Dark Waters (2019)

Vanaf 23 januari 2020 in de bioscoop (WW Entertainment)

12 januari 2020 Pac Festival Pathé

De eerste film vab de drie op het PAC festival waarin het verhaal is gebaseerd op echte gebeurtenissen. Een op het oog kleine zaak wordt door Ruffalo aangenomen, met uiteindelijk een gevolg dat op wereldwijde schaal voelbaar is geweest. Ruffalo is heerlijk subtiel in deze film en deze one man show van hem is ook waar het om draait. De beerput wordt steeds verder open gehaald, al moeten we het ook maar geloven omdat teveel allemaal medische mumbojumbo is. Het voelt allemaal soms net wel even te traag aan, maar de film slaagt wel in de opzet. Uiteindelijk draait het erom dat je juicht voor de good guys, want die nalatigheid van DuPont is echt storend. Het toont wel weer aan wat een verrot land Amerika soms kan zijn.

Wel vind ik dit meer een film voor een eenmalige kijkbeurt. Het is zeer interessant wat er allemaal gebeurd, maar het heeft niet een hele hoge herkijkwaarde omdat je precies weet wat Ruffalo's personage gaat achterhalen en de uitkomst al weet. Zaken die ontzettend boeien bij een eerste kijkbeurt, maar de noodzaak voor een herziening minder groot maken. Maar dat is geen ramp verder, want het publiek moet dit soort verhalen niet onthouden worden.

3,5*

3? Het waren er 4 toch?

True. Honey Boy is ook autobiografisch. Maar ik vond de andere drie films eenzelfde thema hebben. Dat er iets aan het licht gebracht wordt en er een heisa over gemaakr wordt. 3 films die ook zomaar een Netflix docu hadden kunnen zijn. Wat dat betreft zat er niet veel variatie in de films. Alleen Honey Boy stak daar echt tegen af.

De mensheid is de grootste plaag van deze planeet.

We gaan over lijken, als het maar poen oplevert.

Dat zulke dingen in de 21ste eeuw nog steeds voorkomen is onbegrijpelijk en nu hebben we het allemaal in ons bloed.

Een geweldige film waar eigenlijk iedereen even bij moet stilstaan. Aanrader!

Een uiterst sterk verhaal waarvan de bedoeling goed overkomt. Toch had ik er als film meer van verwacht en neigt deze voorstelling naar een documentaire. Zoals eerder hier gezegd wordt de film wel vrij eenzijdig belicht en daardoor nergens 'op het puntje van mijn stoel zittend' .

Wat een film is dit zeg, ééntje waar je stil van word. Mark Ruffalo die als Robert Bilott (advocaat) DuPont aanpakt voor het vergiftigen van een dorp en uiteindelijk de wereld, ja je leest het goed. Meestal met waargebeurde verhalen die verfilmt zijn dat die nogal lastig maar vooral saai zijn. Tja in de echte wereld gaat het niet zoals Hollywood dat graag neer zet in films. Het is dan ook geen snelle film, maar gelukkig is het verhaal niet verstrikt geraakt in de details. Alles wat wel belangrijk was is goed uitgelegd. Verder is het de wel bekende strijd van David vs Goliath maar wel indrukwekkend neergezet. Hoe hebzucht regeert en men schijt heeft aan de mensen die men vertrapt. Natuurlijk het is een Amerikaans bedrijf en verhaal, maar geloof niet dat dit ook niet kan gebeuren ergens anders. Maar goed nu terug naar de film. De Film is duidelijk gefilmd met een filter om de kleuren wat grauwer te maken wat goed werkt. Mark Ruffalo zet als de ingetogen advocaat Robert Bilott een fantastische rol neer en Anne Hathaway als zijn vrouw word tijdens de film steeds meer belangrijker. Ook Tim Robbins als de baas van Robert Bilott speelt ook de sterre van de hemel. Het verhaal is mooi opgebouwd en elke jaar dat deze zaak voort duurt is een hoofdstuk in de film. Ik was stil toen de film was afgelopen. Is het een aanrader? Ja!!! Eigenlijk zou iedereen deze film moeten zien. Al was het alleen maar om te zien wat hebzucht kan doen...

Interessant verhaal, maar zo slecht gefilmd.. veel te donker waardoor emoties soms niet van de gezichten af te lezen zijn

Sterke film die me na afloop nog even deed terugdenken aan documentaire Beerput Nederland

Kennis is macht. En wie de meeste kennis heeft op het gebied van chemicalien, kan eigenlijk zijn gang gaan, omdat de overheid slechts achter de feiten aan kan lopen.

