Nr. 10 (2021)

Meer naar Fellini.

Dacht het omdat Tarantino al jarenlang koketteert met dat hij maar 10 films wil maken, en zijn films ook wel eens genummerd worden. Dit is, voor zover ik kan nagaan, de tiende lange speelfilm van Van Warmerdam.

Fellini is wat onbekender bij het grote publiek.

Maar niet bij Alex. Het is idd zijn tiende film, zoals Fellini ooit zijn film 81/2 noemde. Denk niet dat Alex weet van QT en zijn voornemen.

OK, jij zult hem ongetwijfeld beter kennen dan ik. Vroeg het me gewoon af. Bedankt.

Ik ben benieuwd naar de beoordelingen. Ik vond Borgman toch wel een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Vaag doen om het vaag doen. Een thriller was het in elk geval niet.

De plot klinkt nochtans wel interessant. De trailer wekt wel weer de indruk dat we maar 10 acteurs in Nederland hebben die in elke film of serie lijken terug te komen (die, behalve Bokma, ook helemaal niet echt goed zijn). Misschien maar een keer met Unlimited meepakken.

Valt wel mee toch. Ik zie geen Barry Atsma of Lieke van Lexmond bij de cast.

Daarbij werkt Van Warmerdam vaker met acteurs waar hij goed mee samen kan werken en die bij zijn stijl van filmen passen. En een groot deel betreft Vlaamse acteurs.

Ik vind dat wel verfrissend juist.

De Deense regisseur (/scenarioschrijver) Anders Thomas Jensen werkt vaak met vrijwel dezelfde club acteurs, die gaat daar nog verder in.

Nr.10 van Alex van Warmerdam is geselecteerd voor Fantastic Fest 2021 en TIFF Industry Select

Nr.10, de nieuwe film van Alex van Warmerdam (BORGMAN), is geselecteerd voor Fantastic Fest 2021, het grootste genre film festival in Amerika. Daarnaast is de film is ook geselecteerd voor TIFF Industry Select, het industrieplatform op het Toronto International Film Festival.

Fantastic Fest

Het genre filmfestival richt zich op genrefilms vanuit de hele wereld en is een plek voor uitdagende cinema, dat filmmakers wil aanmoedigen die een nieuwe stem laten horen en originele verhalen vertellen. Nr.10 is de derde film van Van Warmerdam dat op het festival te zien is. Eerder werden ook Van Warmerdam’s BORGMAN en SCHNEIDER VS. BAX geselecteerd. Fantastic Fest vindt dit jaar plaats van 23 tot 30 september in Austin, Texas.

Toronto International Film Festival

Het TIFF Industry Select programma is samengesteld door het programmatieteam van het filmfestival. De geselecteerde films zijn beschikbaar op het platform voor professionals uit de industrie, bedoeld om ze een boost te geven op de internationale filmmarkt. “We thoroughly enjoyed the misdirection of the drama surrounding the theatre troupe (…) and hope that our international industry will venture into Nr.10 with the same curiosity!” – TIFF.

(persbericht Cinéart)

Alex van Warmerdams nieuwe film weerspiegelt zijn kortstondige obsessie iemand stiekem te volgen | De Volkskrant

De eerste recensies:

Nr. 10 - Mythische trivialiteiten - Filmkrant

‘Nr. 10’: een ‘best of Van Warmerdam’, maar toch een film uit één stuk - NRC

In het door paranoia voortgestuwde Nr. 10. lijkt Van Warmerdam volkomen bevrijd ★★★★☆ - De Volkskrant

Fantastic Fest 2021 Review: NR. 10, Sly and Brilliant - screenanarchy.com

Heerlijke absurdistische film! De aftiteling laat je enigszins verward achter.

Klopt, typische van Warmerdam film met van die typische van Warmerdam zinnetjes.

Ook wel een mooi verrassend verhaal, beste is dat je je geheel laat verrassen.

Ik vond het mooi,
Duitse katholieken die op een andere planeet kartoffelsalat, bratwurst en het katholicisme gingen introduceren.

Uit het interview met de VK:

Deze maandag(!) schreef ik nog:

En ja hoor, daar was ze weer. En weer op de automatische piloot/lege huls/niet overtuigend/enzovoort. Man man man. Castingbureaus, kijk nou eens verder dan je neus lang is.

Dan nu over de film.

Ik had zeer lage verwachtingen na het delirium Borgman, maar deze film wist me wel te verrassen. Sterker nog, ik wilde méér.

