Unhinged (2020)

Unhinged is meer dan prima bioscoopvoer. Er draait al niet veel, waardoor een titel als deze wat meer aandacht krijgt. En niet geheel onterecht. We hebben een tijd geleden in Nederland de film Bumperkleef gezien, met een terroriserende bestuurder op de weg. Unhinged doet eigenlijk hetzelfde, maar dan voor mij een stuk vlotter en spectaculairder. We volgen Rachel en haar zoon, die op weg naar zijn school zijn, maar veel te laat zijn. Een bestuurder voor haar wil niet doorrijden, waarna ze onaardig doet. En dit pikt de man niet, waardoor het uit de hand loopt. Om het nog erger te maken krijgt de man haar telefoon in bezit en valt haar privéleven ook lastig. Kijk, het klinkt wat cliché en dat is het ook. Hoe hij haar telefoon, zonder wachtwoord -ja echt- te pakken krijgt is ook erg matig. Maar wat geeft het? Ik heb me er goed mee vermaakt.

De corpulente Russell Crowe (met fatsuit lees ik online, maar goed ook dat dit niet echt is) speelt zijn rol als psychopaat erg goed en ook Rachel is goed vertolkt. De film mikt op wat shock-momenten, waarbij ik die met de advocaat wel onverwacht en bruut vond. Ook bij Rachels broer gaat hij los. Uiteindelijk volgt een, ook erg voorspelbare, slotscène waarbij het geen verrassing was dat hij zou worden gedood met de schaar waar ze het al eerder over had. Wel jammer dat er weer van die standaard domme dingen worden gedaan, zoals dat hij haar neer slaat en weg loopt. Ik vind dit soort films altijd sterker als er wat meer logica in zou zitten. Maar ik zou bioscoopgangers aanraden hier heen te gaan. De film duurt met anderhalf uur ook gewoon precies lang genoeg, een wonder in tijden dat zelfs komedies al ruim twee uur kunnen duren.

3,5*

Flauwe thriller. Crowe gromt en kreunt veel maar echt eng wil hij niet worden, het kat-en-muis-spel is aanvankelijk wel vermakelijk maar verzandt al gauw in saaie middelmaat. Verder noemenswaardig is de meest tenenkrommende scene die ik in tijden zag, die waarin Rachel op het einde tóch maar niet naar die auto toetert na alle ellende die ze heeft meegemaakt. Zo afgezaagd en voorspelbaar, geeft de film ook bijna nog een vies moralistisch tintje mee.

Vanwege wat aardige gore hier en daar nog 2*.

Vond het maar een slappe film. De hoofdrolspeelster neemt de meest domme beslissingen en vond de moorden maar saai. Meestal toevallig aangereden en tja. Had gewoon bruter gemogen voor zo’n onzinfilm als dit. Best vermakelijk maar had het even wat verrassender en heftiger aangepakt.

Leuk, maar toch een lichte tegenvaller. Crowe schijnt in een Goodmanesque, maniakale rol, maar de enorme hoeveelheid familiesubplotjes die we mee krijgen, halen toch iets van de lol weg. Een groot probleem heeft te maken met de hoeveelheid tekst die Crowe krijgt. Zijn eerste dialoog met Rachel over het hebben van een slechte dag, zou voldoende moeten zijn om ons als kijker duidelijk te maken dat we bang voor hem moeten zijn. Hierna is echter alles wat hij doet overdreven uitleggerig, waardoor die spanning een beetje weg gaat. Meer zwijgende maniak met onduidelijke motieven was toch beduidend spannender geweest.

Caren Pistorius brengt het er verder redelijk vanaf, maar door de hoeveelheid rare keuzes die het script haar laat maken, is het moeilijk om compleet sympathie voor haar personage op te brengen. Dan is het toch het beste om maar het meeste te genieten van het geweld, dat toch in goeie hoeveelheden aanwezig is. Leuk voor een keer zodoende, maar het had beter kunnen zijn.

