen. De prima regie compenseert voor het zwakke script. Het tempo zit er altijd genoeg in en de sfeer van chaos en paniek komt goed over. Er zijn nog een hoop clichés en toevalligheden uiteraard, maar dat hoort er ook een beetje bij. Voor een hoogstand verhaal moet je geen rampenfilm kijken. Wel jammer overigens van de telkens zo wild schuddende camera's. Altijd een goedkope manier om wat minder goed uitgevoerde actie of special effects te verhullen. 2.5*.

Wat een rollercoaster was me dit. Vanaf begin tot einde kon je de emoties voelen: angst, hysterie, chaos, liefde, drama, vechten voor je gezin enz... En alles op een zeer realistische wijze gebracht. Niet zo’n film waar de man plots een soort superheld wordt. Nee, hier kon je de onmacht voelen van hoe men zou reageren en probeert te overleven moest dit echt gebeuren. Niets geforceerd. Zelfs de reactie van het zevenjarige zoontje was zeer realistisch in beeld gebracht. Topprestatie van Gerard Butler die al eerder bewezen heeft gemaakt te zijn voor dergelijke actiefilm. Als rampenfilm heb ik zelden zo’n meeslepend verhaal geweten. Hier was naast de natuurramp ook een verhaal doorgeweven dat de film voor mij tot een hoger niveau tilde. Misschien door Corona, maar al maanden geen nieuwe blockbuster gezien, wel deze behoort tot mijn top. Doe gebrek aan topfilms dit jaar, hakt deze er onverwachts wel in bij mij. Een welverdiende 5* en dat geef ik niet vlug. Echt genoten. Een superfilmavond gehad. Lang geleden dat ik zo genoten heb. Ben beetje fan van Gerard... Toch tot einde van aftiteling blijven zitten om even te bekomen. Beste film dat ik in 2020 gezien heb (maar ja, noem eens een concurrent...)

Heerlijke film. Van het begin tot het eind spanning.
In tegenstelling tot andere rampenfilms zie je daadwerkelijk de komeet inslaan en word je op de hoogte gehouden wat de ramp daadwerkelijk inhoud. Knappe graphics aan het einde waarin je verschillende steden vernietigd ziet.

Prima film....kijkt lekker weg.....3,5

Tuurlijk allemaal vrij voorspelbaar , maar dit ijn de meeste films allemaal , ik vond het al bij al een zeer degelijke film , mocht mss iets meer spanning in

Just please give us a call if you find out anything when you get there.
Like where we can go to be safe.

Niets zo leuk als af en toe een degelijke rampenfilm. Zo’n film waarbij de ramptoerist in je tevredengesteld wordt. Het aantal films dat al eens de revue zijn gepasseerd zijn legio. De oorzaken voor mondiale destructie zijn gevarieerd. Er waren allesvernietigende aardbevingen (“Earthquake” en nog maar recent “San Andreas”) die plateaus omhoog duwden en complete metropolen uiteenreten. Boten die zonken vanwege een enorme golf (“The Poseidon Adventure”) of een verdwaalde klomp ijs (“Titanic”). Uitbarstende vulkanen (“Dante’s Peak”), aanstormende ijstijden (“The Day after Tomorrow”), tsunami’s (“Lo Imposible”) of toepasselijker een zich snel verspreidend, dodelijk virus( “Contagion”). De verhaallijn van zulke rampenfilms is over het algemeen steeds hetzelfde. Je weet in de eerste plaats al wat er te gebeuren staat en wacht dus geduldig op het catastrofale moment. Vervolgens ben je getuige van de op voorhand geweten rampspoed. En stiekem voel je dat gelukzalige moment dat je alleen maar een stille getuige bent en niet lijfelijk aanwezig bent en je lot moet ondergaan. En telkens loopt het goed af voor de protagonisten (met enkele willekeurige slachtoffers uit het gezelschap) die op een miraculeuze manier weten te ontsnappen aan de dood. Eindigen doen zo’n films dan meestal met apocalyptische beelden die aantonen hoe vernietigend het wel allemaal was.