Het duurde even voordat hij op gang kwam. En/of totdat ik er een beetje in zat. De droge humor kon ik wel waarderen (vooral Hans Kesting was weer goed), maar het ging allemaal net iets te langzaam in de zin van dat het niet duidelijk was welke kant het nou op ging. Er was een spannend observatiestukje, er waren mysterieuze personen en toen opeens dat stukje met de hamer en spijker. Daarbij dacht ik: we gaan toch niet weer deze kant op.

Maar gaandeweg wist de spanning me toch te pakken. Het was goed te volgen en de onthulling vond ik wel leuk en interessant. Ik zat geboeid te kijken. Maar toen opeens kwam de aftiteling al. Hè, was dat alles? Het begon net leuk te worden. Ik zat er net lekker in. Ik was wel benieuwd naar die hereniging op die planeet en zo.

Er blijven dus nog wat dingen onbeantwoord. Die locatie van die kinderfoto's was nep? Waarom? Waarom moest die vrouw van Marius dood en wat had hij er überhaupt mee te maken? De boodschap zal vast iets zijn van "mensen maken gebruik (misbruik?) van je goedheid, totdat ze je niet meer nodig hebben, dan laten ze je keihard vallen (of schieten ze je de ruimte in)".

Het was dus best goed, maar te kort, onbevredigend.

De eerste zin van de review over "ga blanco de film in" kan ik wel absoluut onderstrepen. En wat Van Warmerdam zelf zei in het interview. "Laat het gewoon over je heen komen."

6,5/10

Goed verhaal.
Prima titel zo, mijns inziens. Hij is de tiende van dat groepje dat op aarde is gekomen. Een titel die je opeens begrijpt nadat je de film hebt gezien. Dat vind ik de beste titels.

Ik had op basis van de vrij non-descripte titel die inderdaad beter werkt in de context van de film en het feit dat we weer met Tom Dewispelaere die ik in de vorige twee films van Van Warmerdam zo'n beetje steevast de zwakste schakel vond een wat zwakkere broeder in zijn oeuvre verwacht, maar niets is minder waar. Dit is misschien wel mijn favoriet. Een heerlijk absurdistisch verhaal waar je inderdaad maar zo min mogelijk over moet weten, met zoals hier eerder al ook gezegd wordt weer een groot arsenaal aan fantastisch droge Van Warmerdam dialogen. De oudere man achter mij in de bioscoop die bij het aantreden van de aftiteling diep zuchtte en vervolgens zei "volgens mij heeft hij het niet zo op de kerk" mag wat mij betreft de prijs voor meest observante bioscoopbezoeker van het jaar.

Nr. 10 is een typische Warmerdam-film. Het gaat, net als Borgman, over de vervreemding van thuis. Een mens wilt zich geborgen weten. We willen een thuis en een richting waarnaartoe we moeten gaan. Maar wat nu als we niet meer weten waar we zijn? Waar we vandaan komen? Of welke taal we moeten spreken? Dit zijn vragen die nr. 10 stelt. Het ultieme gevoel van thuis en zekerheid is een herinnering. Het is een herinnering aan de jeugd, en aan een nog niet gebroken relatie met je ouder. De twee mensen in de film zoeken daarom naar een wederontmoeting met ofwel hun moeder ofwel hun vader. Uiteindelijk laat de film je verwilderd achter: alsof de zoektocht naar thuis juist zorgt voor thuisloosheid, een totale vervreemding.

Warmerdam laat in de film ook zijn gevoel voor humor en ironie zien. Borgman is veel bekritiseerd dat ‘t niet te volgen is, dat het narratief mist. In de film is een scène waarin de regisseur de rollen van het toneelstuk wisselt. Een acteur zegt: “ja, maar klopt het verhaal dan nog?” De regisseur antwoordt: “het is geen verhaal maar een collage”. De acteur: “waaraan kunnen we ons dan nog vasthouden?” Antwoord: “niets. We zijn volledig vrij”. Dit is een veelzeggende scène. De redenen van de regisseur om een collage te maken zijn dubieus ( hij wilt de tekst van de hoofdrolspeler afpakken omdat die met zijn vrouw naar bed gaat ). Het lijkt alsof Warmerdam zichzelf te kak zet: nml. dat de redenen voor een surrealistische film redelijk banaal zijn. Aan de andere kant is de scène diepzinnig. De film zegt alweer, met zoveel woorden, dat er niets is om ons aan vast te houden. We zijn vervreemd van wie we zijn, van wat we doen, en van waarnaar we toe gaan.