Mmmm Tja. Laat ik beginnen met dat ik tot 2 minuten voor het einde het een prima film vond. Origineel, spannend en zeer onderhoudend. Wel schrok ik even van Russell Crowe. Die kan volgende keer prima stand-in spelen voor John Goodman, lijkt wel een tweeling. Maar nu even dit. Die laatste scene kon echt niet en verpest voor mij eigenlijk de film. Twee mensen hebben het meest traumatische van de stad meegemaakt in jaren. Een spoor van lijken achter zich latend met als klap op de vuurpijl in elkaar geslagen en bijna gewurgd en iemand vermoord. Dan is er een agent die zegt “we hebben u verklaring u mag naar huis” ?????? En vervolgens rijden ze, in de auto waar alles om draait, keurig weer naar huis. PS: Een huis waar ook die dag een moord is gepleegd. Pffff dat had echt anders gekund.Maar ja ondanks dit volledig onzinnige einde 3 sterren.

Super vermakelijke film met een enorm opgezwollen Crowe in een bad ass rol.

Had mijzelf geheel niet verdiept in deze film en des te groter was de verrassing over deze lekkere wegkijkfilm.

Niet te veel doordenken en lekker wegkijken en smullen bij de onverwachte actie, leuk!!

De film doet veel goed. Camerawerk vind ik zeer sterk, er is spanning, het geweld is soms heerlijk rauw en bloederig en de acteurs zitten behoorlijk in hun rol. Als bioscoopvermaak kon dit tellen. Maar met oprechte pijn in het hart geef ik toch een laag cijfer. Want ik heb me werkelijk kapot gestoord aan al die toevalligheden en dommigheden om maar de plot vooruit te helpen. De lijst van zulke zaken is schier eindeloos en haalt voor mij veel plezier weg. En dat wreekt zich echt in de score ditmaal. Had daar iets beter mee gedaan, en deze film had een dikke voldoende gekregen. Nu slechts 2,5*.

"Here's your fucking courtesy tap!"

Russell Crowe als papzak ziet er best smerig uit. Ik hoop voor hem dat hij daadwerkelijk een fat suit droeg.

De vergelijking met 'Bumperkleef' is natuurlijk al gauw gemaakt. In deze opzet zie je hoe een alleenstaande moeder in allerijl haar zoon naar school brengt. Dit loopt logischerwijs helemaal verkeerd af, vooral als een bestuurder voor haar niet doorrijdt. Als antwoord hierop begint zij stevig te toeteren, maar daar is de bestuurder duidelijk niet van gediend en besluit om haar het leven zuur te maken.

Op deze wijze ontstaat er op zijn Amerikaans een over-the-top kat-en-muisspel. Het is lekker ongecompliceerd te noemen en biedt meer dan voldoende vermaak. De snelle pacing zorgt ervoor dat je niet lang hoeft na te denken over de vele toevalligheden, met name de achtervolgingen zijn spannend en goed in beeld gebracht; wat een chaos soms.

Crowe doet het naar behoren, hoewel hij enkel op standje boosheid lijkt te acteren. Desondanks is hij een degelijke creep met alle gevolgen van dien. Met Caren Pistorius had ik iets meer moeite, maar dat heeft er denk ik meer mee te maken hoe haar personage is geschreven. Wat dat betreft neemt het einde wel absurde vormen aan.

Al met al is 'Unhinged' een vermakelijke thriller voor tussendoor.

Kleine 3,0 sterren.

Concessieloze geweldsfilm zoals we die kennen uit de moord en doodslag-stal van Hollywood die dit soort rotzooi blijft uitspugen. Niemand komt ergens mee weg: alles is onder de gordel en overal staat de doodstraf op. Voor als je je lekker naar en geshockeerd wil voelen. Rotzooi die past bij onze tijd.