“Greenland” viel in mijn ogen buiten de categorie van films die zo’n verhaallijn volgen. Het past eerder in het rijtje van films waar je ook “Seeking a friend for the End of the World” in terugvindt. Je bent je bewust van welk drama er zich gaat afspelen. Maar echt spectaculair wordt het niet. De actierijke scènes waarbij fragmenten van de naderende komeet op de aarde inslaan, zijn nogal schaars te noemen. Eigenlijk een beetje zoals in “Armageddon” waar ook onderwerpen zoals bijna onuitvoerbare menselijke missies en zelfopoffering meer centraal stonden dan het rampgedeelte op zichzelf. In deze laatste werd de ruimtelijke trip met spaceshuttles naar de voorgrond geschoven. In “Greenland” is het de trip van de familie Garrity naar een bepaalde plek waar John (Gerard Buttler) en zijn familie veilig zijn voor de nakende vernietiging van al wat leeft op de Aarde. Kortom, de naderende ramp verschuift naar de achtergrond en de dramatiek neemt het over. Op allerlei vlak weliswaar.

Zoals het een clichématige rampenfilm betaamt, heb je allereerst het familiale aspect. Meestal handelt het over een gezin met relationele problemen. Zo ook hier in “Greenland”. Wat John effectief heeft uitgevreten, wordt niet expliciet uit de doeken gedaan. Maar wees gerust, hoe langer de moeizame reis duurt, hoe meer de elkaar wantrouwende echtelieden dichter naar elkaar toegroeien. Volgens mij is dat ook een verplicht item dat in een rampenfilm verwerkt moet worden. De film focust meer op de neveneffecten van zo’n ramp dat zich over de gehele wereld afspeelt. De hysterie en paniek die ontstaat. De plunderingen die uitbreken en de massale uittocht met de gekende monsterfiles. De verontwaardiging die zich meester maakt van vrienden van John en Allison (Morena Baccarin) die aanwezig zijn op een verjaardagsfeestje op het moment dat John een persoonlijke melding krijgt van de autoriteiten om zichzelf en zijn gezin in veiligheid te brengen op een voor het grote publiek geheim gehouden plek. De smeekbede van één van de ouders om haar kind mee in veiligheid te brengen had meer impact op mij dan de rest van de film.

De rest van de film toont dan de moeizame trip naar deze geheime plek vol obstakels en tegenspoed. Vanzelfsprekend lijdt het zoontje Nathan (Roger Dale Floyd) aan suikerziekte en mag de levensnoodzakelijke medicatie niet vergeten worden. En ja hoor, verwacht weer op de zenuwen werkende problemen daaromtrent. Ook het bereiken van de militaire luchthaven om hun gereserveerde plaatsen op een transportvliegtuig op te eisen, verloopt ook niet zonder slag of stoot. En op een bepaald moment wordt het allemaal een beetje teveel. Net als je denkt dat deze familie wel genoeg tegenslag verwerkt heeft, dient zich alweer het volgende aan. En alhoewel de makers getracht hebben deze film een uiterst realistisch karakter te geven, zitten er ook wel enkele onrealistische toestanden in, zoals de chaos bij het vliegveld. Ik vrees dat indien men geconfronteerd wordt met zo’n situatie in werkelijkheid, een veelvoud aan burgers voor de dranghekken zou staan. En de manier waarop dingen opgelost raken tijdens deze tumultueuze tijden, komt ook soms wel wat ongeloofwaardig over.

Misschien waren mijn verwachtingen wat betreft deze film ietwat te hoog en werd het eerder een teleurstellende ervaring. Men heeft er eerder een emotionele rollercoaster van gemaakt dan een rampenfilm avant la lettre. Maar met het verstand op nul is het best een genietbare gegeven. En ook al wordt Gerard Butler meestal geassocieerd met hersenloze actiefilms, weet hij hier, net zoals in “The Vanishing”, toch te overtuigen. De aller-sympathieke huisvader die dankzij heldhaftigheid erin slaagt om het geschonden vertrouwen dat zijn vrouw had in hem weer te herstellen. “Greenland” is zeker geen slechte film, ondanks het tekort aan actierijke en apocalyptische beelden. Ik vond “2012” vele malen slechter ook al voelt “Greenland” redelijk melodramatisch aan in bij momenten. Maar deze film verveelt niet. Voordat je het weet is de 2 uur durende film afgelopen. Maar spijtig genoeg was deze rampenfilm niet zo onvoorspelbaar vergeleken met de aanstormende komeet.