Prima film, deed mij denken aan het verhaal van Falcone, de Italiaanse officier van justitie die ook een eenzame juridische strijd voerde tegen een veel grotere macht. Het is ietwat overdreven omdat Bilott bijna al het werk zelf lijkt te doen, terwijl er in werkelijkheid meestal een leger stagiaires achter zit op zijn minst. Hij heeft wel 1 jurist die meewerkt maar deze wordt amper geintroduceerd. Wat kleine minpuntjes bij een verder uitstekend verteld verhaal dat toch wel wat moedeloos kan maken. Uiteindelijk is Dupont immers slechts een fractie kwijt van de winsten die het maakt en hebben ze van hun machtspositie enorm lang kunnen profiteren, ten koste van de gezondheid van anderen.

Na afloop heb ik een discussie in Lux Nijmegen bij mogen wonen waarbij eigenlijk niemand echt een oplossing wist. Veel en veel hogere boetes zouden een begin zijn denk ik. Maar zolang de juridische grondslag beperkt blijft tot geleden schade lukt dat niet. Een forse klokkenluiderbeloning -en bescherming zou wellicht ook zoden aan de dijk zetten. In deze casus heeft alles veel te lang voort kunnen duren.

(…) and all you can talk about is money and fairy tales of eternal economic growth.
(Greta Thunberg in haar speech op de klimaattop in New York, september 2019)

Op waargebeurde feiten gebaseerde film over een onvoorstelbaar milieuschandaal in West-Virginia. Op internet zijn daarover veel krantenartikelen te vinden. Een David tegen Goliath gevecht dat nog niet beslist is, al ben ik erg pessimistisch gestemd over de afloop. De film laat zien –en dat niet voor het eerst– dat er bij grote multinationals als chemiegigant DuPont bestuurders en leidinggevenden rondlopen die op de keper beschouwd eigenlijk gewoon criminelen zijn. In hun streven naar winstmaximalisatie maken ze willens en wetens meer slachtoffers dan schurken uit de onderwereld.

Mensen die zich aangetrokken voelen door dit thema mag ik verwijzen naar A Civil Action (1998) en Erin Brockovich (2000).

Een minder geslaagde semi-remake van Erin Brockovich, want ook hier draait het om een waargebeurd verhaal over een advocaat die zich vastbijt in een zaak waarbij eenvoudige Amerikanen, die zich geen dure advocaten kunnen permitteren, het slachtoffer zijn geworden van ernstige vervuiling van het grondwater. DuPont is hier de boosdoener en Robert Blott, goed gespeeld door Mark Ruffalo die tevens co-produceerde, is de held van het verhaal. Met Tim Robbins als Blotts baas weet je dat je mensen aan boord hebt die een passie hebben voor het onderwerp en het is die passie die deze verder niet bijzonder verrassende reconstructie van een gigantisch milieuschandaal boven de middelmaat uit doet steken. De echte Robert Blott heeft een cemeo tijdens een conferentie, evenals Joe en Darlene Kiger, één van de families die het aandurfde DuPont aan te klagen, en William 'Bucky' Bailey, die dankzij de vergiftiging met twee gezichtmisvormingen werd geboren.

Heb zin om deze te zien! 2doc, tegenlicht of zembla heeft het verhaal ook uitgeplozen enkele jaar geleden. Spreken ook nabestaande enbewoners van de streek. Ik was echt geschokt na die docu dat dit allemaal heeft kunnen gebeuren. Ook een aanrader.

Wat een rol zet Ruffalo hier neer, die kwam goed binnen! Verder vind ik het knap hoe zo'n ingewikkeld dossier begrijpelijk is verfilmd.

Vraag. Heeft dit wat weg van The Insider

Mwa, in de verte een beetje.

Maar mag daar niet aan tippen begrijp ik.

Tjonge, wat een film en Mark Ruffalo zet even een rolletje neer zeg.

Het komt er dus op neer dat allen deze shit in ons hebben, maar het is de vraag of het zich gaat manifesteren zeg maar. Een kind hoeft dus niet deformed geboren te worden, maar het kan wel gebeuren. Dat is waar het op neer komt toch?