Russell Crowe is dus ook al afgezakt naar de categorie '13 in een dozijn' B-films; waar zijn de tijden gebleven van A Beautiful Mind (2001). Tja, dat krijg je als je ouder, dikker en lelijker wordt en dus niet meer zo gewild bent. Ik had hier veel meer van verwacht gezien het feit dat deze film zo opgeklopt is in de media. Toegegeven, er zaten een paar spannende momenten en goede crash scenes in waar ik zo 5 sterren voor zou geven, echter het onwaarschijnlijkheidsniveau gedurende de hele film trekt dit weer diep naar beneden.

Vermakelijke mix van Duel, Falling Down en The Hitcher, met een bijzonder vadsige Russell Crowe overtuigend in de nare hoofdrol. Dik aangezet en voor enige vorm van subtiliteit ben je hier duidelijk aan het verkeerde adres, maar de film is vlot gemaakt en kent voor de liefhebber een aantal botte ultragewelddadige momenten. Hecht je overigens niet teveel aan alle figuranten die in beeld komen; daar loopt het al snel steevast verkeerd mee af...

Aardige thriller. Het verhaal is eenvoudig en soms wat ongeloofwaardig. Zeker richting het einde slaat de film wat door. Buiten dat is het prima vermaak. De film kijkt lekker vlot weg en het tempo ligt hoog. Na een korte introductie van de hoofdrolspelers begint de spanning en film houdt dat tot het einde vast. Verder bevat de film genoeg actie en een aantal harde gewelddadige scènes. Het acteerwerk is verder prima. Lekker tussendoortje. 3.5

Het lag er allemaal wel heel dik bovenop; alsof de maker het handboek iets te veel nauwgezet wilde volgen.
Het meest extreme voorbeeld is misschien wel het vragen naar een schaar in het begin, zodat je die later in de film nog een keer kunt gebruiken.
En 'toevallig' ligt ook de tablet in de auto, die toevallig ook gekoppeld is aan de telefoon, en toevallig weet de antagonist dit in te zetten om de auto te tracken. Hij had ook gewoon zelf een smartphone kunnen hebben, en die achterlaten in plaats van die antieke flipphone van nu, dat was een stuk geloofwaardiger geweest.

Geen hoogvlieger. 2 sterren omdat de crashes er over het algemeen wel geloofwaardig uit zien.
Al is de wegligging van een verwaarloosde oude Volvo wél verbazingwekkend goed.

Dit is 1 van Russell Crowe betere films, (met een flinke bierbuik) Speelt als een hele licht geraakte maniak. De film blijft van het begin tot het einde spannend en het verveelt niet. Daarom 3.5 sterren.

Unhinged heeft een voltreffer met Crowe als psychopaat. Zonder zijn in breng zou het qua setting allemaal minimaal zijn. Film die zich qua niveau begeeft op het randje.

Wij zijn het helemaal met hem eens. In potentie goede film.....maar zoveel dommigheid...aiaiaiaiaiai

“I don't think you know what a bad day is! But you'll find out.”

De horrormaand is nu dan voor mij toch wel echt afgelopen, we zitten alweer in november en dat betekent dat ik weer lekker alles kan kijken qua genres, de horrormaand betekent voor mij alleen horrorfilms (vrijwillig), soms snak ik dan wel echt even naar een film zoals dit. ‘Unhinged’ wou ik eerst in de bioscoop zien maar, na alle COVID-19 maatregelen werd dit hem niet, dan maar wachten tot ik hem op een andere manier kon bekijken.

Wat voor mij vooral het gene was wat mij overhaalde om deze film op te zetten was toch wel ‘Russell Crowe’. Het concept leek mij leuk maar vond ik altijd niet even interessant, het verhaal was leuk en spannend maar erg voorspelbaar. De acteerprestaties kwamen er in mijn ogen nog het beste uit, zeker ‘Crowe’ weet het erg leuk te doen maar ook ‘Caren Pistorius’ deed het wel prima hoor, niks niet te veel en overdreven geschreeuw wat je nog snel wil zien bij dit soort films.