2.5*

Dit is een onderhoudende rampenfilm. Een aantal situaties kloppen niet en zijn vreemd, maar verstand op nul en gewoon genieten van de film.

Gerard Butler is altijd wel leuk om naar te kijken. Baard, stevig postuur, daarnaast voelt het altijd alsof hij puur en echt is in zijn rollen.

Toch is het soms wel allemaal wat 'gelikt' en 'dramatisch'. Maar goed.

Algemeen alles bij elkaar een prima film.

Prima rampenfilm die bijvoorbeeld veel beter in elkaar zit dan 2012. De menselijke trekjes zijn hoog. Overlevingsdrift komt hier mooi naar voren toe. Het plunderen is ons al niet vreemd en in deze film lijken goed bedoelde mensen ineens andere plannen te hebben. Overlevingsdrang! Kun je gek noemen maar een mens maakt soms gekke bokkensprongen.

De ramp zélf komt in fases tot het eind toe. Vond de spelers goed spelen zonder te overdrijven. Geluid en soundtrack zijn top. Beeld op bluray vond ik iets minder. Veel gelige groene kleuren alsof zonlicht teveel in straalt. Beetje vals licht. Jammer vooral overdag duidelijk zichtbaar. Voor de rest goed geschoten.

Greenland is voor voor mij toch een van de beste 10 rampenfilms van de laatste tijd!

Film 3,5

Beeld BD 4.0

Geluid soundtrack 5,0

Greenland was gisteravond de mainfeature op oudejaarsavond die we nu als gezin moesten doorbrengen in plaats van met familie, vrienden en alle buren op de New Years Eve blockparty. De film heeft het gebruikelijke verhaal over een gezin op de vlucht voor een allesvernietigende natuurramp die de wereld bedreigt. Een meteorietenregen in dit geval. Ze proberen naar Groenland te komen omdat die plek gevrijwaard is van inslagen en de kans op overleven het grootst is. Dat gaat niet zonder slag of stoot.

Greenland is een standaardwerk vol clichés maar wel vermakelijk want de film heeft een lekkere vaart en voldoende spanning om de kijker te boeien. Het tempo kakt nergens in. Hij bevat wel emotionele scènes maar is niet overdreven sentimenteel. Bovendien bood hij voldoende vuurwerk op oudejaarsavond. Het acteerwerk is ook prima. Gerard Butler is prima als de stoere familyman. Morena Baccarin is de mooie doch zorgzame moeder. Roger Dale Floyd speelt zeer goed als hun zoon maar de immer stoere Scott Glenn is het meest memorabel als de vader Baccarins character. Gewoon een prettige, nononsense man.

Greenland deed bij ons ook wat stof opwaaien want mijn jongste stiefdochter vroeg hoe het bij ons ging als de ramp zou voltrekken. Als officier heb ik recht op plek in een schuilkelder of op een evacuatievlucht. Mijn dochter in principe ook maar mijn vriendin en haar dochters niet. Tenzij we trouwen. Dat is nu al de hele nieuwjaarsdag een punt van discussie. Waar gezellig een film kijken met het gezin allemaal toe kan leiden....

Toch aangenaam verrast. Ik vond rampenfilms altijd al wel gaaf. 2012 is natuurlijk een draak van een film, maar dit vond ik alleraardigst geacteerd, waarbij het echte visuele geweld pas helemaal op het eind kwam. Butler en Baccarin dragen de film, al pakt het verhaal technisch natuurlijk allemaal iets te handig uit, maar dan nog: aardig vermaakt wel.

Storende noten waren er ook. Pa gaat terug voor insuline in de auto en raakt daardoor gescheiden van vrouw en kind... op zo'n basis zullen ze dat toch wel hebben? Dat het kind daarna geweigerd wordt en ze daardoor alsnog niet kunnen vertrekken, is een tweede, maar goed. Dat pakketje in de auto was niet het meest belangrijkste en het kostte hem daar bijna wel zijn gezin.