Ik denk dat de film ook een film van deze tijd is vanwege alle referenties naar conspiracy theories. Uiteindelijk zijn conspiracies mythes, en werken dus goed op film. Maar waarom zijn de mythes van vandaag zo nachtmerrie-achtig, zo verward? We leven in een tijd zonder thuis, in een globale wereld met nauwelijks nog grenzen. Er zijn zoveel mensen dat het nauwelijks nog te geloven is dat alles bij elkaar gehouden kan worden. Het is nauwelijks te geloven dat we nog te redden zijn. Conspiracies duiken in deze twijfels en maken er een verhaal van om toch iets van richting, zingeving te geven. Maar deze verhalen, mythes, conspiracies geven geen richting. Want stel ze zijn waar? Dan is alle hoop op thuis juist verloren. wat als de kerk werkelijk overal achter zit? En mensen afmaakt? Wat als aliens onder ons zijn? Dat ze een plan hebben? Wat als wij slechts de poppen van hun spel zijn? Dan is niet de conspiracy maar ons leven nep. Dan is de wereld nog vreemder dan we al dachten. Dan is alle hoop op thuis, op ouders verloren.

Regisseur Karl [Hans Kesting] heeft heel wat te stellen met de cast van zijn nieuwe toneelstuk. Veteraan Marius [Pierre Bokma] lukt het door privéomstandigheden maar niet om zijn tekst te onthouden en hoofdrolspeler Günter [Tom Dewispelaere] heeft een affaire met Karls vrouw Isabel [Anniek Pheifer], iets waar Günters dochter Lizzy [Friede Barnhard] ook lucht van heeft gekregen. Laat het maar aan Van Warmerdam over om een pastoor [Dirk Böhling] in de mix te gooien en te komen met een intrigerende vertelling vol verrassende en enkele ronduit bizarre twists. Van Warmerdam toont zich opnieuw een meester van de visuele vertelling: elke camerahoek en -beweging is duidelijk uitgedacht en de vreemde locaties onderstrepen dat dit verhaal balanceert op de rand van realiteit en surrealisme. Let op het enorme gestrande schip in de duinen en de vreemde locatie van het kerkgebouw waar de ontknoping van deze meesterlijk geregisseerde en geschreven aanklacht tegen een zekere vorm van hypocrisie zich afspeelt.

Had deze film graag gezien, maar pathe heeft hem na 1!!! Week alweer gedumpt.

En dan maar zeggen dat het publiek geen interesse in dit soort films heeft.

PATHE shame on you

De grootste bagger films draaien weken, een film als deze krijgt 1 week.

Ik vind dit echt een klap in het gezicht voor de Nederlandse filmfan en regisseurs.

bart007bond

Denk eerder dat er geen hond op afkwam in Pathé. Heb de film inmiddels gezien en deze lijkt mij ook niet bepaald geschikt hiervoor.

Hij draait nog gewoon, toch?

Nr. 10 in de bioscoop | Trailer, Tijden & Tickets | Pathé - pathe.nl

Wel alleen in de arthouse-vestigingen.

Vorige week draaide hij wellicht op meerdere locaties als gelijktijdige première met het Nederlandse Filmfestival.

Ik zie het staan. Gisteravond kon ik hem niet vinden in pathe, nu wel.

Dank voor de info.

Dan ga ik erheen

Dat had ik juist niet, vond m wel spannend omdat ik echt zat te wachten op een ontknoping. Het einde kwam daarom ook als een verassing. Totaal niet wat je verwacht.

Ben daarom ook erg benieuwd naar nr 10, al spreekt de trailer me niet echt aan.

Ik vond het een moeilijke film. Van Warmerdam vind ik altijd leuk, maar is het nooit helemaal voor mij, iets te veel de handrem erop, altijd gevoel dat er meer in had gezeten.

De kijker op het verkeerde been zetten kan leuk zijn, maar had hier het gevoel dat ik expres voor de gek werd gehouden. Ik investeer in een verhaal en dat blijkt vervolgens niks waard. Voelde flauw. Hielp ook niet dat het middenstuk zich erg langzaam ontvouwde, ik kwam er niet meer goed in. Einde was leuk, maar ook erg abrupt. Was dat het nou?