De maniak kant van ‘Crowe’ staat mij wel aan. Het is echter de bedoeling van ‘Derrick Borte’ om hem als eng te laten overkomen, dat doet hij al sinds de eerste scene wat me wel wist te verassen maar ik was er nog niet heel erg snel van onder de indruk. Later probeert ‘Borte’ dit weer wanneer we een ellelange scene krijgen waarin ‘Crowe’ even uitlegt waarom ze wederzijds sorry aan hem moest zeggen maar ook hoe gevaarlijk hij wel niet is. Om dit zo erg wanhopig naar voren te pushen betekent dat ‘Borte’ daar tenminste duidelijk in wil zijn, of dat nou echt nodig was dat is een tweede: in mijn ogen namelijk niet. Dat ‘Crowe’ zijn oudere jaren betreedt is goed te zien, de beste man is wel meer dan tien kilo aangekomen en dat oogt toch wel wat vreemder, ach die man geniet nu ook lekker van zijn leven en pakt dit soort kleine maar wel sterke rolletjes mee, zien we meerdere ‘oudere’ acteurs nu wel doen, hij is zeker niet de eerste.

Zoals ik al zei was het verhaal wel aangenaam. Het blijkt een Amerikaanse versie van de Nederlandse film ‘Bumperkleef’ te zijn, ik ken die film nog niet maar weet wel dat deze op dit moment te zien is via ‘Netflix’, toch maar eens een poging wagen ergens deze week om die te gaan kijken. Ben wel benieuwd nu.

Ik vond de vele actie scenes wel vermakelijk, de film weet hierdoor nergens echt in te kakken en het bleef leuk om te volgen. Hoewel het nogal voorspelbaar was op veel momenten haalde dat de kijkplezier er niet vanaf, je weet immers voor het aan zetten van deze film voornamelijk van hot naar her gaat en daardoor soms wat rommelig over weet te komen, zeker even je verstand op nul en genieten geblazen.

Ik heb me in ieder geval nog best weten te vermaken en ondanks dat het niet een bioscoopbezoek is geworden heb ik de film toch makkelijk uitgezeten, hij duurt dan ook echt helemaal niet lang en dat is prima te doen! Lekkere vermaak film, die de tijd snel doet doden.

3.0*

Leuke actie/thriller.

Het script vond ik juist best aardig werken. Meestal bij dit soort films, laten we nou ook weer niet doen alsof deze en Bumperkleef de eerste films zijn waarbij mensen in een auto worden lastig gevallen, zit toch ook altijd wel scenes dat de bad-guy eerst nog niet gezien wordt door de politie/andere mensen als bad-guy. Waardoor je zo een scene krijgt dat de protagonist naar de politie gaat en men het allemaal niet geloofd enzo. Hier is Crowe vanaf minuut 1 een angry white man, die helemaal niet subtiel te werk gaat. Vond dat het tempo wel ten goede komen en de film is daardoor ook wel vrij bot.

De scene in het restaurant, of wanneer hij die jongen die haar helpt meteen omver rijdt om daarna door een vrachtwagen goed meegenomen worden, werken daarom ook wel. Enige mindere is dat deel met haar broer, die is niet geïntroduceerd waardoor het wat weinig effect had. Verder is het een vlot filmpje met een erg dikke maar leuke Crowe.

Het is visueel net iets te degelijk om de score naar serieuze hoogtes te brengen, maar een prima tussendoortje is het zeker.

3+ sterren

Aardige film waarin een vrouw en haar zoontje onderweg in de auto in de problemen komen met een medeweggebruiker. Een prima kat-en-muis-spel met een paar spannende momenten. En de film duurt ook zeker niet te lang. Russell Crowe is op een lekker maniakale manier 'unhinged' in de hoofdrol. Een beetje jammer van de voorspelbare en standaard finale, anders waren het 3.5 sterren geweest.

Vermakelijk is het wel en spannend soms ook, maar voor de rest heeft dit toch een beetje teveel een soort B-film feel over zich. Ik hou van films die lekker kort zijn maar deze is dan net weer iets te kort en te leeg. Met name de laatste 10 minuten zijn wat flauw en afgeraffeld, hoe snel hij de twee weet te vinden in de schuilplaats en met name de afwikkeling hoe ze gewoon naar huis rijden alsof er niets gebeurd is (ze hoeven niet mee met de ambulance ofzo?). Het is allemaal wat knullig met veel makkelijke foreshadowing en dergelijke.