Verder, moeder vecht als een leeuwin als ze uit de auto wordt gesleurd, maar zoontje is ineens geen 7 meer, blijft gewoon zitten en gaat huilen als een peuter... hij had prima zelf de gordel los kunnen maken, maar goed, paniek, unieke situatie, we weten natuurlijk niet wat we zelf écht gedaan zouden hebben.. Verder: de nodige compassie voor de medemens ook al is het uur nog zo donker zat er ook in. Fijn om te zien. Vader werd niet een medogenloze bruut of superheld en had mazzel met de hamer. Iets wat niet geloofwaardig was was het schuilen onder de brug voor de inslaande meteorietenregen. Er zaten grote brokken bij die de impact van een stevige raket hadden. Dat had ook een brug niet gehouden.

Maar laten we postief blijven, want deze prent vond ik vermakelijk, spannend en zelfs af en toe ontroerend op zijn tijd. Dus ja: de emoties kwamen over en dat is wel teken dat ik het een goede film vind. Al met al vind ik dat ie prima overeind blijft in het online beoordelingscircus.

Au, wat slecht, tenendkrom slechte special effects, verhaal mag het woord script niet eens dragen, vol plotgaten en regelrechte blunders, half puntje voor Gerard.

Zeer vermakelijke popcornfilm die eerder de focus legt op de handelingen van de mensen, op het beleid en de gevolgen dan de ramp zelf. Dus qua bombastische effecten blijf je hier als kijker wel gespaard. Dat kan voor sommigen een tegenvaller zijn, al kan dit ook wel eens positief werken. Er valt nog altijd voldoende te beleven en de geloofwaardigheid gezien het genre is nog enigszins acceptabel. Dat uit zich ook uit in het acteerwerk van de cast dat zeker een pluspunt is voor dit soort films. 7/10

Vol plotgaten? Dat valt reuze mee. Noem er dan eens een paar???

En naar die blunders ben ik dan eigenlijk ook wel benieuwd....

Degelijke film die meer opgezet is als familiedrama dan als rasechte rampenfilm. Hier geen olieboorders of een team van wetenschappers die de mensheid probeert te redden, we zijn gedoemd en de enige hoop op overleving is één van de schaarse plekjes in een bunker. Zeker in de eerste helft van de film zorgt dat voor een eng realistische sfeer, net door die focus op dat ene gezin. Af en toe zakt in de midden akte het tempo wat te veel in en de finale voelt gewoon...afgeraffeld. desondanks, degelijk dus.

Ergens vond ik het bizar dat de film op het einde fastforward naar 9 maand verder en..o kijk, vogeltjes. Happy end!! Volgens mij valt er een erg sterke film te puren die begint met een komeetinslag en die het over het leven in die bunker en het terugkeren naar de oppervlakte heeft.

Ik moet zeggen, verrassend goed.

Goede opbouw, niet te traag en niet te plotseling. Niet teveel ongeloofwaardige toevalligheden. (Waar veel rampenfilms vaak last van hebben.) Stukje menselijkheid erin.. beetje drama, maar niet overdone.

Dit soort rampenfilms mogen ze van mij vaker maken.

Persoonlijk wel een liefhebber van rampenfilms, maar ‘Greenland’ is niks meer dan een simpel rampenfilmpje. Wat jammer is, want het is alweer even geleden dat ik een sterke rampenfilm heb gezien. Butler zat overigens ook al in die vreselijk slechte rampenfilm ‘Geostorm’.

De chemie tussen Butler en Baccarin is ver te zoeken, waardoor de film al een essentieel aspect verliest. Ook vond ik de drama niet goed opgebouwd en kon ik me ook totaal niet binden met de personages. Ook het CGI werk is matig.

6.0/10

Er zijn meer films verschenen over het einde der tijden, omdat de aarde ten onder dreigt te gaan door een fatale botsing met een hemellichaam. Die films hebben met elkaar gemeen dat de verhaallijn meestal tamelijk onnozel in elkaar zit. Dat is niet anders in deze film over een gezin dat op weg naar de uitgang getroffen worden door zowat elke denkbare rampspoed. Maar het is een Amerikaanse film en dan weet je vooraf hoe het afloopt.