Het einde is wel echt een heuse WTF ervaring. Daarvoor ook best een leuke film, maar kwam er nooit helemaal in. Had het gevoel dat Van Warmerdam telkens net wat naast de maat klapt. Bv. moord op de vrouw van Bokma leuk op papier maar mist op beeld wat potentieel. Eveneens was dat het geval met de ontdekking van de affaire. Dat had juist nog wat meer uitgerekt kunnen worden.

In een commentaar over deze nieuwste Van Warmerdam las ik het volgende:

‘Stel geen vragen, zak weg in je stoel en laat de abstracte alledaagsheid van Nr. 10 over je heen walsen’

Juist verwoord en dat heb ik dan ook gedaan. Van Warmerdam staat voor mij voor absurde cinema, misschien te vergelijken met het werk van Yorgos Lanthimos (Dogtooth (2009), The Lobster (2015) waar het realisme ook ver te zoeken was. Ik houd er wel van maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Dit soort films eisen veel geduld van de kijker. Mooiste en meest hilarische scène: De drie geestelijken die door de ruimte zweven met een groot christus kruis achter hun aan.

Het overkomt me niet zo vaak, niet bij de vele films die ik zie en niet bij de films van Van Warmerdam in het bijzonder, maar nu is het hem gelukt: met deze film kan ik weinig tot niets.

In het eerste deel van Nr. 10 is Van Warmerdam zoals we hem kennen, maar eerlijk gezegd heeft hij het kleinburgerlijke gedoe weleens vileiner uitgebeend dan hier. Nieuw is wel dat hij met zijn fileermes regelmatig het décor van het theater verlaat en ons confronteert met bestaande, buitengewone locaties. Aangenaam, af en toe een grimlach. Ja, dat licht absurdistische realisme beheerst hij tot in de finesses. Niks mis mee.

Dan volgt deel 2, wederom uitblinkend in buitengewone locaties, waarin Van Warmerdam het realisme definitief verlaat en het SF-genre zijn intrede doet. De aanvankelijke thematiek van (overspelige) relaties verdwijnt naar de achtergrond en de welhaast epische verhouding tussen moeder en zoon wordt in een religieuze context geplaatst die aardse grenzen overschrijdt. Met die religieuze context heeft Van Warmerdam niet veel, zoals wederom blijkt.

Tja, en dan is film afgelopen, kijk ik nog even naar de aftiteling en besluit te film de laten bezinken. Mogelijk dat ik mijn schouders ophalen nog een zinvolle invulling kan geven. Het lukt me niet, ook niet na het lezen van interviews met Van Warmerdam en van weinig zeggende recensies in landelijke dagbladen en in De Filmkrant. Blijkbaar ben ik niet de enige, zij het wel in mijn waardering, want het aantal sterren in de dagbladen is groots.

Doe ik de film tekort? Zou best kunnen. Wil ik altijd alles begrijpen? Neen, integendeel. Wil ik geraakt worden? Ja, en misschien mis ik dat wel. Wat zijn eerdere films wel bewerkstelligden net als de films van zijn 'partner in crime' Roy Andersson, overkomt me nu niet. En daar baal ik van.

Geinig, en zal allemaal vast heel diepzinnig zijn, maar het leidt voornamelijk tot de verzuchting: "Het zal allemaal wel".

Wat heb ik in vredesnaam net aanschouwd.

Je hebt vaag, vreemd en nr.10.

Op zich best onderhoudend, maar het gaat een kant op die je nooit zal kunnen vermoeden.

Heel apart, weet niet of ik hem nou niks of meesterlijk vind.

De napret is fijner dan het incomplete gevoel middenin de film. De film sprak me iets minder aan dan bv Borgman en Schneider vs Bakx. Ik zat net te lang te wachten. Niet persé op duidelijkheid, maar wel op een andere weirde plottwist. Het laatste deel maakt veel goed en maakt de film compleet ook al zal dat vaag klinken bij een voor velen gevoelsmatig incomplete film. Dan de napret. Geweldige verklaringen lees ik. In dezelfde lijn doe ik een duit in het zakje. Van Warmerdam lijkt de teksten op het toneel zo te quoten dat ze exemplarisch zijn voor het volgende deel van het verhaal van de film zelf. Een zoektocht in het toneelstuk, van de spelers in het toneelstuk, de regisseur zijn slechts het voorspel van de zoektocht van Günther als speler in de film. Zijn zoektocht naar zijn moeder is de enige rode draad. Verderop in het ruimteschip lijkt ook dit een illusie, dan wel een manipulatie. Günther zijn script is geschreven. Door god? Door Lunabor.

En dan dit:
van Warmerdams obsessie- volkskrant.nl