Daar staat tegenover dat het geweld en de carcrashes allemaal lekker bruut en lomp zijn en dat de film best heel de speelduur weet te vermaken.

3,25*

Russel Crowe speelt een heerlijke slechterik met veel opgekropte woede, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het plot was (in tegenstelling tot Crowe) flinterdun en magertjes uitgewerkt. De film moet het vooral hebben van de shock value en een rauw randje, maar er had qua verhaal veel meer ingezeten dan een simpele serial killer chase.

Want waar een film als Duel schittert in zijn eenvoud, is in Unhinged de eenvoud juist het zwakke punt. Het is een B-film die zijn best doet om hoge ogen te gooien (de production value is hoog), maar dat niveau nergens bereikt. Nou ja, de intro vond ik krachtig, de rest was middelmatig.

Ik heb me er op oppervlakkig niveau wel mee vermaakt, maar het is allemaal redelijk voorspelbaar en weinig origineel. Ook het zwakke einde hielp niet mee.

3*

Aardige actie/thriller. Het verhaal is eigenlijk heel simpel. Maar het wordt wel leuk gebracht. Soms maken de personages domme beslissingen. Maar goed, het moet ook natuurlijk fout gaan en fout blijven gaan. Je ziet wel dat de film wat geld had te besteden, want er gaan nogal wat auto's over de kop.

Het camera werk ziet er ook goed uit. Sommigen hebben het over een B film. Maar dat vond ik nou juist net niet. Je ziet toch wel dat dit een bioscoop release heeft gehad. Verder is het allemaal wat simpel, maar wel doeltreffend.

Dit soort films heb ik eerder gezien, zoals Duel (1971) van de toen nog onbekende Steven Spielberg en The Hitcher (1986) met onze Rutger Hauer. Toch vind ik deze film wel bovengemiddeld, misschien wel door zijn minimalisme.

De film is in een mooie sfeer geschoten en neemt je mee in een volle vaart, terwijl op de achtergrond de politie ook al jacht maakt op die idioot. Dit thema komt ook meerdere malen mooi terug in de film. Ik vind dat de politie ook bescheiden maar kordaat ook goed neer is gezet hier.

En tjonge, 20 jaar geleden brak die Russell Crowe door in het Romeinse spektakel Gladiator, en nu loopt ie erbij als een vatsige volgevreten Redneck, maar hij zet deze rol van slechterik wel voortreffelijk neer moet ik zeggen.

Prima film

Van de scenarist van Red Eye en dat merk je er wel aan. Het concept is een tikje out there, met een aantal plottwists waar je "huh?" bij zegt, maar het tempo is hoog, de spanning zit goed en Russel Crowecis stukken geloofwaardiger als aggresieve zot dan als zanger in Les Mis. Het is een film die gewoon weet wat het wil zijn, een pulpy thrillertje. Soms is dat gewoon genoeg.

Simpele effectieve thriller met een hoog tempo en goed acteerwerk. Russell Crowe zit gegoten in zijn rol.

De film lijkt wel veel op de film Bumperkleef (2019) , al vond ik de werkwijze van de volledig door geflipte man daar wel leuker. 6,5/10

Een niet bij naam genoemde man [Russell Crowe] neemt wraak op zijn ex door zich met geweld toegang tot haar woning te verschaffen, haar en haar nieuwe partner in elkaar te meppen en het huis in de fik te steken. Rachel [Caren Pistorius] is net een belangrijke cliënt kwijtgeraakt door een combinatie van verslapen en verkeersopstoppingen. Ze uit haar frustratie door flink te toeteren wanneer de chauffeur van de auto voor haar stil blijft staan bij groen licht. Maar oeps, het blijkt Crowe te zijn. Hij biedt zijn excuses aan, maar eist ook excuses terug vanwege Rachels overdreven gedragen. Daar heeft Rachel geen zin in en dat is het startschot voor eindeloze achtervolgingen, moorden, mishandelingen idiote wendingen in deze idiote thriller zonder ook maar enige karakterverdieping.