Niet het niveau van Spotlight, maar zeker een interessante en sterke film. Snap dat het een sterk jaar is qua acteerprestaties, maar het verbaasd me toch dat Mark Ruffalo zo weinig genoemd wordt dit jaar. Speelt echt ijzersterk. Verder is de film wel een tikkeltje langdradig, maar zeker de moeite waard.

3.5*

Een alarmbel zou je deze film kunnen noemen.

- de zee vol plastiek
- de lucht vol co2
- de bossen gekapt of opgebrand
- de temperatuur te hoog
- de 1 na de andere diersoort uitgestorven

En na het kijken van deze weet je dus ook dat quasi iedere mens op aarde nu teflon in zijn lijf heeft , biologisch onafbreekbaar en veroorzaakt vele kankers.

Vergeet mars en space travel , volgens mij is het binnekort afgelopen met ons

Thriller om te zien hoewel het niet zo spannend is, wel shocking de realiteit van de chemische industrie..... Sterke Film gewoon doordat het echt is.....

Een verhaal om stil van te worden. Deprimerend maar urgent. Ruffalo is meesterlijk.

Na de film laat je de informatie over DuPont bezinken en realiseer je hoe bedrijven als chemiebedrijf DuPont lak aan alles hebben, zolang het maar geld opbrengt!

Dat is de boodschap van regisseur Todd Haynes aan de kijker. We zien de veehouder Wilbur Tennant (William (Bill) Camp) langsgaan bij advocaat Robert Bilott (Mark Ruffalo) om te klagen over de vele sterfgevallen onder zijn vee. De veehouder meende dat het bedrijf een riviertje, waar zijn vee van gedronken had en ziek van was geworden, vervuild had. In eerste instantie ziet Bilott hierin geen zaak, ook al vanwege het feit dat hij een bedrijvenadvocaat is, dus dit zou tegen zijn normale gang van zaken ingaan.

Nadat Biliott in Virginia is langs gegaan bij de boer, komt hij langzamerhand tot de overtuiging dat hier meer aan de hand is dan hij eerst meende. En daarna zien we de strijd van Bilott tegen DuPont ontbranden wat een indrukwekkende 2 uur film opleverde!

Na deze film hebben we alle pannen met Teflon uit de keuken verwijderd. U mag ze op komen halen op eigen risico!

Voor de film een waardering van een 8+!

Over de film is genoeg gezegd.

Goed om dit op deze manier onder de aandacht te brengen. Helaas gaan we weer gewoon verder met verontreinigen: Dupont/Chemours - C8

Het is allemaal een beetje te ééndradig, en er gebeurt niet veel. Geen actie, geen humor, geen drama ... enkel een zaak tegen een chemiebedrijf. Het kijkt wel lekker weg, maar daarmee is ook alles gezegd.

Mensenlevens zijn niet te koop.

Een voltreffer, absoluut een film die je iedereen mag aanbevelen. Enige nadeel was voor mij dat het me in het begin inhoudelijk erg deed denken aan Erin Brockovich(hoewel het spel van Julia Roberts destijds een stuk levendiger is dan de altijd wat saaie Ruffalo) , maar na een tijdje vind Dark Waters zijn eigen weg en is het vooral het schrijnende, voor kippenvel zorgend verhaal wat voor immer blijft hangen. Degelijke regie, zonder veel risico van de ervaren Haynes. Sterk acteerwerk waarbij Hathaway(als een vrouw die een stuk ouder is dan zijzelf) en toch ook Tim Robbins in positieve zin opvallen. Ruffalo is technisch altijd erg goed en bevlogen, maar door zijn specifieke manier van overkomen toch niet één van mijn favorieten, doch met zo een verhaal te vertellen kan er verder weinig mis gaan. Een must see, beste horrorfilm van 2019.

Aangrijpend en schokkend verhaal.

Huivering wekkend ook. Je realiseert je tijdens de aftiteling dat het verhaal na de film nog steeds doorgaat.

De miljarden bedrijven en multinationals blijven de mens bewust vergiftigen. Ook nu. En dat gegeven maakt van deze "Dark Waters" een bijzondere rolprent. Mark Ruffalo zet ingetogen maar uiterst overtuigend een advocaat neer die dapper strijdt tegen grotere financiële machten. De film is confronterend en zet je als kijker zeker tot nadenken. Nu een dag later speelt het verhaal nog steeds in mijn hoofd. Je kijkt toch ineens heel anders aan tegen produkten waarvan je weet dat er teflon in kan zitten.

4.5*/5*

Petitie ondertekend!!!