Prima actie film, gebeurt een hele boel. Dus vervelen hoeft niet. Met plezier bekeken.

Dit was een van de beste films die ik heb gezien leuke actie scenes en het komt vooral omdat ik van dit soort films hou ik heb namelijk Armageddon gezien These Final Hours en Deep Impact' en Greenland vindt ik wel echt goed' dus als je van dit soort films houd raat ik je het zeker aan!

Twijfel tussen 2.5 en 3 sterren

Heb voor 3 sterren gekozen omdat ie wel spannend is

Ramp van een film. 1*

Als je een spectaculaire rampenfilm zoals 2012 of Geostorm verwacht, dan kom je met deze enigszins bedrogen uit. Men heeft getracht er nog enige geloofwaardigheid aan te verbinden en dat is mijns inziens nog best aardig gelukt. Het hangt links en rechts wel aan elkaar van toevalligheden, maar het ramp gedeelte vond ik nog wel realistisch. Dat realistische maakte het ook wel wat saai, want we worden niet bepaald op een bombastisch spektakel getrakteerd.

Vooral aan het begin, wanneer men doorkrijgt dat het menens is met de meteorieten, is de sfeerzetting toch wel aardig. Ik kreeg er wel een onheilspellend gevoel van. De zoektocht die volgt is wat minder boeiend, maar er gebeurt op z’n tijd toch wel wat.

Wat ik mij vooral afvraag is waarom men koste wat kost naar Groenland moest. Amerika ligt bezaaid met gigantische atoomschuilkelders en in de Koude Oorlog zijn er honderden, zo niet duizenden, bunkers in bergkammen aangelegd. Maar goed, het is en blijft maar een film.

Greenland is zo'n film waarbij je je afvraagt: kijken mensen in een global disastermovie wel eens global disastermovies?

De CGI kometen en drukgolven die niet altijd mega overtuigend zijn, daar struikel ik niet zo snel over. Gebrek aan diepgang en clichés rond een gescheiden koppel dat door/ondanks/dankzij een wereldwijde ramp weer met elkaar moet optrekken, we hebben het al vaak gezien.

Maar waar ik me altijd groen en geel aan erger is domme keuzes die hoofdpersonen maken. Dat Gerard Butler en zijn vrouw geen global disastermovies hebben gekeken, wordt duidelijk wanneer ze keer op keer verbaasd zijn dat de weg is geblokkeerd door files. Of dat ze geen duidelijke afspraken maken over "wat als we elkaar kwijt raken in deze drukte".

Maar de ranglijst der irritaties wordt met vlag en wimpel aangevoerd door het de vele hints naar het diabetes medicijn. Bij de derde keer voel je je als kijker gewoon intellectueel geschoffeerd. Als je dan nog niet door hebt dat dit een belangrijke plot device gaat worden, kun je er beter een eind aan maken.

Ondanks de clichés en het simplisme is dit geen onaardige film, die op de één of andere manier toch onder mijn huid wist te kruipen en me continu een onbehaaglijk gevoel gaf. Misschien omdat ik ondertussen zelf een gezin heb en iedere situatie mijn gedachten een beetje deden afdwalen naar "wat als ik...".

Beslist geen topper maar zeker ook niet slecht.

Tot slot viel me op dat Butler amper moeite deed om zijn Schotse accent te verbergen. Uiteraard bleek dit uiteindelijk ook een plot device te zijn.

3,5 sterren

Voorspelbaar

Vandaag bekeken, zeer mooie indrukwekkende rampen/actiefilm!

Vooral het 1e deel / 1e (ruime) uur vond ik de film zeer spannend, het begin leek ook meer op een actiefilm, er gebeurde heel veel in dat uur, toen werd het wat rustiger en daarna begon het 2e deel, dat ik wat minder vond.

Einde vond ik wel weer goed, maar mijn hoogtepunt was echt het 1e grote deel met volop actie.

Het slot werd wel misschien wat snel afgeraffeld.

Al met al een dikke 4 sterren! TOP