Heel erg geïrriteerd aan alle plotholes en onwaarschijnlijkheden.

Voor de actie wel enkele sterren waard.

Intense thriller over een compleet gestoorde burger die zijn woede afreageert op een jonge gescheiden moeder na een geval van verkeersagressie. De intro zit al onmiddellijk goed : een kerel die aan de antidepressiva zit vermoordt op brute wijze zijn ex en haar nieuwe vriend, om daarna het huis in de fik steken. Unhinged maakt zich niet druk om diepgang, en dat vind ik in deze film best okee. Al vond ik de aanleiding tot de hele escalatie erg flauw (een geweigerd excuus ).
Een serieus aangevette Crowe zet hier een kleerkast van een vent neer, die door zijn kracht extra dreigend overkomt. De jonge moeder, gespeeld door Caren Pistorius lijkt kansloos voor dit beest.
De vergelijking met Falling Down is niet onterecht, behalve dat de gek hier op geen enkele sympathie kan rekenen, in tegenstelling tot D-Fens. Een spannend en ontspannend tussendoortje waar ik een fijn avondje mee heb gehad.

Ok.

Unhinged lijkt een beetje een vreemde manier te zijn van satire, want er zitten toch overduidelijk maatschappijkritische sequenties in. Borte leek dit zelf ook te weten, en gooit ze er daarom zo niet-subtiel mogelijk in. Veel heeft dit alleen niet echt met de rest van de film te maken.

Want het overige gedeelte van Unhinged is een doordenderende thriller die leunt op een erg simpel gegeven, namelijk verkeersagressie. Uiteraard wordt er voor filmische begrippen wat overdreven, maar dat is ondertussen gewoon en daar kan ik moeilijk punten voor aftellen. Wel voor de regie zelf, die op een aantal punten wat tekort schiet.

Eentje daarvan is de thriller zelf, dodelijk in een thrillerfilm. Echt spannend wil het namelijk niet worden en komt niet verder dan een vermakelijke achtervolgingsthriller. Intens wordt het nergens gebracht. De regie is te traag, niet snel genoeg. De achtervolgingen worden adrenalineloos gebracht en de montage is te simpel.

Gelukkig wordt dat redelijk opgevuld met leuke stunts en genoeg actie om de kijker geboeid te houden. De hoofdattractie is echter Crowe zelf, die toch opvallend genoeg 1 van zijn betere acteerprestaties neerzet hier. Leuke uitstraling, leuke delivery. Pistorius doet het naast Crowe redelijk, maar is niet opgewassen tegen de charme van Crowe.

Tussendoor wordt je als kijker nog getrakteerd op een aantal redelijk ruwe beelden, maar expliciet worden de gruwelijkheden nooit in beeld gebracht. Het is vooral de toon die net wat harder is in vergelijking met andere Amerikaanse films. Zeker in de finale levert dit wat extra pluspunten op.

Verder is dit een redelijk normale thriller helaas, die wat regiepower mist. Camerawerk, editing en snelheid zijn allemaal niet in orde en daarom wil dit als geheel nooit echt spannend worden. Wel is het vermakelijk gelukkig, en dat is wat telt denk ik zo. Leuk voor een lui avondje bankhangen, maar een hoogstaande film is dit niet.

Russell Crowe speelt hier een fantastische psycho met een “niks te verliezen” attitude…alleen de chaotische, depressieve, chagrijnige alleenstaande moeder laat je bijna hopen dat Russell wint…

De film slaagt niet echt in het wekken van sympathie voor de vrouw en misschien is dat ook niet helemaal de bedoeling, maar als je nagaat dat deze film in de bioscoop had moeten draaien ( en dat ook heel even heeft gedaan ) maakt het gewoon net niet genoeg om een topfilm te worden

*3,0